Кіріспе

Ағылшын ұлттықлығы - ағылшындықтардың ұлты екендігін және ағылшын халқының мәдени бірлігін насихаттайтын ұлтшылдық. Жалпы алғанда, бұл ағылшын мәдениетін, тілін және тарихын сүйгендіктен және Англия мен ағылшын халқына деген мақтаныш сезімінен туындаған саяси және әлеуметтік қозғалыстар мен сезімдерді қамтиды. Ағылшын ұлтшылдары өздерін көбінесе британдықтар емес, ағылшындықтар деп санайды. Саяси деңгейде кейбір ағылшын ұлтшылдары Англияның өзін-өзі басқаруын жақтады. Бұл Ұлыбританияның ішінде ағылшын парламенті немесе Ұлыбританиядан тыс Англияның тәуелсіз егемен мемлекетін құру түрінде болуы мүмкін.

Тарих

Ағылшын ұлтшылдығының тарихы - бұл талас-тартысқа ұшыраған ғылым саласы. Тарихшы Адриан Хейстингс былай деп жазды: "Ағылшын ұлттық санасының таңғы сәтіне (немесе осыған ұқсас сөз тіркестеріне) 8-ші ғасырдан 19-шы ғасырға дейінгі кез келген ғасырда тарихшыларды кездестіруге болады".

Англосаксон тілдері

Патрик Вормалд Англия 730 жылы Historia ecclesiastica gentis Anglorum (Англия халқының шіркеу тарихы) деп жазған құрметті Беданың кезінде халық болған деп мәлімдеді. Вормалд Бедаға "ағылшын ұлттық болмысы мен ағылшын ұлттық тағдырын айқындауда" шешуші рөл атқарды деп есептейді. Беда Британияда тұратын герман халықтарын сипаттау үшін "ағылшын" деген таңбасын қолданады: англьдер, саксондар және юттар, ал британдар, шотландтар және пиктар кірмейді. "Англия халқының шіркеу тарихы" атты еңбегінің соңғы абзацында Беда әдеттегі "генс" сөзінен ауысып, оның орнына "natio" сөзін "historia nostrae nationis" - біздің ұлтымыздың тарихын сипаттау үшін қолданады. Бұл ағылшын халқының алғашқы ауызекі бейнесі. Аңглосаксондық "Мальдон шайқасы" поэмасы 991 жылы викингтердің шабуылына қарсы Әтелредтің англосаксондық әскерлері арасындағы айтылған шайқасты сипаттады. Поэма англосаксондықтардың "олардың жерін, король Этельредтің жерін, жерін және халқын" қорғауын мақтайды және Эссекс графы Бертнот: "Біздің халық, біздің ұлтымыз, алтынмен осында кетуіңізге шыдай ма?" деп жазды. Гастингс пен Джеймс Кэмпбеллдің екеуі де Англияның англосаксондық кезеңнің соңында ұлттық мемлекет болғанын айтады. Кемпбелл 1066 жылы Норманның басып алуына қарай "Англия сол кезде ұлттық мемлекет болды" деп жазады.

Стюарт

Нормандық мойынтұрық идеясы XVII ғасырда ағылшын радикалдарының арасында кеңінен танымал болды. Олар англосаксондық Англия еркіндікті білдіретін ел еді деп сенді, бірақ бұл еркіндік Норманның жаулап алуымен және феодализмнің орнауымен жойылды. Джон Милтон 1640 жылдары жазған хатында ұлтшылдық риториканы қолданды: "Англияның лордтары мен палаталары, қай ұлттан екендеріңді қарастырайық" және басқа жағдайда: "Мен ақыл-ойымда абыройлы және күшті ұлт ұйқыдан кейін өзін күшті адамдай көтеретінін көремін деп ойлаймын". Линда Колли өзінің көпшілікке танымал "Британдықтар: 1707-1837 жылдардағы ұлтты қалыптастыру" атты кітабында Стюарт дәуірінде ағылшын ұлтының қалыптасуын қолдайды.

Ағылшын ұлты

Ағылшын ұлттық болмысын талдаған кітаптар аз. Либералды ойлау ағылшын ұлтының кері қарайтын және консервативті құндылықтармен байланысуына байланысты қиындықтарға ұшырайды. Академиктер әдетте "ағылшын мәселесін" конституциялық тұрғыда қарастырады.

Қазіргі заманғы

Ағылшын ұлттық қозғалысы көптеген адамдар арасында Англияда негізінен немесе тек ағылшындықтар емес, ағылшындықтар деген түсінікке негізделген, бұл басқа құраушы елдердегі көзқарасты көрсетеді. Соңғы жылдары ағылшындық сәйкестіктің артуы, ағылшын туының көбейіп жатқаны (әсіресе халықаралық спорттық жарыстар кезінде, мысалы, ФИФА әлем чемпионаты мен УЕФА Еуропа чемпионаты) кейде БАҚ-та Шотландия, Уэльс және Солтүстік Ирландияға саяси биліктің көбеюіне байланысты. Англиядағы ұлт пен таптың арақатынасы ұлтшылдықтың ағылшын жұмысшы класына көбірек байланысты екенін білдіреді. Англия ұлттық болмысты білдіруге әсер ететін "қызыл ұлтшылдықтан" аулақ тұратын орын болып қала береді. Бұл аномалия 2015 жылы ағылшындық дауыс беруді ағылшындық заңдар үшін қолдану арқылы шешілді. Қазіргі кездегі көптеген ағылшын ұлттық қозғалыстары оң жақтан экономикалық және әлеуметтік саясатты қолдаумен байланысты, бірақ Ұлыбританияның басқа жерлеріндегі ұлтшылдар Шотландия ұлттық партиясы, Plaid Cymru және SDLP саясатында көрініс тапқандай, әлеуметтік демократиялық саяси ұстанымға бейім келеді. Ағылшын ұлтшылдығы еуроскептицизммен жиі байланысты, ал Brexit ағылшын ұлтшылдығының белгісі ретінде сипатталған.

Пікірсауалдар

2006 жылы "Англия парламенті үшін" науқаны тапсырған MORI сауалнамасы шотланд парламентімен бірдей өкілеттіктерге ие ағылшын парламенті құруға қолдаудың артқанын көрсетті, сұралғандардың 41% осындай қадамға қолдау білдірді. Сол айда Прогрессивті серіктестік (Шотландияның зерттеу ұйымы) тапсырған ICM Omnibus сауалнамасы ағылшынның толық тәуелсіздігіне қолдау көрсету сұралғандардың 31% -ына жеткенін көрсетті. 2006 жылдың қарашасында "Sunday Telegraph" газеті тапсырған ICM-дің тағы бір сауалнамасы ағылшын парламентіне қолдау 68% -ға, ал ағылшынның толық тәуелсіздігіне қолдау 48% -ға жеткенін көрсетті. Растық теңдік жөніндегі комиссия (CRE) үшін 2005 жылы жүргізілген зерттеуде Англияда ұлты аз қатысушылардың көпшілігі ең алдымен британдықтар ретінде анықталды, ал ақ ағылшын қатысушылары ағылшындықтар бірінші және ағылшындықтар екінші болып анықталды. 2018 жылы BBC үшін YouGov-тың сауалнамасы жас адамдар ағылшындық болуды үлкен ұрпаққа қарағанда аз сезінетінінін және Лондоннан алыстаған сайын, Англияның белгілі бір бөлігімен сәйкестендіру ықтималдығы жоғары екенін анықтады.