Рим императоры Тацит (275-276 жж.): биография, готтарға қарсы күресі, тарихшы Тацит еңбектерінің сақталуы. Рим тарихы, императорлар, Готтық Maximus атағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим императоры 275–276 жылдары. Бірінші ғасырдағы римдік тарихшы Марк Клавдий Тацит (/tæ//s//ɪ//t//ə//s/ TASitəs; 276 жылдың маусымында қайтыс болды) – 275–276 жылдары Рим императоры болды. Ұзаққа солмаған билік кезеңінде готтар мен герулдерге қарсы жорықтар жасады, осы үшін Gothicus Maximus атағын алды.
Roman emperor from 275 to 276
the first century Roman historian
Marcus Claudius Tacitus ('/t//æ//s//ɪ//t//ə//s/ TASitəs; died June 276) was Roman emperor from 275 to 276. During his short reign he campaigned against the Goths and the Heruli, for which he received the title Gothicus Maximus.
Ерте өмір
Оның ерте өмірі көбінесе белгісіз. Оның таққа отырғаннан кейін, Тациттің ежелгі Умбриялық әулеттің мұрагері екендігі және империядағы ең бай адамдардың бірі болғаны, жалпы байлығы 280 миллион сестерцийге жететіні туралы әңгіме тарады. Оның жақтастары сол кезде көбінесе оқылмайтын тарихшы Публий Корнелий Тациттің еңбектерінің көшірмелерін таратты, бұл оның кейбір бөліктерінің сақталуына мүмкіндік берген болуы мүмкін. Қазіргі тарихнама оның тарихшыдан таратылғаны туралы айтылғандарды құрастырылған әңгіме деп санайды. Оның императорлық саясатта әскердің өкілі болған Ильриялық әскерден шыққандығы ықтимал. Өмірінің ұзақ жылдарында ол түрлі азаматтық лауазымдарды атқарды, оның ішінде екі рет консул болды – бір рет Валериан тұсында және 273 жылы, осы арқылы жалпы құрметке ие болды.
His early life is largely unknown. An origin story which claimed Tacitus to be the heir of an old Umbrian family and one of the wealthiest men of the empire with a total wealth of 280 million sestertii circulated after his coronation. His faction distributed copies of the historian Publius Cornelius Tacitus' work, which was barely read at the time, perhaps contributing to its partial survival. Modern historiography rejects his alleged descent from the historian as a fabrication. It is more likely that he emerged from the Illyrian military, which made him a representative of the army in imperial politics. In the course of his long life he held various civil offices, including the consulship twice, once under Valerian and again in 273, earning universal respect.
Император
Аурелианның өлтірілуінен кейін әскер, сүйікті императордың өліміне қатысқандығына өкінгендей, оның ізбасарын таңдау құқығын Сенатқа берді. Бірнеше аптадан соң тақ қарт Принцепс Сенатус Тацитке ұсынылды. Historia Augusta мәліметінше, Тацит Сенаттың оған деген шынайы құрметін анықтағаннан кейін, 275 жылдың 25 қыркүйегінде олардың ұсынысын қабылдады, ал әскер бұл таңдауды құптады. Дегенмен, осы хикаяның көп бөлігі шындықтан алыс болуы мүмкін, өйткені Зосим мен Зонарас Тациттің Сенаттың араласуынсыз әскер тарапынан жарияланғанын хабарлайды. Оның император болып жариялануы қарашаның соңында немесе желтоқсанның басында болған болуы керек. Ескі тарихнамада Аурелианның әйелі Ульпия Северина Тацит сайланғанға дейін дербес билік еткендігі қабылданған, бұл алты айға дейін созылуы мүмкін аралықты білдіретін еді. Қазіргі библиография Аурелианның өлімі мен жаңа императордың тәж киюі арасында ешқандай аралық болмаған болуы мүмкін деп санайды. Тацит сайлау алдында Кампанияда тұрған және Римдегі Сенат жиналысына көңілі толмай оралған, онда ол сайланды. Ол бірден сенаторлардан Аурелианды қасиетті санауын сұрады, содан кейін Аурелианның кісі өлтірушілерін тұтқындап, жазалады. Ежелгі деректерде ол сол кезде өте қарт деп сипатталған, бірақ шындығында ол елу шамасында болған болуы мүмкін. Проб бұл өзгерістерді құрметтеді, бірақ Диоклетианның келесі онжылдықтардағы реформаларынан кейін олардан ешқандай із қалмады.
After the assassination of Aurelian, the army, apparently showing remorse towards its role in the death of the beloved emperor, relinquished the right of choosing his successor to the Senate. After a few weeks, the throne was offered to the aged Princeps Senatus, Tacitus. According to the Historia Augusta, Tacitus, after ascertaining the sincerity of the Senate's regard for him, accepted their nomination on 25 September 275, and the choice was cordially ratified by the army. However, it's possible that much of this narrative is fictitious, as Zosimus and Zonaras report that Tacitus was actually proclaimed by the army without any intervention of the Senate. His proclamation as emperor should have happened in late November or early December. In older historiography, it was generally accepted that Aurelian's wife, Ulpia Severina, ruled in her own right before the election of Tacitus which could indicate an interregnum which lasted as long as six months. Contemporary bibliography considers that no interregnum may have existed between Aurelian's death and the coronation of the new Emperor. Tacitus had been living in Campania before his election, and returned only reluctantly to the assembly of the Senate in Rome, where he was elected. He immediately asked the Senators to deify Aurelian, before arresting and executing Aurelian's murderers. In ancient sources, he was described as very old at that time, but in reality he was possibly in his fifties. Probus respected these changes, but after the reforms of Diocletian in the succeeding decades not a vestige would be left of them.
Барбарийлермен күресу
Содан кейін ол Аурелиан шығыс жорығы үшін Рим әскерін күшейту мақсатымен жинаған варвар жалдамалыларына қарсы әрекет етті. Аурелиан өлтірілгеннен және жорыл тоқтатылғаннан кейін бұл жалдамалылар Шығыс Рим провинцияларындағы бірнеше қалаларды тонап алған. Оның жартылай бауыры, преториандық префект Флориан және Тацит өзі осы тайпаларға қарсы жеңіс одіс етті, олардың ішінде герулдер де болды, бұл императорға Готикус Максимус атағын сыйлады. Ал Жосимус, оның туыстарының біреуін Сириядағы маңызды лауазымға тағайындағаннан кейін оның қастандықпен өлтірілгенін айтады.
Next he moved against the barbarian mercenaries that had been gathered by Aurelian to supplement Roman forces for his Eastern campaign. These mercenaries had plundered several towns in the Eastern Roman provinces after Aurelian had been murdered and the campaign cancelled. His half brother, the Praetorian Prefect Florian, and Tacitus himself won a victory against these tribes, among which were the Heruli, gaining the emperor the title Gothicus Maximus. In a contrary account, Zosimus claims he was assassinated, after appointing one of his relatives to an important command in Syria.
Екіншілік көздер
Мак-Махон, Робин, "Тацит (275–276 А. Д.)", De Imperatoribus Romanis
Саузерн, Пэт. Рим империясы Северден Константинге дейін, Routledge, 2001
Гиббон, Эдвард. Рим империясының құлдырауы және зымырауы (1888)
McMahon, Robin, "Tacitus (275–276 A. D)", De Imperatoribus Romanis
Southern, Pat. The Roman Empire from Severus to Constantine, Routledge, 2001
Gibbon. Edward Decline & Fall of the Roman Empire (1888)