Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрметсіз және адамгершіліксіз шайқастар (仁義なき戦い) — 1973 жылы Кинжи Фукасаку режиссерлік еткен жапондық якуза фильмі. Кадзуо Касахараның сценарийі журналист Коичи Ибосидің газет мақалаларының сериясын негізге алды, бұл мақалалар шын өмірдегі якуза Козо Мино жазған қолжазбаның қайта жазылған нұсқасы болды. Бұл Фукасакудың екі жылдың ішінде түсірген бес бөлімді фильмдер сериясының бірінші фильмі. Фильмде бұрынғы солдат және соғыстан кейінгі Хиросима префектурасында якузаға айналған көше тобының мүшесі Шозо Хирононың (Бунта Сугавара) қылмысты әлемдегі күрес жолы көрсетіледі. 1946 жылы бомбадан жарылған Хиросиманың ашық ауадағы қара нарықтарынан басталатын фильм он жылдан астам кезеңді қамтиды. Сюжет жаңа отбасылар мен ұйымдардың құрылуынан, сондай-ақ бұрынғы қақтығыстар мен адамдардың қайта жаңғыруынан тұрады, бәрі де қатал зорлық-зомбылықпен ұштасады. "Құрметсіз және адамгершіліксіз шайқастар" 1974 жылғы "Кинема Джунпо" сыйлығын "Үздік фильм", "Үздік актер" (Бунта Сугавара) және "Үздік сценарий" (Кадзуо Касахара) номинациялары бойынша жеңіп алды. 2009 жылы журнал оны барлық уақыттардағы ең үздік 10 жапон фильмінің тізімінде бесінші орынға қойды. Сериалдың коммерциялық және сыншылар тарапынан жоғары бағаланғандығына байланысты, оған тағы үш бөлімнен тұратын "Жаңа құрметсіз және адамгершіліксіз шайқастар" сериясы жарық көрді. Фильм көбінесе "жапондық "Крестный отец"" деп аталады және ол дәстүрлі якуза фильмдерінен өзгешелік танытады, себебі бұрынғы фильмдер көбінесе соғысқа дейінгі Жапониядағы рыцарлық оқиғаларды бейнелейтін. Сериалдың жалпы атмосферасы көңіл көншітпейтін, зорлық-зомбылыққа толы және хаотикалық, якуза отбасылары арасындағы күрестің бекерлігін көрсетеді. Батыс елдерінде фильм "Якузаның тастаған кодексі" (Австралия), "Кодекссіз соғыс" және "Якуза құжаттары" аттарымен де танымал.
Battles Without Honor and Humanity (仁義なき戦い) is a 1973 Japanese yakuza film directed by Kinji Fukasaku. The screenplay by Kazuo Kasahara adapts a series of newspaper articles by journalist Kōichi Iiboshi, that were rewrites of a manuscript originally written by real life yakuza Kōzō Minō. It is the first film in a five part series that Fukasaku made in a span of just two years. The violent, documentary like film chronicles the underworld tribulations of Shozo Hirono (Bunta Sugawara), a young ex soldier and street thug turned yakuza in post war Hiroshima Prefecture. Starting in the open air black markets of bombed out Hiroshima in 1946, the film spans a period of more than ten years. The plot consists of a changing of the guard of new families and organizations with the same feuds and people, punctuated by the gritty violence. Battles Without Honor and Humanity won the 1974 Kinema Junpo Awards for Best Film, Best Actor (Bunta Sugawara) and Best Screenplay (Kazuo Kasahara). In 2009, the magazine named it fifth on a list of the Top 10 Japanese Films of All Time. Due to the series' commercial and critical popularity it was followed by another three part series, New Battles Without Honor and Humanity. The film is often called the "Japanese Godfather" and marks a departure from traditional yakuza movies which had, for the most part, been tales of chivalry set in pre war Japan. The overall tone of the series is bleak, violent and chaotic, expressing the futility of the struggles between yakuza families. In the western market it is also known under the titles Tarnished Code of Yakuza (Australia), War Without a Code, and The Yakuza Papers.
