Нормантон теміржол стансасы: тарихы мен маңызы

Кіріспе

Батыс Йоркширдегі темір жол станциясы, Англия
Квинслендтегі темір жол станциясы, Австралия

Нормантон темір жол станциясы Англияның Батыс Йоркширдегі Нормантон қаласына қызмет етеді. Ол Лидс темір жол станциясынан 18 шақырым оңтүстік-шығысқа қарай, Hallam желісінде орналасқан, оны Northern компаниясы басқарады.

Тарих

Бастапқы станция 1840 жылғы 30 маусымда Солтүстік Мидленд темір жолы (NMR) ашқан (бұл жақын орналасқан Каслфорд темір жолы станциясының 1840 жылғы 1 шілдеде ашылуынан бір күн бұрын), Лидс бағытындағы негізгі желісінде орналасқан. Осы арқылы Солтүстік Мидленд темір жолы (NMR), Йорк және Солтүстік Мидленд темір жолы (Y&NMR) және Манчестер мен Лидс темір жолы (M&LR) арасындағы түйіскен станция құрылып, үш компаниялық торап пайда болды. 19 ғасырдың ортасында бұл станция бірнеше темір жол бағыттарының іргелі орталығына айналды. 1837 жылы Джордж Стивенсон басшылығымен Солтүстік Мидленд үшін құрылыс жұмыстары басталды. Одан кейін Йорк және Мидленд темір жолы, сосын Манчестер мен Лидс бағыты қосылды, олардың барлығы Нормантон қаласында бірікті, осылайша қала елдің көп бөлігіне қол жеткізуге мүмкіндік алды. Бұрыннан ашылған Дерби мен Ротерхам (Масборо) арасындағы NMR, 1840 жылғы 1 шілдеде Ротерхам мен Лидс (Ханслет Лейн) арасында, ал Y&NMR Нормантон (NMR) мен Бертон Салмон арасында (Бертон Салмон мен Йорк арасындағы желі бұрыннан ашылған болатын) ашылды. Нормантон мен Хебден Бридж арасындағы M&LR бағыты 1840 жылғы 5 қазанда, ал M&LR бағытының Манчестерге соңғы бөлігі 1841 жылғы 1 наурызда ашылды. Лидс пен Манчестер желілері Пеннин таулары арқылы 51 миль (82 км) қашықтықты кесіп өтті және сол кезде Нормантон станциясы әлемдегі ең ұзын платформаға ие болды – шамамен 400 метрлік (бір шақырымнан төмен) платформа. Виктория дәуірінде Нормантон станциясы Солтүстік Англиядағы ең маңызды станциялардың бірі саналды және Королева Виктория осы станциядағы қонақ үйде тоқтағанын мақтан тұтады. Қала сонымен қатар көмір және кірпіш сияқты ұлттық және жергілікті өнеркәсіптер үшін маңызды көлік инфрақұрылымының бөлігі болды, бірақ осының көп бөлігі 1950 және 1960 жылдары жоғалып, соңғы кірпіш зауыты 1990 жылдардың ортасында жабылды. Қалада үш кірпіш зауыты болды, олардың барлығы Ньюленд деп аталатын шағын ауданда салынды, себебі бұл аймақта қыш өте көп болды. 1890 жылдары Нотингем қаласынан келген Томас Кирк есімді кәсіпкер төртінші зауытты құрды, ол Нормантон теміржол торабының маңызды торабына айналып бара жатқаны туралы естіген. Кирк және оның ұлдары барлық жинаған ақшаларын пайдаланып, жақын орналасқан Алтофтс қаласында Нормантон кірпіш компаниясын құрды, ол бүгінге дейін жұмыс істеп келеді. Бичинг есебінен кейін станция көптеген қызметтерін жоғалтты, 1968 жылы NMR негізгі желісіндегі экспресс және аймақтық пойыздар тоқтауын тоқтатты, ал Йоркке бағытталған пойыздар 1970 жылы аяқталды, нәтижесінде станцияны тек Хэллм желісінің пойыздары қызмет көрсететін болды. NMR 1988 жылы бұрынғы Goose Hill торабынан оңтүстікке қарай (ол жерде M&L желісінен Уэйкфилдке бұрылған) толық жабылды, бірақ оңтүстікке қарайғы бағыттың бір бөлігі Барнсли маңындағы Монк Бретон шыны зауытына қызмет көрсету үшін ашық қалды. Бұл теміржол инфрақұрылымының көп бөлігінің қажетсіз болуына және алынып тасталуына әкелді – негізгі ғимараттар бұзылды, қосымша жолдар мен жүк желілері алынып тасталды, бүйір платформалар толтырылды және негізгі арал едәуір қысқартылды. Ескі станция қонақ үйі әлі де тұр, бірақ ол тұрғын үйлерге айналдырылды.

