Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорниялық көлік операторы
California transit operator
Market Street Railway Company – Сан-Франциско қаласындағы коммерциялық трамвай және автобус операторы болған. Компания сол қаланың танымал Market көшесінің атымен аталып, оның көлік желісінің негізін құрады. Компания жылдар бойы Market Street Railroad Company, Market Street Cable Railway Company және Сан-Францисконың Біріккен теміржолдары деген аттармен де белгілі болды. Бір кезде қаладағы ең ірі көлік операторы болған компания 1944 жылы таратылып, оның активтері мен қызметтері қалаға тиесілі Сан-Франциско қалалық теміржолына өткен. Бұрынғы бағыттардың көптегені 2020 жылдарға дейін сақталып қалған, бірақ олар автобустармен қызмет көрсетеді. Бұл компанияны қазіргі Market Street Railway компаниясымен шатастырмау керек, ол бұрынғы компанияның атын алып жүргенімен, Сан-Францисконың тарихи трамвай желілерін қолдау үшін құрылған заңды байланысы жоқ коммерциялық емес ұйым болып табылады.
The Market Street Railway Company was a commercial streetcar and bus operator in San Francisco. The company was named after the famous Market Street of that city, which formed the core of its transportation network. Over the years, the company was also known as the Market Street Railroad Company, the Market Street Cable Railway Company and the United Railroads of San Francisco. Once the largest transit operator in the city, the company folded in 1944 and its assets and services were acquired by the city owned San Francisco Municipal Railway. Many of the former routes continue to exist into the 2020s, but served by buses. The company should not be mistaken for the current Market Street Railway, which is named after its predecessor but is actually a legally unconnected non profit support group for San Francisco's heritage streetcar lines.
Жылқы және бу
Маркет-стрит темір жолының франшизасы 1857 жылы Томас Хейске берілді. Бұл желі Сан-Францискода ашылған алғашқы атпен жүретін вагон желісі болды және 1860 жылдың 4 шілдесінде Market Street Railroad Company ретінде жұмысын бастады. Бірнеше жылдан кейін желі бу күшімен жұмыс істеуге көшірілді, бу локомотивтері вагонды тартты. Сан-Францискодағы Альбион құю зауыты төрт «Портланд» өлшемді танк локомотивін жасады. №1 және №4 локомотивтерінің ұзындығы 24 фут (7 метр) болды, олар қозғалтқыш, багаж және жолаушылар бөлімдерімен жабдықталған, ал қозғалыс тек алдыңғы дөңгелектер арқылы жүзеге асырылды (0-2-2T). №2 және №3 локомотивтері багаж бөлімі бар 18 фут (5 метр) 0-4-0T локомотивтері болды. Екі типтегі локомотивтер де 64 жолаушыға арналған орындықтары бар 40 фут (12 метр) екі осьті вагонды тартты. 1880 жылы Болдуин локомотивтер зауыты Валенсия көшесінен Кастро көшесіне дейінгі стандартты темір жол желісінде 1888 жылға дейін жұмыс істеу үшін екі 0-4-0T бу локомотивін (C/N 5004 және 5009) жасады. 1895 жылы компания The San Francisco Examiner газетінде жылқы вагондарын 20 долларға (орындықсыз 10 долларға) сату туралы жарнама жариялады. Осы вагонның көптеген бөліктері теңіз жағасындағы Карвилл деп аталған, трамвайлардан импровизациялық түрде салынған қоғамдық ауданның негізін құрады.
The franchise for what would become the Market Street Railway was granted in 1857 to Thomas Hayes. The line was the first horsecar line to open in San Francisco, opened on July 4, 1860, as the Market Street Railroad Company. A few years later, the line was converted to steam power utilizing steam dummy locomotives pulling a trailer car. Four Portland gauge tank locomotives were built by San Francisco's Albion Foundry. Locomotives #1 and #4 were 24 feet (7 m) long with engine, baggage and passenger compartments driven by the front wheel only 0 2 2T. Locomotives #2 and #3 were 18 feet (5 m) 0 4 0Ts with a baggage compartment. Both types pulled 40 feet (12 m) double truck trailers with seating for 64 passengers. Baldwin Locomotive Works built two 0 4 0T steam dummies (C/N 5004 & 5009) in 1880 to operate over the standard gauge railway extension from Valencia Street to Castro Street until 1888. In 1895 the company placed a newspaper advertisement in The San Francisco Examiner offering horse cars for $20 ($10 without seats). Many of these became the basis for the impromptu community built from streetcars called Carville by the Sea.
