James Moore (Cornish author)

Кіріспе

Джеймс Гарри Мэнсон Мур (16 желтоқсан 1929 - 11 мамыр 2017) - Корнуоллдан шыққан жазушы. Ол Корольдік Азия қоғамының мүшесі және Гурджиевтің жетекші авторитеті болды.

Өмір және мансап

Мур 1929 жылы желтоқсанда Корнуоллдың Солташ қаласында дүниеге келген. Ол Гурджиевтің практикалық және тақырыптық зерттеулерінде белсенді болды. Ол Кеннет Уокермен және кейіннен Генриетт Х. Ланнеспен ("Мадам Ланнес") 1957 жылдың қазаны мен 1978 жылдың желтоқсаны аралығында Гурджиевтік мұғалім және ұстаз ретінде оқығаннан кейін 1956 жылдан бастап Гурджиев зерттеулерінде белсенді болды. Оның алғашқы ірі зерттеуі "Гурджиев пен Мансфилд" (1980) атты еңбегінде Гурджиев пен қысқа әңгімелер жазушысы Кэтрин Мансфилдтің өмірі қарастырылған. Мурдың кітабы Гурджиевтің Францияда Гурджиев институтына туберкулез ауруымен келген Мансфилд оның қонағы болған кезде бірнеше айдың ішінде қайтыс болғаны үшін Гурджиевтің қандай да бір жолмен жауапты екендігі туралы қатал сенімге қарсы шықты. 1981 жылдан 1994 жылға дейін Мур Лондондағы Гурджиев қоғамына жаңа студенттерді жинап, оларды басқаруға жауапты болды. Ол Дж. Уолтер Дрисколл мен Калифорнияның Гурджиев қоры жинақтаған 363 бетті "Гурджиев: Аннотацияланған библиография" (1985) зерттеуіне үлес қосты. Осы кезеңде ол сондай-ақ Анри Траколь мен Морис Десселдің шәкірті болды. Гурджиевтің құрметіне бөленген және бүкіл ересек өмірінде белсенді Гурджиффиан болған Мур "Гурджиев: мифтің анатомиясы" (1991) атты өмірбаянның авторы болды. 1999 жылы қайта басылып шыққан, кіріспесі өзгертілген, Гурджиев: өмірбаян деген атпен. 1994 жылы Мур "Religion Today" журналында "Көшірмелі мейрамдар: Гурджиевтің жұмысы" атты еңбегін жариялады. Бұл еңбегінде Гурджиевтік теория мен практикадағы кейбір маңызды жаңалықтарға қарсы шығып, Гурджиев Қорының іс жүзіндегі жетекшісі Жанна де Салцман бүкіл әлемге таныстырды. (Осы мақалада мәтін үшін сыртқы сілтемелерді қараңыз.) Лондондағы Гурджиев қоғамынан кеткеннен кейін Мур Гурджиев зерттеулер жөніндегі тәуелсіз топты басқарды. "Гурджиевтік мойындаулар" (2005) кітабында Мур өзінің жеке өмірін қысқаша суреттеді және 1956 және 1994 жылдар аралығында Лондондағы Гурджиев қоғамының мүшесі ретінде 38 жыл бойы шынайы және жан-жақты көріністерін көрсетті. 2011 жылы Мур "Белгілі Гурджиффиандар: Лорд Пентленд" атты еңбегін жариялады; Джон Пентленд Генри Джон Синклер, 2-ші барон Пентленд (1907-1984). Мурдың 100 беттік өмірбаяны Литон Стречидің 1918 жылғы "Eminent Victorians" классикалық стилімен жазылған. Джон Пентленд он жылдан астам уақыт бойы П. Д. Успенскийдің ізбасары болды, содан кейін оның соңғы екі жылында, 1948-1949 жылдары, Парижде Г. И. Гурджиевпен байланыста болды. Лорд Пентланд 1953 жылы құрылғаннан 1984 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Йорк штатындағы Гурджиев қоры президенті болды. Мур 2017 жылдың мамыр айында 87 жасында Лондонның Илинг қаласында қайтыс болды.

Moore was born in Saltash, Cornwall in December 1929. He was a leading authority on G. I. Gurdjieff, becoming active in practical and thematic Gurdjieff studies from 1956, after studying with Kenneth Walker and later with Henriette H. Lannes ("Madame Lannes") as his Gurdjieffian teacher and mentor between October 1957 and December 1978. His first major study, Gurdjieff and Mansfield (1980), examined the lives of Gurdjieff and the short story writer Katherine Mansfield. Moore's book challenged the persistent belief that Gurdjieff was somehow responsible when Mansfield, who arrived at Gurdjieff's institute in France suffering from terminal tuberculosis, died within a few months while still his guest. From 1981 to 1994, Moore was responsible for gathering and leading new students in the Gurdjieff Society in London. He contributed to research for the 363 page Gurdjieff: an Annotated Bibliography (1985) compiled by J. Walter Driscoll and the Gurdjieff Foundation of California. During this period he was also a pupil of Henri Tracol and Maurice Desselle. A confessed admirer of Gurdjieff and active Gurdjieffian for his entire adult life, Moore was the author of the biography Gurdjieff: The Anatomy of a Myth (1991). It was republished in 1999 with a revised introduction, under the title Gurdjieff: A biography. In 1994, Moore published "Moveable Feasts: the Gurdjieff Work" in Religion Today, challenging certain significant innovations in Gurdjieffian theory and practice introduced worldwide by Jeanne de Salzmann, the Gurdjieff Foundation's de facto leader. (See external links for text of this article.) After his departure from the Foundation's Gurdjieff Society in London, Moore led an independent Gurdjieff Studies group. In "Gurdjieffian Confessions" (2005), Moore briefly sketched his personal life and provided candid and vivid glimpses of his 38 years as a member of The Gurdjieff Society in London, between 1956 and 1994. In 2011 Moore published "Eminent Gurdjieffians: Lord Pentland"; John Pentland was Henry John Sinclair, 2nd Baron Pentland (1907–1984). Moore's 100 page biography was written in the style of Lytton Strachey's compact 1918 classic "Eminent Victorians". John Pentland was a follower of P. D. Ouspensky for more than a decade, then associated with G. I. Gurdjieff in Paris during his last two years, 1948–1949. Lord Pentland was president of the Gurdjieff Foundation of New York between its founding in 1953 and his death in 1984. Moore died in Ealing, London in May 2017 at the age of 87.