Сюжет
1946 жылы Куреде соғыс ардагері Шозо Хироно досына шабуыл жасаған якузаны қылышпен өлтіргені үшін түрмеге қамалды. Ол түрмеде Дои отбасының мүшесі Хироши Вакасугимен дос болып, бір-біріне ант берісіп, бауыр болады. Вакасуги Ямамори отбасының патриархы Йосио Ямамориге түрме бастығын паралап, оны босатуға көмектеседі. Хироно және оның бұрынғы әскери әріптестері – Тетсуя Сакай, Сейичи Канбара, Уичи Шинкай, Масакичи Макихара және Шуджи Яно – Ямамори отбасына кіріп, басшыға және бір-біріне адал болуға ант етеді. Вакасугидің басшысы, Патриарх Дои, қуатты Окубо отбасының Патриархы Кеничи Окубомен бірге осы рәсімнің куәгері болады. Үш жыл өткен соң, 1949 жылы Хироно Тору Уэда есімді адаммен құмар ойнайтын жерде ұрысады. Уэда Окубоның туысы болғандықтан, Хироно Окубодан кешірім сұрап, юбицуме жасайды. Окубо келіседі, бірақ Ямамориден Уэданы отбасына қабылдап, сыбайлас жемқор саясатшы Шигето Накахараға көмектесуін сұрайды. Ол үшін ол өзінің бәсекелесі Шоичи Канамаруға қарсы дауысты жоюды талап етеді. Сакай Канамарудың одақтасының біреуін ұрлап, Накахара тарапына жеңіс әкеледі, содан кейін жасырынып қалады. Дои Канбараның мақтанып айтқанын естіп, оны қатты ұрып, содан кейін Ямаморидің соңынан жүреді. Бірақ Хироноға деген адалдығынан Вакасуги Доидың Ямамориді өлтіруіне жол бермейді, соның нәтижесінде келісімге келеді: Вакасуги Ямамори отбасының құрметті мүшесі болады, ал Канбара Дои отбасында оның орнын басады. Алты айдан кейін Дои Ямамориге қарсы әрекет ете бастайды және Хиросима қаласындағы Кайто отбасымен одақ құруға дайындалады. Басқа мүшелер әрекет етуге дайын емес, ал Якудза дәстүріне сәйкес Вакасуги өзінің басшысына сатқындық жасай алмайды. Сондықтан Ямамори оны жоғарылатуға келіскеннен кейін Хироно мәселені шешуге келіседі. Хироно Доиді Кайто отбасымен кездесуден шыққанда өлтіріп, қашып кетеді. Жасырынған кезде Хирононы Канбара келіп, Ямаморидің оны қаладан шығарып жіберу жоспары бар екенін айтады. Бірақ бұл тұзақ екені шығады. Ямаморидің оны тастап кеткенін және Дои отбасының оны қуалайтынын білген Хироно Доиді өлтіргені үшін өзінің кінәсін мойындап, полицияға тапсырады. Вакасуги Канбараны кек алу үшін өлтіреді, бірақ полицияға (Ямамори берген) анонимді хабар оларды оның сүйіктісінің үйіне жеткізеді, ол қашып басып, қаза табады. 1950 жылдары Корея соғысы басталып, Ямамори отбасы соғыс келісімдері арқасында өркендейді және кеңейе бастайды. Бірақ мүшелердің филопонмен айналысуынан ішкі тартыстар басталады, өйткені басшы олардың табысынан үлкен үлеске ие болады. Сакай мен Шинкай, қазір отбасының жоғары лауазымды қызметкерлері, Шинкайдың бағыныстысы Тосио Арита Ямаморидің бұйрығына қарсы әрекет еткенде дауласады. Сакай Шинкаймен келісіп, басшының үлесі тым жоғары екенін айтып, әр отбасы мүшесінің өзін-өзі қамтамасыз етуі және параларды шектеуді ұсынады. Бұл ұсынысқа тек Шинкай мен Яно қарсы дауыс береді. Шинкай аман қалған Дои отбасы мүшелерімен Сакайды өлтіруді жоспарлайды. Ямамори басқа мүшелерден тартып алған есірткіні жеке пайда үшін сататыны белгілі болғанда, Сакай мен Уэда оны қорқытып, отбасын басып алу ниеттерін айтады. Ямамори Аритаға Уэданы шаштаразда өлтіруді бұйырады, содан кейін екі тарап арасында соғыс басталады. Бұл қақтығыс тез аяқталады: Шинкайдың адамдары мен Дои отбасы мүшелерін Сакайдың серіктестері өлтіреді, Арита оны тұтқындауға тырысқан полиция қызметкерін атып, өмір бойына бас бостандығынан айырылады, ал Шинкай қаладан қашу үшін пойызға отыра алмай жатып, пышақтан қаза табады. Хироно жазасы жеңілдетіліп, босатылады және Ямамори отбасындағы дау-дамай туралы біледі. Ямамори одан Сакайды өлтіруді сұрағанда, ол Сакайды Ямаморимен татуластыруды сұрайды. Бірақ Сакай Ямамориді