Лестер қаласындағы HM Prison Leicester – А категориялы түрме. Сотқа дейын ұсталғандар мен сотталғандарды ұстайды. Тарихи сәулетімен танымал, қаланың көрнекті нысаны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лестердегі жергілікті ерлер түрмесі
Local men's prison located in Leicester
HM Prison Leicester – Лестершир, Англияның Лестер қаласы орталығындағы Уэлфорд жолында орналасқан В санатындағы ерлерге арналған жергілікті түрме. "Жергілікті" термині түрмеде жергілікті соттарға қамауға алынған адамдардың, сондай-ақ сотталғандардың ұсталуын білдіреді. Лестер түрмесі Ұлыбританияның Түрме қызметімен басқарылады және бұрынғы Уэлфорд жолының демалыс алаңы болған Нельсон Мандела паркінің солтүстігінде орналасқан. Лестердегі "Blue Badge" гиді Colin Crosby-дің айтуынша, туристер түрменің қамал сияқты, ортағасырлық стильдегі фасадынан әсер алып, оны "Лестер қамалы" деп сұрайды. Оның ерекше сыртқы түрі оны қаланың ең танымал нысандарының біріне айналдырды. Он тоғызыншы ғасырда "Аудандық түрме" деп белгілі болған бұл түрме қазірде ол орналасқан көшенің атауымен байланысты, сондықтан оны көбінесе "Уэлфорд жолы түрмесі" немесе жай ғана "Уэлфорд жолы" деп атайды.
HM Prison Leicester is a Category B men's Local prison, located on Welford Road in the centre of Leicester, Leicestershire, England. The term 'local' means that the prison holds people on remand to the local courts, as well as sentenced prisoners. Leicester Prison is operated by His Majesty's Prison Service, and is situated immediately north of Nelson Mandela Park (formerly Welford Road Recreation Ground). According to Colin Crosby, a Blue Badge guide based in Leicester, tourists invariably ask if the prison is 'Leicester Castle', due to the embattled, medieval design of its frontage, and its unique appearance has also made it one of the city's most celebrated landmarks. Known throughout the nineteenth century as the 'County Gaol', today the prison has become synonymous with the thoroughfare on which it stands, and is commonly referred to as 'Welford Road Prison', or simply, 'Welford Road'.
Тарих
Түрме Лестер округінің геодезигі Уильям Парсонспен сарайға ұқсатып жобаланған және 20 000 фунт стерлингке бағаланған. Ең көне бөлігі 1825 жылға дейін салынған, ал 1828 жылы пайдалануға берілді. Қақпа ғимараты, солтүстік және оңтүстік жағындағы үйлермен және периметрлік қабырғасымен бірге II санаттағы ескерткіштер тізіміне енген. 19 ғасырдың басында Англияда саяхаттап жүрген журналист Уильям Коббет, Лестер халқының жаңа түрмесімен мақтан тұтуын сынға алды, оның ойынша, қылмыс болмауы әлдеқайда мақтауға лайық болар еді. Түрменің ерекше, қызыл кірпіштен тұрғызылған периметрлік қабырғалары елдегі ең биік қабырғалардың бірі саналады, оның биіктігі шамамен 30 футқа жетеді. Тұтқынның қабырғадан өрмелеп қашуының жалғыз белгілі жағдайы 1953 жылдың 18 желтоқсанында, кешке танымал "сейф жаратын" Альберт Хаттерсли жасаған әрекеті болды. Хаттерсли түрме шеберханасының шатыры арқылы өтіп, шеберхана дәретханасының қабырғасынан сындырған ұзын құбыр мен жіптерді көмекке пайдаланды. Одан кейін ол губернатордың бағының үстінде орналасқан қабырғаның бөлігінен саусақтарымен ілініп түсуді жөн көрді, себебі жұмсақ топырақ құлауын жұмсартады деп үміттенеді. Алайда Хаттерслидің білезігі сынды, оң тібі терісінен шығып кетті. Бірнеше сағат бойы қашып жүргеннен кейін, ол келесі күні қайта ұсталды. 2014 жылы түрме қызметкерлері алты жылға тонау айыбымен сотталған тұтқынның қабырғадан қашу жоспарын орындауына жол бермеді. "Лестер Меркьюри" газеті тұтқынның "Шоушенк құтқаруы" стиліндегі түрмеден қашуды жоспарлағанын хабарлады, күзетшілер оның жатын бөлмесін тінткен кезде бір-біріне байланған жыртылған жамылғыларды ("арқандар жасау үшін"), сондай-ақ тікенді сымды жеңу үшін бейімделген матрац жапқыштарын тапты. Сондай-ақ, олар тұтқынның қазған шұңқырға кіру үшін алынып тасталатын панелі бар "тақтаймен жабылған" бөлігін де тапты.
