Британдық органшы және композитор: Джордж Талбен-Балл өмірі мен шығармашылығы
George Thalben-Ball
Джордж Талбен-Балл: британдық органды таңғырбасы және композитор. Австралияда туған, бірақ өмірінің көп бөлігін Англияда өткізген. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық органшы және композитор
British organist and composer
Сэр Джордж Томас Талбен Болл (18 маусым 1896 – 18 қаңтар 1987) – өмірінің басым бөлігін Англияда өткізген австралиялық органшы және композитор.
Sir George Thomas Thalben Ball (18 June 1896 – 18 January 1987) was an Australian organist and composer who spent almost all his life in England.
Ерте өмір
Джордж Томас Болл (кейіннен ол "Талбен" қосымша есімін алды) Австралияның Сидней қаласында дүниеге келді, онда оның әкесі Джордж Чарльз Болл іссапармен болған. Оның анасы Мэри Ханна (құрметті есімі Спир) болды. Оның кіші інісі болды. Оның ата-анасы екеуі де Корнуоллдықтар тегінен шыққан. Ол Лондондағы Корольдік музыка колледжінде (RCM) орган мен фортепианоны оқыды, онда ол өте ерте, 14 жасында қабылданды. Оның талантының деңгейін Рахманиновтың аса қиын 3-ші фортепиано концертін ағылшын пианисі алғаш рет орындағанда, ол сололық бөлімін орындағандығы көрсетеді. Бұл оқиға 1915 жылы, ол 19 жаста болғанда RCM-де болды.
George Thomas Ball (he later took the additional name of "Thalben") was born in Sydney, Australia, where his father George Charles Ball had gone for business. His mother was Mary Hannah (née Spear). He had a younger brother. His parents were both of Cornish origin. He studied organ and piano at the Royal College of Music (RCM) in London, which he entered at the unusually young age of 14. The level of his talent can be gleaned from the fact that he played the solo part in the first performance by an English trained pianist of Rachmaninoff's famously difficult Piano Concerto No. 3. This event occurred in 1915 at the RCM, when he was aged 19.
Мансап
RCM-ді бітіргеннен кейін жас жігітті Лондонның Храм шіркеуіндегі органшылыққа, сол кездегі органшы сэр Генри Уолфорд Дэвис шақырды. 1923 жылы ол Уолфорд Дэвистің орнын басып, Храм шіркеуінің хорының органшысы және директоры болды, бұл қызметті ол 60 жылға жуық уақыт бойы атқарды. Оның басшылығымен хор 1927 жылы Мендельсонның «Менің тілегімді тыңда» әнін жазғанда халықаралық деңгейде танымал болды, онда Эрнест Лоу жеке орындаушы ретінде қатысты. Бұл жазбадан кейін HMV лейблінде бірнеше жазбалар шықты. Талбен Болл бірнеше әнұран мен органға арналған шығармалар жазды, олардың ең танымал - оның медитативтік органға арналған Элегиясы, мысалы, Уэльс ханшайымы Диананың қоштасу рәсімінде орындалды. Бұл шығарма Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тхалбен Боллдың BBC-дің күнделікті діни таңдауының соңында орындаған импровизациясынан туындады, ол таңдау күтілгеннен екі минут ертерек аяқталды. Хабарды тыңдаған көптеген адамдар BBC-ге композицияның атын сұрап қоңырау шалды, сондықтан ол өзінің импровизациясын жазып алуға шешім қабылдады. Ол сонымен қатар Забурларға арналған әндердің толық жинағын жасады, олардың көпшілігі оның өзінің туындылары болды; бұл жинақ «The Choral Psalter» деп жарияланды.
After graduating from the RCM the young man was asked to deputise as organist at London's Temple Church by its then organist, Sir Henry Walford Davies. In 1923, he succeeded Walford Davies as organist and director of the Temple Church choir, a post he held for nearly 60 years. Under his direction, the choir achieved in 1927 international fame with its recording of Mendelssohn's Hear My Prayer, featuring Ernest Lough as the treble soloist. This recording was followed by a number of others on the HMV label. Thalben Ball composed several anthems and organ works, of which the best known is his meditative Elegy for organ, which was played, for example, at the Funeral of Diana, Princess of Wales. This piece originated in an improvisation which Thalben Ball played at the end of a live BBC daily religious service during World War II, when the service finished a couple of minutes earlier than expected. So many listeners to the broadcast telephoned the BBC to ask what the composition was, that he decided to write down his improvisation as well as he could remember it. He compiled, in addition, a complete set of chants for the psalms, most of them being his own work; this set was published as The Choral Psalter.
