Орегон Симфониясы: Портлендтің музыкалық тарихы

Кіріспе

Орегон симфониясы – Орегон штатының Портленд қаласында орналасқан американдық симфониялық оркестр. 1896 жылы «Портленд симфониялық қоғамы» ретінде құрылған бұл оркестр АҚШ-тағы ең көне оркестрлердің алтыншысы, ал Батыс АҚШ-тағы ең көне оркестр болып табылады. Оның негізгі концерт залы Портленд қаласының мәдени ауданындағы Арлин Шницер концерт залы.

Тарих

Оркестрдің алғашқы құрамы өзінің алғашқы концертін 1896 жылғы 30 қазанда Маркуам Гранд Театрында өткізді, дирижерлік жасаған В. Х. Кинросс 33 орындаушыны басқарды. Бірінші бағдарламаға Джозеф Хайднның «Көктем» симфониясы кірді. 1899 жылы оркестр жыл сайын концерттік серия өткізді (кейде үзілістермен). 1902 жылы оркестр штатта алғашқы тур жасады. Оркестр мүшелері билеттен түскен табысты кооперативтік принцип бойынша бөлісіп, алғашқы жылдары дирижерлерін сайлады. Корольдік музыка академиясында білім алған музыкант Карл Дентон Портленд симфониялық қоғамының жаңа дәуірге қадамын басқанда маңызды рөл атқарды. Директорлар кеңесі сайланды және менеджер тағайындалды. Оркестр мүшелері 1911/1912 жылғы маусымға дирижерді сайлауды жалғастырды. Дирижер мен концертмейстердің кезектесу тәртібі лотерея арқылы анықталды. Музыканттар Портлендтегі би және театр оркестрлерінен шақырылған. Он төрт репетициядан кейін, жаңа дәуірдегі Портленд симфониялық оркестрінің алғашқы концерті 1911 жылғы 12 қарашада, жаңа ашылған Хейлиг театрында (SW Бродвей және Тейлор көшелерінің қиылысында) сағат 14:30-да өтті. Мозе Кристенсен Дворжактың 9-шы «Жаңа әлем» симфониясын және басқа да шығармаларды 54 музыканттан тұратын оркестрмен орындады. Карл Дентон екінші концертті 1911 жылғы 17 желтоқсанда өткізді, одан кейін Джон Бейли 1912 жылғы 21 қаңтарда, ал Джон Бейлидің ұлы Гарольд С. Бейли 1912 жылғы 3 наурызда дирижерлік жасады. Мозе Кристенсен 1912 жылғы 14 сәуірде өткен бесінші концертпен осы маусымды аяқтады. Гарольд Бейли, Карл Дентон және Мозе Кристенсен де дирижерлік қызмет атқармаған кезде концертмейстерлер ретінде жұмыс істеді. Оркестр бюджетінің барлығы есіктерден түскен табыстан құралды, ол дирижерге екі үлес берілгеннен басқа, тең бөлінді. Бірінші концертке қатысқан әр музыкант 1,45 доллар алды. Оркестр 1918 жылғы 18 тамызда симфониялық кеңес Карл Дентонды тұрақты дирижер етіп тағайындағанға дейін, жетекшілікке айналмалы дирижерлерді сайлап отырды. Оркестр концерттерін Мүнисипалдық аудиторияда өткізе бастады, кейін ол Азаматтық аудитория деп аталды. Дентон басшылығымен билет сатылымы артты, сол арқылы музыканттардың саны да көбейді. Оркестрге қонақ дирижер ретінде келген Теодор Спиринг келесі дирижер болып тағайындалды. Спиринг Мюнхенде (оркестр үшін жаңа нота іздеу кезінде) қайтыс болғандықтан, дирижер ретінде алғашқы маусымын бастай алмады. Артур Джадсонның ұсынысымен симфониялық кеңес голланд дирижері Виллем ван Хугстратенді тағайындады. 