Солтүстік Америкадағы әскери операциялар: Жорж корольінің соғысы
King George's War
Солтүстік Америкадағы әскери операциялар: 1744-1748 жж. King George соғысы, француз-үнді соғыстарының бөлігі. Луисбург бекінісінің алынуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америкадағы әскери операциялар
Military operations in North America
Георгий патша соғысы (1744–1748) – Солтүстік Америкадағы Аустрия мұрагерлігі соғысының (1740–1748) бір бөлігі болған әскери операцияларға берілген атау. Бұл француз-үнді соғыстарының үшіншісі болды. Ол негізінен Нью-Йорк, Массачусетс шығанағы (сол кезде Мэн және Массачусетс штаттарын қамтиды), Нью-Гэмпшир (сол кезде Вермонт штатын қамтиды) және Нова-Скотия британдық провинцияларында өтті. Оның ең маңызды оқиғасы – 1745 жылы Массачусетс губернаторы Уильям Ширли ұйымдастырған экспедиция. Ол Нова-Скотиядағы Кейп-Бретон аралындағы Луисбург француз бекінісін қоршап алып, соңында жаулап алды. Француз тілінде ол Troisième Guerre Intercoloniale, яки Үшінші отарлық соғыс деп аталады. 1748 жылы Айкс-ла-Шапель шарты соғысты аяқтады және Луисбургті Францияға қайтарды, бірақ ешқандай шешілмеген аумақтық мәселені шеше алмады.
King George's War (1744–1748) is the name given to the military operations in North America that formed part of the War of the Austrian Succession (1740–1748). It was the third of the four French and Indian Wars. It took place primarily in the British provinces of New York, Massachusetts Bay (which included Maine as well as Massachusetts at the time), New Hampshire (which included Vermont at the time), and Nova Scotia. Its most significant action was an expedition organized by Massachusetts Governor William Shirley that besieged and ultimately captured the French fortress of Louisbourg, on Cape Breton Island in Nova Scotia, in 1745. In French, it is known as the Troisième Guerre Intercoloniale or Third Intercolonial War. The Treaty of Aix la Chapelle ended the war in 1748 and restored Louisbourg to France, but failed to resolve any outstanding territorial issues.
Себептер
Женкинс құлағының соғысы (1731 жылы испандық командир британдық сауда капитаны Роберт Женкинстің құлағын кесіп алып, оны патшасы Джордж II-ге жеткізуді бұйырған оқиғадан кейін осылай аталды) 1739 жылы Испания мен Ұлыбритания арасында басталды, бірақ Кариб теңізі және испандық Флорида мен көршілес британдық Джорджия провинциясы арасындағы қақтығыспен шектелді. Австрия мұрагерлік соғысы, атақты Мария Терезияның Австрия тағына отыру құқығы үшін болған күрес, 1740 жылы басталды, бірақ бастапқыда Ұлыбритания мен Испанияны әскери тұрғыдан қатыстырмады. Ұлыбритания 1742 жылы Австрияның одақтасы және Франция мен Пруссияның қарсыласы ретінде дипломатиялық жолмен осы қақтығысқа тартылды, алайда олар арасындағы ашық соғыс 1743 жылы Деттингенде басталған жоқ. Ұлыбритания мен Франция арасында 1744 жылдың наурызына дейін ресми түрде соғыс жарияланбады. Массачусетс Канада мен Францияға қарсы соғыс жариялауды 2 маусымға дейін кешіктірді.
The War of Jenkins' Ear (named for a 1731 incident in which a Spanish commander sliced off the ear of British merchant captain Robert Jenkins and told him to take it to his king, George II) broke out in 1739 between Spain and Great Britain, but was restrained to the Caribbean Sea and conflict between Spanish Florida and the neighboring British Province of Georgia. The War of the Austrian Succession, nominally a struggle over the legitimacy of the accession of Maria Theresa to the Austrian throne, began in 1740, but at first did not involve either Britain or Spain militarily. Britain was drawn diplomatically into that conflict in 1742 as an ally of Austria and an opponent of France and Prussia, but open hostilities between them did not take place until 1743 at Dettingen. War was not formally declared between Britain and France until March 1744. Massachusetts did not declare war against Canada and France until June 2.