The prison was designed by Leicester county surveyor William Parsons to resemble a castle and cost £20,000. The oldest part dates from 1825, and it was opened in 1828. The gatehouse including the adjoining building to north and south and the perimeter wall are grade II listed. The journalist William Cobbett, who wrote about his journeys around England in the early 19th century, criticised the people of Leicester for being proud of their new prison, feeling that it would be more praiseworthy to have an absence of crime. The prison's distinctive, red brick perimeter walls are thought to be the highest in the country, with an estimated height of 30 feet. The only known escape by a prisoner through scaling the wall was an ill fated one, made by renowned 'safe blower', Albert Hattersley on the evening of 18 December 1953. Hattersley made his way through a skylight in the prison's workshop and used webbing and a long pipe which he had broken from a wall in the workshop toilets to help him scale the wall. He then chose to drop by his fingertips from a part of the wall which was located above the governor's garden, in the hope that the soft earth would help break his fall. However, Hattersley suffered a broken ankle, with his right tibia protruding the skin. After several hours on the run, he was re captured the following day. In 2014, it was reported that prison officers had thwarted a similar plan for an escape over the wall by an inmate who was serving six years for robbery. In describing what was envisaged by the inmate as a "Shawshank Redemption style prison break", the Leicester Mercury reported that following a search of his cell, prison guards had discovered torn bed sheets tied together "to form ropes", along with mattress covers adjusted for use in negotiating barbed wire. It was reported that they also discovered a "boarded up section" in the cell, with a panel that could be removed to access a hole the prisoner had been digging.
Ғимарат
Қақпа ғимараты, іргелес ғимараттар және периметрлік қабырға II санаттағы мүліктер тізіміне енген. Ол 1825-1828 жылдар аралығында округтік инженер Уильям Парсонс салған, ал 1844-1846 жылдар аралығында М.Дэйн қосымшалар жасаған.
The gatehouse, adjoining buildings and perimeter wall are Grade II listed. It was built between 1825 28 by William Parsons, the county surveyor, and received additions between 1844 46 by M. J. Dain.
Лестер түрмесіндегі өлім жазалары
1829 және 1953 жылдар аралығында Лестер түрмесінде 23 адам өлім жазасына тартылды. Ең жас адам – Джон Свифт, ол 1877 жылы 19 жасында, ал ең үлкені – Томас Блоксам, ол 1887 жылы 62 жасында өлім жазасын алды. Алғашқы төрт жазалауды (ат ұрлау және қарақшылық қылмыстары үшін) есептемегенде, барлық жазалаулар кісі өлтіру қылмыстары үшін орындалды. 1832 жылы Сара Смиттен басқа, өлім жазасына тартылғандардың барлығы ер адамдар болды. 1829 және 1877 жылдары үштен бір рет, ал 1903 және 1944 жылдары екіден бір рет өлім жазасы орындалды.
There have been 23 executions carried out at Leicester Prison, between the years 1829 and 1953. The youngest person executed was John Swift, aged 19 in 1877, and the oldest was Thomas Bloxham, aged 62, in 1887. With the exception of the first four executions (carried out for offences of horse theft and highway robbery), all executions were carried out for offences of murder. All of those executed were male, with the exception of Sarah Smith in 1832 and there have been two triple executions, in 1829 and 1877, and two double executions, in 1903 and 1944.
19-ғасырдағы жеке жазалаулар
1876 және 1877 жылдар аралығында қысқа мерзім ішінде Лестердегі өлім жазалары Хайкросс көшесіндегі Бороу түрмесінде орындалған сияқты, онда екі асылу тіркелген: Джон Томас Грин (41) – 1876 жылдың 20 желтоқсанында және Джон Генри Старки (28) – 1877 жылдың 31 шілдесінде. Екеуі де әйелдерін өлтіргені үшін асылды. 1877 жылдың 27 қарашасында Уэлфорд жолындағы округтік түрмеде асылулар қайта басталды, бұл түрмедегі соңғы үштік өлім жазасы болды. Джеймс Сатчвелл (28), Джон Свифт (19) және Джон Аптон (32) 65 жастағы саудагер Джозеф Тагбиді өлтіргені үшін жазаланды. Тагби бұрын Коулвильдегі «Стамфорд және Уоррингтон» паб-ында осы үш ер адаммен бірге ішімдік ішкен, содан кейін олар оны қуа жетіп, жақын жердегі теміржол көпірінде өлтірген. Аталған Сатчвелл, Свифт және Аптон асылған эшафолетті атқарушы Уильям Марвуд осы жұмыс үшін арнайы нығайтқан. 1886 жылдың 16 тамызында Джеймс Бантон (27) Бридон-он-Хиллде полиция констеблі Томас Барратты өлтіргені үшін Уильям Берри атқарушысымен асылды. 1887 жылдың 11 ақпанында Томас Блокшем (62) Лестердегі Фэрфакс көшесіндегі үйінде 48 жастағы әйелі Эннді өлтіргені үшін асылды. Блоксам әйеліне адалсыздық жасады деп сенген, бірінші кезде револьвермен оқ атуға тырысқан, бірақ сәтті болмаған, сосын оның тамағын кесіп, бас жанын дерлік айырған. Блоксам содан кейін револьверді өзіне бағыттап, өзін-өзі өлтіруге тырысқан, бірақ тапанша оқ атпаған, сол кезде ол бас тартып, полицияны шақырған. 1894 жылдың 10 желтоқсанында Джон Уильям Ньюэлл (42) Луфборо қаласында әйелін өлтіргені үшін асылды. Ньюэлл Вудгейттегі бакалеялық дүкенінде әйелін көмір балғасымен ұрып өлтірген, ол оның пәтерде тұратын бір адаммен жақын қарым-қатынаста болғанына сенген. Оны өлтіргеннен кейін Ньюэлл көшеге шығып, патрульдік полицейге жасаған қылмысын мойындаған. Оның атқарушысы Джеймс Биллингтон болды.
