Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық банкир және дипломат, подполковник Джордж Роуленд Стэнли Бэринг, 3-ші Кромер графы (28 шілде 1918 – 16 наурыз 1991), 1953 жылға дейін Эррингтон виконты атанды. Екінші дүниежүзілік соғыста қызметтен кейін Англия банкінің басшысы (1961–1966) және АҚШ-тағы Ұлыбритания елшісі (1971–1974) қызметтерін атқарды.
British banker and diplomat
Lieutenant Colonel George Rowland Stanley Baring, 3rd Earl of Cromer, (28 July 1918 – 16 March 1991), styled Viscount Errington before 1953, was a British banker and diplomat. After serving during the Second World War, he was Governor of the Bank of England (1961–1966) and British Ambassador to the United States (1971–1974).
Ерте өмір және әскери мансап
Баринг отбасының мүшесі және 2-ші Кромер графы мен оның әйелі Руби Эллиот Мюррей Киньмондтың үлкен ұлы, ол Итон мен Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды, бірақ бір жылдан кейін оқуын тастап кетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гренадер гвардиясының қатарында қызмет етіп, подполковник шеніне жетті және Британ империясы орденінің мүшесі атанды.
A member of the Baring family and the eldest son of the 2nd Earl of Cromer and his wife Ruby Elliot Murray Kynynmound, he was educated at Eton and Trinity College, Cambridge, where he left after a year. He served with the Grenadier Guards during the Second World War, where he gained the rank of Lieutenant Colonel and became a Member of the Order of the British Empire.
Банктік және дипломатиялық мансап
1938 жылы Виллингдонның 1-ші маркизі Фримен Фримен Томасқа жеке хатшы болып қызмет еткеннен кейін, ол өзінің ата-бабасы сэр Фрэнсис Баринг құрған Барингс банкіне клерк ретінде орналасты. Соғыс кезіндегі әскери қызметтен кейін, 1949-1959 жылдар аралығында Barings банкінің басқарушы директоры болды. Содан кейін Вашингтондағы Ұлыбритания елшілігінде Экономика министрі қызметін атқарды, сондай-ақ Халықаралық валюта қорының, Халықаралық қайта құру және даму банкінің және Халықаралық қаржы корпорациясының атқарушы директоры болып жұмыс істеді. 1961 жылы Англия банкінің губернаторы болып тағайындалды және 1966 жылға дейін осы лауазымды иеленді. Губернаторлық кезеңінде ол жаңадан сайланған лейборист премьер-министрі Харольд Уилсонмен үкіметтік шығындарды шектеуге бағытталған Кромердің ұсынысы бойынша келіспеушілікке ұшырады, бұл оның екінші мерзімге қайта сайланудан бас тартуына себеп болуы мүмкін. Кейіннен Кромер патшалық кеңесіне мүше болып тағайындалды. Ол Лондонның Ллойд банкі жөніндегі Кромер есебін дайындады. 1971 жылдан 1974 жылға дейін АҚШ-тағы Ұлыбритания елшісі болып қызмет етті. Тағайындалғаннан кейін Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің кавалер-командоры атағын алды және 1974 жылы Ұлы крест кавалері дәрежесіне көтерілді. Ол НАТО-ны қолдаушы Атлантика институтының губернаторы және Пилигримдер қоғамының атқару комитетінің мүшесі болды. 1977 жылы ол "Жартер" орденінің серігі атанды.
After serving as private secretary to Freeman Freeman Thomas, 1st Marquess of Willingdon in 1938, he joined Barings Bank, founded by his ancestor Sir Francis Baring, as a clerk. After military service during the war, he was managing director of Barings between 1949 and 1959. He then served as Economic Minister at the British Embassy in Washington as well as holding executive directorships at the International Monetary Fund, the International Bank for Reconstruction and Development, and the International Finance Corporation. He was appointed Governor of the Bank of England in 1961, a position he held until 1966. During his governorship he clashed with the incoming Labour Prime Minister Harold Wilson over Cromer's desire to see government spending contained, which may have contributed to his decision not to seek a second term. Cromer was subsequently appointed to the Privy Council. He was responsible for the Cromer Report into Lloyd's of London. From 1971 to 1974 he served as British Ambassador to the United States. Following his appointment he became a Knight Commander of the Order of St Michael and St George, and was raised to the rank of Knight Grand Cross in 1974. He was a Governor of the pro NATO Atlantic Institute and a member of the Pilgrims Society executive committee. In 1977, he was made a Knight Companion of the Garter.