Кіріспе
Хавие (, بنو هوية, ) - сомалидің ең ірі кландық отбасы. Бұл кланның мүшелері дәстүрлі түрде орталық және оңтүстік Сомали, Сомалиленд, Джибути, Эфиопия (Сомали, Харар, Оромия және Афар аймақтары) және Кенияда (Солтүстік-Шығыс провинциясы, Шығыс провинциясы) тұрады. Олар сондай-ақ астанасы Могадишода да басым көпшілік болып табылады.
The Hawiye (, بنو هوية, ) is the largest Somali clan family. Members of this clan traditionally inhabit central and southern Somalia, Somaliland, Djibouti, Ethiopia (Somali, Harar, Oromia and Afar regions) and Kenya (North Eastern Province, Eastern Province). They are also the majority in the capital city, Mogadishu.
Шығу тегі
Сомалидің көптеген тайпалары сияқты, Хавие өздерінің ата-бабаларын Мұхаммед пайғамбардың (c. 570 632 c. no) және Әли ибн Әби Талибтің (c. 600 661 c. no) ағасы Әкыл ибн Әби Талибке (c. 590 629 c. no) жалғастыра алады. Олар өздерінің ұрпағын ақыл арқылы Самале арқылы (сомали атауының көзі), солтүстік малшы кландардың ата-бабасы деп саналады, мысалы, Хавие, Дир және аналық желі бойынша Дир, Исак және Дарод арқылы. Хавие сомалилері Қызыл теңіз, Аден шығанағы және Үнді мұхитының кушит тілінде сөйлейтін халықтарымен де ұзақ уақыт бойына жақын қарым-қатынаста болып, ежелгі протосомалиялық Куш, Пунт және Макробия патшалығын құрады.
Тарату
Хавиелер сомалиялықтардың ең ірі кланы болып саналады және Сомалидегі көпшілікті, сондай-ақ Кенияның NFD аймағындағы көпшілікті құрайды. Хавиелердің шығу тегі мен дәстүрлі отаны Эфиопияның Сомали аймағында деп есептеледі, онда оның алдында оның Самале ата-бабалары Джибути мен Сомалиленд арасындағы аймақтарға келіп, оңтүстік-шығысқа және Шабелле аңғары бойына түсіп кеткен. Сомалиде Хавие субкландары Хиран аймағындағы Беледвейне Шабелле өзенінің құнарлы жерлерінде және Могадишудан оңтүстікке қарай, ежелгі порт қаласы Хобёдан солтүстікке қарай, шөлді орталық Мудуг аймағында орналасқан. Хавиелер Сомалидің Хиршабелле штатында көпшілік болып табылады, ал Галмудугта Хавиелер көпшілік болып табылады, сондай-ақ Хабар Гидир, Абгаал, Дудубле және Мурусаде сияқты кейбір Хавие кландары бар. Хавиелер Оңтүстік-Батыс штатының екінші көпшілік аймағында да бар. Олар Джоббаландта да кездеседі. Хабар гиддерінің Фикишин субкланы Сомалилендтің Суол аймағын мекендейді. Хавиелер дәстүрлі туған жері Эфиопияда да өмір сүреді, Эфиопияның Сомали аймағында, сондай-ақ Оромия аймақтарындағы Бабиле және Ими сияқты қалаларда едәуір халық тұрады. Сомали облысының оңтүстік бөлігінде Хауие 9 аймақтың 2-інде, атап айтқанда Либен аймағында және Шабелледе басымдылықта тұрады. Хавиелер басқа аймақтарда да кездеседі, мысалы, Долло, Джарар, Ситти және Джиджига аймағы. Олардың аз бөлігі Афар аймағында да кездеседі. Кенияда Хавиелерді Кенияның Солтүстік-Шығыс провинциясында (Кения) кездестіруге болады, онда Дегуди кланы Кениядағы сомали кландарынан 3-ші көпшілік және Ваджир аймағындағы көпшілік, содан кейін тағы бір Хавие кланы, Ажуран және одан кейін Муруле. олар Кениялық санақта көрсетілгендей, Мандера аймағының көпшілігі. Хавидің ірі қалаларына Сомалидің астанасы Могадишо, Беледвейне, Джоухар және Мандера кіреді.
