Кіріспе
Голландиялық ақын Джейкоб (Якобус) Беллами (1757 жылдың 12 қарашасында Влиссинген қаласында, Нидерландыда дүниеге келген – 1786 жылдың 11 наурызында Утрехт қаласында қайтыс болған) – голландиялық ақын.
Jacob (Jacobus) Bellamy (November 12, 1757 in Vlissingen, Netherlands – March 11, 1786 in Utrecht) was a Dutch poet.
Өмірбаяндық жазбалар
Джейкобс Беллами Жак Беллами кенже мен Сара Хофнагельдің ұлы болды. Әкесі 4 жасында қайтыс кетті. Швейцарияда туған (Вевей) әкесінің әкесі отбасымен бірге тұра бастады. 12 жасынан бастап Джейкобс нан пісірушінің көмекшісі болып жұмыс істеді. Осы жасында Джейкобс поэзияға деген терең құмарлықты дамытты, онда ол сергектеу табады. Иоанн Антонид және Хуберт Корнелиц. Пут сияқты сол кездегі көрнекті голланд ақындары оған үлгі болып қызмет етті. Пастор оны жергілікті поэзиялық қоғамға ұсынды, кейіннен дін қызметкерінің студенті ретінде өтінішін қолдады. Студент кезінде ол Гаагадағы поэзиялық үйірмеге мүше болды. Ол өнердің кез келген туындысының қажетті шарты болып табылатын еркіндік, шындық және табиғат туралы теорияны қалыптастырды. Оның өзінің поэзиясы түрі жағынан анакреондыққа айналды. Влиссингенде ол Франсина/Франсье (немесе Филлис) Баанға ғашық болды. Алайда, 1779 жылы ол басқа бір ер адамға күйеуге шықты, ол бір жылдан кейін қайтыс болды. Содан кейін Джейкобс Франсинаға жасырын уәде берді. Франсинаның анасы олардың қарым-қатынасын білгенде, оған тыйым салды. Кейінірек олар тек өзара дос үйінде ғана жасырын кездесетін. Тек Беллами жарық көргеннен және ақын ретінде танылғаннан кейін ғана Франсинаның анасы қызы мен Беллами арасындағы байланысты мойындады. 1781 жылдың соңында, деканнан жеке сабақ алғаннан кейін, ол Утрехт университетінің студенті болып қабылданды. Оның туған қаласының бірнеше тұрғыны қаржылай көмек көрсетті. Ол Утрехттегі де Ланге Ньюштраатта бөлме жалдады. 1782 жылы ол өзінің алғашқы поэзия жинағын, "Gezangen van mijn jeugd" (Жастық шағымның әндері) жариялады. 1786 жылы қайтыс болды және Утрехттегі Николаи шіркеуіне жерленді.
Өлеңдері туралы
1781 жылы оның алғашқы өлеңдер жинағы жарық көргенге дейін, ол туған провинциясы Зеландияның атынан алынған Zelandus атты патриоттық псевдонимімен «De Post van den Neder Rhijn» патриоттық апталығында өлең жариялады. Танымал ақынның ықпалымен ол қарапайым халыққа түсінікті, сонымен қатар патриотизм мен тәуелсіздік сезімдерін білдіретін өлең стилін дамытты. 1782 және 1783 жылдар аралығында «De Post van den Neder Rhijn» журналында баспагер Ян Мартинус ван Влтонмен бірге тоғыз өлең жариялады. Олар екеуі оның екінші кітабында жинақталды. 1784 жылы Беллами өзінің досы, дін қызметкері Виллем Окерсе бастаған «Proeven voor het verstand, den smaak en het hart» әдеби журналының редакторы болды. Екінші басылымда ол «Roosje» (Кішкентай Роза) атты танымал өлеңін жариялады. Осы кезеңде ол Гаагадағы поэзиялық үйірмеден шығып, Утрехттегі ұқсас топқа қосылды. Сондай-ақ ол өзінің «De Poëtische Spectator» журналын шығарып, бұрынғы поэзиялық қоғамын сынады. Оның соңғы кітабы 1785 жылы жарық көрді, онда ол басқа ақын Антуанетта Окерседен үлгі алып, өлеңдерін «одалар» деп атады.