Кабель
1873 жылы Clay Street Hill кабельдік темір жолы ашылғаннан кейін, қаланың ат арбалары желілерін жаңа тарту түріне көшіруге қысым күшейді. 1882 жылы Лиланд Стэнфорд және серіктестері Market Street теміржол компаниясын сатып алып, оның желілерін кабельдік жүйеге ауыстырды. Осы процесте компанияның атауы Market Street Cable Railway Company (MSCRy) деп өзгертілді. Бұл компания Сан-Францискодағы ең ірі кабельдік көлік операторына дейін өсті. Өркендеген кезеңінде ол бес желіде жұмыс істеді, олардың барлығы Market Street көшесіндегі Фери ғимаратындағы ортақ терминалда бірікті. Сағаттарда кабельдік вагон әр 15 секунд сайын сол терминалды қалдыратын.
Following the opening of the cable hauled Clay Street Hill Railroad in 1873, pressure grew to convert the city's horsecar lines to the new form of traction. In 1882, Leland Stanford and associates bought the Market Street Railroad Company and converted its lines to cable haulage. In the process, the company's name was changed to the Market Street Cable Railway Company (MSCRy). This company was to grow to become San Francisco's largest cable car operator. At its peak, it operated five lines all of which converged into Market Street to a common terminus at the Ferry Building; during rush hours a cable car left that terminus every 15 seconds.
Электр және Біріккен темір жолдар
Алайда, транзиттік технология әлі де дамып жатты, ал жаңа электр трамвай канат жолына қарағанда арзанрақ және пайдалануға ыңғайлы екенін көрсетті, сонымен қатар Сан-Францисконың ең тік төбелерінен басқа барлық жерге көтеріле алатын болды. 1893 жылы Стэнфорд қайтыс болды, ал компанияны Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы сатып алды. Компания қайтадан Market Street Railway Company деп аталды және желілерін электр қуатына көшіру процесін бастады. 1895 жылы MSRy Fillmore Counterbalance бағытында қызмет көрсетуді бастарды, ол сол кездегі ең тік теміржол желісі болып есептелді, ол теңгерімдегі фуникулер мен электр жетегінің біріктірілген түрі ретінде жұмыс істеді. 1902 жылы Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы Сан-Франциско теміржолдарын Патрик Калхун басқаратын шығыс инвесторларының синдикатына сатты, ол басқа Сан-Франциско желілерімен бірігіп, Сан-Францисконың Біріккен теміржолдары (URR) деп аталған жаңа компания құрды. Электр қуатына көшуге Рудольф Спрекельс және қала орталығының маңызды көшелеріндегі көрінгендей, нашар сымдарға наразылық білдірген басқа да мүлік иелері қарсылық көрсетті. 1906 жылдың 18 сәуірінде сағат 05:12-де Сан-Францискодағы зор жер сілкінісі осы наразылықтарды жойды. Қаланы қайта жаратуға бағытталған жұмыстар компанияға ең тік желілерді қоспағанда, барлық канат жолдарын электр трамвайларымен алмастыруға мүмкіндік берді. Сан-Францискодағы парақорлыққа қатысты сот процестері – 1905 жылдан 1908 жылға дейін пара алуда айыпталған мемлекеттік қызметкерлерді сотқа тартуға жасалған бірнеше әрекеттер болды. Оларға Сан-Франциско қадағалау кеңесінің мүшелері, Сан-Франциско мэрі Юджин Шмитц, адвокаттар Абе Руеф және Тайри Л. Форд, сондай-ақ пара берген бизнес иелері кірді. 1918 жылға қарай, қаланың төбелерінің астында бірнеше туннельдер салынғаннан кейін, Муни Рынок көшесінің бойында URR-мен тікелей бәсекелестікке түсті. Екі оператор да осы бағыттағы өздерінің жеке теміржол табақтарын пайдаланды, бұл «төрт дөңгелектің шуы» деп белгілі болды. Екі Market Street Railway табағы ішкі жағында, ал екі San Francisco Municipal Railway табағы сыртқы жағында орналасқан.
