Альбин Эггер-Лиенц: Австрия суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Австрия суретшісі (1868–1926)

Альбин Эггер Лиенц (29 қаңтар 1868 – 4 қараша 1926) – австриялық суретші, көбінесе ауылдық тұрмыстық және тарихи картиналарымен белгілі.

Мансап

Ол Лиенцке жақын Дёльсах-Стрибах қаласында, Тироль графтығында дүниеге келді. Ол шаруа қызы Мария Троердің және шіркеу суретшісі Георг Эггердің заңды емес баласы болды. Ересек болған соң ол әкесінің тегін және туған жерінің атын біріктіріп қолданды. Ол жергілікті суретшілер қауымдастығына қосылды. 1890 жылдардың ортасынан бастап көрмелерге қатысты. Оның ерте туындылары шаруалар өмірінен көріністерді және 1809 жылғы Тироль көтерілісінің тарихи эпизодтарын бейнелейді, мысалы, Бергизель шайқасынан кейінгі «Ave Maria» (1893–1896; Тироль мемлекеттік мұражайы, Инсбрук). 1899 жылы Лора Мёлльвальдқа үйленді (олардан Лёрли, Фред және Ила атты балалары болды) және Венаға көшіп барды, онда ол жергілікті көркемдік ортадан тәуелсіз жұмыс істеді. Венадағы Көркемсурет академиясында оқытушы болып жұмыс істеуге талпынды, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 1900 жылы Париждегі Көшпенділер көрмесіне қатысып, «Фельдсеген» картинасы үшін қола медаль алды. ХХ ғасырдың басында ол Тирольде, әсіресе Эц аңғарында жиі болып, жұмыс істеді. 1909 жылы Вена сецессиясына қосылды. Фердинанд Ходлердің ықпалымен Эггер Лиенц монументальды экспрессивті стильді дамытты, сахналық кеңістіктерге енген батырлық тұлғаларды бейнелеуге бейімділік танытты. Оның картиналарында жер түстерінің аспаптық палитрасы қолданылып, қатаң контурлы, массивті пішіндер сомдалған. 1910 жылы Вена академиясында профессорлық қызметке үміткерлігі тағы да қабылданбады, себебі мұрагер Франц Фердинанд қарсылық танытты. 1911 жылы Венадан Инсбрукке жақын Холл қаласына көшіп келді. 1911 және 1912 жылдары Ваймардағы Веймар Саксониялық Ұлы герцогтік өнер мектебінде профессор болып жұмыс істеді. Нидерландқа сапар шегіп, ескі шеберлердің туындыларын зерттеді. Эггер Лиенц 1912 жылы өнер сыншысы Отто Кунцтің «Monumentale Kunst» атты мақаласы арқылы Ходлердің шығармашылығынан алшақтағанын жариялады. 1913 жылдың қыркүйегінде отбасымен бірге Болцаноға жақын Санта-Джустина қаласына көшіп барды. 1915 жылы әскери қызметке шақырылды, бірақ көп ұзамай майданға барудан босатылды. 1916 жылы Оңтүстік австриялық майданда қара киімдегі соғыс суретшісі болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Оңтүстік Тирольде қалды. 1919 жылы Венадағы профессорлық қызметтен бас тартты. Шаруалар өмірінен көріністерді суреттеуді қайтадан бастады, бірақ оларға діни мазмұн қосты, мысалы, «Мәсіхтің қайта тірілуі» (1924; Тироль мемлекеттік мұражайы, Инсбрук). Италияда салған туындылары Римде, Венецияда және 1925 жылы Венадағы Wiener Künstlerhaus көрмесінде үлкен сәттілікке ие болды. Венадағы қолданбалы өнер академиясында оқытушылық қызметке қайтадан шақырылды, бірақ тағы да бас тартты. Соңғы жылдары Лиенцтегі соғыста қаза тапқандарды еске алу шіркеуі үшін бірнеше картиналар мен фрескалар салған. Эггер Лиенц 1926 жылдың 4 қарашасында пневмониядан қайтыс болды.

He was born in Dölsach Stribach near Lienz, in what was the county of Tyrol. He was the natural son of Maria Trojer, a peasant girl, and Georg Egger, a church painter. As an adult he used his father's surname combined with the name of his birthplace. where he joined the local artistic association. He exhibited from the mid 1890s. His early works depicted scenes of peasant life and historical scenes from the Tyrolean Rebellion of 1809, such as Ave Maria after the Battle on the Bergisel (1893–1896; Tyrolean State Museum, Innsbruck). In 1899 he married Laura Möllwald (with whom he had children Lörli, Fred and Ila) and moved to Vienna where he worked separately from the local artistic environment. He tried in vain to get a job as a teacher at the Academy of Fine Arts in Vienna. In 1900 he participated in the Universal Exhibition in Paris and received the bronze medal for the painting Feldsegen. During the first decade of the 20th century he often frequented and worked in the Tyrol, particularly in the Ötz Valley. In 1909 he joined the Vienna Secession. Under the influence of Ferdinand Hodler, Egger Lienz developed a formal language of monumental expressiveness, showing a preference for heroic figures enclosed in stage like spaces. Strongly outlined, massive forms were painted using a nearly monochromatic palette of earth colors. In 1910, his request for a professorship at the Vienna Academy was again rejected, due to the opposition of the heir to the throne, Archduke Franz Ferdinand. In 1911 he moved from Vienna to Hall near Innsbruck. During 1911 and 1912 he was professor at the Weimar Saxon Grand Ducal Art School in Weimar. He visited the Netherlands, where he studied the old masters. Egger Lienz publicly distanced himself from the work of Hodler by means of an article titled "Monumentale Kunst", written by art critic Otto Kunz and published in 1912 under Egger Lienz's name. In September 1913 he moved with his family to Santa Giustina, near Bolzano. He was called up for military service in 1915, but was soon exonerated from front service. He was a war painter in plainclothes on the southern Austrian front in 1916. After the end of the war he remained in South Tyrol. In 1919 he turned down a professorship in Vienna. He resumed painting peasant scenes, but with religious content, as in Christ’s Resurrection (1924; Tyrolean State Museum, Innsbruck). He had critical success with the works painted in Italy, exhibited in Rome and Venice and in Vienna, in 1925, at the Wiener Künstlerhaus. He received a renewed proposal to teach at the Academy of Applied Arts in Vienna, but again declined. In his last years he painted a series of paintings and frescoes for the Memorial Chapel of the Fallen in War in Lienz. Egger Lienz died of pneumonia on 4 November 1926 in St. Justina Rentsch, Bozen/Bolzano, South Tirol/ Alto Adige, Italy.