зейнеткерлікке шығуға мәжбүр етеді, өзін отбасының жаңа патриархы етіп тағайындайды, Ямаморидің ақшасымен инвестициялық компания құрып, Кайто отбасымен келіссөздер бастайды. Макихара Сакайға Яноның келіссөздерді тоқтатуға Кайто отбасын көндіру үшін құпия сапарға шығатынын хабарлағанда, Сакай оны келген кезде атып өлтіреді. Макихара кейін Хироноға Ямаморидің зейнеткерлікке кеткен жағына қосылуды ұсынады, бірақ Хироно бас тартады және Ямамориге берген уәдесін бұзып, отбасын тастап кететінін мәлімдейді. Ол Сакайға барады, екеуі бірін-бірі өлтіруге ант етеді. Сакай Хирононы аман жібереді, бірақ кейін Макихараның жалдамалы кісілері оны өлтіреді. Сакайдың қорыққан жеріне Макихара мен Ямамори да келеді. Хироно олардың алдына қарумен келіп, қорыққан жерге оқ жаудырып, Ямамориді қорқытып, кетіп қалады.
In 1946 Kure, war veteran Shozo Hirono is sent to prison after shooting a sword wielding yakuza who assaulted his friend. He befriends and becomes sworn brothers with another prisoner, Doi Family member Hiroshi Wakasugi, who arranges for Yoshio Yamamori, Patriarch of the Yamamori Family, to bribe the prison warden and get him released. Hirono and his gang of fellow ex soldiers Tetsuya Sakai, Seiichi Kanbara, Uichi Shinkai, Masakichi Makihara, and Shuji Yano then join the Yamamori Family by swearing loyalty to the boss and to each other. Wakasugi's boss, Patriarch Doi, serves as an official witness to the ceremony, along with Kenichi Okubo, Patriarch of the powerful Okubo Family. Three years later, in 1949, Hirono gets into a fight with a man named Toru Ueda at a gambling den. Since Ueda is a blood relative of Okubo's, Hirono commits yubitsume in apology to Okubo. Okubo accepts, but asks Yamamori to take Ueda into his family and perform a favor for corrupt politician Shigeto Nakahara by eliminating a vote for his rival Shoichi Kanamaru, who is supported by the Doi Family in a political dispute over allotment of public resources. Sakai kidnaps one of Kanamaru's allies before the vote, allowing Nakahara's side to win, and goes into hiding afterwards. Doi finds out due to Kanbara bragging about it while drinking and beats him severely, then goes after Yamamori. However, out of loyalty to Hirono, Wakasugi stops Doi from killing Yamamori and a deal is brokered: Wakasugi will become a guest member of the Yamamori Family while Kanbara takes his place in the Doi Family. Six months later, Doi starts moving against Yamamori and prepares to form an alliance with the Kaito Family from Hiroshima City. With the other members unwilling to act and Wakasugi forbidden by yakuza traditions to betray his boss, Hirono volunteers to handle the matter after Yamamori agrees to promote him. Hirono successfully assassinates Doi while he's coming out of a meeting with the Kaito Family and escapes. While in hiding, Hirono is visited by Kanbara, who claims Yamamori has a plan to sneak him out of the city. However, it turns out to be a set up and Hirono, finding himself abandoned by Yamamori and hunted by the Doi Family, turns himself in for murdering Doi. Wakasugi murders Kanbara in revenge, but an anonymous tip to the police (provided by Yamamori) leads them to his girlfriend's house and he is killed trying to escape. With the Korean War raging in the 1950s, the Yamamori Family thrives thanks to war contracts and expands in the immediate years, but internal strife begins when members start dealing philopon due to the high kickbacks the boss takes off their earnings. Sakai and Shinkai, who are now high ranking officers in the family, feud when Shinkai's subordinate, Toshio Arita, deals against Yamamori's orders. Sakai, agreeing with Shinkai that