Сұлтандықтар
Хавиеден түрлі сұлтандар шыққан, олардың кейбіреулері Африка мүйізінің үлкен бөліктерін биледі. Олардың кейбіреулері: Хавидің Ажуран суб-кланның басшылығымен болған Ажуран сұлтандастығы. Айрықша айтсақ, Ажурандар Джамбель Хауиедің бір бөлігі деп айтылады, бірақ XVII ғасырдың аяғы мен XVIII ғасырдың басында қазіргі Хауие аумақтарынан тарихи қақтығыстарға байланысты, әсіресе Оңтүстік Орталық Сомалиде жер аударылды. Ли Кассанелли өзінің 1982 жылғы "Сомали қоғамының қалыптасуы: пасторальдық халықтың тарихын қайта құру, 1600-1900" кітабында еш уақытта Ажурандықтарды Хавие кланы династиясының бұрынғы басшылары деп атайды. Олар орта ғасырларда Африка мүйізінің үлкен бөлігін билеген сомали мұсылман сұлтанына қарасты. Сомали теңіз кәсіпорнының ежелгі және ерте ортағасырлық кезеңдерінен басталған сауда жолдары нығайтылды немесе қайта құрылды, ал шығыс Азия, Оңтүстік Азия, Еуропа, Таяу Шығыс, Солтүстік Африка және Шығыс Африканың көптеген патшалықтары мен империяларынан кемелермен шығыс сауда және сауда жағалауындағы провинциялар гүлденді. Ажуран империясының Африка мүйізіндегі ықпал ету сферасы аймақтағы ең ірілердің бірі болды. Империя оңтүстік Сомали мен Шығыс Эфиопияның көп бөлігін қамтыды, оның аумағы солтүстіктегі Хобёдан батыстағы Келафоға дейін, оңтүстіктегі Кисмайоға дейін созылды. Хираб имаматы, Якуби әулеті деп те аталады, оны Хауиедің Хираб суб-кландары басқарды. Ол имам Омар құрған, ол Ажуранға қарсы көтеріліп, жеңіске жетіп, тәуелсіз патшалық құрды. 1700 жылы Хирааб және басқа да тайпалар Шабелле аңғарынан Мүдугтың құрғақ жерлеріне және Могадишудың Хобёге қарай жағалау аймақтарына дейін созылып жатқан үлкен аумақты иеленді. Ажураның құлдырауынан кейін Хираб кем дегенде екі ғасыр бойы тәуелсіз билік орнатқан. Ол ресми ортағасырлық бюллетеньдерде Regno di Magadozo немесе Магадоксо патшалығы деп аталды және олардың ең жоғарғы сатысында олар Үлкен Бенадирге ие болды. Бұл сұлтандықтар қазіргі Сомали, Кения және Эфиопияны биледі. Осы кезеңдердегі кішігірім Хауие сұлтандарына Силкис Ламма Джидле (Афгой) Султандатының оңтүстік билігі мен Вадалаанның Эль-Амир (Мерка) әулеті кіреді. Солтүстікте Бале сұлтандығы мен Ауса имаматы (оның алдында Хубат және Харар княздіктері) кіші сұлтандықтары Ажуран мен Каранле мүшелері басқарды. Осы ірі және кіші сұлтандықтар кезінде Сомали өркендеп, түрлі негізгі порт қалалары мен қалалар құрылды. Барлаушы Джон Кирк 1873 жылы Сомалидің оңтүстігіне келді. Бұл аймақ имамдық және геледилік сұлтандықпен билік құрған үлкен экономикалық өркендеу кезеңінде болды. Кирк Моғдасихуде билік құрған Имам Махмудпен кездесті. Моғдасиху хирабы мен Ахмет Юсуф бастаған Геледи сұлтандарының арасындағы сауда өркендеп жатты. Керк басқа да көптеген нәрселерді байқады. Шамамен 20 үлкен дху Могадишу мен Меркада тиісінше ішкі аймақтағы Геледи фермаларынан өндірілген астықпен толтырылды, сауданың көп бөлігі Занзибарға бағытталды.