Соғыстың барысы
Соғыс жариялау туралы хабар 1744 жылғы 3 мамырда Луисбургтегі француз бекінісіне бірінші болып жетті, ал ондағы күштер жаушылық әрекеттерді бастауға көп уақыт жұмсаған жоқ. Квебекке құрлық арқылы жабдықтау жолдарына алаңдаған олар 23 мамырда британдық Кансо балық аулау портына шабуыл жасады, содан кейін Нова-Скотияның астанасы Аннаполис Рояльге шабуыл ұйымдастырды. Бірақ француз әскерлері Луисбургтен аттануға кешікті, ал олардың микмак және малисит тайпалары, Жан Луи Ле Лутрмен бірге, шілде айының басында Форт-Аннаға өздерінен-өздері шабуыл жасауға шешім қабылдады. Аннаполис соғыс жариялануы туралы хабар алды, ал британдық әскерлер алғашқы халықтардың жауынгерлері Форт-Аннаны қоршауға кіріскенде біршама дайын болды. Ауыр қару-жарақтары болмағандықтан, микмактар мен малиситтер бірнеше күннен кейін шегінді. Содан кейін тамыздың ортасында үлкен француз күштері Форт-Аннаға келді, бірақ олар гарнизонға қарсы тиімді шабуыл жасауға немесе қоршауға алуға мүкіндік таппады. Форт Массачусетс штатынан жабдықтар мен күшейтеулер алды. 1745 жылы британдық отаршылдар алты апталық қоршаудан кейін Луисбург бекінісін басып алды. Жауап ретінде Акадияның Вабанаки конфедерациясы 1745 жылы Солтүстік-Шығыс жағалау науқанын Акадия шекарасындағы, солтүстік-шығыс Мэндегі британдық елді мекендеріне қарсы бастады. 1746 жылы Франция Луисбургті қайтару үшін ірі экспедиция ұйымдастырды. Дауылдарға, ауруға және, соңында, қолбасшысы, Анвиль герцогінің өліміне тап болған экспедицияның аман қалғандары мақсатына жетпей Францияға қайтып оралды. Соғыс сонымен қатар солтүстік британдық колониялар мен Жаңа Франция арасындағы шекараларда да жүргізілді. Екі тараптың да үндістер арасында одақтастары болды, ал шеткері ауылдарға шабуылдар жасалып, тұтқындар алынып, олар үшін құн төленді немесе кейде аурудан немесе соғыстан зардап шеккен үнді тайпалары оларды асырап алды. Солтүстік шекарадағы жиі шабуылдардың салдарынан губернатор Уильям Ширли Нью-Йорк шекарасына дейін созылатын шекаралық бекіністер желісін салуға бұйрық берді. 1745 жылғы 28 қарашада француздар үнді одақтастарымен бірге Нью-Йорк штатындағы Саратога ауылына шабуыл жасап, оны қиратты және жүзден астам тұрғынын өлтірді немесе тұтқынға алды. Осыдан кейін британдықтар ірі сауда қаласы Олбаниден солтүстікке орналасқан Нью-Йорктегі елді мекендерін тастап кетті. 1746 жылдың шілдесінде ирокездер мен колонияаралық күштер британдық күштерге қарсы шабуыл үшін Нью-Йорктің солтүстігінде жиналды. Күткен британдық тұрақты әскерлері келмеген соң, шабуыл тоқтатылды. 1746 жылы Гудзон өзенінің жоғарғы ағысында шабуыл жасауға жиналған үлкен (1000-нан астам адамнан тұратын) француз және алғашқы халықтар күштері оның орнына Хусак өзенінің аңғарында шабуыл жасады, оның ішінде Массачусетс фортына (қазіргі Солтүстік Адамс, Массачусетс) шабуыл жасады. Бұл бұрынғы шайқаста үнді басшысының қаза тапқанына кек алу болды. Басқа шабуылдарға 1747 жылы француздар мен микмактардың Нова-Скотиядағы Гранд-Преге жасаған шабуылы және 1748 жылы француздардың үнді одақтастарының Нью-Йорк штатындағы Шенектадиге жасаған шабуылы кірді.
