Кіріспе

Ежелгі грек мифологиясынан әңгіме [[Файл:Аполлон және Дафна, Casa dell Efebos (Domus P. Cornelius Tages) бөлмесі, Помпеидің оңтүстік қабырғасындағы фреска. jpg jpgggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggggg Бұл Овидияға дейінгі көзді көрсетеді. Оны римдік авторлар махаббат виньеткасы түрінде қайта айтып берді.

Тарих

Бұл аңыздың ең көне көзі - біздің заманымызға дейінгі 1-ғасырда өмір сүрген грек ақыны Парфений, бірақ ең танымал және лирикалық әңгіме Рим ақыны Овидийдің "Метаморфозалар" (I.438567) жинағында жазылған.

Мақсаты

Бұл аңыз лавр ағашының шығу тегі мен оның Аполлонмен байланысын түсіндіреді, дегенмен "Аполлон Дафна аңызына дейін лаврмен байланысты болды".

Питонның жеңілісі (I:438472)

Аполлон мен Дафнаның оқиғасы адамзатқа қасірет төндірген зор жыланды Аполлон өлтіргеннен кейін орын алады. Аполлон Питонды 1000 жебемен тесіп, оның өлі денесінің үстіне Дельфи ғибадатханасын құрды. Бұл ғибадатханада әйгілі оракул Питфия тұратын. Жеңімпаздар алдымен емен гүлшоғырымен марапатталды, өйткені лавр әлі болмаған.

Аполлон Дафнаны көреді (I:473503)

Аполлонның қарындасы Артемидаға (Диана) еліктеген Дафна өзінің көптеген болашақ сүйіктілерін қабылдамады, оның орнына орманда, орманды зерттеуде және аң аулауда уақытын өткізуді жөн көрді. Артемидаға еліктеуіне байланысты ол өзін мәңгілік пәктікке арнаған. Оның әкесі, өзен құдайы Пеней, қыздың үйленіп, немере тууын талап етті. Алайда, ол әкесіне үйленбей тұруға рұқсат етуді сұрады; ол ақырында келіседі, бірақ оған сұлулығы болашақ талапкерлердің оған ымдау жасауына кедергі келтіретінін айтады. Аполлон оны орманнан көрген кезде ғашық болады. Оның алдын ала көре білу қабілеті, оның ізденісінің түпкі нәтижесін алдын ала айта алмауды болдырмайды. Ол тез шақырып, оған қарай жүгіреді, бірақ қыз бірден "ауадан да жылдам" қашады да, "қайта шақырып" жатқан күйеуінің сөздеріне қарсы тұрады.

Аполлон Дафнаны қуып, онымен бірге болуды сұрайды (I:504524)

Аполлон оның кім екенін білгендей көрінеді, ол әлі оны кімнің қуып жүргенін білмегенімен, "Пеней қызы нимфа, күте тұрыңыз, өтінемін! Сендерді қуып жүрген мен жау емеспін". Ол қыздың олжаның жыртқыш аңнан қашқанын айтады, бірақ оған сүйіспеншілікпен және онымен бірге болуды қалайды, оны жоймайды, сондықтан ол оған жанашырлық танытуы керек. Ол кейін оны қууда жарақаттанып, өзін кінәлі сезінуден қорқатынын айтады, сондықтан егер ол баяуласа, ол да солай болады, бірақ ол жалғастырады. Ол өзінің кім екенін ашты. Ол жай ғана кездейсоқ шаруа немесе қойшы емес екенін айтты. "Дельфи жерлері менің, Кларос пен Тенедос, және Патара мені патша деп мойындайды. Юпитер менің әкем. Мен арқылы өткендер, қазіргілер, болашақтар ашылады. Мен арқылы арқандар әнге сай үндеседі". Ол өзінің жебе ату шебері және медицинаның қамқоршысы болғанына қарамастан, "менен де шынайы жебе менің еркін жүрегімді жаралады! Бірақ махаббатты ешқандай шөппен емдеуге болмайды. "Айда бармақ" оң жақтағы "Аполлон мен Дафна" сол жақтағы "Аполлон мен Дафна"

Дафна лавр гүлін алады (I:525552)

Аполлон оған әрдайым ілесіп, қалуға жалбарынды, бірақ нимфа оны қабылдамай қалды. Олар жарыста теңдей болды, бірақ Эрос араласып, Аполлонды толық жылдамдыққа жеткенше алға итермеледі. Ол қызды ұстауға ұмтылады, бірақ қыз қашып құтылып, жылдам жүгіреді. Эрос Аполлонға қанаттар беріп, оған көмектеседі, содан кейін Дафнаның иығына ілінеді. Олар көп ұзамай көз алдында оның әкесінің сулары болды. Ол қашып құтылудың алдында тұтқындалып жатқанын сезініп, шаршап, қашып құтылудың күшінен айырылып, жағаға қарай жүгіріп кетті де: "Маған көмектесіңіз, әке! Егер өзендеріңнің құдайлық күші болса, мені өзгерт, Өте жақсы көретін осы сұлулықты жой!" Жылаудың аузынан шыққаннан кейін ғана ол "аяқ-қолдарын қатты дымқылдатып, кеудесін жіңішке қабықпен жауып, шашы жапыраққа, қолы бұтаққа айналды, аяғы бір сәт бұрын баяу өсіп келе жатқан тамырларға қатты жабысып қалды, оның бет-әлпеті шатырда жоғалды". Ол лавр ағашына айналды.

(19/08) Аполлон лавр гүлін құрметтейді (I:553567)

Аполлон тіпті осы күйінде де оны жақсы көретін. Ол ағаш діңін ұстап, әйелдің жүрек соғуын сезінді. Ол қабық сүйгенге тырысты, бірақ ағаш одан әлі де созылып кетті. Дафнаның айқын қорқынышына және оны өзінде қалдыруды талап еткеніне қарамастан, Аполлон оны мәңгілікке құрметтеуге ант берді: "Жанағанша өліп аламыз. Сен менің мәңгілік асыл ағашымсың". Ол оның жапырақтарын шашымен киетінін, оның ағаштан садақ пен лира жасайтындығын және оның бұтақтарынан жасалған тәж патшалықтардың және ойын мен шайқаста жеңімпаздардың басын безендіретінін айтады. Аполлон өзінің мәңгілік жастық пен өлместік құдіретін Дафнаны мәңгі жасыл етіп жасауға қолданды, "сен де өшпес жапырақтардың сұлулығын киесің". Лавр бұтақтарын иіліп, жапырақтары секілді, беріліп кетті. Ол онымен бірге өртеп жібергісі келмейді.