Жон Хауланд: «Мэйфлауэр» кемесімен келген ерте отаршыл

Кіріспе

Солтүстік Америкадағы алғашқы ағылшын отаршысы

Джон Хоуленд (шамамен 1593 – 23 ақпан 1673) – ағылшын сепаратистері мен басқа жолаушылар Англиядан «Мейфлауэр» кемесімен Плимут колониясына қоныстанған кезде олармен бірге келген келісімшарт бойынша жұмыс істеген адам. Кейінірек ол губернатор Джон Карвердің бас көмекшісі және жеке хатшысы болды. 1620 жылы ол «Мейфлауэр» шартына қол қойды және колонияның құрылуына көмектесті. 1621 жылы губернатор Карверге қызмет еткен кезде Хоуленд Вампаноаг тайпасының басшысы Массасойтпен шарт жасауға көмектесті. 1626 жылы ол еркін адам болды және колонияның инвесторларға қарызын өтеуге келіскен сегіз қоныс иесінің бірі болды, бұл оларға тері саудасына монополия құқығын берді. 1641 жылы ол Плимут жалпы сотының депутаты болып сайланды және 1655 жылға дейін, сондай-ақ 1658 жылы осы лауазымды атқарды.

Ағылшын шығу тегі

Джон Хоуленд 1592 жыл шамасында Англияның Хантингдоншир графтығындағы Фенстантон ауылында дүниеге келген. Ол Маргарет пен Генри Хоулендтің ұлы, Генри мен Артур Хоулендтің бауыры, олар кейін Англиядан Массачусетс штатының Маршфилд қаласына эмиграциялаған.

Спидуэлл мен Мейфлауер

Уильям Брэдфорд, көп жылдар бойы Плимут колониясының губернаторы болған, "Плимут плантациясы" еңбегінде Хаулендтің Джон Карвердің үй қызметшісі болғанын жазды. Карвер Сепаратистер шіркеуінің диаконы болған, ал топ Лейденде, Нидерландыда тұрған кезде осы қызметін атқарған. Лейден қауымы Нидерландыдан "Спидуэлл" кемесімен кеткен кезде Карвер Англияда инвестициялар тауып, басқа да жолаушыларды жинап, Солтүстік Америкаға сапар үшін "Мейфлауэр" кемесін жалға алып жүрген. 1620 жылғы шілдеде "Спидуэлл" кемесі "Делфшавеннен" Саутгемптонға бағыт алғанда Хауленд Карвердің отбасымен бірге Лейденнен шыққан болуы мүмкін. Ансел Эймс "Мейфлауэр және оның кемелік журналы" еңбегінде Хауленд Карвердің туысы болуы ықтимал екенін және оның қызметші емес, үй иесінің көмекшісі немесе хатшы болғаны мүмкін екенін айтқан. Сепаратистер "Спидуэлл" және "Мейфлауэр" кемелерімен Жаңа дүниеге саяхаттауды жоспарлаған. "Спидуэлл" кемесі теңізге лайықсыз болып шықты, сондықтан жолаушылардың көп бөлігі "Мейфлауэр" кемесіне жиналды.

Саяхат

1620 жылы 6-16 қыркүйекте «Мейфлауэр» кемесі Англияның Плимут қаласынан жолға шықты. 100 футтық шағын кемеде 102 жолаушы және шамамен 30-40 адамнан тұратын экипаж өте тығыз жағдайда саяхаттады. Екінші айда кемені күшті батыс желдері шарпыды, кеменің ағаш конструкциясы қатты дірілдеді, теңіз суын тоқтатуға арналған тығыздағыштар бұзылып, тіпті төсек орындарында жатқан жолаушылар да суланып қалды. Бұған бірнеше ай бойы тиісті рационның болмауы және нашар санитарлық жағдайлар қосылғанда, аурулардың пайда болуына себеп болды. Саяхат барысында экипаж мүшесі мен жолаушының бірі – екі адам қаза тапты. Олар көздеген жеріне жеткеннен кейін, бірнеше ай ішінде жолаушылардың жартысына жуығы суық, қатал және бейтаныс Жаңа Англия қысында қайтыс болды. Саяхат кезінде Хоуленд теңізге құлап кеткен күшті дауыл болды. Ол суға түскен жоғарғы желкеннің арқанынан ұстап алып, қауіпсіз түрде кемеге қайта көтерілді. 1620 жылы 9-19 қарашада, үш ай теңізде болғаннан кейін, оның ішінде Англияда бір ай кешіккеннен кейін, экипаж мен жолаушылар құрлықты көріп, оның Кейп-Код-Хук екенін анықтады, қазір ол Провинстаун порты деп аталады. Олар бірнеше күн бойы Вирджиния колониясына жету үшін оңтүстікке қарай күрескеннен кейін, қысқы күшті теңіз оларды 11-21 қарашада Кейп-Код ілгішінің портына қайта оралуға мәжбүр етті. 1620 жылы 11 қарашада «Мейфлауэр» шартына қол қойылды. Хоуленд 41 «басты» адамның он үшіншісі болып қол қойды.

