Бубакар Траоре – Мали әншісі, гитаршы, өлең жазушы. 1960ж. танымал болды. Блюз, араб муз., Манде мәдениетінен шабыттанған өзгеше стильді қалыптастырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бубакар Траоре (1942 жылы Малидегі Каес қаласында туған) – малилік әнші, ән жазушы және гитарист.
Boubacar Traoré (born 1942 in Kayes, Mali) is a Malian singer, songwriter, and guitarist.
Ертедегі атақ
Траор алғаш рет 1960 жылдардың басында көзге түсті. Ол гитарада ойнауды өздігінен үйреніп, американдық блюз музыкасын, араб музыкасын және Батыс Африканың Манде мәдени аймағында кездесетін пентатоникалық үлгілерді үйлестіретін ерекше стильді қалыптастырды. Ол Малидегі супержұлдыз және жаңадан тәуелсіз болған елдің символы болды (Мали тарихына қараңыз). Оның әндері зор танымалдылыққа ие болды және ол радиода жиі ойнатылды. Дегенмен, ол ешқандай жазба жасаған жоқ, сондай-ақ музыканттарға авторлық гонорар төленбегендіктен, ол өте кедейлікте өмір сүрді.
Traoré first came to prominence in the early 1960s. He had taught himself to play guitar and developed a unique style that blended American blues music, Arab music, and pentatonic structures found in West Africa's Mande cultural region. He was a superstar in Mali and a symbol of the newly independent country (see History of Mali). His songs were immensely popular and he enjoyed regular radio play. However, he made no recordings, and since there were no royalties paid to musicians, he was very poor.
Қалпына келтіру және қайта жаңғыру
1968 жылы Мусса Траор Мали президенті Модибо Кейтаны құлатып, бұрынғы үкіметпен байланысты суретші ретінде танымал болған Бубакар Траор эфирден жоғалып кетті. 1970 жылдары Траордің танымалдылығы азайды, 1987 жылы теледидарда күтпеген жерден пайда болғанға дейін. Осы "қайта табылудан" кейін көп ұзамай Бубакардың әйелі бала туғанда қайтыс болды. Ол қайғыға батып, Францияға көшіп, алты баласын асырау үшін құрылыс жұмысына орналасты. Францияда британдық жазба продюсері Траордің радиодағы өнерлегенін жазып алған кассетті тапты және, соңында, онымен жазба шартына қол қойды. Оның алғашқы альбомы "Мариама" 1990 жылы шықты. Осыдан бері Траор Еуропа, Африка және Солтүстік Американы аралап, халықаралық деңгейде танымал болды. Бубакар бельгиялық жазушы Лив Жорис жазған "Мали блюзі" (Lonely Planet, Австралия) кітабында еске алынады. Бұл кітап швейцариялық режиссер Жак Сарасинге Бубакар туралы "Мен сен үшін ән айтам" ("Je chanterai pour toi") атты фильмді түсіруге шабыттандырды, ол 2001 жылы шықты және 2005 жылы DVD форматында жарық көрді. Ол бірнеше блюз әртістерімен бірге Луи Муше түсірген "Блюз жолы" (Au Coeur du Blues) фильмінде де ойнады (2001). Содан кейін Бубакар Кристиан Муссе продюсерлік еткен "Конго Магни" (Marabi, 2005) альбомын шығарды, Муссе – Ангулемдегі "Музыкалық метистер фестивалінің" (Angoulême Cross Cultural Music Festival) директоры, ол сондай-ақ оның "Мали Денху" (Lusafrica, 2010) альбомын да продюсерлік етті. Кар Кар Еуропа, АҚШ және Канадада сәтті концерттер өткізіп, өткен уақытты өтеуге тырысты. "Мбалимау" ("Менің бауырларым") 2015 жылдың ақпан айында, ал "Дуния Табало" 2017 жылдың қараша айында жарық көрді. Олардың тегі бір болғанымен, ол Мали әншісі және гитарист Рокия Траоренің туысы емес, бірақ олар 2000 жылы оның "Ванита" альбомында дуэт орындады.
In 1968, when Moussa Traoré overthrew Malian president Modibo Keïta, Boubacar Traoré, widely seen as an artist associated with the previous regime, disappeared from the airwaves. During the 1970s Traoré's popularity faded, until a surprise television appearance in 1987. Soon after this "rediscovery," Boubacar's wife died during childbirth. Grief stricken, he moved to France and did construction work to support his six children. While there, a British record producer discovered a tape of one of Traoré's radio performances, and he was finally signed to a record deal. His first album, Mariama, was released in 1990. Since then, Traoré has enjoyed international popularity, touring Europe, Africa, and North America. Boubacar figures in the book Mali Blues (Lonely Planet, Australia), by Belgian writer Lieve Joris. The book inspired Swiss film director Jacques Sarasin for the 2001 film Je chanterai pour toi ("I'll Sing For You") about Boubacar, released on DVD in 2005. Along with several blues artists, he appeared in the film Blues Road Movie (Au Coeur du Blues) by Louis Mouchet (2001). Boubacar then released Kongo Magni (Marabi, 2005), produced by Christian Mousset, director of the Festival Musiques Métisses d'Angoulême (Angoulême Cross Cultural Music Festival), who would also produce his Mali Denhou (Lusafrica, 2010). Kar Kar made up for lost time with acclaimed live performances around Europe and then the United States and Canada. Mbalimaou (My Brothers) was released in February 2015, followed by Dounia Tabalo in November 2017. Despite their shared last name, he is not related to Malian singer/guitarist Rokia Traoré, although they performed a duet together on her 2000 album Wanita.