Кіріспе

Американдық журналист Карл Томас Роуэн (11 тамыз, 1925 – 23 қыркүйек, 2000) – көрнекті американдық журналист, жазушы және үкіметтік қызметкер. Ол АҚШ бойынша кеңінен таралған мақалалар жариялаған және бір кезде АҚШ үкіметіндегі ең жоғары дәрежедегі афроамерикалық болған.

Өмір және мансап

Карл Роуэн Теннесси штатының Равенскрофт қаласында Джоннидің, аспазшы және тазалаушының, және Томас Роуэннің, ағаш жинаушының ұлы болып дүниеге келді. Ол Ұлы депрессия кезінде Теннесси штатының Макминвилл қаласында өскен. Роуэн жақсы білім алуға бел буған. 1942 жылы Бернард орта мектебін сынып президенті және үздік бітіруші ретінде аяқтады. Жоғары мектепті бітіргеннен кейін Роуэн Нешвиллдегі Теннесси мемлекеттік колледжінде оқуға түсу үшін туберкулез ауруханасының верандаларын тазалаушы болып жұмыс істеді. Ол The Minneapolis Tribune (1948-1950) газетінде мәтін жазушы болды, кейіннен штат жазушысы болды (1950-1961), Азаматтық құқық қозғалысы туралы кеңінен хабарлады. 1960 жылы Роуэнге нәсілдік бөлінуді негізге ала отырып, клубқа мүшеліктен бас тартты; бұл кейіннен Джо Глейзерге "Мен жеке клубқа тиесілімін" әнін жазуға түрткі болды. 1964 жылы Роберт Пенн Уорренмен сұхбаттасып, "Кім негрлер үшін сөйлейді?" кітабында, Роуэн азаматтық құқық қозғалысы туралы өзінің хабарлары, сондай-ақ Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы айырмашылықтар, ғират және қуғын-сүргін және афроамерикалықтардың саяси билігі туралы ойларын айтты. 1961 жылы Роуэн президент Джон Ф. Кеннеди тарапынан Мемлекеттік хатшының орынбасары болып тағайындалды. Келесі жылы Куба зымырандық дағдарысы кезінде Біріккен Ұлттар Ұйымының делегаты болып қызмет етті. Роуэн 1963 жылы АҚШ-тың Финляндиядағы елшісі болды. 1964 жылы Роуэн президент Линдон Б. Джонсон тарапынан АҚШ Ақпарат агенттігінің (USIA) директоры болып тағайындалды. USIA директоры ретінде қызмет ету арқылы Роуэн Ұлттық қауіпсіздік кеңесінде орын алған алғашқы афроамерикалық және АҚШ үкіметіндегі ең жоғары деңгейдегі афроамерикалық болды. 1966 жылдан 1998 жылға дейін Роуэн Chicago Sun Times газетінде колонка жазды және 1967 жылдан 1996 жылға дейін Agronsky & Company телебағдарламасының панель мүшесі болды, кейіннен Inside Washington деп аталды. Роуэн әділ қарсыласы болды, оның аргументтері сендіретін және жақсы теңдестірілген болды – ол әрқашан ақыл-ойының дауысы ретінде көрінді. Оның есімі Никсонның саяси қарсыластарының тізіміне енген. Роуэн өзінің түсініктемелері үшін 1995 жылы Пулитцер сыйлығының финалисі болды. Ол үш жыл қатарынан журналистік шеберлік үшін Sigma Delta Chi медальонды жеңіп алған тарихтағы жалғыз журналист. Карл Роуэн - белгілі және жоғары марапатталған журналист. Оның мақалалары АҚШ-тың жүзден астам газеттерінде жарияланды. 1968 жылы ол Элайджа Париш Лавджой сыйлығын, сондай-ақ Колби колледжінің құрметті заң докторы дәрежесін алды. 1997 жылы ол NAACP-дан Спингарн медалімен марапатталды. Тергуд Маршаллдың АҚШ Жоғарғы сотында қызмет еткендегі жалғыз сұхбаты Карл Роуэннің 1988 жылғы деректі фильмінде болды. Ұлттық баспасөз клубы 1999 жылы Роуанға өмір бойы жеткен жетістіктері үшін төртінші мәрте сыйлық берді. 2001 жылдың 9 қаңтарында АҚШ Мемлекеттік хатшысы Мадлен Олбрайт Мемлекеттік департаменттегі баспасөз брифингі бөлмесін Карл Т. Роуэн брифинг бөлмесі ретінде ашты. Роуэн 2000 жылдың 23 қыркүйегінде Вашингтонда жүрек және бүйрек ауруларынан қайтыс болды. Роуэн 75 жаста еді және қайтыс болғанға дейін қант диабетімен ауыратын. Роуэннің артында әйелі Вивьен және олардың үш баласы: екі ұл мен бір қызы қалды. Роуэннің екі ұлы - Карл-младший, заңгер; және Джеффри, клиникалық психолог. Оның қызы Барбара Роуэн Джонс, әкесі сияқты журналист. People журналынан: "Роуэн полиция келгенін естігенде, оларды кіргізу үшін сыртқа шықты. Сол кезде ол "марихуана шегетін бір ұзын бойлы кісіні" көрді. Роуэннің айтуынша, ол кіргізушіге қарулы екенін және атып жібереді деп бірнеше рет ескерткен. "Менің алғашқы сөзім: "Тұр! Қайдасың, сол жерде тұр!" дейді Роуэн. "Менде қару бар" дедім. Роуэннің айтуынша, жігіт қайта-қайта келіп, өзін-өзі қорғау үшін атуды шешті. Ол кісінің аяғына тигізгенін, бірақ кісінің алға қарай аттанғанда, оның білегіне тигенін айтады. Шабуылшы, Шеви Чейз, Мэриленд, жасөспірім Бенджамин Смит, 18 жаста, басқаша әңгіме айтады. "Мен іш киіммен едім", - деді ол радиоға берген сұхбатында. "Мен жай ғана бассейннен шықтым. Бұл өте қарапайым жағдай болды. Мен онымен ешқашан сөйлескен емеспін. Ол мені атып, есікті жауып, үйіне жасырынды. Менің ойымша, мен заңсыз кіргенмін. Бірақ бұл адамды атуға себеп емес, солай ма?" Роуэн заң жүзінде иеленбеген қарумен оқ атқан деп айыпталды. Роуэн тұтқындалып, сотталды. Сот барысында ол өзін және отбасын қорғау үшін қажет болған барлық құралды пайдалануға құқылы екенін айтты. Сондай-ақ, ол қолданған пистолет оның үлкен ұлына, бұрынғы ФБР агентына тиесілі болғандықтан округтің пистолетке қатысты тыйым салу заңынан босатылған деді. Ол екіжүзділікке кінәланды, өйткені Роуэн қаруды бақылауды қатаң түрде жақтады. 1981 жылғы колонкасында ол "заңды құқық қорғау органының қызметкері болмаған кез келген адамда пистолет табылса, ол түрмеге отыруы керек" деді. 1985 жылы ол "пистолеттердің сатылуына, өндірілуіне, импортталуына және иеленуіне толық және жалпыға ортақ федералдық тыйым салуды" талап етті (заңды полиция және әскери қызметкерлерден басқа). Роуэн сотталды, бірақ қазылар келісімге келмеді; судья сотты тоқтатып, ол қайтадан сотталған жоқ. Өзінің өмірбаяндық кітабында Роуэн әлі де қаруды бақылауды жақтаса да, екіжүзділік айыптамасына ұшырауға дайын екенін мойындады.