Анна Тайлердің «Үй сағынышындағы кешкі ас» романы – Балтиморде өскен үш бауырластың әкесі тастап кеткеннен кейінгі өмірі мен анасы Pearl туралы әңгіме. Pulitzer жүлдесіне үміткер болған туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1982 жылы Анн Тайлер жазған роман
1982 novel by Anne Tyler
"Үйге деген құштарлық мейрамханасында кешкі ас" – Анн Тайлердің 1982 жылы жазған романы, оқиғасы Мэриленд штатының Балтимор қаласында өтеді. Бұл Тайлердің тоғызыншы романы. 1983 жылы Пулитцер сыйлығына, Ұлттық кітап сыйлығына және ПЕН/Фолкнер сыйлығына ие болуға үміткер болды. Тайлер оны өзінің ең жақсы туындысы деп санайды. Кітап үш бауырластың – Коди, Езра және Дженнидің өмірін, сондай-ақ олардың анасы Перлмен бірге өскендегі тәжірибелерін және естеліктерін баяндайды. Әкесі Бек отбасын тастап кеткеннен кейін олардың өмірі қалай өркендегені көрсетіледі. Роман Перлдің қоштасу рәсімімен және күтпеген оқиғамен аяқталады. Роман бауырластардың бір оқиғаны бірге бастан өткергенімен, оны әртүрлі сезінулерін зерттейді. Мысалы, Коди балалық шағын қиын кезең ретінде еске алады. Ол әкесінің кетіп қалуына өзін кінәлі деп санайды және Езраға көңіл бөлген ашулы анасының ыстық-суық күйіне тап болғанын ойлайды. Ал Езра балалық шағын жылы естеліктермен еске алады және отбасылық тақырыптағы ностальгиялық мейрамхана ашады.
Dinner at the Homesick Restaurant is a 1982 novel by Anne Tyler, set in Baltimore, Maryland. It is Tyler's ninth novel. In 1983 it was a finalist for the Pulitzer Prize, the National Book Award, and the PEN/Faulkner Award. Tyler considers it her best work. The book follows the lives of three siblings: Cody, Ezra, and Jenny, and explores their experiences and recollections of growing up with their mother, Pearl, after the family is deserted by their father, Beck. The novel ends with Pearl's funeral, and a surprise occurrence. The novel examines how siblings may share the same events yet experience them differently; e. g. Cody remembers his childhood as a harsh time. He blames himself for his father abandoning him and considers himself left to the mercy of an angry mother who favors Ezra. Meanwhile, Ezra remembers his childhood fondly and creates a nostalgic family themed restaurant.
Сюжет
Перл Талл – қатал перфекционист. Оның күйеуі Бекпен үш баласы бар, ол саяхатшы сатушы, отбасын тастап кетеді. Бек кеткеннен кейін Перл ештеңе болмағандай көрінуге тырысады. Коди, үлкен бала, жабайы және ержүрек, бірақ Пёрлдің сүйіктісі деп санайтын ағасы Езраға қызғанышпен қарайды. Олар өскен сайын, бұл қызбалы әзілдерге ұласады. Езра пассивті, және ешқашан Кодиге кек алуға тырыспайды. Ол мейірімді және жайлы, бұл қасиеттері Кодидің қыздарына ұнайды, бұл Кодидің ренішін одан әрі күшейтеді. Езра бір мейрамханада жұмыс істей бастайды, кейін оны басқарады және ақырында мұрагерлікке ие болады, ал Коди бай және табысты тиімділік сарапшысы болады. Езра жұлдызы Рутпен үйленгенде, Коди оны баурап алуға тырысады және ақырында сәттілікке жетеді, бірақ Рутпен некесі оңай болмайды. Езра ешқашан қалпына келмейді және Перлмен бірге үйде қалады; ол Перлге де, мейрамхана клиенттеріне де қамқорлық жасайды, бірақ бұл қайғымен тығырықталған. Дженни – Талл отбасының үшінші баласы және ең оқымыстысы, бірақ колледжде ол ойсырап, бақытсыз нәтижелерге әкелетін үйленуге келіседі. Тек алты баласы бар ер адаммен үшінші некесінде ғана ол отбасылық өмірде және сәтті, бірақ шаршатарлық педиатрлық мансабында тұрақтылық табады. Романның қайта-қайта орын алатын көрінісі – Езраның отбасын өзінің "Сағыныш мейрамханасында" бірге тамақтануға жинауға жасаған сәтсіз әрекеттері, ол отбасын біріктіру және жазылған жараларын емдеуге деген құштарлығын көрсетеді. Перлдің қосылу рәсіміне Бек алғаш рет отбасына оралады. Алайда, олар бірде-бір кешкі асты жанжалсыз өткізе алмайды, бұл жолы Коди әкесіне қарсы тұрып, Бектың кешкі астың ортасында кетуіне себеп болады. Ақырында, бүкіл отбасы Бекті іздеп қаланың көшелерін аралап, оны мейрамханаға әкеліп, бірге тамақ ішуді аяқтайды.
