Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия дін қызметкері
English clergyman
Ланселот Блэкберн (кейде Блэкберн, Блэкборн немесе Блэкборн; 10 желтоқсан 1658 – 23 наурыз 1743) – ағылшын дін қызметкері, Йорк архиепискобы және халық арасында қарыстанушы ретінде танымал. Ол Хорас Уолполдың "Естеліктерінде" "қуанышты, ескі Йорк архиепискобы, ол жоғары сыныптан шыққан адам сияқты мінез-құлыққа ие болған, әйтсе де ол бұрын қарақшыл болған және дін қызметкері болған, бірақ ол өзінің бастапқы кәсібінен ештеңе қалдырмаған, тек оның гаремінен басқа" деп сипатталған.
Lancelot Blackburne (sometimes Blackburn, Blackborne or Blackbourn[e]; 10 December 165823 March 1743) was an English clergyman, who became Archbishop of York, and – in popular belief – a pirate. He was described by Horace Walpole, in his Memories, as "the jolly old Archbishop of York, who had all the manners of a man of quality, though he had been a buccaneer, and was a clergyman; but he retained nothing of his first profession, except his seraglio".
Бастапқы өмірі мен қарақшы ретінде мансабы
Ол Лондонда дүниеге келді, Ричард Блэкберннің кіші інісі. Ол Вестминстер мектебінде оқыды, ал 1676 жылы Оксфордтың Крайст-Черч колледжіне оқуға түсті. 1680 жылы бітірген ол 1681 жылы 25 қыркүйекте Оксфорд епискобы Джон Феллдің қолынан Христос колледжінде диякон болып тағайындалды және Батыс Үндістанға сапар шекті. 1684 жылдың қаңтарында университеттен магистр дәрежесін алды; бұл уақытта ол Невисте болғандығы белгілі. Көпшілік арасында тараған аңыз бойынша, ол осы жылдары пираттармен бірге, олардың діни қызметшісі немесе тіпті пират ретінде теңізде болған деседі; бұл туралы нақты дәлелдер жоқ, бірақ 1681 жылғы жазбада оған Карл II "жасырын қызметтер" үшін 20 фунт стерлинг (1681 жылы 20 фунт стерлингтің қазіргі шамамен <есептелген сома> сомасына тең) төлегені көрсетілген.
He was born in London, a younger brother of Richard Blackburne. He attended Westminster School, and in 1676 entered Christ Church, Oxford. He graduated in 1680, was ordained a deacon on 25 September 1681 at Christ Church by John Fell, Bishop of Oxford, and travelled to the West Indies. In January 1684 he was granted an MA by the university; at this time, he is known to have been in Nevis. A popular story recounts that he spent these years sailing with buccaneers, either as their chaplain or as a pirate himself; there is little evidence either way, although a record of 1681 notes that he was paid £20 (20.0 in 1681 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) by Charles II for "secret services".