The Ajuran Sultanate, which was led by the Ajuran sub clan of the Hawiye. Specifically the Ajuran are said to be part of the Jambelle Hawiye but became displaced from modern Hawiye territories in the late 17th to early 18th centuries due to historical conflict particularly in South Central Somalia. Lee Cassanelli in his 1982 book "The Shaping of Somali Society: Reconstructing the History of a Pastoral People, 1600 1900" often refers to the Ajuran as former leaders of a Hawiye clan dynasty. They belonged to the Somali Muslim sultanate that ruled over large parts of the Horn of Africa in the Middle Ages. Trading routes dating from the ancient and early medieval periods of Somali maritime enterprise were strengthened or re established, and foreign trade and commerce in the coastal provinces flourished with ships sailing to and coming from many kingdoms and empires in East Asia, South Asia, Europe, the Near East, North Africa and East Africa. The Ajuran Empire's sphere of influence in the Horn of Africa was one of the largest in the region. The empire covered much of southern Somalia and eastern Ethiopia, with its domain extending from Hobyo in the north, to Qelafo in the west, to Kismayo in the south. The Hiraab Imaamate, also known as the Yacquubi Dynasty, which was governed by the Hiraab sub clan of the Hawiye. It was founded by Imam Omar who successfully rebelled and defeated the Ajuran and established an independent kingdom. By 1700, the Hiraab and other clans occupied a large territory stretching the interior from the Shabelle valley to the arid lands of Mudug and to the coastal areas of Mogadishu towards Hobyo. After the immediate fall of the Ajuuraan, the Hiraab established an independent rule for at least two centuries. It was called Regno di Magadozo or the Kingdom of Magadoxo in official medieval bulletins, and at their peak, they would go on to dominate what became Greater Benadir. These sultanates both ruled over present day Somalia, Kenya and Ethiopia. Minor Hawiye sultanates throughout these periods include the southern reigns of the Lama Jidle (Afgoi) Sultanate of the Silcis and the El Amir (Merca) dynasty of the Wadalaan. In the north, minor sultanates of the Sultanate of Bale and the Imamate of Aussa (preceded by Hubat and Harar principalities), were led by members of the Ajuran and the Karanle, respectively. Under these major and minor sultanates, Somalia flourished and various key port cities and towns were created. Explorer John Kirk arrived in southern Somalia in 1873 during a period of great economic prosperity with the region being dominated by the Imamate and the Geledi Sultanate. Kirk met Imam Mahmood who reigned over Mogadishu. Trade between the Hiraab of Mogadishu and the Geledi Sultanate led by Ahmed Yusuf was flourishing. Kirk noted a variety of other things. Roughly 20 large dhows were docked in both Mogadishu and Merka respectively filled with grain produced from the farms of the Geledi in the interior with much of the trade being destined for Zanzibar.