However transit technology was still moving on, and the new electric streetcar quickly proved to cheaper to build and operate than the cable car, and capable of climbing all but San Francisco's steepest hills. In 1893, Stanford died and the company was taken over by the Southern Pacific Railroad. The company was again renamed to the Market Street Railway Company, and began the process of converting its lines to electric traction. In 1895, MSRy inaugurated service on the Fillmore Counterbalance, which was the steepest rail line to date, operating as a hybrid of counterbalance funicular and electric traction. In 1902, the Southern Pacific Railroad sold their San Francisco railways to a syndicate of eastern investors, led by Patrick Calhoun, which consolidated with other San Francisco lines into a new company called the United Railroads of San Francisco (URR). Conversion to electricity was resisted by opponents like Rudolph Spreckels and other property owners who objected to what they saw as ugly overhead lines on the major thoroughfares of the city center. At 5:12 am on April 18, 1906, those objections were swept away as the great San Francisco earthquake struck. The race to rebuild the city allowed the company to replace all but the steepest of its cable car lines with electric streetcar lines. The San Francisco graft trials were a series of attempts from 1905 to 1908 to prosecute both government officials accused of receiving bribes. These included members of the San Francisco Board of Supervisors, San Francisco Mayor Eugene Schmitz, attorneys Abe Ruef and Tirey L. Ford, and the business owners who were paying the bribes. By 1918, and assisted by the construction of several tunnels under the city's hills, Muni was in direct competition with the URR down the length of Market Street. The two operators each operated their own pair of rail tracks down that thoroughfare, which came to be known as the 'roar of the four'. The two Market Street Railway tracks were on the inside and the two San Francisco Municipal Railway tracks were on the outside.
Жолаушылар көліктері
578 машинасы 1896 жылы Хаммонд автокөлік компаниясымен салынды. Ол ашық ұштары және жабық орта бөлімі бар, Калифорния штатында жасалған төрт дөңгелекті (бір тіркемелі) вагон. Жылдар бойы жұмыс машинасы ретінде пайдаланылғаннан кейін, ол Муни (Muni) тарапынан бастапқы түріне келтіріліп, қазірге дейін арнайы шаралар мен жеке тапсырыстар үшін қолданылып келеді. 798 машинасы 1924 жылы компанияның өзіндегі шеберханаларда жасалды. Бұл машина Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін металл тескісіне сатылды. Калифорния штатының Колумбия қаласында тұрғын үй және әшекей бұйымдары дүкені ретінде пайдаланылған ол 1984 жылы қайта сатып алынып, қазіргі уақытта F Market желісінде сирек қолдану үшін қалпына келтірілуде. 755 машинасы 1895 жылы Хаммонд автокөлік компаниясымен салынды және 578 машинасына ұқсас. Ол 1906 жылы Президио және Ферри темір жолына сатылды. 1913 жылы Муни, Presidio & Ferries компаниясының жұмыс лицензиясы біткеннен кейін, оны сатып алды және вагон 1922 жылға дейін Муни компаниясының жолаушылар тасымалында қолданылды. Одан кейін ол жұмыс машинасына айналдырылды. 1946 жылы ол қызметтен шығарылды. 1947 жылы жеке меншік иелері сатып алып, Пескадеро қаласында сақталды. 1965 жылы ол қалпына келтіруді күтіп тұрған Батыс теміржол мұражайына көшірілді. 974 машинасы компанияның өзіндегі шеберханаларда жасалды және Бей Ареа Электр Теміржол қауымдастығы (Bay Area Electric Railway Association) сатып алды. Өкінішке орай, ол Батыс теміржол мұражайы құрылғанға дейін Стоктон қаласында сақтау кезінде өртенді. "Сан-Франциско" атты салон вагоны 1901 жылы Сент-Луис автокөлік компаниясымен Сан-Франциско және Сан-Матео 61 ретінде салынды. Ол Сан-Францисконың Біріккен темір жолдары тарапынан "Сан-Франциско" деп аталған, жалға берілетін салон вагоны ретінде қайта жабдықталды. 1920 жылдары бәсекелес автобустар мен жеке автомобильдердің арқасында сәнді жеке тапсырыс қызметі пайдасыз болды және вагон жүйедегі кез келген аймаққа студенттерді тегін тасымалдау үшін мектеп вагонына айналдырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан бұл тоқтатылды және 1944 жылы вагон Сан-Франциско қалалық темір жолының аз көлемдегі жеке тапсырыс қызметі үшін пайдаланылды. 1951 жылы ол металл тескісіне сатылды және Ай аңғарында хот-дог сату орынына айналды. Соңында ол сәтсіз аяқталған мұражай үшін Сан-Франциско теңіз мұражайына қажет болды және 1980 жылы Батыс теміржол мұражайына сыйға тартылды.
