Кіріспе
Пенрит қамалы - Англияның солтүстік батысындағы Пенрит қаласында, көл ауданының ұлттық паркіне бірнеше шақырым шығыста орналасқан қазіргі уақытта қираған ортағасырлық қамал.
Ерте тарих
Қаланың батысындағы қамалдың орны Рим лагері болған болуы мүмкін, өйткені оның ретсіз және төртбұрышты орналасуы бар.
XV ғасырдан бастау алған
Пенрит қамалы 1399 және 1470 жылдар аралығында шотландтық шабуылдарға қарсы қорғаныс ретінде салынған; солтүстіктегі көптеген әріптестерінен айырмашылығы, "құрылыс өте көне датаға ие емес" деп айтылған. Пенрит иелігі 1397 жылы Вестморленд графына берілген грант ретінде құрылды, ал қамал 1437 жылы берілген грантта аталды. Бұрын оны алғаш рет Карлайл епископы болған Уильям Стрикленд салған деп саналған, бұл сілтемедің кешіктірілуі, бұл салған салған салғанның Рихард Невилл, Солсбери графы болғанын көрсетеді. Алайда, бұл жаңа сайтта жасалған жаңа жұмыс ма, әлде ол Стриклендтің жұмыстарын өзінің құрылысының өзегі ретінде пайдаланған ба, белгісіз. Қазір Стриклендтің Пенриттегі шіркеудің жанында Хаттон Холлды салғандығы ықтимал деп саналады, сонымен қатар "тенуриалды қайта құру оның [Стрикленд] қамалдың орнын ұстамағанын көрсетеді". 1412 жылы қамалдың орнында құрылыс салуға қатысты мүмкін сілтеме бар, ал Вестморланд келесі жылы Раби қасарындағы өзінің орныннан мұнараның құрылысына рұқсат бергені белгілі. Қалай болғанда да, бірде айтылғандай, "оны барон емес, тұрғындар өздерін қорғау үшін салған" дегенге сену мүмкін емес. Пенрит бостандығы мен қамалы он бесінші ғасырда Невиллдер отбасының ең маңызды кеңселері болды және олардың жергілікті меценаттық ең маңызды көзі болды. 1441 жылы және 1444 жылға дейін Солсбери, ол кезде Батыс Марштың қамқоршысы болды, Пенрит иелігін Карлайл епискобы Ламлиге жалға берді, ал профессор А. Дж. Поллард "Невилл" Пенрит иеліктері шамамен 350 фунт стерлингке тең деп есептеді. 1460 жылы Солсбери қайтыс болғаннан кейін Ричард, Уорвик графы, "Король жасаушы" Касл мен Лордты мұра етті, бірақ Барнет шайқасында еркек мұрагер қалдырмай өлтірілді, сондықтан олар таққа оралды. Олар 1471 жылы король Эдуард IV Глостер герцогы Ричардқа берді, ол Пениртті шотландтарға қарсы "нақты шаралар қабылдағанда" база ретінде қолданды, сонымен қатар "Камберленд орманының" өнімінен пайдаланды. Дюк бес жыл қатарынан Камберленд шерифі болып тағайындалды, 1478 жылы "Пенрит қамалы" деп сипатталды.
Following Salisbury's death in 1460, Richard, Earl of Warwick, the 'Kingmaker,' inherited the Castle and Lordship, but was himself slain at the Battle of Barnet without leaving a male heir, so they reverted to the crown. They were granted in 1471 to Richard, Duke of Gloucester by King Edward IV, who used Penrith as a base whilst 'taking effectual measures' against the Scots, and also 'enjoyed the revenues of the estates' of the Forest of Cumberland. It was at the same time that the duke was appointed sheriff of Cumberland five consecutive years, being described as 'of Penrith Castle' in 1478.
Кейінгі кезең
Глостер өзінің немере інісінің тағын тартып алғаннан кейін, содан кейін оның өлімі (1483-85) кейін, қамал мен қала Уильям III билікке келгенге дейін Тақтың меншігінің бір бөлігі болып қалды, ол оны және басқа да Тақтың мүлкін Камберлендтегі досы Ханс Виллем Бентинкке, 1696 жылы Портлендтің 1-ші графына берді. Қасқырды Портленд графтары мен герцогтары 1787 жылы Девоншир герцогтарына сатты. Кейін олар оны Пенрит темір жол станциясын салған Ланкастер және Карлайл темір жол компаниясына сатып жіберді; оның қалдықтары бүгінгі темір жол станциясына қарама-қарсы орналасқан. Кейіннен ол Пенрит қалалық округтік кеңесінің меншігіне өтті, ол 1920 жылдары аумақты қоғамдық саябаққа айналдырды және жақын маңда тұрғын үй салды. ХІХ ғасырда қазіргі кездегі бірнеше қираған үйлер "көп ескі болғаны үшін де, қазіргі көрінісі үшін де қызықты емес" деп сипатталған. Сонымен қатар, олар бүгінгі күнгідей: Қираған жерлері әсемдіктеріне қарағанда, олардың көлемі үшін ерекше: қызығушылықтың басты объектілері - шығыс маңдайдағы ашық дәлізді қолдаған көрінеді; кейбір үлкен күмбездер бар, олар, мүмкін, түрмелер болған. Қабырғалар, көптеген жерлерде сынған, және қалған терезелермен қиылысады, әр түрлі көзқарастан, перспективалық көріністердің таңғажайып түрлерін қабылдайды. Ұлы азаматтық соғыстан кейін ғимарат бөлшектеніп, материалдарының бір бөлігі сатылды. Қалдықты English Heritage қорғайды және Англияның Ұлттық мұра тізіміне I дәрежелі ғимарат ретінде тіркелген.
The ruins are remarkable more for their extent than their magnificence: the chief objects of interest are the projecting corbels in the eastern front, which appear to have supported an open corridor; there are some large vaults, which were probably prisons. The walls, broken in many places, and intersected with remaining windows, assume, from different points of view, striking varieties of perspective scenery. After the great civil war, the edifice was dismantled, and part of the materials sold. The castle is maintained by English Heritage, and is recorded in the National Heritage List for England as a designated Grade I listed building.