Сомалидегі рөлі мен ықпалы
Хавие тарихи жағынан Сомалиде маңызды рөл атқарды. Сомалидің негізін қалаушылардың көпшілігі Хавиеден шыққан. 1960 жылы Тәуелсіздік алған кезде алғашқы Президент, Премьер-Министр, Парламент спикері және Сомали әскерінің атасы Хавие болды. Аден Адде - алғашқы президент, ал спикер - Удижин. Бірінші премьер-министр Абдуллахи Иса Хабар Гидир болды. Сомалидің әскери қызметкері Дауд Абдулл Хирсидің әкесі Абгал болды. 1969 жылы қазан төңкерісін бастаған бригадир генерал Салаад Габире Кедие. 1991 жылы төңкеріс жасаған президенттің мұрагері, Жоғарғы революциялық кеңестің президенті Сиад Барреді құлатып, қуған әскери басшы, кейіннен АҚШ-тың басқыншы күштерін жеңіп, жеңгенге дейін (1993 - 1995) генерал Мохамед Фарра Айдид болды. Содан бері Хавиеден тағы бес президент пен төрт премьер-министр шықты. Хавие элитасы Сомалидің көтерілісі кезінде SODAF, SSDF және Сомали ұлттық қозғалысының (SNM) қамқорлығымен президент Сиад Барредің азаматтық дәуірден кейінгі диктатурасына қарсы тұруда жетекші рөл атқарды. Еліміздің қалған бөлігіндегі бұрынғы диктатура кезінде басқа кландарды жалмап кеткен ұзақ уақыттан бері жалғасып келе жатқан кландық қақтығыстар 90-шы жылдардың аяғында жалғасты. Соңғы жеңімпаздар автономиялы аймақтық мемлекеттер (Сомалиленд және Пунтленд) құрды. 1991 жылы Джибутиден құрылған және астанада алмастырылған 2 уақытша үкіметке қарамастан, 1991 жылы Әли Махди Мұхаммед пен Абдиқасим Салад Хасан (Хабаргидир) Хавие президенттіктерімен, 14 ұлттық бейбітшілік конференциялары және 3 жылдық БҰҰ / АҚШ гуманитарлық және бейбітшілік интервенциясы (1992 - 1995), Могадишо азаматтық соғысы 2006 жылға дейін тұрақсыз күйде қалды. Бұл халықтық Ислам соттары одағының (ICU) пайда болуына әкелді. Бірақ тіпті өзінің орташа басшылығымен және революциялық үндеуімен, халықаралық қоғамдастық, АҚШ-тың терроризмге қарсы жаһандық соғысы науқанынан жігерленіп, тарихи зиянды эфиопиялық оккупацияны ICU-ны құлату үшін қолдады және 2004 жылы Кенияда құрылған және Бейдоа қаласына көшуге дейін онда орналасқан, халықаралық деңгейде танылған, әлсіз уақытша федералды үкіметті (TFG) қолдады. ТМГ көршілес Эфиопия мен Кенияға арқа сүйеген, олардың федерализм принциптерін қабылдап, әсіресе Эфиопия Федеративтік Республикасының мемлекеттік құрылымын еліктеген кезде, ICU-ның орташа басшылығы Жибути мен Эритреяға жер аударылып, ақырында жаңа атпен билікке оралды, Сомалиді азат ету альянсы (ARS) және эфиопиялық оккупацияны сәтті аяқтады. Кейінгі уақыттағы үкіметтерде коалиция құрылды, ал жаңа қиындықтар радикалды "Аль-Шабааб" тобынан туындады, ол "Аль-Каида" ұйымына қарасты "Такфир" тобы, ол бомбалаумен танымал, бірақ қарттар, әйелдер мен балаларды аямайды, бірақ тек үкімет пен оның серіктестерімен соғысады деп мәлімдейді. Хавие сомали қоғамының көптеген маңызды салаларында, мысалы Бизнес және Медиа секторында көрнекті орын алады. Мысалы, "Америка дауысының" сомали тіліндегі редакторы Абдирахман Ябаров туысы. Юсуф Гараад Омар он жылдан астам уақыт бойы BBC сомали тілінің төрағасы болған және оның биліктегі кезінде оның өркендеуіне көмектескен, сонымен қатар оның мүшесі. Сондай-ақ, ірі ұлттық корпорациялардың басшылары Jubba Airways және Hormuud Telecom. Қазіргі уақытта Хавие Галмудуг, Хиршабелле және Бенадир (Могадишу) аймақтық мемлекеттерінде, сонымен қатар Сомалиде және жалпы сомали халқының арасында жетекші рөл атқарады.
