Кіріспе
Комсомольская (Комсомо́льская) - Мәскеу метро станциясы, Красносельский ауданы, Орталық әкімшілік округ, Мәскеу. Ол "Колцевая" желісінде, Мира проспектісі мен Курская стансаларының арасында орналасқан. Станция ең көп жүретін Мәскеу көлік торабының астында орналасқан, ол Ленинград, Ярославский және Казанский темір жол терминалдарына қызмет көрсетеді. Осыған байланысты станция бүкіл жүйедегі ең көп жұмыс істейтін станциялардың бірі болып табылады. Ол 1952 жылы 30 қаңтарда желісінің екінші кезеңі ретінде ашылды.
Komsomolskaya (Комсомо́льская) is a Moscow Metro station in the Krasnoselsky District, Central Administrative Okrug, Moscow. It is on the Koltsevaya line, between Prospekt Mira and Kurskaya stations. The station is located under the busiest Moscow transport hub, Komsomolskaya Square, which serves Leningradsky, Yaroslavsky, and Kazansky railway terminals. Because of that, the station is one of the busiest in the whole system. It opened on 30 January 1952 as a part of the second stage of the line.
Құрылыстың дамуы
Колцевая желісінің бірінші оңтүстік сегментіндегі станциялар нацистік Германияны жеңуге арналған, ал солтүстік сегменттегі (Белорусская Колцеваядан Комсомольскаяға дейін) станциялар соғыстан кейінгі еңбек тақырыбына арналған. Комсомольскаяны Алексей Щусев 1941 жылы 7 қарашада Иосиф Сталиннің тарихи баяндамасының иллюстрациясы ретінде жобалаған. Сталин өзінің сөзінде Александр Невский, Дмитрий Донской және басқа да әскери басшыларды еске алды. Осы тарихи тұлғалар ақырында Комсомольская мозаикасында пайда болды. Станцияның дизайнының алғашқы түбірлерін Шчусевтің 1944 жылғы жобасы бойынша табуға болады, ол таза Петропавл бароккосында, XVII ғасырдағы Голландияның алтын дәуірінің жергілікті бейімделуі. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін 1944 жылғы жобалар тасталды және Колцева желісінің станциялары сол кезеңнің негізгі сталиндік стилімен аяқталды. 1949 жылы қайтыс болған Шчусев өзінің барокколық нонц ордасын сақтап қалды. Комсомольская - Щусевтің алғашқы және жалғыз метро станциясы. Бастапқыда станция дәстүрлі терең пилон типінде жоспарланған. Кейіннен Шчусев бетонды ауыр бағаналарды мармар плиткалармен қапталған сегізбұрышты болат бағаналармен ауыстырып, кеңірек ашық кеңістікті құрды. Шчусевтің өлімінен кейін станцияны Виктор Кокорин, А. Заболотная, В. Варварин және О. Великорецкий және мозаиканың авторы Павел Корин толықтырды.
Сәулет және сәндік
Екі теміржол вокзалының арасында орналасқан үлкен вестибюльден басталатын ғимараттың үстінде үлкен сегізбұрышты күмбез және үлкен жұлдызмен тәжтелген шпиль және стильді Коринф бағаналары бар толық биіктіктегі портик бар. Барокко стиліне тән әшекейлер, бай шамдар мен шамшырақтар арасында екі эскалатор төмен түседі, біреуі ескі 1935 жылғы Комсомольская Радиальная станциясына, ал екіншісі осы станцияға апарады. Платформа деңгейінде сары түске боялған фриздермен бірге барокколық төбе бар. Үлкендетілген бөшкелік күмбезді 68 сегізбұрышты бағаналар ақ мәрмәрмен қапталған және барокколық пилястрлармен шатырланған. Платформаны шамдар және орталық және платформалы залдардың нишаларында орналасқан қосымша жасырын элементтер жарық етеді. Дизайн тақырыбы - Ресейдің бостандық пен тәуелсіздік үшін тарихи күресі - Павел Кориндің сегіз үлкен шың мозаикасында көрініс тапқан. Кориндің айтуынша, бұл идеяны Иосиф Сталин 1941 жылы Мәскеуде өткен парадта сөйлеген сөзінен алған. Сол жерде ол Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы кезеңіндегі апатты шығын кезінде жауынгерлерді орыс ата-бабаларының тарихи ерліктерін есте сақтауға талпындырды. Хронологиялық тұрғыдан мозаикалар келесідей: 1242: Александр Невский мұз үстіндегі шайқастан кейін. 1380: Дмитрий Донской Куликов шайқасынан кейін. 1612: Қиындық кезең аяқталғаннан кейін Кузьма Минин мен Дмитрий Пожарский. 1799: Александр Суворов Альп тауларын кесіп өткеннен кейін. 1812: Бородино шайқасынан кейін Михаил Кутузов. 1945: Мұндағы алғашқы мозаика Қызыл алаңда Қызыл армия әскерлерінің Кеңес армиясының әміршілігінен гвардиялық байрақты алуы болды, бірақ онда кейінірек мансабы мен мұрасы қайта бағаланатын кейбір командирлердің суреттері болғандықтан (оның ішінде Иосиф Сталин) мозаиканың көп бөлігі Владимир Лениннің Қызыл алаңда жиналысқа сөйлеген сөздерімен ауыстырылды, осылайша суретшінің күні 1917 және 1922 жылдар аралығындағы кезеңге ауыстырылды. 