Кіріспе

Австриялық суретші (1930–2015)

Эрнст Фукс (13 ақпан 1930 – 9 қараша 2015) – австриялық суретші, сызбашы, гравюрашы, мүсінші, сәулетші, сахна безендіруші, композитор, ақын және Вена фантастикалық реализмі мектебінің негізін қалаушылардың бірі. 1972 жылы ол Хюттельдорфтағы құлай бастаған Отто Вагнер вилласын сатып алып, оны қайта жаңартып, өзгертті. Вилла 1988 жылы Эрнст Фукс мұражайы ретінде ашылды.

Білім

Венада Максимилиан мен Леопольд Фукстің жалғыз баласы ретінде дүниеге келген Фукс, Санкт-Анна сурет мектебінде оқыды, онда ол Фриц Фролихтен (1944) дәріс алды. Ол сондай-ақ Өнер клубының (1946) және оған қарсы 1951 жылы құрылған Хунгсгруппаның негіздеуші мүшесі болды. Фукстің осы кезеңдегі туындыларына Густав Климт пен Эгон Шиле, кейін Макс Пехштейн, Генрих Кампендонк, Эдвард Мунк, Генри Мур және Пабло Пикассо ықпал етті. Осы уақытта Олбрехт Альтдорфер, Альбрехт Дюрер, Маттиас Грюневальд және Мартин Шонгауэр сияқты ескі шеберлерге тән жарқын жарық эффектілерін қайта жаңғыртуға тырысып, сурет салудың миштехникасын (аралас техниканы) жаңартты және қолданды. Миштехникада жұмыртқаның темперасы көлем беру үшін қолданылады, содан кейін шайыр қосылған май бояуларымен жалатылады, нәтижесінде әсем әсер пайда болады. 1950-1961 жылдар аралығында Фукс көбінесе Парижде тұрды және АҚШ пен Израильге бірнеше сапар жасады. Ол кезде оның ең сүйіп оқитын кітабы – Мейстер Экхарттың уағыздары еді. Ол алхимиктердің символикасын зерттеді және Юнгтің «Психология және алхимия» еңбегін оқыды. Ол кездегі сүйікті суретшілері – маньеристер, әсіресе Жак Каллот, сондай-ақ Ян ван Эйк пен Жан Фуке оған зор әсер етті. 1958 жылы ол Венада Фантастикалық реализм мектебінің жас суретшілерін қолдау және насихаттау мақсатымен Фукс Фишофф галереясын құрды. Фриденсрайх Хундертвассер мен Арнульф Райнермен бірге Пинторариумды іске қосты. Ол 12 жасында Рим-католик дініне ауысты (анасы соғыс кезінде оны концлагерге жібермеу үшін оны крещение рәсімінен өткізді).

Жобалау жобалары

1974 жылдан бастап ол Моцарт пен Ричард Вагнер операларының декорациялары мен костюмдерін жасауға қатысты, оның ішінде "Зәуберфлейте", "Парсифаль" және "Лоэнгрин" опералары. 1970-ші жылдары ол өнеркәсіптік дизайн саласында тәжірибе жасады, Тимо Сарпаневаның 500 данадан тұратын Suomi үстел жиынын Германияның Rosenthal порцелин фабрикасының Studio Linie үшін безендірді. 1993 жылы Фукс Санкт-Петербургтегі Мемлекеттік орыс музейінде жеке көрме өткізді, бұл құрметке ие болған алғашқы батыс суретшілерінің бірі болды.

Жеке өмір және өлім

Фукс австриялық монархист болды. Оның 16 баласы болды.