News of war declarations reached the French fortress at Louisbourg first, on May 3, 1744, and the forces there wasted little time in beginning hostilities. Concerned about their overland supply lines to Quebec, they raided the British fishing port of Canso on May 23, and then organized an attack on Annapolis Royal, the capital of Nova Scotia. But French forces were delayed in departing Louisbourg, and their Mi'kmaq and Maliseet First Nations allies, together with Father Jean Louis Le Loutre, decided to attack on their own at Fort Anne in early July. Annapolis had received news of the war declaration, and the British forces were somewhat prepared when the First Nations warriors began besieging Fort Anne. Lacking heavy weapons, the Mi'kmaq and Maliseet withdrew after a few days. Then, in mid August, a larger French force arrived at Fort Anne, but it was also unable to mount an effective attack or siege against the garrison. The fort had received supplies and reinforcements from Massachusetts. In 1745, British colonial forces captured Fortress Louisbourg after a siege of six weeks. In retaliation, the Wabanaki Confederacy of Acadia launched the Northeast Coast Campaign (1745) against the British settlements on the border of Acadia in northeast Maine. France launched a major expedition to recover Louisbourg in 1746. Beset by storms, disease, and finally the death of its commander, the Duc d'Anville, the expedition's survivors returned to France in tatters without reaching its objective. The war was also fought on the frontiers between the northern British colonies and New France. Each side had allies among the Native Americans, and outlying villages were raided and captives taken for ransom, or sometimes adoption by Native American tribes who had suffered losses to disease or warfare. As a result of the frequent raiding on the northern frontier, Governor William Shirley ordered the construction of a chain of frontier outposts stretching west to its border with New York. On November 28, 1745, the French with their Indian allies raided and destroyed the village of Saratoga, New York, killing or capturing more than one hundred of its inhabitants. After this, the British abandoned their settlements in New York north of Albany, a major trading city. In July 1746 an Iroquois and intercolonial force assembled in northern New York for a retaliatory attack against British forces. When the expected British regulars never arrived, the attack was called off. A large (1,000+ man) French and First Nations force mustered to raid in the upper Hudson River valley in 1746 instead raided in the Hoosac River valley, including an attack on Fort Massachusetts (at present day North Adams, Massachusetts). This was in retaliation for the slaying of an Indian leader in an earlier skirmish. Other raids included the 1747 French and Mi'kmaq raid on Grand Pré, Nova Scotia; and a raid in 1748 by Indian allies of the French against Schenectady, New York.
Салдары
Соғыс, әсіресе солтүстік британдық колонияларда, ауыр зардаптарға әкелді. 1745–46 жылдары Массачусетс штатының еркектерінен болған шығын сол колонияның ересек ер адамдарының 8% құрады деп есептеледі. Экс-ла-Шапель шарты бойынша Луибур үш жылдан кейін Францияға қайтарылды, француздықтар британдықтардан басып алған Үндістандағы Мадрас қаласының орнына. Бұл шешім Жаңа Англияны, әсіресе экспедицияға ең көп үлес қосқан (қаржы және кадрлық тұрғыдан) Массачусетс отаршылдарын қатты ашуландырды. Соғыс аяқталғаннан кейін британ үкіметі Массачусетстің күш-жігерін мойындап, 180 000 фунт стерлинг төледі. Провинция бұл ақшаны құнсызданған қағаз ақшасын қайтаруға жұмсады. Барлық колониялық шекараларды соғысқа дейінгі жағдайға келтірген бейбітшілік шарты Франция, Ұлыбритания және олардың колониялары арасындағы азаматтық дұшмандыққа толық нүкте қоймады, сондай-ақ аумақтық дауларды да шешпеді. Солтүстік Америка мен Еуропада шиеленіс сақталды. 1754 жылы Солтүстік Америкада француз және үнді соғысы басталып, екі жылдан кейін Еуропаға жеті жылдық соғыс ретінде тарады. 1749 мен 1755 жылдар аралығында Акадия мен Нова-Скотиядағы шайқастар Әке Ле Лутр соғысында жалғасты.
The war took a heavy toll, especially in the northern British colonies. The losses of Massachusetts men alone in 1745–46 have been estimated as 8% of that colony's adult male population. According to the Treaty of Aix la Chapelle, Louisbourg was returned to France three years later, in exchange for the city of Madras in India, which had been captured by the French from the British. This decision outraged New Englanders, particularly Massachusetts colonists who had contributed the most to the expedition (in terms of funding and personnel). The British government eventually acknowledged Massachusetts' effort with a payment of £180,000 after the war. The province used this money to retire its devalued paper currency. The peace treaty, which restored all colonial borders to their pre war status, did little to end the lingering enmity between France, Britain, and their respective colonies, nor did it resolve any territorial disputes. Tensions remained in both North America and Europe. They broke out again in 1754, with the start of the French and Indian War in North America, which spread to Europe two years later as the Seven Years' War. Between 1749 and 1755 in Acadia and Nova Scotia, the fighting continued in Father Le Loutre's War.