Кіріспе
Ағылшын діни қызметкері және еркін ойдың қорғаушысы оның ұлы Чарльз Войси (18 наурыз 1828 20 шілде 1912) - Англия шіркеуінің бұрынғы діни қызметкері, оны Тайлық кеңес әртүрлі дінге қарсы деп айыптады және теистік шіркеу құрды. Ол сәулетші Чарльз Фрэнсис Энсли Войсидің әкесі болды.
his son
Charles Voysey (18 March 1828 – 20 July 1912) was a former priest of the Church of England who was condemned by the Privy Council for heterodoxy and went on to found a theist church. He was the father of architect Charles Francis Annesley Voysey.
Ерте өмір және мансап
1828 жылы 18 наурызда Лондонда туған Войси сәулетші Энсли Войсидің кенже ұлы, Сэмюэл Энслидің туысы және Джон мен Чарльз Уэслидің анасы Сюзанна Уэсли (Энсли). Ол 1847 жылы Оксфордтың Сент-Эдмунд-холлға түсіп, B. 1851 жылы Оксфорд университетінен А. Келесі жылы ол Франсис Мария Эдлинге үйленді және 1853 жылы Англия шіркеуінің діни қызметкері болып тағайындалды. Войси осы лауазымда жеті жыл қызмет етті, сонымен қатар Кингстон колледжінің директордың орынбасары болды. Оның үлкен ұлы Чарльз Ф. А. Войси 1857 жылы Гессле қаласында дүниеге келген. 1858 жылы Вайси Ямайканың Крейгтон қаласында Санкт-Эндрю шіркеуінің пасторы болып тағайындалды, ол 18 ай бойы сонда тұрды.
Дінге қайшы келгені үшін айыпталу
1863 жылы Вайси мәңгілік жаза туралы ілімді жоққа шығаратын уағыз айтқаннан кейін Уайтчепелдегі Сент-Марк шіркеуінің пасторынан шығарылды. Ол Виктория доктардағы Сент-Марк шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Қысқа уақыт бойы Солтүстік Вулвичтің пасторы болғаннан кейін ол 1864 жылы Тадкастердің маңында Хиалоуның пасторы және ақырында Викарі болды, бірақ көп ұзамай қиындықтарға тап болды. Ол Хилодан өзінің ең танымал "Слинг және тас" атты шығармасын жазуды бастады. Бастапқыда ай сайын жарық көрген бұл журнал он томдық болып жиналды, оның біріншісі 1865 жылы жарық көрді. Оның кіші ұлы - Rev. Эллисон Энсли Войси (Healaugh 1867 жылы туған), Оксфорд білім алды, Оның тәлім-тәрбиесі керемет элементсіз таза теизмге негізделген. Құдайға, дұғаға және өлімнен кейінгі өмірге деген үмітті сақтап қалған Войси Исаның кемелділігін және Киелі кітаптың беделін жоққа шығарды. Ол өзінің қалған өмірінің көп бөлігін дәстүрлі христиан ілімдерін сынға алатын кітаптар, уағыздар, мақалалар мен памфлеттер басып шығаруға және теизмнің сыншыларына қарсы нұсқасын қорғауға жұмсады. Ол 1903 жылы Холлоуэйдегі "Жас уағыздаушы" Гай Олдредпен достық қарым-қатынас құрды, бұл достық әңгімелесу және хат алмасу арқылы Войсидің өліміне дейін жалғасты. Олдред Войсейдің ақыл-ой жолында ықпалды болғанын және Британияның еркін ой қозғалысының маңызды тұлғасы болғанын айтады. Войси 1912 жылы 20 шілдеде өзінің үйінде, Энсли Лодж, Хэмпстедтегі Платс-Лейнде (ол үшін ұлы 1895-жылы жасаған) қайтыс болды. Оның қауымы көп ұзамай тарады, ал Свальлоу-стрит ғимараты 1913 жылы жабылып, көп ұзамай бұзылды.
His teaching was based upon a pure theism, without a miraculous element. While retaining belief in God, in prayer, and hope for life beyond death, Voysey denied the perfection of Jesus and the authority of the Bible. He would spend much of his remaining career publishing books, sermons, articles, and pamphlets criticising traditional Christian doctrines, and defending his version of theism against critics. He befriended Guy Aldred, the "Boy Preacher" in Holloway, in 1903, a friendship that would last through conversation and correspondence until Voysey's death. Aldred would credit Voysey with being influential in his intellectual journey and for being an important figure in Britain's freethought movement. Voysey died at his home, Annesley Lodge, at Platts Lane in Hampstead (which had been designed for him by his son in 1895), on 20 July 1912. His congregation soon dispersed and the Swallow Street building was closed in 1913 and demolished shortly thereafter.