The original station was opened by the North Midland Railway (NMR) on 30 June 1840 (this was one day before nearby Castleford Railway Station which opened on 1 July 1840) on their main line towards Leeds, creating an interchange station between the North Midland Railway (NMR), the York and North Midland Railway (Y&NMR) and the Manchester and Leeds Railway (M&LR) establishing a three company junction. It became the focus of several railway lines in the mid 19th century. Construction began in 1837 under the supervision of George Stephenson for the North Midland. This was soon followed by an addition from the York and Midland Railway and then by the Manchester and Leeds line which all joined at Normanton thereby giving the town access to much of the country. The NMR, already open between Derby and Rotherham (Masborough), was opened between Rotherham and Leeds (Hunslet Lane) on 1 July 1840, as was the Y&NMR between Normanton (on the NMR) and Burton Salmon (the line between Burton Salmon and York already being open). The M&LR route between Normanton and Hebden Bridge followed, opening on 5 October 1840, and on 1 March 1841, the final section of the M&LR route to Manchester was opened. The Leeds and Manchester lines crossed a 51 mile (82 km) stretch across the Pennines and at the time boasted the world's longest railway station platform at Normanton – a quarter of a mile (400m) long. In Victorian times Normanton station was one of the most important stations in northern England and can boast that Queen Victoria stopped over in The Station Hotel. The town also served as an important part of the transport infrastructure for national and local industries including coal and bricks, although most of this was lost during the 1950s and 1960s with the last remaining operational brickworks eventually closing in the mid nineties. There were three brickworks in town and were all built within the small area known as Newland, taking advantage of the abundance of clay from the area. A fourth works was founded in the 1890s by a man named Thomas Kirk from Nottingham who had heard rumours that Normanton was rapidly turning into an important junction on the railways. Both Kirk and his sons used their life savings and formed the Normanton Brick Company at nearby Altofts which is still in operation today. The station lost many of its services in the aftermath of the Beeching Report, with both express and local trains on the NMR main line ceasing to call in 1968 and trains to York ending in 1970, leaving only Hallam Line trains to serve the station. The NMR was closed completely in 1988 south of the former Goose Hill Junction (where it diverged from the M&L line to Wakefield) although part of the route further south remains open to serve a glassworks at Monk Bretton, near Barnsley. This has led to much of the railway infrastructure here becoming redundant and being removed the main buildings have been demolished, the sidings and goods lines lifted, the bay platforms filled in and the main island shortened considerably. The old Station Hotel still stands, but it has been converted into residential apartments.

Мекемелер

Станцияда кезекші жоқ, бірақ жолаушыларға билеттерді өздігінен сатып алуға немесе алдын ала төленген билеттерін алуға мүмкіндік беретін (жаяу көпірінің жанында орналасқан) автомат билет қабылдағыш орнатылған. Екі күту павильоны, сондай-ақ цифрлық дисплейлер, сағат кестесі плакаттары және пойыз қозғалысы туралы ақпарат беретін автоматты хабарлау жүйесі бар. Кіреберіс және автотұрақтан жаяу көпірі арқылы пандустар көмегімен екі платформаға да қадамсыз кіруге болады.