Тарих
ХІІ ғасырдағы жазушы Әл Идрисидің айтуынша, Хауие кланы Рас-Хафун мен Мерка арасындағы жағалау аймақтарын, сондай-ақ төменгі Шабелле өзенінің төменгі алабында тұрған. Әл Идрисидің Хавие туралы сөздері Африканың мүйізінде белгілі бір сомалилік топқа қатысты алғашқы деректі сілтеме болып табылады. Кейінгі араб жазушылары да Хауие кланына Мерка мен төменгі Шабелле аңғарына байланысты сілтеме жасайды. Мысалы, Ибн Саид (1214-74) Мерканы Хавиелердің астанасы деп санайды, олар өзен жағалауындағы елу ауылда өмір сүрді, оны ол "Могадишудің Нил өзені" деп атады, бұл Шабелле өзеніне айқын сілтеме. Сомалидің кландық отбасылары немесе кландары ретінде танылған Хавия мен Гаргеданы атап өту керек. Екі топ та Бале сұлтандығында ұзақ уақыттан бері қалыптасқан сияқты: Меркадан келген алғашқы көшіп келушілер Хавия билеген аймақтан басталды және ауызша дәстүрлер Гаргеданы 1530-шы жылдардағы " қасиетті соғыс " уақытымен байланыстырады. Раханвейнмен бірге Хавие кланы 13 ғасырда Оңтүстік Сомали мен Шығыс Эфиопияның көп бөлігін басқаратын Ажуран империясының бақылауына түсті. Оның аумағы солтүстіктегі Хобёдан батыстағы Келафоға дейін, оңтүстіктегі Кисмайоға дейін созылды. Орта ғасырлық жазушылар үшін Ажан жағалауы ретінде белгілі Гарольд Маркус 15 және 16 ғасырларда қазіргі оңтүстік-шығыс Эфиопия мен оңтүстік Сомалидегі қауымдастықтарды кеңейту мен исламдастыруда Хавие бастаған одақтың рөлін мойындады. Хавиелер солтүстік Ифат сұлтандығының ерте тарихында императорлар Зара Якуб пен Амда Сейонның тұсында кездеседі. Амда Сейонға соғыс жариялаған Ифаттың Сабр ад Дини шайқасқа 15 атақтыны шақырды, 8-ші атақты - Харла патшасы, 9-шы атақты - Хубат патшасы. Автор Филип Бриггс пен эколог профессор Марко Виганоның "Эфиопияға жолдама" атты ең танымал саяхат және туризм кітапшасына сәйкес, Гурсум, Сомали (вореда) аузында орналасқан және Бабиль арқылы ең оңай қол жетімді болған Кундудо (Кундура) тау тізбегі ежелгі Хубаттың жері болды, ол Хавие қонысы аймағы, әсіресе, Оңтүстік-Шығысқа қарай, сондай-ақ тарихи тұрғындар мекендеген. Қазіргі Шығыс Харарга аймағында әлі күнге дейін Хави ата-бабаларының есімдерін алған көптеген ескі қалалар мен ауылдар кездеседі. Адал сұлтанаттан Ифат сұлтанатқа дейін Хавиелер көшбасшылар мен сарбаздар ретінде көрнекті орын алды, бұл 16-ғасырда Эфиопияны жаулап алу (Футух Аль-Хабаша) болды. Эфиопияның ең танымал және көп оқылатын тарихшысы, Хайле Селассие кезінде білім, өнер және мәдениет министрі және Ұлттық кітапхананың деканы Такла Садик Мекурия, "Эфиопия тарихы; Нубия, Аксум, Загое Аше Якунно Амлак билік құрған уақытқа дейін" атты кітабының авторы, 1961 жылы 950 беттік кітапты Имам Ахмад ибн Ибрахим әл Газидің өмірі мен заманына арнаған (Ахмед Гурей немесе Мохамед Грагне, Африканың Атилласы және Зейланың патшасы) және сонымен қатар Малассай армиясының элиталық негізгі отбасы бірлігінің тарихы Грагн соғыстары туралы "Я Грагн Варра" (Грагнның жаулары) деп аталатын монографиясында арабтардан алынған дәлелдерге сүйене отырып, Сикхаб Уддин мен Джангел Сарсаның хроникасына сүйенеді. Дагазмак Варгнаның делдалдығы арқылы ол Харардың қысқаша қолжазба тарихын (өзінің Fatah Madinat Harar қолжазбасында) бірнеше еуропалық мекемелер үшін жасаған және бірнеше сақталған араб қолжазбаларын сақтайтын Харардың ең аға беделді ғалымы Ахмет Әли Шамимен сұхбат жасады. Бұл туралы Ауса хроникалары мен Манфред Кропп, Лейла Сабақ, Берхану Камал және басқалар жазған кітаптарда да кездеседі. Грагннің әйелі сонымен қатар маңызды туысы, Зеиланың және Балаудың билеушісі, Каранле субкланының қызы болды. Бұл Бале тайпаларының тобы ретінде саналады және жалпы эфиопиялық аудармадан шыққан. Мысалға 10-ғасырдағы мұсылман дінін қабылдаған ефиоп хроникасын қараңыз. Ғасырлар бойы соғыспен әлсіреген Хавидің бір бөлігі Сомалидің ішкі аймағында күшті болып