Car 578 was built in 1896 by the Hammond Car Company and is a single truck (four wheel), California car with open end sections and an enclosed middle compartment. After serving many years as a work car, it was eventually restored to its original form by the Muni, and is still run for special events and charters. Car 798 was built in the company's own shops in 1924. This car was sold for scrap after World War II. Used as a residence and jewelry store in the California town of Columbia, it was reacquired in 1984 and is currently undergoing restoration for occasional use on the F Market line. Car 755 was built in 1895 by the Hammond Car Company and is similar to car 578. It was sold to the Presidio & Ferries Railroad in 1906. In 1913, the Muni acquired the Presidio & Ferries upon the expiration of its operating franchise and the car continue to run in passenger service for the Muni until 1922. At that time it was converted into a work car. It was retired in 1946. It was acquired by private owners in 1947 and stored in Pescadero. It was moved to the Western Railway Museum in 1965 where it awaits restoration. Car 974 was built in the company's own shops, and was acquired by the Bay Area Electric Railway Association. Unfortunately, it was burned while in storage in Stockton before the formation of the Western Railway Museum. Parlor car "San Francisco" was built in 1901 by the St. Louis Car company as San Francisco & San Mateo 61. It was rebuilt by the United Railroads of San Francisco as parlor car available for rent named "San Francisco." In the 1920s the luxury charter business became unprofitable due to competing tour buses and automobiles and the car was converted into a school car for transporting students anywhere on the system free of charge. This came to an end due to World War II and the car was used for minimal charter service by the San Francisco Municipal Railway in 1944. It was sold for scrap in 1951 and became a hot dog stand in the Valley of the Moon. It was eventually required by the San Francisco Maritime Museum for a failed museum and donated to the Western Railway Museum in 1980.
Техникалық қызмет көрсету жабдықтары
0109 машинасы 1890 жылы О'Брайан және Ұлдар компаниясымен 1891 жылы құрастырылған, ашық және жабық конфигурациясы бар жолаушылар трамвайы, бұл конфигурациясы Пауэлл-стрит кабельдік трамвайына ұқсас, және ол Метрополитен теміржолы үшін жасалған. 1894 жылы Метрополитен теміржолын Market Street Railway сатып алды. 1900 жылы машина Market Street Railway үшін WL Holman Car Company компаниясымен моторизацияланған бүйірлік құм төгуші машинаға қайта жабдықталды. Кейіннен 1912 жылы ол теміржол ұнтағышы ретінде қайта құрылды. 1944 жылы Сан-Франциско қалалық теміржолының меншігіне өтті және 1970 жылдарға дейін олардың ұнтақ машинасы ретінде қызмет етті, содан кейін Батыс теміржол мұражайына уақытша берілді. 2019 жылы Батыс теміржол мұражайы оны ресми түрде сатып алды. 0130 вагоны 1904 жылы Сан-Францискодағы Біріккен теміржол шеберханаларында электрлік кран ретінде салынды. 1921 жылы ол Market Street Railway 0130, ал 1944 жылы Сан-Франциско қалалық теміржолы 0130 болып өзгерді. 1973 жылы Батыс теміржол мұражайы оны сатып алды. 0304 машинасы 1900 жылы Хэммонд компаниясымен Сан-Франциско және Сан-Матео электр теміржолындағы жолаушылар тасымалы үшін екі осьті Калифорния вагоны ретінде жасалды. 1902 жылы ол Сан-Франциско Біріккен теміржолдары 673 болып өзгерді және 1907 жылы 0673 апаттық-құтқару машинасына қайта жабдықталды. 1910 жылы ол Сан-Франциско Біріккен теміржолдарының 0304 жоғары кернеу желілерін күтіп ұстау вагонына қайта құрылды. 1921 жылы ол Market Street Railway 0304, ал 1944 жылы Сан-Франциско қалалық теміржолы 0304 болып өзгерді. Ол әлі күнге дейін Muni меншігінде.
Car 0109 was built in 1891 by O'Brian and Sons in 1890 as a passenger streetcar with combination open and closed configuration similar to a Powell Street cable car for the Metropolitan Railway. In 1894 the Metropolitan Railway was acquired by the Market Street Railway. In 1900 the car was rebuilt into a motorized side dump car by WL Holman Car Company for the Market Street Railway. It was later rebuilt as a rail grinder in 1912. It became the property of the San Francisco Municipal Railway in 1944 and served as their grinder until being put on temporary loan to the Western Railway Museum in the 1970s. It was formally acquired by the Western Railway Museum in 2019. Car 0130 was built as an electric crane in the United Railroad of San Francisco's shops in 1904. It became Market Street Railway 0130 in 1921 and San Francisco Municipal Railway 0130 in 1944. In 1973 it was acquired by Western Railway Museum. Car 0304 was built by Hammond as a double truck California car for passenger service on the San Francisco & San Mateo Electric Railway in 1900. It became United Railroads of San Francisco 673 in 1902 and was rebuilt into wrecker 0673 in 1907. It was rebuilt into United Railroads of San Francisco overhead lines maintenance car 0304 in 1910. In 1921 it became Market Street Railway 0304 and San Francisco Municipal Railway 0304 in 1944. It is still on Muni property.