the boss's take is too high, offers a plan to have each family member become self sustaining and limit the kickbacks, which only Shinkai and Yano vote against. Shinkai begins plotting with the surviving Doi Family members to kill Sakai. When it's revealed that Yamamori is selling the drugs he confiscates from the other members for personal profit, Sakai and Ueda threaten him and reveal their intention to take over the family. Yamamori has Arita kill Ueda in a barbershop and war breaks out between the two sides. The conflict ends quickly: Shinkai's men and the Doi Family members are murdered by Sakai's associates, Arita shoots a police officer who tries to arrest him and gets a life sentence, and Shinkai is stabbed to death before he can board a train to escape the city. Hirono is then paroled due to a commutation of sentence and learns about the strife in the Yamamori Family. When Yamamori asks him to kill Sakai, he instead asks Sakai to make peace with Yamamori. Instead, Sakai forces Yamamori to retire, crowns himself the family's new patriarch, forms an investment company with Yamamori's money, and starts negotiating with the Kaito Family. When Makihara informs Sakai that Yano is making a secret trip to persuade the Kaito Family to end the negotiations, Sakai has him gunned down when he arrives. Makihara then contacts Hirono to join him on the supposedly retired Yamamori's side; however, Hirono refuses and instead announces he is breaking off his pledge to Yamamori and leaving his family. He goes to see Sakai and the two men vow to kill each other. Sakai allows Hirono to leave peacefully, but is then murdered by Makihara's hitmen. At Sakai's funeral, which has Makihara and Yamamori in attendance, Hirono arrives with a gun, shoots up the funeral display, and threatens Yamamori before leaving.
Өндіріс
"Құрметсіз және адамгершіліксіз шайқастар" журналист Коичи Ибосидің "Апталық Санкей" (週刊サンケイ) журналында жарияланған мақалалар сериясын негізге алады. Бұл мақалалар, шын мәнінде якудза болған Кодзо Мино Абашири түрмесінде отырғанда жазған қолжазбаның қайта жазылған нұсқалары еді. Естеліктерде Хиросимадағы якудзалар арасындағы қақтығыс туралы айтылады. Басты рөлдегі актер Бунта Сугавара осы естеліктерді фильмге бейімдеу туралы алғашқы идеяның өзіне тиесілі екенін мәлімдейді. Ол фильм шығуға алты ай қалғанда, "Shukan Sunday" журналының мұқабасында Тацуо Умемиямен бірге болған және "Шинкансенде" осы нөмірді оқыған. Киотоға келген соң, ол оны Toei продюсері Кодзи Шундоға беріп, оқып шығуын сұрады. Бірнеше күн өткен соң, Шундо оны оқымағандықтан, Сугавара тағы бір дана сатып алып, қайтадан талап етті. Актер Шундодан оны Горо Кусакабе продюсерлік етіп, Кинжи Фукасаку режиссерлік ететін бейімдеуге түсіруді өтінді.
Battles Without Honor and Humanity adapts a series of articles by journalist Kōichi Iiboshi that ran in Weekly Sankei (週刊サンケイ), that were rewrites of a manuscript originally written by real life yakuza Kōzō Minō while he was incarcerated in Abashiri Prison. The memoirs detail a yakuza conflict in Hiroshima. Lead actor Bunta Sugawara claims that he had the initial idea to adapt the memoirs to film. He said that six months before the movie was released, he was on the cover of Shukan Sunday with Tatsuo Umemiya and read this issue that also contained the first installment of the series while on the Shinkansen. Upon arriving in Kyoto he gave it to Toei producer Koji Shundo and told him to read it. Days later, after Shundo still had not done so, Sugawara bought another copy and insisted again. The actor asked Shundo to cast him in an adaptation, with Goro Kusakabe producing and Kinji Fukasaku directing.
