Кіріспе

Трансдукция – жалпы алғанда, бір нәрсені бір формадан, орыннан немесе түсініктерден екінші формаға, орынға немесе түсініктерге көшіру немесе түрлендіру. Психологияда трансдукция – балалардың даму кезеңінде жиі қолданылатын, нақты мысалдардан жалпылама қорытындыларға қарай ойлау процесі. Бұл сөздің түрлі салаларда мамандыққа қарай әртүрлі анықтамалары бар. Сонымен қатар, трансдукция – дененің көптеген сенсорлары қоршаған ортадан физикалық сигналдарды қабылдап, оларды кодталған жүйке сигналдарына айналдырып, орталық нерв жүйесіне жіберу процесі ретінде анықталады.

Сезімталдық және қабылдау

Бес сезім – көру, есту, жанасу, дәм сезу және иіс сезу – бізді қоршаған физикалық әсерлерді миға жіберілетін жүйкелік сигналдарға айналдырады. Көру – қоршаған заттардан шағылысқан жарық арқылы, есту – ауа қысымының өзгеруінен туындаған дірілдер арқылы, жанасу – бізге тиген заттардың қысымын сезінетін теріміздегі сигналдар арқылы, ал дәм сезу мен иіс сезу – ауадағы немесе сілекейдегі молекулалардың бізге иіс пен дәмді тануға көмектесуі арқылы пайда болады.

Этимология

Трансдукция сөзінің этимологиялық шығу тегі 17 ғасырдан бері куәландырылған (нео-латынның гүлдену дәуірінде, ғылыми және академиялық контексте қолданылған латын сөздерінің пайдалануы) – латын сөзі transductionem, одан туындаған transducere/traducere "өзгерту, түрлендіру" етістігінен. Бұл етістік бастапқыда "бастап алып өту, ауыстыру" мағынасын білдірген, ол trans "арқылы" + ducere "бастап әкелу" сөздерінен құралған. Ағылшын тіліндегі осы терминнің етістік түрі – transduce, 20 ғасырда кері жасау арқылы пайда болды.

Физиологияда психологияға қатысты

Физиологияда трансдукция – психологияда да мағынаға ие, әсіресе сананың биологиялық бастаулары туралы сөз болғанда: яғни, трансдукция – бұл орталық нерв жүйесіне тітіркендіргіштердің берілуі, сыртқы ортадан физикалық сигналдар электрлік немесе нейрондық сигналдарға түрленген кезде. Рецепторлық жасушалар физикалық тітіркендіргішке жауап ретінде электрлік өзгерістер жасайды.