Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австриялық символист суретші (1862–1918)
Austrian symbolist painter (1862–1918)
Густав Климт (14 шілде 1862 – 6 ақпан 1918) – австриялық символист суретші және Вена сецессиясы қозғалысының ең көрнекті мүшелерінің бірі. Климт суреттерімен, фрескаларымен, эскиздерімен және басқа да декоративтік өнер туындыларымен танымал. Климттің негізгі тақырыбы әйел денесі болды, ал оның туындылары ашық эротизммен сипатталады. Оның аллегориялар мен портреттерді қамтитын бейнелеу өнерінің ішінде пейзаждар да бар. Вена сецессиясының суретшілері арасында Климтке жапон өнері мен оның әдістері ең көп әсер еткен. Мансабының басында ол архитектуралық безендірулерді дәстүрлі стильде табысты суреттеген. Жеке стильді дамыта бастағанда, оның туындылары 1900 жыл шамасында Вена университетінің Үлкен залының төбесі үшін аяқтаған суреттері порнографиялық деп сынға ұшырағанда дауға себеп болды. Одан кейін ол қоғамдық тапсырыстарды қабылдаудан бас тартты, бірақ көптеген алтын жапырақтары бар "алтын дәуірінің" суреттерімен жаңа жетістіктерге қол жеткізді. Климттің еңбегі оның жас әріптесі Эгон Шилеге зор әсер етті. 1990 жылдардан бері ол аукциондарда ең жоғары бағаға сатылатын суретшілердің біріне айналды.
Gustav Klimt (14 July 1862 – 6 February 1918) was an Austrian symbolist painter and one of the most prominent members of the Vienna Secession movement. Klimt is noted for his paintings, murals, sketches, and other objets d'art. Klimt's primary subject was the female body, and his works are marked by a frank eroticism. Amongst his figurative works, which include allegories and portraits, he painted landscapes. Among the artists of the Vienna Secession, Klimt was the most influenced by Japanese art and its methods. Early in his career, he was a successful painter of architectural decorations in a conventional manner. As he began to develop a more personal style, his work was the subject of controversy that culminated when the paintings he completed around 1900 for the ceiling of the Great Hall of the University of Vienna were criticized as pornographic. He subsequently accepted no more public commissions, but achieved a new success with the paintings of his "golden phase", many of which include gold leaf. Klimt's work was an important influence on his younger peer Egon Schiele. Since the 1990s, he has been one of the artists whose paintings fetch top prices at auctions.
Ерте өмір
Густав Климт Австрия империясының Вена маңындағы Баумгартен қаласында жеті баланың екіншісі ретінде дүниеге келді – үш ұл мен төрт қыз. Оның анасы, Анна Климт (қыздығында Финстер), музыкалық орындаушы болу арманынан айырылған. Әкесі, Эрнст Климт-аға, бұрын Богемиядан келген, алтынмен әшекейлеуші болған. Олардың үш ұлының үшеуі де ерте жасынан өнерге бейімділік танытқан. Климттің кіші ағалары – Эрнст Климт және Георг Климт. Климт 1876 жылдан 1883 жылға дейін архитектуралық суреттерді оқыған Вена қолданбалы өнер және қолөнер мектебінде, қазіргі Вена қолданбалы өнер университетінде оқыған кезде кедейлікте өмір сүрді. Ол сол кездегі Венаның ең танымал тарих суретшісі Ханс Макартты өте құрметтеген. Климт консервативті білім беру принциптерін оңай қабылдады; оның ерте туындыларын академиялық стильде деп санауға болады. 1877 жылы оның ағасы Эрнст, әкесі сияқты, гравер болып мектепке түсті. Екі аға мен олардың досы Франц Мацш бірге жұмыс істей бастады және 1880 жылға қарай "Суретшілер компаниясы" деп аталатын команда ретінде көптеген тапсырмалар алды. Олар сондай-ақ өздерінің ұстазына Венадағы Күнтас мұражайындағы қабырға суреттерін салуға көмектесті. Климт өзінің кәсіби мансабын Рингштрасседегі ірі қоғамдық ғимараттардың ішкі қабырғаларын және төбелерін суреттеп бастады, соның ішінде "Аллегориялар мен эмблемалар" сериясы үлкен жетістікке ие болды. 1888 жылы Климт Австрия императоры Франц Иосиф I-ден Венадағы Бургтеатрдың қабырғалық суреттеріне қосқан үлесі үшін Алтын Еңбек орденін алды. Ол сондай-ақ Мюнхен және Вена университеттерінің құрметті мүшесі атанды. 