Плимут колониясы

Солтүстік Америкадағы алғашқы қыс паломниктер үшін қатаң болды, олардың жартысына жуығы қаза тапты. Хаулендпен бірге тұрған Карвер отбасы 1620-1621 жылдардың қысынан аман қалды. Бірақ келесі көктемде, сәуірдің ерекше ыстық күнінде Карвер, Уильям Брэдфордтың айтуынша, жүгері егісінен денсаулығы нашарлап қайтты. Ол комаға түсіп, "ешқашан сөйлемеді". Оның әйелі Кэтрин күйеуінен кейін көп ұзамай дүние салды. Карверлердің жалғыз балалары Лейденде тұрғанда қайтыс болған, сондықтан Хоуленд олардың мүлкін мұраға алған болуы мүмкін. 1621 жылы Карвер қайтыс болғаннан кейін Хоуленд еркін азамат атанды. 1624 жылы ол Карвер үйінің басшысы деп есептелді, өйткені үйдің әрбір мүшесіне – өзіне, Элизабет Тиллиге, Дезер Минтерге және Уильям Латэмға – бір акр жер берілді. Еркін азамат болғаннан кейін бірнеше жыл бойы ол түрлі уақытта депутат, көмекші және губернатордың орынбасары, жолдарды тексеруші және тері комитетінің мүшесі болып қызмет етті. 1626 жылы ол колонияның инвесторларға қарызын өтеуге қатысуды сұрады, бұл колонияға Англияға табыс қайтару қысымысыз өз мақсаттарын іске асыруға мүмкіндік берді. "Жаңа бастаушылар" инвесторларға жерді иелену құқығын беру үшін 1800 фунт стерлинг, ал басқа қарыздар үшін 2400 фунт стерлинг төледі. Бұл үшін олар алты жылға колонияның тері саудасына монополия құқығын алды. Хоуленд Эдвард Уинслоумен бірге Кеннебек өзенін (қазіргі Мэн штаты) зерттеді, колония пайдалана алатын тері саудасы орындары мен табиғи ресурстарды іздеді. Ол сондай-ақ тері саудасы бекетін салған және басқарған топты жетекшілік етті. Хоуленд колонияның солтүстік сауда бекетін басқарып тұрғанда, Брэдфорд "оларға тиген ең қайғылы оқиғалардың бірі" деп сипаттаған жағдай болды. Пискаткауадан (қазіргі Портсмут, Нью-Гэмпшир) келген саудагерлер тобы, Джон Хокинг басшылығымен, Плимутқа патентпен берілген сауда алаңына қол сұқты, өзенге кемелерін бекеттен тысқары жүргізіп келді. Хоуленд Хокингті кетуге ескертті, бірақ Хокинг тапаншасын көрсетіп, дөрекі сөздер айтты. Хоуленд өз адамдарына каноэмен кемеге жақындап, оның арқандарын кесіп, ағысқа жіберуді бұйырды. Плимуттықтар бір арқанды кесіп үлкерді, сонда Хокинг Хоулендтің адамы Мозес Талботтың басына тапаншасын тікелей қойып, оқтап өлтірді. Хоулендтің тобынан бірі жауап ретінде Хокингті өлтірді. Плимут қаласында Хоулендтар Лейден көшесінің солтүстік жағында тұрды. Олар қысқа уақытқа Даксбериде тұрды, содан кейін Кингстонға көшіп, Рокки Нук деп аталатын жерде ферма сатып алды. 1675 жылы Филипп патша соғысы кезінде ферма өртеніп кетті. Сол кезде Джон қайтыс болды, ал Элизабет ұлы Ябеспен бірге тұрды. Род-Айлендке көшіп келгенге дейін Ябес Хоуленд Плимут қаласында 33 Сэндвич көшесінде үй иесі болды. Үйді шамамен 1667 жылы Джейкоб Митчелл салған және оны Ябес Хоулендке сатқан. Джон мен Элизабет осы үйде қыстаған, ал Элизабет 1675 жылдан бастап, Рокки Нук фермасы өртенгенге дейін, 1680 жылы Ябес оны сатқанға дейін осында тұрды. Бұл Плимут қаласында "Мейфлауэр" кемесімен келген жолаушылардың тұрған жалғыз үйі.

