Клиффорд Эрл Торгесон: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы
Earl Torgeson
Клифффорд "Эрл" Торгесон (1924-1990) – американдық бейсболшы, бірінші базадан ойнаған. 15 жыл мансаптық өмір сүрді, 120 рет ұпай жинады, үздік қорғаушы атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1924-1990)
American baseball player (1924 1990)
Клиффорд Эрл Торгесон (1 қаңтар 1924 жыл - 8 қараша 1990 жыл) – Вашингтон штатының Снохомиш қаласынан шыққан американдық бейсболшы. Бірінші базада ойнаған ол 1947 жылдан 1961 жылға дейін 15 жыл бойы бес командада ойнады. Ол өзінің ортаңғы аты – Эрлмен танымал болды, ал оның лақап аты – "Снохомиш графы", бұл лақап аты бастапқыда Бейсбол даңқы залынан шыққан Эрл Авериллге тиесілі, ол да Торгесонның туған қаласынан. 1950 жылы Торгесон Ұлттық лигада (NL) 120 ұпаймен көш бастады, ал 1957 жылы ол бірінші база ойыншысы ретінде .999 алаңға шығару көрсеткішімен Америка лигасын (AL) жетектеді.
Clifford Earl Torgeson (January 1, 1924 – November 8, 1990) was an American Major League Baseball player from Snohomish, Washington. A first baseman, he played on five teams for 15 years, from 1947 through 1961. He was known by his middle name, Earl, and his nickname was "The Earl of Snohomish", a nickname originally owned by Baseball Hall of Famer, Earl Averill, also from Torgeson's hometown. In 1950, Torgeson led the National League (NL) with 120 runs scored and in 1957, he led the American League (AL) with a .999 fielding average as a first baseman.
Ерте жылдары және бейсбол
Торгесон 1924 жылғы Жаңа жыл күні Вашингтон штатының Снохомиш қаласында дүниеге келген. Ол Снохомиш орта мектебінде оқыды және 1943-1945 жылдары Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті. Соғыстан кейін ол Тынық мұхиты лигасындағы Сиэтл командасы үшін ойнады.
Torgeson was born in the lumber town of Snohomish, Washington on New Year's Day of 1924. He attended Snohomish High School and he served in the U. S. Army during World War II from 1943 to 1945. After the war, he played for Seattle in the Pacific Coast League.
Үлкен лигалар бейсболы
Торгесон өмір бойы .265 ұпай жинады, 149 хоум-ран соқты, 740 RBI көрсеткішіне ие болды және .989 алаңға шығару пайызын көрсетті. Оның бір маусымдағы ең жоғары соққылау орташа көрсеткіші .290, ал ең көп хоум-ран саны – 24 болды. Оның карьералық базаға жету пайызы .385 (ол ойнаған жылдардағы лиганың орташа көрсеткіші .339) болды, ал ол 120 ұпай жинап, Ұлттық лиганы жетекке шығарған жылы базаға жету пайызы .412 құрады. Торгесонның ең табысты жылдары 119 және 102 базаға жетуі тіркелген жылдар болды. 1959 жылы ол «Ақ соқсыларға» Американ лигасының чемпиондығын жеңіп беруге көмектесті. 1959 жылы Канзас-Ситиге қарсы өткен ойынның бірінде, «Ақ соқсылар» бір соққымен 11 ұпай жинағанда, ол қосалқы соққымен базаға шықты. Торгесон тоғыз жыл бойы тұрақты ойыншы болды, егер 1949 жылы мамыр айында иығына жарақаттанбаса және 1949 жылы тамызда бас бармағы сынбаса, 1949 жылы да тұрақты ойыншы болар еді (сондай-ақ 1950 жылы доптан соққанда қабырғасы сынды). Ол тағы бес жыл рөлдік ойыншы ретінде ойнады. Карьерасының басындағыдай, қосалқы соққыны орындағанда да, оның төзімділігі оның құндылығын арттырды. Мысалы, «Нью-Йорк Янкистері» сапында ойнағанда, ол 18 соққыда .111 орташа көрсеткіш көрсетсе де, 8 базаға жету арқасында .385 базаға жету пайызына қол жеткізді. Торгесонның соңғы маусымында «Ақ соқсылар» оны «Нью-Йорк Янкистеріне» сатты. Торгесон екі команда арасындағы 33 соққыда бар болғаны үш соққы берді және тек қосалқы соққыны