Франк Дуайт Балдвин: Екі рет «Құрмет белгісімен» марапатталған армия генералы
Frank Baldwin
Фрэнк Двайт Болдуин: АҚШ армиясының батыры, екі рет «Құрмет медалімен» марапатталған. Азамат соғысы, Үнді соғыстары, Испан-Америка соғысында ерлік көрсеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ армиясының генералы және Құрмет медалінің иегері Фрэнк Дуайт Болдуин (26 маусым 1842 – 22 сәуір 1923), Мичиган штатының Манчестер қаласында туған және Мичиган штатының Константин қаласында тұрған, екі рет Құрмет медаліне ие болған бар болғаны 19 әскери қызметшінің бірі. Болдуин алғашқы марапатын Атланта кампаниясы кезінде Пичтри-Крик шайқасында ротасын жетекшілік еткені және Америка Азамат соғысында екі офицерді тұтқындағаны үшін алды. 1874 жылы Үндістер соғысында көрсеткен ерлігі үшін екінші марапатын алды. Болдуин әртүрлі соғыстарда Құрмет медалімен марапатталған ерекше тұлға. Ол испан-американ соғысы кезінде Филиппинде де шайқасты және зейнетке шығар алдында генерал-майор шеніне жетті.
US Army general and Medal of Honor recipient
Frank Dwight Baldwin (June 26, 1842 – April 22, 1923), a resident of Constantine, Michigan, and born in Manchester, Michigan, is one of only 19 servicemen to receive the Medal of Honor twice. Baldwin received his first award for his actions during the Atlanta Campaign where he led his company in battle at Peachtree Creek and captured two commissioned officers in the American Civil War. He received his second for conspicuous bravery in 1874 during the Indian Wars. Baldwin holds the distinction of being a recipient of the Medal of Honor in different conflicts. He also fought in the Philippines during the Spanish–American War and rose to the rank of major general before retiring.
Өмір және мансап
Балдуин Азамат соғысында 19-шы Мичиган жаяу әскерінде қызмет етті, бастапқыда бірінші лейтенант ретінде, 1862 жылдан 1865 жылға дейінгі полкінің барлық шайқастарында қатысты. 1864 жылы, сол кездегі капитан Балдуин генерал Уильям Текумсе Шерманның теңізге жасаған атақты жорығына қатысып, сол жылдың 20 шілдесінде Пичтри-Крик шайқасында өзін ерекше көзге көрсетіп, алғашқы Құрмет медалін алды. Кейін ол 5-ші АҚШ жаяу әскеріне тағайындалды, олармен бірге үндістермен шекарадағы түрлі қақтығыстарда шайқасты. Ол генерал Нельсон А. Майлздың Ситтинг Булл мен Крейзи Хорсқа қарсы жорықтарында барлаушылардың басшысы ретінде ерекше көзге шықты. 1874 жылдың 8 қарашасында эскорт міндетін атқап жүрген барлаушылар ротасына қолбасшылық еткенде, Грей Биардтың лагеріне күтпеген шабуыл жасап, ата-анасы мен бауырлары басқа үнді тайпасынан өлтірілген екі жас қызды құтқарып қалды. Ол осы әрекеті үшін екінші Құрмет медалімен марапатталды, бұл оның күшті қорғаныс позициясындағы үлкен күшке қарсы көрсеткен батылдығы үшін берілді. 1876 жылдың 18 желтоқсанында Монтана штатындағы Қызыл өзендегі үнді ауылына жасаған шабуылы үшін, ол АҚШ тұрақты армиясының капитаны шеніне лайық деп танылды (1890 жылдың 27 ақпанында марапатталды). Балдуин испан-американ соғысы кезінде Филиппинде де қызмет етті. 1902 жылдың 9 маусымында АҚШ тұрақты армиясының бригадалық генералы болып тағайындалды және 1906 жылы зейнетке шықты. 1915 жылы армияның зейнеткерлер тізімінде генерал-майор болып жоғарылатылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Балдуин Колорадо ұлттық гвардиясының генерал-адъютанты қызметін атқарды; 1917 жылы осы лауазымға тағайындалып, 1919 жылы қайта зейнетке шықты. 1867 жылдың 10 қаңтарында ол Элис Блэквудқа үйленді.