The first winter in North America proved deadly for the Pilgrims as almost half their number perished. The Carver family, with whom Howland lived, survived the winter of 1620 21. However, the following spring, on an unusually hot day in April, Carver, according to William Bradford, came out of his cornfield feeling ill. He passed into a coma and "never spake more". His wife, Kathrine, died soon after her husband. The Carvers' only children had died while they lived in Leiden, and it is possible that Howland inherited their estate. In 1621, after Carver's death, Howland became a freeman. In 1624, he was considered the head of what was once the Carver household when he was granted an acre for each member of the household including himself, Elizabeth Tilley, Desire Minter, and a boy named William Latham. In the several years after becoming a freeman, he served at various times as selectman, assistant and deputy governor, surveyor of highways, and as member of the fur committee. In 1626, he was asked to participate in assuming the colony's debt to its investors to enable the colony to pursue its own goals without the pressure to remit profits back to England. The "undertakers" paid the investors £1,800 to relinquish their claims on the land, and £2,400 for other debt. In return the group acquired a monopoly on the colony's fur trade for six years. Howland accompanied Edward Winslow in the exploration of Kennebec River (in current day Maine), looking for possible fur trading sites and natural resources that the colony could exploit. He also led a team of men that built and operated a fur trading post there. While Howland was in charge of the colony's northerly trading post, an incident occurred there that Bradford described as "one of the saddest things that befell them." A group of traders from Piscataqua (present day Portsmouth, New Hampshire) led by a man named John Hocking, encroached on the trading ground granted to Plymouth by a patent, by sailing their bark up the river beyond their post. Howland warned Hocking to depart, but Hocking, brandishing a pistol and using foul language, refused. Howland ordered his men to approach the bark in a canoe and cut its cables setting it adrift. The Plymouth men managed to cut one cable when Hocking put his pistol to the head of Moses Talbot, one of Howland's men, and shot and killed him. Another of the Howland group shot Hocking to death in response. In Plymouth, the Howlands lived on the north side of Leyden Street. They lived for a short time in Duxbury and then moved to Kingston where they had a farm on a piece of land referred to as Rocky Nook. The farm burned down in 1675 during King Philip's War. By that time, John had died and Elizabeth moved in with her son, Jabez. Before moving to Rhode Island, Jabez Howland owned a home in Plymouth at 33 Sandwich Street. The house was built by Jacob Mitchell in about 1667 and was sold to Jabez Howland. John and Elizabeth had wintered in the house, and Elizabeth lived there from 1675, when the Rocky Nook farm was burned down, until Jabez sold it in 1680. It is the only house standing in Plymouth in which Mayflower passengers lived.

Джон мен Елизаветаның өлімі мен жерленуі

Джон Хоуленд 1672 жылдың 23 ақпанында немесе 1673 жылдың басында 80 жасында қайтыс болды. Ол «Мейфлауэр» кемесімен келген еркек жолаушылардың көпшілігінен ұзақ өмір сүрді, тек Джордж Суль (1679 жылы қайтыс болған), Джон Алден (1687 жылы қайтыс болған) және Джон Кук (1695 жылы қайтыс болған, ол «Мейфлауэр» жолаушысы Фрэнсис Куктың ұлы) одан кейін қайтыс болды. Ричард Мор, «Мейфлауэрдің заңды емес балаларының» бірі, 1693 жылдың 19 наурызынан кейін, бірақ 1696 жылдың 20 сәуірінен бұрын қайтыс болды және Массачусетс штатындағы Салем қаласына жерленді. Хоулендтің Массачусетс штатындағы Плимут қаласындағы Burial Hill-де жерленгені болжанады. Джон мен Элизабет Хоуленд «Мейфлауэр» отбасыларының ең ірілерінің бірін құрды және олардың ұрпақтары «он тоғызыншы және жиырмасыншы ғасырлардағы «Бостон брахмандары» мен Гарвардтың «интеллектуалды аристократиясымен» тығыз байланысты болды». Америкалық актерлер Хамфри Богарт (1899-1957), Энтони Перкинс (1932-1992) және Алек Болдуин (1958 ж.т.) Хоулендтің ұрпақтары саналады.