Кіріспе
Испанияның королевасы 1689–1700 жылдары аралығында. Мария Анна Нойбургтік (28 қазан 1667 – 16 шілде 1740) – неміс ханшайымы және Виттельсбах әулетінің мүшесі. 1689 жылы ол Испания королі Карл II-нің екінші әйелі ретінде Испания королевасы болды, ол Испан империясының соңғы Габсбург билеушісі еді. Карлдың балалары болмағандықтан, оның билігі кезінде испан тағы үшін француз және австриялық топтар арасындағы күрес үстемдік құрды. Карл 1700 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның орнына Франция королі Людовик XIV-нің немересі Анжулық Филипп келді, бұл 1701–1714 жылдар аралығында Испания мұрагерлік соғысына әкелді. Австриялық кандидатты белсенді қолдаған Мария Анна елден қуылды және 1740 жылы қайтыс болғанға дейін көлеңкеде өмір сүрді.
Maria Anna of Neuburg (28 October 1667 16 July 1740), was a German princess and member of the Wittelsbach family. In 1689, she became Queen consort of Spain as the second wife of Charles II of Spain, last Habsburg ruler of the Spanish Empire. Since Charles never had children, her reign was dominated by the struggle between French and Austrian factions over the Spanish throne. When Charles died in 1700, he was succeeded by Philip of Anjou, grandson of Louis XIV of France, leading to the 1701 to 1714 War of the Spanish Succession. A firm supporter of the Austrian candidate, Maria Anna was exiled and lived in obscurity until her death in 1740.
Түпнұсқасы мен неке
28 қазан 1667 жылы Дюссельдорфқа жақын Бенрат сарайында дүниеге келген Мария Анна, Берг және Юлих герцогтықтарының билеушісі Филипп Вильгельм мен оның әйелі Гессен-Дармштадттан Елизавета Амалияның он екінші баласы болды. Оның отбасының жоғары құнарлылығы және Виттельсбах туыстығы қыздарды патшалық үйленулерге ыңғайлы кандидаттарға айналдырды. Оның әпкелерінен Мария София Португалияның Петр II-іне үйленді, ал Элеонора император Леопольдтың үшінші әйелі атанды. Осылайша Мария Анна болашақ императорлар Иосиф I және Карл VI-ның тәтесі болды. 1685 жылдың мамыр айында Филипп Вильгельм Карл Симмерннің орнына Пфальц графы болғанда, Людовик XIV оның жартысын өзіне қаратып алды. Француздар 1688 жылдың қыркүйегінде шапқындап кірді және 1689 жылы кері шегінгенге дейін Гейдельбергтің көп бөлігін, сондай-ақ тағы 20 маңызды қала мен көптеген ауылдарды қиратты. Бұл саясат Рейн аймағының барлық бөлігіне қолданылғанымен, 1693 жылы Пфальц қайтадан шабуылға ұшырады, ал осы апаттың ауқымы Еуропаның көп бөлігін дүр сілкіндірді. Бұл Мария Аннаның Австрияға деген ықыласын және Францияға деген қарсылығын бекітті, бұл оның Испания королі Карл II-нің екінші әйелі ретінде таңдалуындағы маңызды факторлар болды. Оның бірінші әйелі, Орлеандық Мари Луиза 1689 жылдың 12 ақпанында қайтыс болды. Мұрагердің болмауы және оның денсаулығына қатысты алаңдаушылықтар оның қайта үйленуін шұғыл мәселеге айналдырды. Оның анасы және регент патшайымы, Австриялық Мариана, Мария Аннаны оның отбасының құнарлы болу тарихы мен Францияға қарсы тұруына байланысты таңдады. Ол 1689 жылдың тамызында Карлмен өкілетті некеге тұрды, ал олардың ресми тойы 1690 жылдың 14 мамырында Вальядолидке жақын Сан-Диегода өтті. Олардың некесі осы оқиғаны мерекелеу үшін Неапольде өткізілген шараларды тізімдеген "Фестиваль кітабында" бейнеленген.
