Кіріспе
Вивиан Файн:Вивиан Файн (28 қыркүйек 1913 жыл - 20 наурыз 2000 жыл) - американдық композитор.
Өмір
Файн Чикагода Дэвид пен Роза Файнның баласы болып дүниеге келді. Пианинода өнер көрсеткен ол бес жасында Чикаго музыка колледжінде стипендия алған ең жас студент болды. Он бір жасында Скриабиннің шәкірті Джан Лавое Герцтің шәкірті болды. Файн өзінің алғашқы шығармасын он үш жасында, Рут Кроуфордпен гармонияны оқыған кезде жазды. Мадам Герц пен Кроуфорд арқылы Файн өзінің талантын қолдайтын Генри Коуэлл, Имре Вайсхаус және Дэйн Рудхярмен танысты.
Кәсіби мансап
Файн өзінің кәсіби тұңғышын он алты жасында Чикагода, Нью-Йоркте (Обое үшін соло, композиторлар ассоциациясының концерті) және Дессауда (Хәзіргі композиторлар халықаралық қоғамының концерті) композитор ретінде жасады. 1931 жылы 18 жасар Файн оқуын жалғастыру үшін Нью-Йоркке көшіп келеді. Ол Аарон Коплендтің жас композиторлар тобының мүшесі болды және 1932 жылы алғашқы Яддо фестивалінің қатысушысы болды. 1937 жылы ол Америка композиторлары альянсын құруға көмектесті және 1961 жылдан 1965 жылға дейін оның вице-президенті болды. Композитор ретінде мансабынан басқа, Файн өнер көрсетуді жалғастырды. 1930 жылдары ол Нью-Йорктегі қазіргі заманғы фортепиано музыкасының ең танымал орындаушысы болды. Ол Чарльз Айвз, Аарон Копланд, Брант, Генри Коуэлл, Рудхяр және басқалардың шығармаларын премьералады және 1937-1945 жылдары Эбби Уайтсайдпен фортепиано оқыды.
Композициялық стиль және тақырыптар
Файнның композициялық стилі өте дисонантты және контрапунктикалық болды. 1934 жылы ол Роджер Сешнспен композиция оқу курсын тоғыз жыл бойы бастады, ал оның жұмысы бір уақыт бойы тоналды болды, мысалы, Е Flat (1940) және Пианино мен оркестр үшін концертте (1944) Суита. 1946 жылы "Обое мен струнный трио үшін Каприччо" және "Қытайдың Ұлы қабырғасы" атты шығармаларымен ол өз ойын еркін білдіру тәсіліне оралды, ол өзінің қалған мансабында осы тәсілді ұстанып, өзінің экспрессивті және жалпы ауқымын үнемі кеңейтті. Ол әр түрлі музыкалық тақырыптарға сәйкес келетін әртүрлі әдістерді қолданды. Генри Брант "Ешбір екі Fine шығармасы тақырыпта да, аспаптарда да бірдей емес; әрбір жаңа жұмыс тақырыпқа сәйкес келетін өзіндік стильді тудырады және жұмыстан жұмысқа жалғасатын мәнерлер жоқ" деп атап өтті. Файнның шығармашылығында күлкі сезімін байқауға болады, ол шығарманың негізгі элементі ретінде (Өмір жарысы, Улиана Рунидің естеліктері) немесе юмористикалық бөлім немесе маңызды шығармаға енгізілген сілтеме ретінде (Бақшадағы әйелдер, Әндер және Ариялар). Файн дауысқа арналған шығармаларын көптеп жазды, Шекспир, Расин, Драйден, Китс, Уитман, Дикинсон, Кафка, Неруда және басқалардың поэзиясын әртүрлі жағдайларда қолданды. Ол екі камералық операны жазды, "Бактағы әйелдер" (1978) және "Улиана Рунидің естеліктері" (1994). "Бақшадағы әйелдер" романында Файн Эмили Дикинсон, Вирджиния Вульф, Исадора Дункан және Гертруда Штайнның жазбаларын төрт әйелдің және олардың өміріндегі әртүрлі еркектерді бейнелейтін тенордың арасындағы әңгімелесуді қалыптастыру үшін қолданды. Улиана Рунидің естеліктері (1994), Файнның соңғы ірі композициясы - Соня Фридманның либреттосы мен бейнежазбасымен қазіргі заманғы опера буффасы. Бұл шығарма, егер нақты деректерге қарамастан, өмірбаяндық болса, онда американдық композитор Улиана Руни 20-ғасырдағы саяхаттарымен, саяси климаттың өзгеруі мен бірнеше күйеуден аман қалып, ақыр соңында жеңіске жетеді.
Сыйлықтар, марапаттар және мұра
Файнның көптеген марапаттары арасында Гуггенхайм стипендиясы, Форд, Рокфеллер, Дитсон, Вулли, Кусевицкий, Reader's Digest және Элизабет Спраг Кулидж қорларынан гранттар, Ұлттық өнер қорынан бірнеше гранттар, Доллард және Яддо сыйлықтары бар. 1980 жылы ол Америка академиясының және өнер және әдебиет институтының мүшесі болып сайланды. Көп жылдар бойы Файн Вермонттағы Беннингтон колледжінің сүйікті мүшесі болды, оның студенттері арасында композитор Пэтси Роджерс бар еді. 1982 жылы жазған оркестрлік сюитасы "Оркестр үшін драма" 1983 жылы музыка бойынша Пулитцер сыйлығының финалисі болды. Файнның қолжазбалары Конгресс кітапханасында сақталған.
Өлім
Ол 86 жасында автокөлік апатынан кейін Беннингтонда қайтыс болды.