Кіріспе

260 жылы Рим императоры Публий Лициний Корнелий Салонин Валериан (қайтыс болды 260), әдетте Салонин деп аталатын, 260 жылы қысқа уақыт император болған Рим дворяны. Валериан I немересі Салонин 258 жылы (бағынышты) Цезарь болып тағайындалды. Бұл үшінші ғасырдағы дағдарыс кезінде Лициниандық ұрпақты қолдау үшін жасалды. Билікте болған кезінде Салонин неміс марштарын Кельннен басқаратын. Алайда Салонин көп ұзамай-ақ, болашақ Галлия империясының императоры Постуммен соғыстан түскен олжа туралы дау-дамайға түседі. 260 жылы Салонин әскерлері оны император деп жариялады, бірақ сәттіліксіз саяси заңдылық үшін; Постум Салонинді көп ұзамай өлтірді.

Ерте өмір

Салониннің әкесі - кейінгі император Галлиен, ал анасы - грек Корнелия Салонина. 258 жылы Салонин әкесі Цезарь етіп тағайындады (оның аға ағасы Валериан II сияқты, ол шамамен 258 жылы қайтыс болды) және әкесі билігінің құрметтелуіне көз жеткізу үшін Галлияға жіберілді (Цезарь атағы Императорлық номенклатурада иеленуші мұрагерлік ханзада және Августтан кейін мұрагерлік тізбегінде бірінші, биліктегі императорға арналған атақ). Іллирия өлкелерінің әміршісі Ингенудің қамқорлығына алынған Валериан II сияқты Салонин де преториан префекті Сильванның (басқаша атағы - Альбан) қорғауына алынды. Салонин Галлиядағы Цезарь ретінде өзінің негізгі ордасын Кельн қаласында орналастырды.

Билік

Брей Салониннің Цезарь қызметіне тағайындалуы, оның аға ағасы Валериан II-дікі сияқты, Валериан І-нің бастамасымен жасалды деп болжайды. Валериан І бір мезгілде аға император (Август) және екі жас Цезардың атасы болды. Лициний кланының басшысы ретінде ол императорлық отбасының барлық мүшелеріне, оның ішінде оның ұлы Галлиенге, оның императорына (және Августқа) патриоттық құдіретті қолданды. Брейдің айтуынша, Валерианның бұл тағайындамаларды жасауының мақсаты - патшалық билікті қорғап, императорлық әулетті берік құру еді. Валерианның немересі Галлия провинцияларының қазіргі губернаторлары мен әскери қолбасшыларымен қалай қарым-қатынас жасағанын қалай күткені белгісіз. Оның бұл мәселені Диоклетиан сияқты жүйелі түрде ойлап шыққанына ешқандай негіз жоқ, өйткені ол шамамен отыз жылдан кейін тетрархияны құрды. Алайда, Сильван тәжірибелі сарбаз және әкімші болған болуы керек, және ол Салониннің қамқоршысы ретінде Галлияда нақты билікті жүзеге асыру керек деген ойды ұстанған көрінеді. Бұл оның Галлия императоры Постуммен араздыққа түскен жағдайдан көрінеді. 260 жылы (бәлкім, шілдеде) Сильван (Саллониннің атынан күмән жоқ) Постумға Постум әскерлері Галлияға сәтті шабуылдан кейін үйіне бара жатқан неміс әскери тобынан қолға түскен олжаны тапсыруға бұйырды. Алайда Постумның адамдары Галлия провинцияларын қорғау міндетін атқармаған алыс императордың өкілі құқықтарының орындалуын талап ету үшін осы әрекетіне қарсы шықты. Олар шекарадағы әдеттегідей Салонин мен Сильванға қарсы шықты, ал Салонин адал әскерлерімен бірге Кельнге қашып кетті. Сол кезде Постум әскерімен император деп жарияланды. Сол кезде ол әскери наразылықтың ағындысына мініп, оны едәуір бақылай алмады, содан кейін Постум Салонин мен Сильванды Кельн қаласында қоршап алды.

Өлім

Галлиен басқа жерде толық қамтылған, - мүмкін, Дунайдың ортасында шабуыл жасаған - өз ұлын құтқару үшін ештеңе істей алмады (бұл кезде Салониннің атасы, аға император Валериан, персиялық патша Шапур I тұтқыны болған болуы мүмкін). Салонин әскерлері, өздерінің үмітсіздігінен, ақыры оны император деп жариялады, мүмкін бұл Постум әскерін оны тастап, Империяға қарсы ұсынысқа қосылуға итермелейді деп үміттенді. Егер олар осыны үміттенген болса, онда олар өздерін өкінішке ұшыратты, өйткені Постум әскері қоршауды жалғастырды және шамамен бір айдан кейін Colonia Agrippina азаматтары Салонин мен оның қамқоршысын жауларына тапсырды. Содан кейін Постум өз әскерінің оларды өлтіруіне кедергі жасай алмады. Оның өкініш білдіргеніне қарамастан, Постум оқиғалардың осы барысына қарсы тұру үшін шынайы күш салған сияқты. Галлиен Валерианның династиялық экспериментімен келіскен-келмегені белгісіз. Салониннің өлтірілуі, Валериан II-нің күмәнді өлімінен кейін, Галлиенді осыған қатысты кез келген амбициядан арылтты. Өзінің жалғыз билік ету кезеңінде Галлиен үшінші ұлы Игнатий Маринианды қызғылтқа көтеруге немесе оны империяның үкіметімен қандай да бір жолмен байланыстыруға тырыспады, бірақ 268 жылы оған консулдың негізінен салтанатты қызметіне сайлануға рұқсат берді.

Монета жасау және портрет жасау

Кристофер Энтуистл мен Ноэль Адамс Мюнхенде сақталған күлгін және ақ сардоникстің, әдетте, Филипп ІІ бейнелеуі мүмкін, Салонинге тиесілі болуы мүмкін деп дәлелдеді.