Кіріспе

Шамони аңғарынан шыққан таушы Жак Балмат (ʒak balma), Монблан Балматы (1762–1834) – таушы, савойялық тау гиді, Савойядағы Шамони аңғарында дүниеге келген, сол кезде Сардиния Корольдігінің құрамында болған.

Сипаттама

Балмат 1786 жылғы 8 тамызда дәрігер Мишель Габриэль Паккардпен бірге Монбланға алғаш көтерілді. Осы ерлігі үшін король Виктор Амадей III оған Монблан құрметті атағын берді. Балмат пен Паккардтың Монбланға көтерілуі альпинизм тарихының басындағы маңызды жетістік болды. К. Дуглас Милнер: «Көтеріліс өте тамаша болды; осы екі адам ғана, арқансыз және мұз балтасыз, ғылыми құрал-жабдықтармен және ұзын, ұшты темір таяқтармен салмақталған күйде, төзімділік пен батылдықтың керемет көрсетісін жасады. Тек сәтті ауа райы мен айдың жарығы олардың аман-есен оралуын қамтамасыз етті». Эрик Шиптон: «Олардың батылдығы мен нық қадамдылығы таң қалдырды, альпинизм тарихындағы ең ұлы жетістіктердің бірі. Бұл жетістікке тек беймәлім жерді ғана емес, барлық жолсеріктер мүмкін емес деп санаған бағытты басып өткен адамдар қол жеткізді». Гастон Ребуффат Балматтың альпинистік шеберлігін жоғары бағалап, оны «Мықты, нық қадамды, кристалдарды іздеуші, ерекше альпинистік сезімі бар, мұздықтардың жарықтары мен серактарын сезуге қабілетті адам» деп сипаттады. 1787 жылғы 3 тамызда ол шамамен 17 адамнан тұратын топпен бірге де Соссюрдің саммитқа жетуіне көмектесті. Наполеон соғыстары кезінде Савойя француз билігіне көшті, ал Жак Балмат коммуна кеңесінің мүшесі болды. Ол Шамони аңғарына мерино қойын енгізуге тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Балматтың өзінің баяндамасы сынға ұшырады, кейін ол ағылшын тілінде «Жак Балмат немесе Монбланға алғашқы көтерілу» деген атпен жарияланды, себебі оның баяндамасында доктор Паккардтың рөлі азайтылған. Милнер Балматтың әңгімесін «нақты емес, романтикалық және көбінесе ойдан шығарылған» деп сипаттайды және Балматтың оқиғасындағы қателерді анықтаған төрт альпинизм тарихын зерттеушінің пікірін келтіреді. Шиптон Балматты «мақтанқор және өзімшіл» деп сипаттап, «оның мінезінде мақтанғақтық пен қиыншылықтар болды. Сәттілік оның басына көтеріліп, ол өзінің еңбегін асыра көрсетуді бастады». 1834 жылы Сист аңғарында алтын іздеу кезінде Балмат жардан құлап қайтыс болды.