For a short period between 1876 and 1877, executions at Leicester appear to have been carried out at the Borough Gaol on Highcross, where two hangings are recorded as having been carried out those of John Thomas Green (41) on 20 December 1876 and John Henry Starkey (28) on 31 July 1877. Both men were hanged for the murder of their wives. Hanging was resumed at the County Gaol on Welford Road on 27 November 1877, when the last triple execution to be carried out at the prison took place. James Satchwell (28), John Swift (19) and John Upton (32) were executed for the murder of Joseph Tugby, a 65 year old pedlar. Tugby had been drinking with the three men at the Stamford and Warrington public house in Coalville before they had followed him and kicked him to death at a nearby railway bridge. The scaffold upon which Satchwell, Swift and Upton were hanged was specially strengthened for the job by the executioner, William Marwood. On 16 August 1886, James Banton (27) was hanged for the murder of PC Thomas Barratt at Breedon on the Hill by the executioner William Berry. On 11 February 1887, Thomas Bloxham (62), was hanged for the murder of his 48 year old wife, Ann, at their home in Fairfax Street, Leicester. Bloxham, who believed his wife had been unfaithful, first attempted to shoot her with a revolver but missed, after which he cut her throat, almost severing the head. Bloxham then tried to commit suicide by turning the revolver on himself, but the gun misfired, at which point he gave up and called the police. On 10 December 1894, John William Newell (42), was hanged for the murder of his wife at Loughborough. Newell had beat his wife to death with a coal hammer at their grocer's shop on Woodgate, believing that she had been sleeping with a lodger. After killing her, Newell went into the street and confessed of his deed to a patrolling policeman. His executioner was James Billington.
ХХ ғасырдағы өлім жазалары
1903-1953 жылдар аралығында Лестер түрмесінде сегіз адам өлім жазасына кесілді. 1903 жылғы 21 шілдеде сағат 8-де түрменің "атқару алаңында" екі адам бірдей асылды: Томас Портер (29) және Томас Престон (24) Силебидегі полиция қызметкері Уильям Адиел Уилкинсонды өлтіргені үшін. Екеуі де есік құлау алдында өздерінің кінәсіз екенін айтты, содан кейін түрме қоңырауы соғылып, түрме төбесінен қара ту тігілді, бұл халыққа әділет орнатылғанын хабарлады. Бұл жолы атқарушы Уильям Биллингтон болды. Манчестерлік суретші Уильям Генри Палмер (50) 1911 жылғы 19 шілдеде 72 жастағы Энн Харристі өлтіргені үшін Уолкотта, Латтерворт қаласының жанында асылды. Атқарушы – Джеймс Эллис. Арнольд Уоррен (32) 1914 жылғы 12 қарашада жас ұлы Джеймс Уорренды өлтіргені үшін асылды. Томас Уильям Торп (61) 1941 жылғы 23 желтоқсанда әйелі Неллиді өлтіргені үшін асылды. Бұл түрмеде 27 жылдан бері орындалған алғашқы өлім жазасы болды. 1944 жылғы 8 тамызда түрмеде тағы екі адам асылды. Уильям Альфред Коул (31) қаланың Спрингфилд көшесінде Нора Пейнді өлтіргені үшін, ал Уильям Фредерик Джордж Меффен (52) Дербиде өгей қызын өлтіргені үшін өлім жазасына кесілді. Олардың өлім жазасын Томас Пьерпойнт, оның інісі Альберт орындады. Соңғы өлім жазасы – Джозеф Кристофер Рейнольдс (31), Джанет Уорнерді өлтіргені үшін Лестерде сотталған және 1953 жылғы 17 қарашада Альберт Пьерпойнтпен асылған.
