Уильям С. Берроуздىڭ «Голландтық Шульцтің соңғы сөздері» сценарийі
The Last Words of Dutch Schultz
Уильям Берроуздың 1970 ж. жазылған «Голландтық Шульцтің соңғы сөздері» сценарийі. 1930-жылдардағы гангстер өмірінен, оның өлім сәттерінен шабыттанған сюрреалистік туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1970 жылы Уильям С. Берроуздың құпия сценарийі
1970 closet screenplay by William S. Burroughs
Голландиялық Шульцтің соңғы сөздері – Бит ұрпағының авторы Уильям С. Берроуздың 1970 жылы алғаш жарияланған құпия сценарийі. Роман 1930 жылдардағы неміс-иудей американдық гангстер Датч Шульцтің өміріне (немесе, дәлірек айтқанда, өліміне) негізделген. Шульцтің өлім алдындағы, қызбадан соң айтқан сюрреалистік соңғы сөздері – бұл туындының бастапқы нүктесі. Ол Ньюарк қаласындағы бардың әжетханасында дәрет тастағанда жарақаттанды, содан кейін қызбадан айтқан сөздері, мысалы, «Француздық-канадтық бұршақ сорпасы» Берроуз үшін жаңа мағынаға ие болды. Ол Шульцтің өлім сағаттарында айтқан түсініксіз сөздеріне байланысты әңгімелер құрастырды.
The Last Words of Dutch Schultz is a closet screenplay by Beat Generation author William S. Burroughs, first published in 1970. Based upon the life (or, to be more precise, the death) of 1930s German Jewish American gangster Dutch Schultz, the novel uses as its springboard Schultz's surreal last words, which were delivered in the midst of high fever delirium after being mortally shot while urinating in the men's room of a Newark bar. Phrases such as "French Canadian bean soup" took on a different meaning for Burroughs as he invented stories to go along with some of the nonsensical statements made by Schultz in his dying hours.
Құрылымы
Атауына қарамастан, сценарийдің өте аз бөлігі Шульцтің жасырын сөздерімен байланысты. Бэроуз фильмде Шульцтің өлім алдындағы сөздерінің жазбасы саундтрек ретінде ойнатылуын қаласа да, экранда көрсетілгеннің ешқайсысы нақты Шульцтің өлім алдындағы монологымен ешқандай қатысы жоқ. Бэроуз Шульцтің аузынан шығуы тиіс өзінің өлім сөздерін жасайды, олар Бэроуздың баяндамасын көрсетеді; кейде осы құрастырылған сөздер Шульцтің нақты сөздерін қамтиды. Сол сияқты, оқиғаның көп бөлігі Шульцтің перспективасынан емес, үшінші тұлғаның көзқарасынан баяндалады. Сценарий шамамен хронологиялық тәртіппен біріктірілген, бір-бірімен аздап байланысты виньеткалар сериясынан тұрады. Оқиға өліп бара жатқан Голландиялық Шульцтің көзқарасынан басталады, ол екі полиция детективіне қарайды. Ол өзінің ату оқиғасына қысқаша көз жүгіртеді; содан кейін фильм Шульцтің балалық шағының естеліктеріне ауысады, ал фильмнің қалған бөлігі Шульцтің балалық шағы мен билікке өрлеуін көрсететін, хронологиялық тәртіппен біріктірілген виньеткалар сериясы болып табылады. Кейде Шульцтің өмірінде болған нақты оқиғаларды бейнелейтін қысқа, сюрреалистік эпизодтар болады (мысалы, қор нарығының күйреуі), олар Бэроуздың ойдан шығарылған кейіпкерлеріне қатысты, сондай-ақ сюрреалистік, бірақ байланыссыз эпизодтармен араласады. Ұзақ сегмент Шульцтің карнавалдық шоудағы ерекше адамды жалдауына арналған, ол адамдарды гипнозға түсіре алады, оларға жасырын хабарламалар сіңіретін сөздерді айту арқылы; Бэроуз бұл ойдан шығарылған кейіпкерді Шульцтің салық процесі кезінде оның заңгерлік командасына қосады және оған Шульцтің түрмеден құтылуына көмектескенін айтады. Бэроуз "Шыбырлаушы" деп аталатын кейіпкерді, аузын қозғалмай сөйлейтін креслодағы қозғалмайтын адам ретінде сипаттайды. Бұл үшін актердің диалогы кассетаға жазылып, түсірілім кезінде актердің артынан ойнатылуы керек. Ұзақ сегменттер Бэроуздың жеке туындысына арналған, ол - Шульцтің өмірінде кездейсоқ пайда болатын және соңында оның өліміне жауапкершілікті мойындауға тырысатын морфинге тәуелді Альберт Стерн. Шульцтің "Альберт Стерн" деген замандасы туралы ешқандай жазба болмаса да, кітапта сол дәуірге тән фотосурет бар, онда "Стерн" бейнеленген; алайда, бұл фотосурет кейін Отто Берман деп қате анықталды. 2007 жылға дейін фотосуреттегі баланың кім екені анықталған жоқ, бірақ Бэроуздың кітапқа өзінің суретін қосуы - бұл Шульцтің соңғы сөзін жазған полиция стенографының суретін бейнелейді - бұл фотосурет Бэроуздың әдемі әзілі болуы мүмкін екенін көрсетеді, өйткені кітаптағы бұл жалғыз сурет оңай анықталатын адамды көрсетпейді. Сценарий барысында Бэроуз қызыл шашты жас жігіттің мыс төсекте испан әйелімен агрессивті жыныстық қатынаста болғанын бейнелейтін 16 мм секс-бұлақ стиліндегі фильмді көрсетуді ұсынады.