Испания патшайымы
Испанияның саяси құрылымы Австрия және Франция тарапындағы фракцияларға бөлінді, соңғысын Толедоның кардиналы және архиепискобы Фернандес де Портокарреро басқарды. Осы кезеңнің көп бөлігінде «австриялықтар» үкіметті бақылады, ал Мария Анна 1696 жылы Австрияның Марианнасы қайтыс болғаннан кейін жетекшілікке келді. 1690 жылы олар Испанияның Тоғыз жылдық соғысқа қатысуын қолдады, бұл шешім апатқа ұшырады; мемлекет 1692 жылы банкроттық жариялады, ал 1696 жылы Франция Каталонияның көп бөлігін басып алды. Мария Аннаның билігі болашақ монархтың анасы ретіндегі мәртебесінен туындады, бірақ бұл орын алуы екіталай болғандықтан, оның билігі жойылды. Осы кезде Карлдың бедеу екені анық болды, кейіннен жасалған мәйіт тілімінде оның бір ғана атрофиялық мүшесі болғаны белгілі болды. Бұған қарсылық ретінде ол бірнеше рет жүкті екенін мәлімдеді және Карлдың фертильділігін арттыру үшін емделуге шақырды, осылайша мұрагердің болмауы оның кінәсі емес екенін көрсетті. 1698 жылы Карлдың денсаулығы күрт нашарлады және өліміне жақын болды. 11 қазанда Ұлыбритания, Франция және Нидерланд Республикасы Гаага шартына немесе Бірінші бөліс шартына қол қойды, бұл Испания мен Австрияның мұрагерлік мәселесін шешуге бағытталған әрекет болды. Алты жасар Баварияның Жозеф Фердинанды Испания империясының көп бөлігіне мұрагер етіп тағайындады, ал қалғаны Франция мен Австрияға бөлінді. Оның ата-анасы Карлдың қызы Мария Антония және Мария Анна сияқты Виттельсбах әулетінен шыққан Баварияның Максимилианы болды. Испаниялықтар өз империясын бөлу туралы кеңес алған жоқ және бәсекелес шешімге қарсы болды. 1698 жылдың 14 қарашасында Карл өсиетнамасын жариялады, онда Жозеф Фердинанды мұрагері деп атады, бірақ ол бөлінбеген испан монархиясын мұраға алатынын айтты. Сондай-ақ, ол Карл еңбекке қабілетсіз кезінде Мария Аннаны регент етіп тағайындады, бұл жаңалықты испан кеңесшілері үнсіз күйде қабылдады. Жозеф Фердинанд 1699 жылы күрт қайтыс болғаннан кейін Франция, Ұлыбритания және Нидерланд Республикасы 1700 жылдың наурыз айында Екінші бөліс шартына келісті. Жозеф Фердинандтың орнын Мария Аннаның сіңілі ұлы, эрцгерцог Карл басты, ал Испанияның Италиядағы, Нидерландтағы және Солтүстік Испаниядағы иеліктері Франция, Савойя және Австрия арасында бөлінді. Карл өсиетнамасын эрцгерцог Карлдың пайдасына өзгертті, бірақ бөлінбеген монархияны сақтау туралы талабын жалғастырды және Испанияның Австриядан тәуелсіз болуын қосты. Кастилия ақсүйектерінің көпшілігі Мария Аннаның сіңілі ұлының мұрагерлігін қамтамасыз етуге тырысқанына қарамастан, Бурбон үміткерін артық көрді. 1700 жылдың маусым айында оның одақтасы Мендоса, Бас Инквизитор, Карлдың француздық жеке сырласы Фройлан Диазды тұтқындап, оны патшаны «әсер етуге» тырысқандығы үшін айыптады. Істі қарауға құрылған комиссия Диазды ақтағаннан кейін, Мендоса оларды тұтқындауға бұйрық берді, бұл Мария Аннаның беделін түсірді, оны осының бастамашысы деп есептеді. Инквизицияның өзін тергеу үшін Кеңес құрылды; ол 1834 жылға дейін институт ретінде сақталды, бірақ оның билігі жойылды. Карл 1700 жылдың соңында тағы да ауырып қалды, 28 қыркүйекте ол тамақ іше алмады, ал Портокарреро оны Людовик XIV-нің немересі Анжудың Филиппісінің пайдасына өсиетнамасын өзгертуге көндірді. 1 қарашада оның өлімінен кейін 16 қарашада Филипп Испания королі болып жарияланды, Портокарреро оның басты кеңесшісі болды. Мария Анна Толедоға жер аударылды, ол 1706 жылға дейін тыныш өмір сүрді, осы уақытта оның сіңілі ұлы, эрцгерцог Карлдың әскерлері қаланы қысқа мерзімге басып алды. Кейін Филипп оны Франциядағы Байонға жер аударды, ол ондағы келесі ондаған жылдарды өткізіп, жергілікті шарап шелектерін жасаушымен үйленді деген қаңқу айтылады. 1739 жылы оған Испанияға оралуға рұқсат берілді және Гвадалахарадағы Инфантадо сарайына орналастырылды. Ол 1740 жылдың 16 шілдесінде қайтыс болды және Эль-Эскориал монастырында жерленді.