Сыйлықтар мен лауазымдар
1935 жылы оған «Ламбет» музыка докторы дәрежесі берілді. Сол кезден бастап, ол рыцарь атағына ие болғанға дейін, әріптестері (бұрын Уолфорд Дэвис танымал болғандай) оны жай ғана «Доктор» деп атады. 1937 жылы ол Корнуолл Горседхінің барды болды, оның барды есімі Ylewyth Mur (Ұлы музыкант) болды. Талбен Болл тұрақты түрде радиода сөйлейтін, сонымен қатар Ұлыбританияда ғана емес, көптеген концерт залдарында да көптеген өнер көрсетулер жасады; ол Корольдік Альберт залында (онда ол органшы-кумулятор қызметін атқарды) және BBC концерт залында алғашқы концерттер берді. 1949 жылы ол Бірмингем қаласының және Бірмингем университетінің органшысы болып тағайындалды, бұл лауазымды үш онжылдық бойы атқарды. Осы кезеңде ол апта сайын 1000-нан астам концерттер берді. 1972 жылы ол қаламен байланысын тойлау үшін «Toccata Beorma» атты органға арналған соло шығарма жазды. 1948 жылы Талбен Болл Корольдік органшылар колледжінің президенті болып сайланды. Ол 1915 жылы (18 жасында) осы мекеменің мүшесі болған. Ол көп жылдар бойы Корольдік музыка колледжінде оқытты, оның студенттерінің арасында кейін дирижер ретінде танымал болған Мередит Дэвис те болды. 1956 жылы ол Америка органшылар гильдиясының жылдық ұлттық конвенциясында басты суретші болды. Талбен Болл өмірі бойы пианист, органшы немесе хормейстер ретінде өзін виртуоз деп санады. Оның орындау стилі (АҚШ-тағы жас әріптесі Виргиль Фокс сияқты) 19 ғасырдағы дәстүрлерге негізделген және қазіргі заманғы органның барлық мүмкіндіктерін толыққанды пайдаланды. Ол тіпті барокко репертуарын орындағанда да, көптеген тіркеулерді өзгертіп, кең көлемде педаль қолданып, дыбыс деңгейінде күрт контраст жасады. Ол нотадан оқи алатын, кез келген стильде және кез келген ұзақтықта жоғары деңгейде импровизациялай және транспонироватьлей алатын, бұл оның ешқандай күш-жігер жұмсамайтын сияқты көрінетін қабілеті болды. Көптеген органшылар хорды оқыту үшін орынбасарды жалдауға көшкеннен кейін де, ол өз хорын толық бақылауда ұстады, ешқандай көмекші органшы немесе вокалдық жаттықтырушы болған жоқ. 1967 жылы ол Британ империясы орденінің командирі (CBE) болып тағайындалды және 1982 жылы рыцарь атағына ие болды. Соңғы награда ол Темпл шіркеуінен зейнетке шыққаннан кейін берілді.
In 1935 he was awarded the Lambeth degree of Doctor of Music. From that time until his knighthood, he was generally known by his colleagues (as Walford Davies had been known before him) simply as "Doctor". In 1937 he became a bard of the Cornish Gorsedh, taking the bardic name Ylewyth Mur (Great Musician). A regular radio broadcaster, Thalben Ball also carried out numerous performances in many concert venues, not only in Britain; he gave the inaugural recitals on the organs of the Royal Albert Hall (where he had the post of curator organist) and the BBC Concert Hall. In 1949, he was appointed Birmingham City Organist and Birmingham University Organist, a post he held for three decades. During this tenure, he gave over 1,000 weekly recitals. He wrote in 1972 an organ solo called 'Toccata Beorma' as a celebration of his links with the city. In 1948 Thalben Ball was elected president of the Royal College of Organists. He had become a fellow of this institution in 1915 (at the age of 18). For many years he taught at the Royal College of Music, where his students included Meredith Davies, later to find fame as a conductor. In 1956 he was the featured artist for the American Guild of Organist's annual national convention. Thalben Ball was throughout his life an unashamed virtuoso, whether as pianist, as organist, or as choirmaster. His style of performance (like that of his younger contemporary Virgil Fox in the US) was rooted in the 19th century, and made full use of every facility of the modern organ. Even when he was playing baroque repertoire, there would be many registration changes, ample swell pedal and dramatic contrasts in volume. He could sight read, transpose and improvise in any style and at any length to the highest standard without perceptible effort. Long after many organists had taken up the habit of hiring a deputy for choir training purposes, he retained full control of his choir, without any assistant organist or voice coach. He was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in 1967 and knighted in 1982. The latter honour was conferred shortly after his retirement from Temple Church.
Жеке өмір
Ол екі рет үйленген: біріншіден, 1926 жылы суретші Грейс Эвелин Чэпманмен (1888–1961), одан қыз (Эвелин Памела, ол да суретші, 1927–2012) және ұл (Джон Майкл, 1932–2004) дүниеге келді; екіншіден, 1968 жылы концерттік органды ойнаушы Дженифер Бэйтпен (1944–2020) үйленді (неке 1972 жылы бұзылды). Ол бірінші әйелі мен оның ата-анасымен бірге Хайгейт зиратының шығыс бөлігіне жерленді.
He was twice married: firstly, in 1926, to painter Grace Evelyn Chapman, (1888–1961) with whom he had a daughter (Evelyn Pamela, also a painter, 1927–2012) and a son (John Michael, 1932–2004); secondly, in 1968, to the concert organist Jennifer Bate (1944 2020) (marriage annulled 1972). He was buried on the eastern side of Highgate Cemetery East with his first wife and her parents.