1925 жылғы 9 қарашада өткен Хугстратеннің алғашқы концертінде Чайковскийдің 4-ші симфониясы 69 музыканттан тұратын оркестрмен орындалды. Хугстратеннің кейбір концерттері радио арқылы бүкіл елге таратылды. Оркестр енді елдегі он бес ірі оркестрдің бірі ретінде танылды. Ұлы депрессия кезінде Портленд симфониялық қоғамы 1931 жылы жабылуға жақын болды. Изабелла Гольдтың қоғам мүшелеріне донорлық көмек туралы мимеографиялық хаты қоғамды сақтап қалды. 1965-1967 жылдары оркестр Азаматтық аудитория қайта жаңғыртылғанда, Гранд-авенюдегі (Моррисон және Белмонт көшелері арасында) 1927 жылғы Ориентал театрында жалға алынған ғимаратта өнер көрсетті. 1966 жылдың шілдесінде Форд қорынан 1,25 миллион долларлық грант жарияланды. 1967 жылдың тамызында оркестрдің ауқымын кеңейту мақсатында атауы Орегон симфониялық қоғамы (және оркестр) болып өзгертілді. 1970 жылдың күзінде симфониялық кеңес пен музыканттар одағы алғашқы екі жылдық шартқа қол қойды. Жақсы жалақы алуды көздеген музыканттар 1971 жылы Халықаралық симфониялық және опералық музыканттар конференциясына (ICSOM) қосылды. 1970 жылы Орегон симфониялық попсы Норман Лейденмен ұзақ мерзімді жұмысқа кірісті, ол 1974 жылдың қаңтарында директордың көмекшісі болып тағайындалды. 2004 жылдың мамырында зейнеткерлікке шыққан Лейденге өмір бойына лауреат-дирижер атағы берілді. 1973 жылы Лоуренс Лейтон Смит музыкалық директор болып сайланды, ол оркестрді басқарған Портлендте туған алғашқы дирижер болды. Ол оркестрді 1980 жылға дейін басқарды. Оркестрдің алғашқы Грэмми номинациясы 2003 жылы болды. Бас перкуссионист Нил ДеПонте 2000 жылдың қаңтарында Albany Records компаниясы жазған Орегон композиторы Томас Свободаның «Маримба және оркестр үшін концерт» шығармасы үшін оркестрмен бірге үздік инструменталды солистік орындау номинациясын алды. Симфонияның жүз жылдығына арналған CBS телеарнасының KOIN 6 арнасынан Джон Рэйдің продюсерлігімен және Ричард Хаммерстромның режиссерлігімен түсірілген 90 минуттық арнайы телебағдарламада ДеПрест пен оркестр Рахманиновтың 2-ші симфониясын орындады, бұл бағдарлама 1997 жылдың маусымында Солтүстiк-Батыс айманының Эмми сыйлығымен марапатталды. ДеПрест 23 жыл бойы музыкалық директор болып қызмет етті, 2003 жылға дейін. Оның басшылығымен оркестр шағын, жартылай штаттық ұжымнан ұлттық деңгейде танымал толық штаттық оркестрге айналды. Оның басшылығымен оркестр 17 жазба шығарды. Оның қызметі аяқталғаннан кейін ДеПрест 2013 жылы қайтыс болғанға дейін лауреат музыкалық директор атағын сақтап қалды. 2018 жылы Дэвид Данцмайр алғаш рет оркестрге қонақ дирижер ретінде келді. Ол 2019 жылы тағы бір рет қонақ дирижер ретінде келді. 2021 жылдың ақпанында оркестр Данцмайрды келесі музыкалық директор етіп тағайындады, ол 2021–2022 жылғы маусымнан бастап қызмет етеді.

