Кіріспе
Француз саясаткері (1746–1830) Луи Жером Гойер (27 ақпан 1746 – 29 мамыр 1830) – Француз революциясы кезеңінің саясаткері. Луи Жером Гойер Францияның Индре-и-Луар департаментіндегі Сембланчай қаласында дүниеге келген. Нотариус ұлы, Ренн қаласында заңгер болып жұмыс істеген. 1789 жылы ол үшінші тәрбиеленгендердің (Tier état) қаладан өкілдік етуге сайланған депутаттарының бірі болды. Заң шығарушы жиналыста Ille et Vilaine департаментін өкілдік етіп, талқылауларға белсенді қатысты. Ол дін қызметкерлерінен жаңа серт талап етуге қарсылық білдірді (22 қараша 1791) және эмигранттардың мүлкін тәркілеуді талап етті (7 ақпан 1792). Гойер 1793 жылдың наурызынан 1794 жылдың сәуіріне дейін Әділет министрі болды, жирондистерді қамауды бақылады және Бес жүздік кеңесінің мүшесі болды. Ол Жан Батист Трейхардан кейін Француз директориясына (1799 жылдың маусымы) кірді, онда монархистердің қарсылығына қарсы республикалық көзқарасты қорғады.
Louis Jérôme Gohier (27 February 1746 – 29 May 1830) was a French politician of the Revolutionary period. Louis Jérôme Gohier was born in Semblançay, in the Indre et Loire department of France. The son of a notary, he practiced law in Rennes. In 1789, he was one of the deputies of the tiers état (Third Estate, representing the "Commoners") elected to represent the town in the Estates general. In the Legislative Assembly, he represented Ille et Vilaine, taking a prominent part in the deliberations. He protested against the exaction of a new oath from priests (22 November 1791), and demanded the sequestration of the émigrés' property (7 February 1792). Gohier was Minister of Justice from March 1793 to April 1794, overseeing the arrest of Girondists, and a member of the Council of Five Hundred. He succeeded Jean Baptiste Treilhard in the French Directory (June 1799), where he represented the republican view in front of growing royalist opposition.
Гойердің Бонапартпен қарым-қатынасы
1799 жылы қазанда Бонапарт Мысыр жорығынан күртен оралғанда, ол сол кезде Директория төрағасы болған Гойерді өзінің саяси жоспарларына икіді-үш рет көндіруге тырысты. Бонапарттың 18 Брумер (1799 жылғы 9 қараша) төңкерісінен кейін Гойер лауазымынан кетуден бас тартып, Республиканы сақтап қалу үшін Тюильри сарайында Бонапарттан қабылдау сұрады. Ол тұтқындалып, Люксембург сарайына жеткізілді. Екі күннен кейін босатылып, Эбоннадағы өз иелігіне қайтып кетті. 1802 жылы Наполеон Бонапарт Гойерді Амстердамда (Батавия Республикасында) бас консул қызметіне тағайындады, ал Голландия Корольдігінің Франция Империясымен бірігуіне байланысты оған АҚШ-та осыған ұқсас қызмет ұсынылды. Бірақ Гойердің денсаулығы оған бұл мүмкіндікті пайдалануға мүмкіндік бермеді. Ол 20 жылдан астам аурулармен күресті, содан кейін Парижден солтүстікке қарай 16 шақырым жерде орналасқан Эбоннада қайтыс болды. Жозефина де Боарнаның жақын досы болған оның әйелі 1825 жылы қайтыс болды, ал Гойер өлімінен кейін өзінің мүлігі мен тегін Мелани д’Эрвилли Ханеманға қалдырды. Луи Жером Гойер әйелімен бірге Пере-Лашез зиратында жерленген.