Pearl Tull is a rigid perfectionist. She has three children with her husband, traveling salesman Beck, who abandons the family. After Beck leaves, Pearl struggles to maintain a front as if nothing is wrong at all. Cody, the oldest, is wild and adventurous, but is envious of his brother Ezra, who he believes is Pearl's favorite. As they grow up, this plays out in endless pranks. Ezra is passive, and never tries to get back at Cody. He is nurturing and sweet, traits that often interest Cody's girlfriends, furthering Cody's resentment. Ezra goes to work at a restaurant, which he later manages and ultimately inherits, while Cody becomes a wealthy and successful efficiency expert. When Ezra becomes engaged to Ruth, his star cook, Cody becomes obsessed with luring her away, and ultimately succeeds, but his marriage to Ruth is not easy. Ezra never recovers, and remains at home with Pearl; he is a caregiver, both for Pearl and his customers, but this is underlain by sadness. Jenny is the third child and the most scholarly of the Tulls, but in college, she marries on an impulse with unhappy results. Only in her third marriage to a man with six children whose wife has abandoned him does she find stability in family life and in her successful, if harried, career as a pediatrician. A recurring scene in the novel involves Ezra's unsuccessful attempts to bring the family together for a meal at his "Homesick Restaurant", reflecting his desire to unite and mend the family. At Pearl's funeral, Beck returns to the family for the first time. However, they never seem to be able to get through a single dinner without conflict, this time with Cody facing down his father, causing Beck to leave in the middle of the dinner. Ultimately, the entire family searches the town to find Beck, eventually bringing him back to the restaurant to finish their meal together.
Пікірлер
Бенджамин ДеМотт 1982 жылғы «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі кітап туралы рецензиясында былай деп жазды: «Үйге деген құштарлық мейрамханасындағы кешкі ас – толыққанды батып, оқып шығуға болатын кітап. Күлкілі, жүректі қоздыратын, дана, ол бір мезгілде (және өзара байланысты) психологиялық, моральдық және формальдық шындыққа терең бойлайды – көптеген беделді жазушылардың, тіпті Мисс Тайлердің өзінің бұрынғы туындыларынан да терең. Бұл – шекарадан өту.
Benjamin DeMott, wrote in his 1982 New York Times book review: "Dinner at the Homesick Restaurant is a book to be settled into fully Funny, heart hammering, wise, it edges deep into truth that's simultaneously (and interdependently) psychological, moral and formal deeper than many living novelists of serious reputation have penetrated, deeper than Miss Tyler herself has gone before. It is a border crossing
«Үйге деген құштарлық мейрамханасындағы кешкі ас» сырттай қарағанда, ата-ананың немқұрайлылығының салдары туралы кітап. Тулл отбасының үш баласының ешқайсысы отбасылық өткеннен толығымен арыла алмайды; әрқайсысы белгілі бір дәрежеде дамудан қалып қояды; әрқайсысы қиын жағдайда Перл Туллдан көмек сұрайды; ал Перлдің олардың әрқайсысында бірдеңе дұрыс емес деген сенімі оқырман санасынан ешқашан шығып кетпейді. Бірақ кітаптың айрықша нәзіктігінің себебі – оның ерекше және ерекше даналығы, яғни, адамдардың сезіміне қатысты шығындарды есептеудің қанағатсыздығын қайта-қайта нақтылай білуі. Үшеуінің де мінез-құлқы мен сезімдері бір жолмен олардың әкесінің түсіндірілмейтін жоғалуымен байланысты. Бірақ осы адамдардың әрқайсысының ең жақсы қасиеттері, аналары сияқты, олар бірлесіп жек көретін қиын жағдайлардың нәтижесінде қалыптасқан. Соңында біз қиындықтардан алынған маңызды сабақтар оқушының санасына толыққанды түсініксіз, жасырын күйде қалатынын түсінеміз. «Үйге деген құштарлық мейрамханасындағы кешкі ас» сияқты туындыны оқып болған соң, тепе-теңдікті сақтап, жағдайды мүмкіндігінше ұзақ сақтауға тырысасың, соның сиқырына беріліп қаласың. Джон Апдайк 1982 жылы «The New Yorker» журналында былай деп жазды: «Анн Тайлердің өнеріне оның әдемі суреттеріне нығайлылық сыйлайтын қараңғылық қана қажет еді. Тоғызыншы романында ол жаңа билік деңгейіне жетті».
"On its face Dinner at the Homesick Restaurant is a book about the costs of parental truancy. None of the three Tull children manages to cut loose from the family past; each is, to a degree, stunted; each turns for help to Pearl Tull in an hour of desperate adult need; and Pearl's conviction that something's wrong with each of them never recedes from the reader's consciousness. But no small measure of the book's subtlety derives from its exceptional and exceptionally wise, the word bears repeating clarity about the uselessness of cost accounting in human areas such as these The behavior and feelings of all three are linked somehow with the terrible, never explained rupture: their father's disappearance But it's also the case that what is best in each of these people, as in their mother, has its roots in the experience of deprivation that they jointly despise We arrive at an understanding that the important lessons taught by adversity never quite make themselves known to the consciousness of the learners remain hidden, inexpressible. "What one wants to do on finishing such a work as Dinner at the Homesick Restaurant is maintain balance, keep things intact for a stretch, stay under the spell as long as feasible We're speaking, obviously, about an extremely beautiful book." John Updike, in his 1982 review in The New Yorker, wrote, “[Anne Tyler's] art needed only the darkening that would give her beautifully shaped sketches solidity In her ninth novel, she has arrived at a new level of power.”
Маргарет Мэннинг («The Boston Globe» журналы) «Үйге деген құштарлық мейрамханасындағы кешкі ас» кітабының барлық сауатты адам оқуға тиіс кітаптардың қатарына қосылуы керек деп ойлады. Осы керемет романнан оқырман декомпрессиядан шыққандай сезімде болады, өкпесі ауырып, көздерінен жас тамшылайды.
Margaret Manning of The Boston Globe thought that Dinner at the Homesick Restaurant is "a book that should join those few that every literate person should read You surface from this marvelous novel as if from the bends, lungs nearly bursting, tears rattling on the page."