Сценарий
Кадзуо Касахара 1972 жылдың 1 қыркүйегінде сценарийге тапсырыс алды. Ол Тоэй компаниясы Iiboshi мен Weekly Sankei-ден сериалды бейімдеу құқығын алғанын, бірақ Минодан рұхсат алмаған сияқты екенін айтты. Касахара журналдар объективті жазылғандықтан оңай оқылғанын, сондықтан оларды драмалық ету үшін қосымша егжей-тегжейлермен толықтыру қажет болғанын мәлімдеді. Тоэй кеңес бергеніне қарамастан, Касахара 29 қыркүйекте продюсер Горо Кусакабемен бірге Миномен кездесу үшін Куреге барды. Бірақ Мино мен Касахараның екеуі де Хиросимадағы Отаке теңізшілер мектебінде оқығандарын білген соң, Мино журналдар туралы нақты мәліметтер беруге көмектесуге келісті, бірақ фильмге бейімдеуге рұқсат бермеді. Фильм түсірілімі 1972 жылдың қараша айында басталды. Соғыстан кейінгі Жапонияда өтетін «Ар-намыссыз және адамгершіліксіз шайқастар» фильмі үшін Фукасаку Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бала кезіндегі өмірінен алынған тәжірибелерін пайдаланды. Он бес жасында ол басқа балалармен бірге бомбалауға жиі ұшырайтын оқ-дәрі зауытында жұмыс істеді. Режиссер еске алады: «Біз достас болып жұмыс істесек те, біздің ойымызда тек өзімізді сақтау болды. Бомбадан сақтану үшін біз бір-біріміздің артына немесе өлгендердің астына тығылуға тырыстық. Сондай-ақ, өлгендерді тазалауға тура келді. Менің ойымша, осы тәжірибелер зорлық-зомбылыққа деген көзқарасыма әсер етті». «Керексіз зорлық-зомбылықпен» танымал фильм Американың оккупациясы кезінде жапондық солдаттардың тамақ ұрлап, күріш табаны үшін кісі өлтіруінен басталады. Режиссер «қатыгез, хаотикалық көрініс» жасау үшін қолмен ұсталатын камера, зум линзалары мен табиғи жарықтан пайдаланды, соның арқасында соғыстан кейінгі хаоста өмірге жабысу үшін күресіп жатқан буынның бейнесі сомдалды. Камераның дірілдеу әдісі режиссердің айрықша белгісіне айналды. Тоэй продюсері Масао Сато Фукасаку Тоэй Токиомен келісімшарт жасағанына қарамастан, фильмді Тоэйдің Киото студиясында түсіргенін айтты. Фукасакудың ұлы Кента әкесінің досы Садао Накадзима Тоэй Киотодағы ең жақсы командамен Фукасакудың жұмысын жеңілдеткенін мәлімдеді. Яманэ мен Кента Фукасаку сериалда басты рөлдердегі актерлерге ерекше назар аудармайтынын, бірақ оны қосалқы актерлердің энергиясымен қуаттандырылған ансамбльдік туынды деп келісті. Басты кейіпкерлер – сюжеттік тұлғалар, ал фильмдердегі назар аударарлық якудзалардың тағдыры – фильмдердің нағыз мәні. Сугавара бұл Тоэйдің алғашқы және тіпті жапондық киноның алғашқы фильмі болғанын айтты, онда басты рөлдердегі актерлер әрбір сахнада болмады. Сериядағы бес фильмтің барлығы 2004 жылы Солтүстік Америкада Home Vision Entertainment компаниясы «The Yakuza Papers» деген атпен DVD форматында шығарды. Олардың барлығын қамтитын 6 дискілік DVD жинағы да жарық көрді. Ол режиссер Уильям Фридкинмен сұхбаттардан тұратын бонус дискісін қамтиды, онда Америкадағы фильмдердің ықпалы талқыланады; субтитр аудармашысы Линда Хоаглунд фильмдердегі жұмысын талқылайды; сондай-ақ Дэвид Каплан, Кента Фукасаку, Киёши Куросава, Тоэй продюсері және басқа да біраз биографтар қатысады. Arrow Films компаниясы 2015 жылдың 7 желтоқсанында Ұлыбританияда және АҚШ-та бір күннен кейін барлық бес фильмнің Blu-ray және DVD жинағын 2500 данамен шектеп шығарды. Арнайы мүмкіндіктерге серияның жекпе-жек хореографы Рюдзо Уэномен сұхбат және 1980 жылы шығарылған алғашқы төрт фильмнің монтаждалған нұсқасы кіреді.