Baldwin served in the Civil War in the 19th Michigan Infantry, initially as a first lieutenant, fighting in all his regiment's battles from 1862 to 1865. In 1864, then Captain Baldwin participated in General William Tecumseh Sherman's famous March to the Sea, and on July 20 of that year distinguished himself at the Battle of Peachtree Creek, earning his first Medal of Honor. He was eventually assigned to the 5th U. S. Infantry, with whom he fought in the various frontier conflicts with the Indians. He served with distinction under General Nelson A. Miles as chief of scouts during campaigns against Sitting Bull and Crazy Horse. On November 8, 1874, while commanding a scout company on escort duty, he led a surprise attack on the camp of Grey Beard, rescuing two young sisters whose parents and brothers had been killed by another Indian band. He was awarded his second Medal of Honor for this action against a larger force in a strong defensive position. His actions in an attack on an Indian village on the Red River in Montana on December 18, 1876, earned him a brevet of captain, U. S. Regular Army (awarded on February 27, 1890). Baldwin also served in the Philippines during the Spanish–American War. He was promoted to brigadier general, U. S. Regular Army on June 9, 1902, and he retired in 1906. In 1915, he was advanced to major general on the Army's retired list. During World War I, Baldwin served as Adjutant General of the Colorado National Guard; appointed to the post in 1917, he served until retiring again in 1919. On January 10, 1867, he married Alice Blackwood.
Мұра
Оның әйелі Элис Блэквуд Болдуин 1929 жылы қайтыс болған күйеуінің естеліктерін жинап, редакциялап, генералдың соғысқа қосқан үлесін құрметтеді. Генерал Болдуинмен бірге Арлингтон ұлттық зиратында тағы үш екі рет "Құрмет медалімен" марапатталған адам (Көмектік команданың лейтенант-коммандері Джон К. МакКлой, теңіз майоры Луис Цукела және теңізшілер корпусының капралы Джон Генри Пруит) жерленген.
His wife, Alice Blackwood Baldwin, honored the general's war contributions by compiling and editing the memoirs of her late husband in 1929. Along with General Baldwin, three other two time Medal of Honor recipients are interred in Arlington National Cemetery (Navy Lieutenant Commander John C. McCloy, Marine Major Louis Cukela, and Marine Corporal John Henry Pruitt).
Құрмет медалі
Шынжыр мен ұйым: капитан, Д ротасы, 19-шы Мичиган жәй аудармасы. Орын және күн: 1864 жылдың 20 шілдесі, Джорджия штаты, Пич Три Крик. Мақтау: "1864 жылдың 20 шілдесінде Пич Три Крик, Джорджия штатындағы қарсы шабуылда өз ротасын өз әскерінің алдындағы қатыгез отқа қарамастан бастап, жаудың қатарына жеке кіріп, 2 офицерді, толық қаруланған күйінде тұтқындап, сондай-ақ Джорджия полкінің туын алып келді." Берілген күні: 1891 жылдың 3 желтоқсаны.
Rank and organization: Captain, Company D, 19th Michigan Infantry. Place and date: At Peachtree Creek, Georgia, July 20, 1864. Citation: "Led his company in a countercharge at Peach Tree Creek, Ga., 20 July 1864, under a galling fire ahead of his own men, and singly entered the enemy's line, capturing and bringing back 2 commissioned officers, fully armed, besides a guidon of a Georgia regiment." Date of issue: December 3, 1891.
Екінші құрмет медалі
Шынжыр және ұйым: 5-ші АҚШ жаяу әскерінің бірінші лейтенанты. Орын және күн: 1874 жылдың 8 қарашасы, Техас штаты, Макклеллан-Крик. Мақтау қағазы: "Екі ротамен ерікті шабуыл жасап, үндістерден екі ақ қызды құтқарды. Үндістердің көптігі мен берік орналасқандығы күш-қуат күтуге себеп болғанымен, күту үндістерге қашып, тұтқындарды өлтіруге мүмкіндік берген болар еді." Шығарылған күні: 1894 жылдың 27 қарашасы.
Rank and organization: First Lieutenant, 5th U. S. Infantry. Place and date: At McClellan's Creek, Texas, November 8, 1874. Citation: "Rescued, with 2 companies, 2 white girls by a voluntary attack upon Indians whose superior numbers and strong position would have warranted delay for reinforcements, but which delay would have permitted the Indians to escape and kill their captives." Date of issue: November 27, 1894.
Ардагерлердің атақ-даңқ залы
2004 жылы Мичиган штаты, Хиллсдейл округінің Ардагерлер даңқ залына Америка Азамат соғысындағы ерен еңбегі үшін енгізілді. Даңқ залына кіргендердің 016-шысы, Азамат соғысының даңқ залына кіргендердің 004-шісі.
Inducted into the Hillsdale County, Michigan Veteran's Hall of Fame in 2004 for his distinguished service in the American Civil War. Hall of Fame inductee 016, Civil War inductee 004.