Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ХІХ ғасырдағы британдық ғалым және тарихшы Генри Фрэнсис Пелхам, FSA, FBA (1846 жылдың 10 қыркүйегі, Берг Аптон, Норфолк 1907 жылдың 13 ақпаны) - ағылшын ғалымы және тарихшысы. Ол 1889-1907 жылдары Оксфорд университетінде ежелгі тарих профессоры болды, сондай-ақ 1897-1907 жылдары Оксфордтың Тринити колледжінің президенті болды.
19th century British scholar and historian
Henry Francis Pelham, FSA, FBA (10 September 1846 in Bergh Apton, Norfolk – 13 February 1907) was an English scholar and historian. He was Camden Professor of Ancient History at the University of Oxford from 1889 to 1907, and was also President of Trinity College, Oxford, from 1897 to 1907.
Ерте өмір
Ол Чичестердің 2-ші графы Томас Пелхэмнің немересі және Норвич епискобы Джон Томас Пелхэмнің және Чеширдегі Уайтеншоу Холлдан Томас Уильям Тэттонның екінші қызы Генриеттаның бес баласының ең үлкені болды. Оның үш ағасынан Джон Баррингтон 1908 жылы Тундридждің викарі, ал 1901 жылы Норфолктің Сидни архидиакономы болды. Пелхам 1846 жылы 19 қыркүйекте Берг Аптон қаласында, сол кезде оның әкесінің еншісінде дүниеге келді. 1860 жылы мамыр айында Харроуға оқуға түсіп, мектепте тез жоғары көтеріліп, 1864 жылы желтоқсанда мектептен кетті. Келесі жылы ол Оксфордтың Тринити колледжінде ашық классикалық стипендияға ие болды, 22 сәуірде 1865 жылы оқуға түсті; ол қазан айында резиденцияға келді.
He was grandson of Thomas Pelham, 2nd Earl of Chichester, and eldest of the five children of John Thomas Pelham, bishop of Norwich, and Henrietta, second daughter of Thomas William Tatton of Wythenshawe Hall, Cheshire. Of his three brothers, John Barrington became vicar of Thundridge in 1908, and Sidney archdeacon of Norfolk in 1901. Pelham was born on 19 September 1846 at Bergh Apton, then his father's parish. Entering Harrow in May 1860, he moved rapidly up the school, and left in December 1864. Next year he won an open classical scholarship at Trinity College, Oxford, matriculating on 22 April 1865; he came into residence in October.
Академиялық мансап
Оксфордта ол "бірінші сыныптарды" классикалық әділдіктер мен әдебиеттерде оқыды, 1869 жылы Эксетер колледжінің мүшесі болып сайланды және B. А. сол жылы. 1870 жылы ол ұлттық мінез мен ұлттық тілдің өзара әсері туралы диссертациясымен канцлерлік ағылшын эссе сыйлығын жеңіп алды. Ол 1870 жылдан 1889 жылға дейін Эксетер колледжінде классикалық мұғалім және оқытушы болып жұмыс істеді. Ол 1879 жылы колледждің прокторымен сайланды. 1873 жылы үйленгеннен кейін стипендиясын жоғалтып, 1882 жылы екінші университет комиссиясының жарғылары бойынша қайта сайланды. Мектепте оқыған кезінен бастап оның негізгі пәні ежелгі және әсіресе римдік тарих болды. Ол көп ұзамай осы тақырыпта мақалалар жариялай бастады (алғашқысы Филология журналында, 1876), ал оның лекциялары (одан кейін жүйеде өсіп келе жатқан) Эксетерден басқа басқа колледждердің мүшелеріне ашық болды, ол үлкен аудиторияны тартады; ол сонымен бірге Кларендон баспасымен Рим империясының егжей-тегжейлі тарихын жоспарлады, оны жүзеге асыруға болмайды. 1887 жылы ол В. В. Кейпстің орнын басып, ежелгі тарих бойынша "жалпы қор оқырманы" болды, ал 1889 жылы Джордж Роулинсонның орнын басып, ежелгі тарихтың Камден профессоры болды, бұл лауазымға Брасеноз колледжінің стипендиясы қосылған. Профессор ретінде ол колледждің оқытушысы және оқырманы ретінде берген дәрістерін және оқытуын дамытты және одан да көп аудиторияны тартты. Бірақ оның зерттеу жұмысын екі көзіне де катаракта шабуылдан тоқтатты (1890), және оның болжамды тарихының бірнеше үлгі параграфтары 1888 жылы баспаға шығарылса да, ол қолжазбада тек үш жарым тарауды аяқтады, ол 35 жылды қамтиды. Екінші жағынан, ол әкімшілік жұмыстарға белсенді түрде атсалысты, оған өзінің мықты тұлғасы мен айқын сезімі зерттеуге де ыңғайлы болды; ол көптеген Оксфорд кеңестерінде қызмет етті, 1879 жылдан 1905 жылға дейін Hebdomadal Кеңесінің мүшесі болды, жартылай академиялық білім беру қозғалыстарына көмектесті (ол әйелдер колледжінің негізін қалаушы болды Сомервилл Холл), және 1897 жылы өзінің ескі колледжінің президенті болды. Үштік. Ол 1895 жылы Эксетердің құрметті мүшесі болып сайланды, 1902 жылы Британ академиясының алғашқы мүшесі болды және құрметті сыйлық алды. LL дәрежесі 1906 жылы Абердин қаласында қайтыс болды. Ол 1890 жылы Ф.С.А. болды және 1895 жылға дейін Абингдон мектебінің басқарушы құрамында болды.
At Oxford he took 'first classes' in honour classical moderations and in literæ humaniores, was elected a fellow of Exeter College in 1869, and graduated B. A. in the same year. In 1870, he won the chancellor's English essay prize with a dissertation on the reciprocal influence of national character and national language. He worked continuously as classical tutor and lecturer at Exeter College from 1870 to 1889. He was elected by his college proctor of the university in 1879. Losing his fellowship on his marriage in 1873, he was re elected in 1882, under the statutes of the second university commission. From school onwards his principal subject was ancient and more particularly Roman history. He soon began to publish articles on this theme (first in Journal of Philology, 1876), while his lectures, which (under the system then growing up) were open to members of other colleges besides Exeter, attracted increasingly large audiences; he also planned, with the Clarendon Press, a detailed History of the Roman Empire, which he was not destined to carry out. In 1887, he succeeded W. W. Capes as 'common fund reader' in ancient history, and in 1889 he became Camden Professor of Ancient History in succession to George Rawlinson, a post to which a fellowship at Brasenose College is attached. As professor he developed the lectures and teaching which he had been giving as college tutor and reader, and attracted even larger audiences. But his research work was stopped by an attack of cataract in both eyes (1890), and though a few specimen paragraphs of his projected History were set up in type in 1888, he completed in manuscript only three and a half chapters, covering the years B. C. 35 15, and he never resumed the work after 1890; his other research, too, was hereafter limited to detached points in Roman imperial history. On the other hand, he joined actively in administrative work, for which his strong personality and his clear sense fitted him at least as well as for research; he served on many Oxford boards, was a member of the Hebdomadal Council from 1879 to 1905, aided semi academic educational movements (he was a founder of the women's college Somerville Hall), and in 1897 accepted the presidency of his old college. Trinity. He was elected honorary fellow of Exeter in 1895, was an original fellow of the British Academy in 1902 and received the hon. degree of LL. D. at Aberdeen in 1906. He became F. S. A. in 1890 and was on the governing body of Abingdon School until 1895.