Kazuo Kasahara received the order for the screenplay on September 1, 1972. He revealed that while Toei had gotten the rights to adapt the series from Iiboshi and Weekly Sankei, it seemed they had not bothered to ask Minō. Because the journals were written objectively and therefore easy to read, Kasahara had to flesh them out with details to make it dramatic. Despite Toei advising against it, Kasahara went to Kure with producer Goro Kusakabe on September 29 to meet Minō. However, after learning that Minō and Kasahara both served at the Otake naval officer school in Hiroshima, Minō agreed to help clarify details about the journals but still did not approve a film adaptation. Filming began in November 1972. Set in post war Japan, Fukasaku drew on his experiences as a child during World War II for Battles Without Honor and Humanity. At fifteen he worked with other children in a munitions factory that was regularly bombed. The director recalled "even though we were friends working together, the only thing we would be thinking of was self preservation. We would try to get behind each other or beneath dead bodies to avoid the bombs I also had to clean up all the dead bodies I'm sure those experiences have influenced the way I look at violence." The film, noted for its "extreme violence," opens with Japanese soldiers, during America's occupation of their country, stealing food and murdering for a bowl of rice. Using hand held camera, zoom lenses and natural lighting to create a "gritty, chaotic look," the director showed his generation's struggle to survive in the post war chaos. The shaky camera technique has since become a trademark of the director. Toei producer Masao Sato remarked that unusually Fukasaku shot the film in Toei's Kyoto studio, despite being under contract to Toei Tokyo. Fukasaku's son Kenta said that his father's friend Sadao Nakajima arranged to have who he considered the best staff at Toei Kyoto work with Fukasaku, which greatly eased the transition. Yamane and Kenta Fukasaku both agreed that the series does not focus on specific lead actors, but is an ensemble piece with the supporting actors energizing it. The stars are narrative characters, with the low ranking yakuza that are endlessly killed off the real focus of the movies. Sugawara said that this was the first Toei, and even the first Japanese, film to not have the lead actors in every scene. All five films in the series were released on DVD in North America by Home Vision Entertainment in 2004, under the moniker The Yakuza Papers. A 6 disc DVD box set containing them all was also released. It includes a bonus disc containing interviews with director William Friedkin, discussing the influence of the films in America; subtitle translator Linda Hoaglund, discussing her work on the films; David Kaplan, Kenta Fukasaku, Kiyoshi Kurosawa, a Toei producer and a biographer among others. Arrow Films released a Blu ray and DVD box set, limited to 2,500 copies, of all five films in the UK on December 7, 2015, and in the US a day later. Special features include an interview with the series fight choreographer Ryuzo Ueno and the 1980 edited compilation of the first four films.
Қабылдау және мұра
"Ар-намыссыз шайқастар" және "Адамгершілік" фильмі дистрибьюторына прокаттан 4,5 миллион долларлық табыс әкелді, осылайша ол жылдың ең табысты он бірінші фильмі болды. Kinema Junpo журналының 1973 жылғы сыншылар пікірі бойынша ең үздік фильмдер тізімінде фильм екінші орынды иеленді. 2009 жылы журнал оны жүзден астам киносыншы мен жазушының дауыс беруімен жасалған барлық уақыттың ең үздік 10 жапон фильмінің тізімінде бесінші орынға қойды. Алдыңғы тізімдерде 1995 жылы фильм жиырма екінші, ал 1999 жылы сегізінші орында болған, "Жиырма төрт көз" фильмімен теңескен. 