1892 жылы Климттің әкесі мен ағасы Эрнст екеуі де қайтыс болды, сондықтан ол әкесі мен ағасының отбасыларын қаржылық тұрғыдан қамтамасыз етуге міндетті болды. Бұл қайғылы оқиғалар оның көркемдік көзқарасына да әсер етті және ол жақын арада жаңа жеке стильге көшуге ұмтылды. XIX ғасырдың соңындағы оның стилінің ерекшелігі – кейбір туындыларындағы символдық бейне ретінде "Жалаңаш шындық" (Nuda Veritas) суретінің болуы, соның ішінде "Ежелгі Грекия мен Египет" (1891), "Палас Афина" (1898) және "Жалаңаш шындық" (1899). Тарихшылар Климт "Жалаңаш шындық" арқылы Габсбургтердің саясатын және сол кездегі саяси және әлеуметтік мәселелерді елемейтін австриялық қоғамды сынады деп санайды. 1890 жылдардың басында Климт өмірінің соңына дейін серігі болған австриялық сәнгер Эмили Луиза Флёгемен (онының қарындасының күйеуінің сіңлісі) танысты. Оның "Жұбыну" (1907-08) картинасы Климттің 1902 жылғы толық бой суретінен бес жыл кейін салынған ғашықтардың бейнесі деп есептеледі. Ол оның жұмыстарына үлгі болған көптеген костюмдерді жасады. Осы кезеңде Климт кем дегенде он төрт баланың әкесі болды.
Gustav Klimt was born in Baumgarten, near Vienna in the Austrian Empire, the second of seven children—three boys and four girls. His mother, Anna Klimt (née Finster), had an unrealized ambition to be a musical performer. His father, Ernst Klimt the Elder, formerly from Bohemia, was a gold engraver. All three of their sons displayed artistic talent early on. Klimt's younger brothers were Ernst Klimt and Georg Klimt [de]. Klimt lived in poverty while attending the Vienna Kunstgewerbeschule, a school of applied arts and crafts, now the University of Applied Arts Vienna, where he studied architectural painting from 1876 until 1883. He revered Vienna's foremost history painter of the time, Hans Makart. Klimt readily accepted the principles of a conservative training; his early work may be classified as academic. In 1877 his brother, Ernst, who, like his father, would become an engraver, also enrolled in the school. The two brothers and their friend, Franz Matsch, began working together and by 1880 they had received numerous commissions as a team that they called the "Company of Artists". They also helped their teacher in painting murals in the Kunsthistorisches Museum in Vienna. Klimt began his professional career painting interior murals and ceilings in large public buildings on the Ringstraße, including a successful series of "Allegories and Emblems". In 1888 Klimt received the Golden Order of Merit from Emperor Franz Josef I of Austria for his contributions to murals painted in the Burgtheater in Vienna. He also became an honorary member of the University of Munich and the University of Vienna. In 1892 Klimt's father and brother Ernst both died, and he had to assume financial responsibility for his father's and brother's families. The tragedies also affected his artistic vision and soon he would move towards a new personal style. Characteristic of his style at the end of the 19th century is the inclusion of Nuda Veritas (naked truth) as a symbolic figure in some of his works, including Ancient Greece and Egypt (1891), Pallas Athene (1898) and Nuda Veritas (1899). Historians believe that Klimt with the nuda veritas denounced both the policy of the Habsburgs and Austrian society, which ignored all political and social problems of that time. In the early 1890s Klimt met Austrian fashion designer Emilie Louise Flöge (a sibling of his sister in law) who was to be his companion until the end of his life. His painting, The Kiss (1907–08), is thought to be an image of them as lovers which was painted five years after Klimt's 1902 full length portrait of her. He designed many costumes that she produced and modeled in his works. During this period, Klimt fathered at least fourteen children.