Кіріспе
Британдық Солтүстік Америкадағы әскери офицер және отарлық әкімші генерал-лейтенант Роберт Монктон (24 маусым 1726 – 21 мамыр 1782) британдық армия офицері және Британдық Солтүстік Америкадағы отарлық әкімші болды. Ол көрнекті әскери және саяси мансапқа ие болды, Квебек шайқасында генерал Джеймс Вулфтың бас штабындағы екінші тұлға болды, ал кейін Нью-Йорк провинциясының губернаторы болып тағайындалды. Монктон Француз және Индия соғысындағы (Жеті жылдық соғыстың Солтүстік Америка театры) бірнеше маңызды оқиғалардағы рөлімен де есте қалады, ең бастысы – Акадиядағы Форт-Бозежуар мен Батыс Индиядағы Мартиника аралын басып алу, сондай-ақ британдықтар бақылауындағы Нова-Шотландиядан және француздықтар бақылауындағы Акадиядан (қазіргі Нью-Брансуик) акадиялықтарды депортациялау. Нью-Брансуиктегі Монктон қаласы (Форт-Бозежуардан шамамен батысқа қарай) және Порт-Эльгиндегі Монктон форты оның құрметіне аталған. Англияның Госпорт қаласындағы екінші, маңыздырақ Монктон форты да оның атымен аталады. Ол әлі де әрекет ететін әскери нысан болып табылады және қазіргі уақытта Ұлыбританияның құпия барлау қызметінің (MI6) оқу бөліміне орналасқан. Монктон 1774 жылдан 1782 жылға дейін Ұлыбритания парламентінің Төменгі палатасында отырды. Заңды түрде үйленбегенімен, ол үш ұл мен бір қызды тәрбиелеп, олардан аман қалды. Монктонның адалдығы мен мейірімділігі мен Лоуренстің кешірімсіздігі мен қатыгездігі арасындағы бұл қайшылық кейінірек талқыланды.
Lieutenant General Robert Monckton (24 June 1726 – 21 May 1782) was an officer of the British Army and colonial administrator in British North America. He had a distinguished military and political career, being second in command to General James Wolfe at the battle of Quebec and later being named the Governor of the Province of New York. Monckton is also remembered for his role in a number of other important events in the French and Indian War (the North American theatre of the Seven Years' War), most notably the capture of Fort Beauséjour in Acadia, and the island of Martinique in the West Indies, as well as for his role in the deportation of the Acadians from British controlled Nova Scotia and also from French controlled Acadia (present day New Brunswick). The city of Moncton, New Brunswick, (about west of Fort Beauséjour) and Fort Monckton in Port Elgin, New Brunswick, are named for him. A second more important Fort Monckton in Gosport, England, is also named for him. It remains an active military establishment, and currently houses the British Secret Intelligence Service (MI6) training section. Monckton sat in the British House of Commons between 1774 and 1782. Although never legally married, he raised and was survived by three sons and a daughter. This conflict between Monckton's decency and humanity and Lawrence's intransigence and cruelty would be revisited on subsequent occasions.
Француздар мен үндістер соғысы
1754 жылдың қысында Новая Шотландияның губернаторы Чарльз Лоуренс және Массачусетс губернаторы Уильям Ширли, британдық басшылықтың жалпы нұсқауымен, британдық Солтүстік Америка колонияларының шекарасына жасалған француз "енгісімдерімен" күресу жоспарларын жасады. Бұл процеске байланысты соңғы француз-үнді соғысы басталды және Солтүстік Америкада Жеті жылдық соғыс күш алды. Осы соғыстың бастапқы қадамдарының бірі Форт-Бозжорда жасалуға тиіс болды, ал Роберт Монктон өңірді және жергілікті бекіністерді жақсы білгендіктен, жоспарлау процесіне көмектесу үшін Бостон қаласында қысты өткізуге шақырылды.
Акадтардың жер аударылуы
Форт-Бозжурды басып алғаннан кейін губернатор Лоуренс және Новая Шотландия кеңесі фортты қорғауға көмектескен акадиялық жалдамалы әскерлердің болуын акадиялық бейтараптықтың "бұзушылығы" деп шешті. Әрине, форттағы акадиялықтардың көп бөлігі британдық Новая Шотландия емес, француздық Акадиядан келгенін ескермеді. Дегенмен, ол бұл жағдайды Новая Шотландияның акадиялық тұрғындарына британдық тәжге толық адалдық серт беруге мәжбүрлеу үшін сылтау ретінде пайдаланды – акадиялықтар Новая Шотландияда 40 жыл бойы осыдан қашуға үміттенген. Акадиялықтар тағы да бас тартты. Осылайша, шешім қабылданды және Лоуренс Монктон экспедициялық күшінің қуатына сенім артып, акадиялықтарды аймақтан қуу туралы бұйрық берді. Бұл шешімге әкелген нәрсе – британдық отарлық билік пен Новая Шотландиядағы акадиялықтар арасындағы, әсіресе Ле Лютрдің соғысы кезіндегі соңғы қақтығыстардың ықпалы болды. Лоуренстің акадиялықтарды Новая Шотландиядан депортациялау туралы бұйрығы олардың Солтүстік Американың басқа британдық колонияларына, сондай-ақ Луизиана мен Францияға таралуына себепкер болды. 1755 жылдың 10 тамызында лейтенант-полковник Монктон "ерекше тиімділікпен, бірақ көзге көрінбейтін ынтамен"…