Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Квантико Крик – Вирджиния штатының шығыс бөлігіндегі Принс-Уильям округіндегі Потомак өзенінің 13,7 миль (22 км) ұзындығындағы, жартылай тасқынды саласы. Квантико Крик Independent Hill-дің оңтүстік-шығысынан басталып, Принс-Уильям Орман паркі мен Дамфрис қаласынан өтіп, Поссом Пойнтта Потомакқа құяды.
Quantico Creek is a 13.7 mile (22 km) partially tidal tributary of the Potomac River in eastern Prince William County, Virginia. Quantico Creek rises southeast of Independent Hill, flows through Prince William Forest Park and Dumfries and empties into the Potomac at Possum Point.
Тарих
Джон Смит 1608 жылы осы ағыстың жағалауында, сондай-ақ Потомак өзенінің тікелей қарсы (Мэриленд) жағында Памакокак деп аталатын Доиг қауымының бар екенін хабарлады. Бұл Генри Спельманның жергілікті тұрғындар арасында табылған орыны болуы мүмкін, ол оны "Накоттавтанке, бірақ біздің ағылшын тілінде Camocacocke деп атадық" деп сипаттаған. Ертедегі жер патенттерінде ағыстың атауы әртүрлі жазылған: Quancico (1654), Quanticotte (1654, 1658), Quantecot (1657), Quanticoke (1664), Quonticutt (1665) және Quanticutt (1665). 1690 жылы Ричард Гибсон қазіргі Дэмфрис қаласының жанында Квантико ағысының бойында астық ұнтақтайтын диірмен салды. 1707 жылғы Навигация заңы Вирджинияның темекі саудасына қойған шектеулер алынғаннан кейін, шотланд қоныс салушылары Квантико ағысының құйылыс жерінде қоныс және порт құрды. Ол порттың батысындағы жер тез арада орманнан тазартылып, мақта және темекі сияқты егістерге отырғызылды. Осы ақшалық дақылдар жиналып, Квантико портының басындағы Дэмфрис порты арқылы тасымалданды. 1731 жылы кеден үйі мен қойма салынды, ал 1732 жылға дейін құйылыс бойында көптеген басқа да нысандар пайда болды. Темекі өсіруі ағыстың маңындағы жерді эрозияға ұшыратты және ағыс тұнбаға толып қалды. 19 ғасырдың ортасында ағыс бойында Greenwood алтын кеніші (Солтүстік тармағының бастауында, Индепендент Хилл маңында орналасқан) және Кабин тармағы пирит кеніші (Дэмфрис қаласынан шамамен 1 миль батыста, қазір Парк ішінде орналасқан) сияқты бірнеше кен өндіру операциялары пайда болды. Екі кен орны да ағыстың ластануына себеп болды. Пирит кеніші пириттің табиғи ыдырауынан пайда болатын күкірт қышқылының көзі болды, ал алтынды өндіру процесінде сынап кеңінен қолданылды. Бір кезде ағыстағы су сірке суындай қышқыл болған. Содан бері екі кен орнында да ағысты және оның айналасын, әсіресе Парк ішінде, қалыпқа келтіру жұмыстары жүргізілді. Бүгінде ағыс тұнбаға толып қалғандықтан кеме жүруге жарамсыз. Оның су жиналатын аласының көп бөлігі Принс Уильям Орман паркі және Дэмфрис қаласында орналасқан. Кен орындары енді жұмыс істемейді. Поссум Пойнттегі электр станциясы суды салқындату үшін ағыстан су пайдаланады.
John Smith in 1608 reported the existence of a Doeg community called Pamacocack on the banks of this creek, as well as on the directly opposite (Maryland) side of the Potomac. This is thought to be a likely candidate for the place Henry Spelman was found living among the natives, which he reported was named "Nacottawtanke, but by our english cald [sic] Camocacocke". Early land patents spell the name of the creek variously as Quancico (1654), Quanticotte (1654, 1658), Quantecot (1657), Quanticoke (1664), Quonticutt (1665), and Quanticutt (1665). In 1690, settler Richard Gibson erected a gristmill on Quantico Creek near what is now the town of Dumfries. Scottish settlers then established a settlement and port on the estuary of Quantico Creek downstream after the bars to Virginia's profitable tobacco trade were lifted by the Navigation Law of 1707. West of that port, the land was quickly cleared of its timber and was planted with crops such as cotton and tobacco. These cash crops were harvested and shipped out through the port of Dumfries at the head of the Quantico harbor. A customhouse and warehouse followed in 1731, and many others cropped up along the estuary by 1732. The growth of tobacco caused the area around the creek to erode, and the creek was filled with silt. The mid 19th century saw the development of some mining operations along the creek, consisting of the Greenwood Gold Mine, located at the headwaters of the North Branch near Independent Hill, and the Cabin Branch Pyrite Mine, located about 1 mile west of Dumfries and now within the Park. Both mines were significant sources of pollution on the creek. The pyrite mine was a source of sulfuric acid, formed from the natural breakdown of pyrite, while mercury was used extensively in the gold extraction process. At one point, the water in the creek was nearly as acidic as vinegar. Both mines have since undergone significant reclamation to restore the creek and its surroundings to an acceptable state of health, especially within the park. Today, the creek is not navigable because of silting in. Most of its watershed lies in Prince William Forest Park and the town of Dumfries. The mines are no longer in operation. A power plant on Possum Point uses the water from the creek to cool itself.