Йорк архиепискобы
1684 жылы Англияға оралып, 2 қыркүйекте Савой шіркеуінде Кэтрин Талботқа (Уильям Талботтың үлкен қарындасы) үйленді және көп ұзамай шіркеу қызметкерлерінің бірінсісіне кірісті. 1691 жылы ол Эксетер каноны, ал 1705 жылы Эксетер деканы болды, ал Уильям Уэйктің қамқорлығы кейіннен оған пайда келтірді, 1715 жылы Корнуолл архидиаконы болды. 1716 жылы ол Георг I-нің жеке капелланы ретінде Ганноверге сапар шегіп, келесі жылы Эксетер епископы болды. Епископ ретінде ол Лордтар палатасында белсенділік танытып, Кейбір сәйкестік заңының жойылуын қолдады. 1724 жылы ол Йорк архиепискобы (сонымен қатар жеке кеңесші) болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. Саяси өміріне белсенді қатысып жүргенімен, рухани міндеттерін жиі естен шығарды; ол аз ғана растау рәсімін өткізіп, 10 жылдан кейін дін қызметкерлерін тағайындауды тоқтатты. Оның орнына ол Вестминстердегі Даунинг-стритте пәтер ұстап, көп уақытын патша сарайында өткізді. Даунинг-стрит 1739 жылғы корольдік жарғысында оның тұратын жері ретінде тіркелді. Блэкберн 1723 жылдан 1743 жылға дейін Жоғарғы қайырымдылық мекемесінің басқарушысы болды. Оның мансабы даулы болды, ол Георг I-ге жасырын түрде сүйіктісіне үйленді деген қауесет тарады. "Ұлттық биографиялық анықтамалықта" оның "денеге құштарлығы" және "моральдық ұстанымдарының әлсіздігі" айтылса, "Брюэрдің бұзақылары, зұлымдары және есімдері шешілмегендері" кітабында "[оның] мінез-құлқы архиепископтан күтілетін деңгейде болған емес. Көп жағдайда оның мінез-құлқы тіпті қарақшыдан күтілетін деңгейге де жетпеген" делінген. Ол Джон Диснейдің, Нотингемдегі Сент-Мэри шіркеуінің викарийі, оның түтін тартуға арналған құбыры, темекісі және сырасын сұраған растау рәсімінен кейін шіркеуден қуылды. Йорктегі бір халық ауыз әңгімесінде оның үй шаруашылығын Дик Терпин басқарғаны айтылады. Блэкберн 1743 жылдың 23 наурызында Даунинг-стриттегі үйінде "ұзаққа созылған аурудан" кейін қайтыс болды. Оның әйелі Екатерина 1726 жылдың 9 маусымында 80 жасында қайтыс болды және олар баласыз қалды. Ол Томас Хейтердің әкесі болды деп көп айтылады; бұл туралы нақты дәлел жоқ: ол өзі Хейтерді ұлы ретінде мойындаған жоқ, бірақ ол Хейтерге мүлкінің айтарлық бөлігін қалдырды.
He returned to England in 1684, marrying Catherine Talbot (the elder sister of William Talbot) on 2 September at the Savoy Chapel, and shortly thereafter took up the first of a set of church posts. In 1691 he became a Canon of Exeter, and in 1705 Dean of Exeter, succeeding William Wake whose patronage would later stand him in good stead, and in 1715 Archdeacon of Cornwall. In 1716 he travelled to Hanover as the personal chaplain to George I and the next year became Bishop of Exeter. As Bishop, he was active in the House of Lords where he supported the repeal of the Occasional Conformity Act. In 1724 he became Archbishop of York (and therefore a Privy Counsellor), a position he held until his death. While he continued to be politically active, he often neglected his spiritual duties; he appears to have carried out few confirmations, and stopped ordaining priests after 10 years. Instead, he kept apartments in Downing Street, Westminster and spent much time at the royal court. Downing Street is listed as his abode on the 1739 royal charter of the Foundling Hospital, a charity for which he was a founding governor. Blackburne was Lord High Almoner from 1723 to 1743. His career was controversial, with rumours that he had secretly married George I to his mistress. The Dictionary of National Biography mentions "his reputation for carnality" and "the laxity of his moral precepts", while Brewer's Rogues, Villains and Eccentrics comments that "[his] behaviour was seldom of a standard to be expected of an archbishop. In many respects, his behaviour was seldom of a standard to be expected of a pirate." He was famously ejected by John Disney, the vicar of St Mary's Church, Nottingham, after a confirmation service during which he asked for his pipe, tobacco and ale. One local legend in York even claimed that Dick Turpin was his butler. Blackburne died at his home in Downing Street on 23 March 1743 after a "lingering illness". His wife Catherine had died on 9June 1726 at the age of 80 and they left no children. It has often been claimed that he fathered Thomas Hayter; there is no conclusive evidence either way: he did not himself identify Hayter as his son, but he did leave a sizeable portion of his estate to Hayter.