The precursor ensemble to the orchestra gave its first concert at the Marquam Grand Theatre on October 30, 1896, with W. H. Kinross conducting 33 performers. Included on the first program was Joseph Haydn's Surprise Symphony. By 1899, the orchestra was performing an annual concert series (with occasional lulls). In 1902, the orchestra made its first tour of the state. Orchestra members shared ticket revenues as a cooperative, and elected their conductors in the early years. Royal Academy of Music trained musician Carl Denton was a major force in helping the Portland Symphony Society enter a new era. The board of directors was elected and a manager hired. Orchestra members continued to elect their conductors for the 1911/1912 season. The order of conductor and concertmaster rotation was determined by drawing lots. Musicians were from the dance and theatre orchestras of Portland. Following fourteen rehearsals, the first concert of this new era Portland Symphony Orchestra was held at 2:30 p. m. November 12, 1911 at the newly opened Heilig Theater at SW Broadway and Taylor street. Mose Christensen conducted 54 performers in Dvorak's Symphony No. 9 in E minor and other works. Carl Denton conducted the second concert on December 17, 1911 followed by John Bayley on January 21, 1912 and Harold C. Bayley (the son of John Bayley) on March 3, 1912. Mose Christensen completed that season with the fifth concert on April 14, 1912. Harold Bayley, Carl Denton, and Mose Christensen also served as rotating concertmasters when they weren't conducting. The entire budget was made up of door receipts, which were divided equally except that the conductor received two shares. For the first concert, each musician received $1.45. The orchestra continued to elect rotating conductors as leaders until the symphony board appointed Carl Denton as the first permanent conductor on August 18, 1918. The orchestra began holding its concerts at Municipal Auditorium, later renamed Civic Auditorium. Under Denton, ticket sales increased and the number of musicians were therefore increased. Theodore Spiering, who had guest conducted the orchestra, was the next appointed conductor. Spiering was unable to begin his first season as conductor because of his untimely death in Munich (where he was searching for new scores for the orchestra). At the suggestion of artist manager Arthur Judson, the symphony board next appointed Dutch conductor Willem van Hoogstraten. Hoogstraten's first concert, on November 9, 1925, included Tchaikovsky's Symphony No. 4, performed by 69 musicians. Some of van Hoogstraten's concerts were nationally broadcast on the radio. The orchestra was now recognized as one of the fifteen largest in the nation. During the Great Depression, the Portland Symphony Society nearly closed in 1931. A mimeographed letter to society members pleading for donations by Isabella Gauld kept the society open. During 1965–1967, the orchestra performed in a leased 1927 movie house, the Oriental Theatre on SE Grand Avenue between Morrison and Belmont Streets, while the Civic Auditorium was being rebuilt. In July 1966, a $1.25 million Ford Foundation grant was announced. In August 1967, the name was changed to the Oregon Symphony Society (and Orchestra) to reflect the wider scope of the orchestra. In the fall of 1970, the symphony board and musicians' union successfully negotiated the first two year contract. The musicians, seeking better wages, joined the International Conference of Symphony and Opera Musicians (ICSOM) in 1971. In 1970, the Oregon Symphony Pops began a longstanding working relationship with conductor Norman Leyden, who was appointed associate conductor in January 1974. Leyden, who retired in May 2004, was honored with the lifetime title Laureate Associate Conductor. In 1973, Lawrence Leighton Smith was selected as music director, the first conductor born in Portland to lead the orchestra. He led the orchestra until 1980. The orchestra's first Grammy nomination came in 2003. Principal percussionist Niel DePonte was nominated for best instrumental soloist performance with orchestra for Oregon composer Tomas Svoboda's "Concerto for Marimba and Orchestra", recorded by Albany Records in January 2000. A 90 minute television special from CBS affiliate KOIN Channel 6, produced by John Ray and directed by Richard Hammerstrom, in honor of the Symphony's centennial featured DePreist and the orchestra in a performance of Rachmaninoff's Symphony No. 2, and was awarded a Northwest Regional Emmy in June 1997. DePreist remained as music director for 23 years, until 2003. His tenure saw the growth of the orchestra from a small, part time group into a full time nationally recognized orchestra. During his tenure, the orchestra released 17 recordings. After the end of his tenure, DePriest held the title of music director laureate until his death in 2013. In 2018, David Danzmayr first guest conducted the orchestra. He returned in 2019 for an additional guest conducting appearance. In February 2021, the orchestra announced the appointment of Danzmayr as its next music director, effective with the 2021–2022 season.

Жазулар мен дискография

Орегон симфониясы 1987 жылы Delos лейблі үшін жаздыра бастады. "Бравура" атты жинақта Витольд Лутославский, Отторино Респиги және Рихард Штраустың шығармалары кірді. Жазулар жалғасты, сонымен қатар Koch және Albany лейблдерінен де шығарылымдар болды. 2005 жылға дейін он алты компакт-диск жарық көрді. 2011 жылдың қараша айында оркестр Pentatone лейблінде "Music for a Time of War" альбомын шығарды. Портлендтегі Арлин Шнитцер концерт залында Карлос Кальмардың дирижерлігімен жазылған бұл альбом оркестрдің 2011 жылғы мамыр айында Карнеги залында өткен "Музыкаға көктемді әкелу" фестивалінің концерттік бағдарламасын қамтиды. 2012 жылдың 5 желтоқсанында бұл альбом екі Грэмми номинациясына ие болды: "Классикалық музыкадағы ең жақсы инженерлік альбом" және "Ең жақсы оркестрлік орындау" номинациялары. Соңғы жазбалар: "This England" (2012), "Spirit of the American Range" (2015), "Haydn Symphonies" (2017) және "Aspects of America" (2018) болды.