қала берді. Хавияның кейбір топтары Грэгннің джихадынан бұрын және оның кезінде оңтүстікке көшіп барғандықтан, олардың белгілі бір теократиялық ұғымдарды өзімен бірге әкелгені мүмкін. Шынында да, Ажуран Каллафо айналасындағы аймақта вакил (губернатор) ұстады. Бұл аймақ Хавияның дәстүрлі отаны ғана емес, сонымен қатар Харар және Бенадир әмірліктерінің арасында географиялық тұрғыдан ортада тұрды, бұл саяси және діни идеяларды беру үшін идеалды байланыс болды. Сомалидің әлеуметтік дамуы мен ерте тарихы бойынша автор Энрико Серули Ажуран сұлтандығының пайда болуы мен мұрагерлігі т�...
and ecologist professor Marco Viganó, the Kundudo (Qundhura) mountain ranges which sits at the mouth of Gursum, Somali (woreda) and easiest to access via Babile was the locality of ancient Hubat, an early Hawiye settlement area pre dating and surrounding Harar particularly towards the South East and also historically inhabited by nomadic highland Hawiye clans who had turned to farming and cultivation during the rainfall season according to J. Spencer's "Islam in Ethiopia" where they later repelled and neighboured the Oromo Invasions. Many old towns and villages bearing Hawiye ancestral names can still be found in the modern Eastern Hararghe region today. With Adal Sultanate succeeding Ifat Sultanate, the Hawiye figured prominently as leaders and soldiers in what culminated to become the 16th century conquest of Ethiopia (Futuh Al Habasha). The most famous and widely read Public Historian of Ethiopia, former Minister of Education, Arts & Culture and Dean of the National Library under Haile Selassie, Takla Sadiq Mekuria, author of the "History of Ethiopia; Nubia, Aksum, Zagoe till the Time of the Reign of Aşe Yækunno Amlak", had state devoted the largest study a 950 page book in 1961 to the life and times of Imam Ahmad ibn Ibrahim al Ghazi (known as Ahmed Gurey or Mohamed Gragne, the Atilla of Africa and the King of Zeila) as well as the history of the elite core family unit of the Malassay Army in his rough monograph on the Gragn Wars called "Ya Gragn Warara" (The Conquests of Gragn), in it he draws on the evidence from Arab Faqih Sihab Uddin and the chronicles of Sarsa Dengel. Through the mediation of Dagazmac Wargnah he interviewed Ahmed Ali Shami, the most senior authoritative scholar of Harar to have produced the concise manuscript history of Harar (in his Fatah Madinat Harar manuscript) for several European institutions and maintains several preserved Arabic manuscripts, which all provide the only extensive family tree and genealogical known tradition of 8 generations of the father and relatives of Gragne's lineage from the Karanle Hawiye branch with his mother stated to be of the ethnic Harla. This is also found in the Aussa chronicles and books authored by Manfred Kropp, Layla Sabaq and Berhanu Kamal and others. Gragne's wife was also the daughter of Emir Mahfuz, an important relative, ruler of Zeila and a Balaw, a Karanle subclan also listed as a group of tribes from Bale and a commonly Ethiopian mistranslation of the Coptic Christian synaxarium of Alexandria's "muslim badawī (bedouin/nomadic descent)" for Muslims in Egypt, Sudan, Somalia and the Red Sea Gulf. See example Ethiopian chronicles of 10th century Muslim convert Saint George the Egyptian Balaw. Weakened by centuries of northern conflict, a fraction of the Hawiye of the post Adal Harar Emirate continued to remain powerful in the Somali interior and would later form a dynasty of jurists in early modern Zeila. Since sections of the Hawiyya were migrating southward before and during Gragn's jihad, it is not inconceivable that they brought certain theocratic notions with them. Indeed, the Ajuran maintained a wakil (governor) in the region around Qallafo. This area was not