Despite the title, very little of the screenplay deals with Schultz's cryptic words. Although Burroughs specifies that a recording of Schultz's dying words should be playing throughout the film as the soundtrack, virtually nothing which is actually depicted onscreen has anything to do with the real Schultz's dying monologue. Burroughs creates his own dying words for Schultz to actually speak, and which reflect Burrough's narrative; occasionally, these made up snippets of speech include Schultz's actual words. Similarly, large segments of the story are told from a third person perspective, as opposed to being told from Schultz's perspective. The screenplay is made up of a series of loosely connected vignettes in roughly chronological order. It begins from the point of view of a dying Dutch Schultz, looking up at two police detectives. He has a brief flashback to his own shooting; from there, the movie makes a transition to Schultz's memories of childhood, with the remainder of the movie a series of loosely interconnected vignettes in chronological order depicting Schultz's childhood and rise to power. Occasionally, there are brief, surrealist digressions depicting real events which occurred during Schultz's life (such as the Stock Market Crash), interspersed with equally surreal yet seemingly unrelated digressions involving Burroughs' own fictional characters. A lengthy segment is dedicated to Schultz hiring a carnival sideshow freak who can hypnotize people by speaking phrases which plant subliminal messages; Burroughs inserts this fictional character into Schultz's legal team during his income tax trials, and credits him with helping Schultz avoid prison time. Burroughs calls for this character, called The Whisperer, to be a motionless man in a chair who speaks without moving his lips, specifying that this should be achieved by the actor's dialogue being recorded into a cassette recorder which is then played behind the actor during filming. Large segments are dedicated to Burroughs' own creation, "Albert Stern", a morphine addict who randomly appears at intervals throughout Schultz's life and who ultimately attempts to take credit for his murder. Despite no records existing of a contemporary of Schultz named "Albert Stern", a period mugshot appears in the book depicting "Stern"; the mugshot has since been incorrectly identified as Otto Berman. As of 2007, the identity of the boy in the mugshot has not been discerned, although Burroughs' insertion of a photo of himself into the book—ostensibly depicting the police stenographer who transcribed Schultz's last word—indicates that the mugshot might be a prank on Burroughs' part, as it is the only photo in the book not to depict a readily identifiable individual. Throughout the script, Burroughs calls for a peep booth style 16mm sex loop—depicting a red haired young man having aggressive intercourse with a Spanish woman in a brass bed—to be played at seemingly random intervals.
Фильмге бейімделу
Жылдар бойы Берроуздың әңгімесін экранға бейімдеуді қалаған киноөндірушілер туралы сирек хабарлар болғанымен, бүгінгі күнге дейін ешкім бұл жобаны қанағаттанарлық деңгейде қолға алмады. Бір қысқа мерзімге фильмнің құқықтары Деннис Хопперге тиесілі болған, бірақ ештеңе іске аспады. Ол 2002 жылы голландтық қысқаметражды фильм түрінде, тікелей түсірілім мен ротоскоп анимациясын үйлестіре отырып жасалды. Қысқаметражды фильмде Берроуздың сценарийінің бір бөлігі ғана қолданылды, ал кейбір эпизодтары түпнұсқадан сәл өзгеше. Фильмде Рутгер Хауэр Шульцтің даусын сомдады.
Although there have been occasional reports over the years of filmmakers wanting to adapt Burroughs' story for the screen, to date no one has seriously taken on the project. For a brief period, Dennis Hopper owned the rights to the film, but nothing ever came to fruition. It was filmed as a 2002 Dutch short combining live action and rotoscope animated scenes. The short only features portions of Burroughs' script, with some segments varying slightly from the source material. The film features Rutger Hauer as the voice of Schultz.