2011 жылы Complex журналы оны "Ең үздік 25 якудза фильмі" тізімінде бірінші орынға шығарды. Британдық кино институты "Ар-намыссыз шайқастар" және "Адамгершілік" фильмін 1925 жылдан 2020 жылға дейінгі жылдардың ең жақсы жапон фильмдерінің тізіміне 1973 жылғы жазба ретінде енгізді. BFI үшін жазған Жаспер Шарп оны 10 ұлы жапондық гангстер фильмінің бірі деп атады. Фильм – заманауи якудза фильмдерінің алғашқыларының бірі саналады. Бұрын якудза туралы фильмдер "Ninkyō eiga" ("қиянаткерлік фильмдер") деп аталып, соғыстан бұрынғы Жапонияда түсірілген. The Village Voice газетінің тілшісі Деннис Лим: "Фукасакудың якудза фильмдері қылмыстық әлемдерден романтизмді кетіреді, ар-намыс кодекстерін таптап тастайды және жақсы мен жаман арасындағы шекараны жояды" деп жазды. Кино зерттеушісі Ричард Торранс фильмді "соғыстан кейінгі қоғам мен халықаралық тәртіптің шағын үлгісі ретінде қарастырады, онда зорлық-зомбылық моральдық мағынадан айырылып, батырларсыз өмір сүреді". Якудза жанрының бұл жаңа түрі "Jitsuroku eiga" ("нақты оқиғаларға негізделген фильм") деп аталды, көбінесе шын оқиғаларға негізделген оқиғаларды көрсетеді. Фукасакудың өмірбаянын жазған Садао Ямане "Ар-намыссыз шайқастар" фильмінің шығуының уақытының маңызды екенін айтады: Жапонияның экономикалық өсімі шарықтау шегіне жеткен, ал 1960 жылдардың соңында студенттік көтерілістер болған. Жастар фильмдерде бейнеленген соғыстан кейінгі қоғамның сезімдерін бөлісті. Ямане сондай-ақ, Фукасаку өмірінің соңына дейін продюсерлер оған "Ар-намыссыз шайқастар" сияқты фильмдер жасауды ұсынғанын, бірақ ол әрқашан олардан бас тартып, өзіне қызықты фильмдерге көшуді қалағанын мәлімдеді. Американдық режиссер Уильям Фридкин Фукасакудың жаман кейіпкерлерді ешқашан ақтамайтын және жақсылардың жеңіске жеткенін көрсетуге тырыспайтын қабілеті өзіне "күшті әсер еткенін" айтты. Ол қазіргі американдық фильмдерде мұндайды жасау мүмкін емес екенін қосты. Фильмнің 4K 35 мм-лік түпнұсқа негативтен 2K цифрлық форматқа Toei Labo Tech арқылы қалпына келтірілген нұсқасы 2015 жылғы Канн кинофестивалінің Канн Классикасы бөлімінде көрсетілді.
Battles Without Honor and Humanity earned its distributor $4.5 million at the box office, making it the eleventh highest grossing film of the year. On Kinema Junpos annual list of the best films for the year of 1973 as voted by critics, the first film placed second. In 2009, the magazine named it fifth on an aggregated list of the Top 10 Japanese Films of All Time as voted by over one hundred film critics and writers. Previous editions of the list had the series at number twenty two in 1995 and eighth in 1999, tied with Twenty Four Eyes. In 2011, Complex named it number one on their list of The 25 Best Yakuza Movies. The British Film Institute included Battles Without Honor and Humanity as the 1973 entry on their list of the best Japanese films of every year from 1925 to 2020. Jasper Sharp, writing for the BFI, listed it as one of 10 great Japanese gangster movies. The film is credited as one of the first modern yakuza films; prior, movies about yakuza were known as Ninkyō eiga, "chivalry films", and set in pre war Japan. Dennis Lim of The Village Voice writes "Fukasaku's yakuza flicks drain criminal netherworlds of romance, crush codes of honor underfoot, and nullify distinctions between good and evil." Film scholar Richard Torrance suggests that the film acts as a "microcosm of the broader society and international order of the post war period, in which violence lacks moral significance and exists without heroes." This new yakuza film genre became known as Jitsuroku eiga ("actual record film"), often depicting events based on true stories. Fukasaku biographer Sadao Yamane believes Battles Without Honor and Humanity was popular because of the time of its release; Japan's economic growth was at its peak and at the end of the 1960s the student uprisings took place. The young people had similar feelings to those of the post war society depicted in the films. Yamane also stated that for the rest of his career Fukasaku was approached many times by producers to create movies similar to Battles, but always turned them down wanting to move on to films he found interesting. American director William Friedkin stated that Fukasaku's trait of never redeeming bad characters and not catering to have the good guys win in the end was a "profound influence" on himself. He went on to claim that this is something one cannot do today in American films. A restored version of the film, from a 4K 35mm print original negative to 2K digital by Toei Labo Tech, was screened at the Cannes Classics section of the 2015 Cannes Film Festival.