There were eight executions at Leicester Prison during the twentieth century, between 1903 and 1953. At 8 am on 21 July 1903, a double hanging took place in the prison's "execution shed", when Thomas Porter (29) and Thomas Preston (24) were hanged for the murder of PC William Adiel Wilkinson of Sileby. Both men protested their innocence before the trapdoor fell, after which the gaol bell was tolled and a black flag was flown from the roof of the prison to signal to the public that justice had been served. The executioner on this occasion was William Billington. William Henry Palmer (50), a painter from Manchester, was hanged on 19 July 1911 for the murder of 72 year old Ann Harris at Walcote, near Lutterworth. The executioner was James Ellis. Arnold Warren (32) was hanged on 12 November 1914 for the murder of his young son, James Warren. Thomas William Thorpe (61) was hanged 23 December 1941 for the murder of his wife, Nellie. This was the first execution at the prison for 27 years. A further double hanging was carried out at the prison on 8 August 1944. William Alfred Cowle (31) was hanged for the murder of Norah Payne in the city's Springfield Road, alongside William Frederick George Meffen (52), who had been sentenced to death for the murder of his stepdaughter in Derby. Their execution was performed by Thomas Pierrepoint, assisted by his nephew Albert. The last execution was that of Joseph Christopher Reynolds (31), convicted at Leicester Assizes for the murder of Janet Warner, and hanged by Albert Pierrepoint on November 17, 1953.
Реформаны қолдау
2000 жылы "Гардиан" газеті түрмеде екі тұтқынның бір камерада асылып өлгені анықталғаннан кейін түрмені реформалау туралы шақыруларды жариялады. Газет хабарлағандай, жеті жыл бұрын, 1993 жылы, қамауда қайтыс болған адамдардың отбасылары үшін күресетін "Inquest" қайырымдылық қоры HMP Leicester-ді "қамаудағы өлім-жітімнің орталығы" деп атаған. 2001 жылы Лестер тағы да "сәтсіз түрме" деп танылды, ал HM Бас түрме инспекторы Дэвид Рамсботам оны жабу қажет деп мәлімдеді. 2004 жылы Түрме реформасы қоры Лестерді елдегі ең көп тұтқынға толы түрмелердің бірі деп сипаттап, оның жобалық сыйымдылығы шамамен 200 адамға екенін ұсынды. 2006 жылдың қараша айында Бас түрме инспекторының тексеру баяны 28 айдың ішінде тоғыз тұтқынның қазасына байланысты Лестер түрмесін сынады. Түрмедегі тұтқын санының артуы және нашар денсаулық сақталуы да ерекше атап өтілді.
In 2000, The Guardian newspaper highlighted calls for the prison's reform following the tragic discovery of two prisoners found hanging in the same cell. The newspaper reported that seven years earlier in 1993, Inquest, a charity which campaigns for the families of people who die in custody, had described HMP Leicester as the "suicide capital of the prison system". In 2001 Leicester again hit headlines as a 'failing prison' and David Ramsbotham, HM Chief Inspector of Prisons, declared that it should be shut down. In 2004 the Prison Reform Trust described Leicester as one of the most overcrowded prisons in the country, and suggested that its true design capacity was around 200. In November 2006 an inspection report from the Chief Inspector of Prisons criticised Leicester Prison after nine inmates died there in a 28 month period. Continued overcrowding and poor health at the prison were also highlighted.
2014 жылғы түрме
Лестер – жергілікті соттардан сотталған және күдікпен ұсталған ересек ер адамдарға арналған жергілікті түрме. Негізгі тұрғын үйі – төрт қабаттан тұратын, толыққанды санитарлық тораптары мен жасуша ішінде электр қуаты бар ұзын тікбұрышты жатын бөлмелер блогы. Түрмедегі тұтқындардың жұмысы білім беру, ас үй және шаруашылық жұмыстарына бағытталған. Лестер түрмесіндегі білім беруді People Plus (2018 жылдан бері) жүзеге асырады, ол негізінен кәсіби және базалық пәндерге шоғырланған. Түрмеде сондай-ақ кітапхана, спорт залы және түрлі діндердің өкілдерін қамтитын діни қызмет көрсету орталығы бар.
Leicester is a local prison for adult males, sentenced and on remand from the local courts. The main living accommodation is a long rectangular cell block with four landings, with full integral sanitation and in cell electricity. Employment for inmates at the prison centres around Education, Kitchen and Domestic Cleaners. Education at Leicester Prison is provided by People Plus(2018 to date) and is mainly focused on vocational and foundation subjects. The prison also has a library provision, gym and chaplaincy covering a variety of faiths.