Кіріспе

Фрэнсис Патрик Винсент Макманус (1905 жылы 27 ақпан - 1983 жылы 28 желтоқсан) - Австралияның саяси қайраткері, парламенттік Демократиялық Еңбек партиясының соңғы жетекшісі және 30 жыл бойы Австралия саясатының көрнекті тұлғасы.

Ерте өмір

Макманус Солтүстік Мельбурнда, ирландтық католик тектес жұмысшы таптық отбасында дүниеге келді. Ол - Патриктің, оның күймеші күйеуінің және Гертруданың үш ұлының бірі. Ол Христиан бауырлары мектептерінде, соның ішінде Сент-Мэри бастауыш мектебінде, Батыс Мельбурнда, Сент-Джозеф, CBC Солтүстік Мельбурнда (19181922) және Сент-Кевин колледжінде оқыды. Орта мектепті бітіргеннен кейін, стипендияның көмегімен, ол Мельбурн университетінің Ньюман колледжінде білім алды. Кейіннен Викторияның білім беру департаментінде қызмет етті.

Саяси өмір

1950 жылы Макманус Австралияның Еңбек партиясының Мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды. Партияның Викториядағы бөлімшесі сол кезде Б. А. Сантамарияның құпия антикоммунистік "қозғалысы". Бұл жағдайда Макманс партияның Австралия Коммунистік партиясының ықпалына қарсы күресу үшін кәсіподақтарда құрған өндірістік топтарды қолдады. Викторияда оның партиясы 17,8 пайыз дауыс жинады. Ол 1964 жылы жеңілді, бірақ 1964 жылы қайта сайланды, ал 1970 жылы қайта сайланды. 1970 жылғы сайлауда "Макқа дауыс беріңіз" деген ұранымен сайлауға қатысқан ол 19,1 пайыз дауыс жинады, бұл DLP-нің ең жақсы нәтижесі. Сенатта 1955 және 1974 жылдар аралығында DLP-де бірден бес сенатор болды, оларды алдымен Тасманияның Джордж Коул, содан кейін Квинслендтің Винс Гейр басқарды, ал Макманус - вице-лидер. DLP Роберт Мензиес пен оның орынбасарларының либералды үкіметтеріне сын қолдау көрсетті, оларды отандық және халықаралық деңгейде, әсіресе Вьетнам соғысы және Қытай Халық Республикасының танылуы сияқты мәселелер бойынша коммунистік үстемдіктің шынайы қатерлі әсерін сезіну үшін, коммунистік саясатты қабылдауға итермеледі. Олар сондай-ақ әлеуметтік мәселелерде консервативті католиктік көзқарастарды қолдады. Кейбір мәселелер бойынша, мысалы зейнетақылар, DLP дәстүрлі Еңбек саясатын қолдады. 1973 жылы Уитлэм лейбористік үкіметінің сайлануынан кейін Гейр DLP көшбасшысы ретінде шығарылды және 68 жасында Гейрден үш жасқа кіші Макманус орын алды. Уитламның сайлануы DLP-нің ықпалының көп бөлігін алып тастады, ал Гейрдің Уитламнан Ирландиядағы елші лауазымын қабылдауы партияны бөлді және оның қолдауының құлдырауына себеп болды. 1974 жылы DLP либералды көшбасшы Билли Снедденді қолдап, Уитлэм үкіметінің бюджет заң жобаларын Сенатта тоқтатумен қорқытты. Ол 1983 жылы Мельбурнда қайтыс болып, әйелі мен төрт баласын қалдырды.