only the traditional Hawiyya homeland, but also stood midway geographically between the emirates of Harar and the Benaadir, an ideal link for the transmission of political and religious ideas. Enrico Cerulli, an Author on key Somali social development and early history, mentions the following passage on the birth and succession of the Ajuran Sultanate. The oral sources also provide us with recurrent themes that point to certain structural features of Ajuran rule. The descendants of the Ajuraan (among which are the Gareen imams) can therefore be understood to have inherited the spiritual (Islamic) and the secular (numerical) power provided by the alliance of the first three Hawiyya "brothers". Ajuran power reposed on the twin pillars of spiritual preeminence and Hawiyya kinship solidarity, a potent combination in the Somali cultural context. In historical terms, a theocratic ideology superimposed on an extensive network of Hawiyya affiliated clans helped uphold Ajuran dominance over a wide region. The Darandoolle, it should be noted, were part of the Gurqaate, a clan section collateral to the Jambelle Hawiyya from whom Ajuran (and Gareen) is said to have been descended. Intermarriage among the descedants of these uterine brothers on the one hand helped reinforce the solidarity of the Hawiyya. On the other hand, competition between collateral lines was very common in Somalia, particularly where the titular leadership of a larger clan confederation was at stake. Such a struggle for the dominant place within the Hawiyya dominated Ajuran confederation may also be reflected in the rise of the Silcis and El Amir in the later years of Ajuran rule. Both are said to have been descedants of Gurqaate Hawiyya, as were the Abgaal Darandoolle. Thus it can be argued that the dominant groups which appeared toward the end of the Ajuran era—the Darandoolle near Muqdisho, the Silcis near Afgooye, and the El Amir in Marka—represent the partition of the Ajuran imamate among collateral Hawiyya sections. Or perhaps one branch of the Hawiyya—namely the Gurqaate—forcibly replaced another (the Jambelle) as leaders of the clan. The Hiraab Imamate was the main successor state of the Ajuran Sultanate. The reason for their rebellion was the Ajuran rulers, in the end, became extremely prideful, neglected the sharia law, and imposed a heavy tax on their subjects which was the main reason for the rebellion. Other groups would follow in the rebellion which would eventually bring down Ajuran rule in the inter riverine region and Benadir coast. Lee Cassanelli in his book, The Shaping of Somali society, provides a historical picture of the Hiraab Imamate. He writes:
"According to local oral tradition, the Hiraab imamate was a powerful alliance of closely related groups who shared a common lineage under the Gorgaarte clan divisions. It successfully revolted against the Ajuran Empire and established an independent rule for at least two centuries from the seventeen hundreds and onwards. The alliance involved the army leaders and advisors of the Habar Gidir and Duduble, a Fiqhi/Qadi of Sheekhaal, and the Imam was reserved for the Mudulood branch who is believed to have been the first born. Once established, the Imamate ruled the territories from the Shabeelle valley, the Benaadir provinces, the Mareeg areas all the way to the arid lands of Mudug, whilst the ancient port of Hobyo emerged as the commercial border and Mogadishu being its capital for the newly established Hiraab Imamate in the late 17th century. Soon afterwards, the entire peninsula was snapped up by Colonial powers and it led to the birth of a Modern Somalia. However, the Hiraab hereditary leadership has remained intact up to this day and enjoys a dominant influence in national Somali affairs.