орындады. «Янкистер» 2 қыркүйекте Торгесонды ойыншыдан жаттықтырушыға ауыстырды; «Янкистер» сол жылы әлем чемпионатында «Цинциннати Редсті» жеңді. Торгесон ойыншы ретінде әлем чемпионатына қатыспады, бірақ жаттықтырушы ретінде команда құрамында болды. Торгесон база ұрлаудағы жетістіктері үшін де еске алуға лайық. Оның бейсбол маусымындағы ең жоғары көрсеткіші 20 болса да, бұл база ұрлаудың сирек кездесетін кезеңде болды, әсіресе бірінші базалық ойыншылар үшін. «Брейвз» командасы қысқа мерзім ішінде (1950–1952 жылдары) Сэм Джетроу (ол 1950 және 1952 жылдары база ұрлауда жеңіске жетті) және Торгесонмен бірге бейсболдағы база ұрлаудың ең үздік жұбына ие болды. 1952 жылы екеуінің бірлескен нәтижесі 50 ұрланған базаны құрады, бұл «Бруклин Доджерсінен» басқа Ұлттық лигадағы барлық командалардан көп.
Torgeson had a lifetime .265 batting average with 149 home runs, 740 RBI and a .989 fielding percentage. His best batting average for a full season was .290 and his highest home run total was 24. His career on base percentage was .385 (the league average for the years he played is .339) and in , when he led the National League with 120 runs scored, his on base percentage was .412. Torgeson's peak years for drawing walks were and , when he drew 119 and 102 respectively. In 1959, he helped the White Sox win the American League Pennant. In one game in 1959, during an inning against Kansas City where the White Sox scored 11 runs on one hit, he got a pinch hit walk. Torgeson was a regular player for nine years, and he would have been a regular in 1949 if not for a shoulder injury in May and broken thumb in August 1949 (also a broken rib when hit by a pitch in 1950). He played another five years as a role player. As a pinch hitter, as per earlier in his career, his patience at the plate was key to his value. In , for example, playing out the string for the New York Yankees, he hit only .111 in 18 at bats, but drew eight walks for a .385 on base percentage. In Torgeson's final season of , he was sold by the White Sox to the New York Yankees. Torgeson managed only three total hits in 33 at bats between the two teams, playing also exclusively as a pinch hitter. The Yankees converted Torgeson from a player to a coach on September 2; the Yankees went on to defeat the Cincinnati Reds in the World Series later that year. Torgeson did not appear in the World Series as a player, but was still part of the team as a coach. Torgeson also deserves some mention for his base stealing. Although his highest total for a baseball season was only 20, it came during a period in baseball when almost no one stole bases, especially not first basemen. For the short period (1950–1952) that they had Sam Jethroe (who won bases stealing crowns in and ) and Torgeson, the Braves had the best base stealing tandem in baseball. In , with a combined total of 50 stolen bases, the Jethroe Torgeson duo stole more bases than every other team in the National League, except for the Brooklyn Dodgers.
Жеке өмір және өлім
Торгесон Снохомиш округіне оралды және округтік комиссар қызметін атқарды, содан кейін округтік Төтенше жағдайлар департаментінің директоры болды. 1990 жылдың 8 қарашасында Вашингтон штатының Эверетт қаласындағы үйінде лейкемиядан көз жұмды. Оның жасы 66 болған.
Torgeson returned to Snohomish County and served as a county commissioner and later the director of the county Department of Emergency Management. He died of leukemia at his home in Everett, Washington on November 8, 1990. He was 66 years old.