1945: Берлин шайқасынан кейін Рейхстаг ғимаратында Кеңес әскерлері (кейбіреулердің айтуынша, бастапқы баннерде Ленин мен Сталиннің профильдері салынған: соңғысы Ленинді қалдыру үшін алынып тасталды). 1945: Алғашқы сурет Кеңес әскерлерінің Ленин кесенесінің алдына тұтқынға алынған нацистік жалаушаларды лақтырып жатқан Жеңіс парадты бейнеледі. Алайда алтыншы мүсін сияқты осы мүсін де бірнеше рет қайталанып, өзгертілді. 1953 жылы Лаврентий Берия тұтқындалғанда оның көзілдірігі өшіріліп, бүкіл сурет алынып тасталды. 1957 жылы саяси дағдарыс Вячеслав Молотов пен Лазар Кагановичтің мансабының аяқталуына әкелген соң, олардың суреттері де соған ілесіп кетті. 1961 жылы Сталиннің жеке тұлғасына табынушылықтың аяқталуымен, 1963 жылдың басында бүкіл панел алынып тасталды, ал Корин оны қайтадан жобалап, сол мавзолейдің алдында нацистік байрақта тұрған қызды (аналық Ресейді бейнелейтін) қойды, ол бір қолында балға мен орақ, екіншісінде пальма бұтағын ұстап тұрды. Бұл мозаика 300 мыңнан астам плитадан құралған, салмағы 3 тоннадан асады. Негізгі мозаикалардың арасында әртүрлі қару-жарақ пен қару-жарақ бейнеленген алтын ескірген смальттан жасалған кішігірім мозаикалар бар. Бірінші топ - ежелгі ресейлік техникаға, екіншісі - Наполеон дәуіріне, ал үшіншісі - Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған. Платформаның соңында Владимир Лениннің бюсті орналасқан. Қызыл гранитпен қапталған платформаның ортасында екі өтпелі жол бар, оларды мәрмәр балюстрадалар қоршап, эскалаторлар бар, олар баспалдақ туннелі бар вестибюльге төмен түседі. Эскалатордың қарсысындағы қабырғада үлкен флуоресцентті мозаика, сонымен қатар Павел Корин, Жеңіс орденін бейнелейді, оның айналасында қызыл және жасыл байрақтар мен грузин түстері бар. 1951 жылы Павел Корин мен Алексей Шусевке стансадағы еңбегі үшін Сталиндік сыйлық берілді. 1952 жылы 30 қаңтарда станса Кольцевая желісінің екінші сатысында алғаш рет көпшілікке ашылды. 1958 жылы станция Брюсселдегі "Экспо-58" көрмесінің Гран-при ("Ұлы сыйлық") атағын алды.
1242: Alexander Nevsky after the Battle on the Ice. 1380: Dmitry Donskoy after the Battle of Kulikovo. 1612: Kuzma Minin and Dmitry Pozharsky after the end of the Time of Troubles. 1799: Alexander Suvorov after the Crossing of the Alps. 1812: Mikhail Kutuzov after the Battle of Borodino. 1945: The original mosaic here was of Red Army troops on Red Square receiving the Guards banner from Soviet army command, but because it contained images of some commanders whose careers and legacy would later be re evaluated (including Joseph Stalin) most of the mosaic was replaced with that of Vladimir Lenin addressing a meeting in Red Square, thus moving the date of the artwork to a period between 1917 and 1922. 1945: Soviet Troops on the Reichstag building after the Battle of Berlin (according to some, the original banner had superimposed profiles of Lenin and Stalin: the latter was removed to leave just Lenin remaining). 1945: The original image was of a Victory parade with Soviet soldiers throwing captured Nazi banners in front of Lenin's mausoleum. However, for the same reason as the sixth image, this image was retouched on several occasions. When Lavrenty Beria was arrested in 1953, his glasses were erased and then the whole figure was removed. Then in 1957, after the political crisis saw the end of the careers of Vyacheslav Molotov and Lazar Kaganovich, their images followed suit. Finally, after 1961 brought the end of Stalin's personality cult, in early 1963 the whole panel was taken down, and Korin redesigned it by placing a maiden (symbolising Mother Russia) standing on the Nazi banners in front of the same mausoleum, holding a hammer and sickle in one hand and a palm branch in the other. This mosaic is made of more than 300,000 tiles, takes up and weighs more than three tonnes. In between each of the main mosaics there are smaller ones made of gilded smalt depicting various weaponry and armour. One set is focused on ancient Russian equipment, a second on the Napoleonic era, and the third on World War II. At the end of the platform is a bust of Vladimir Lenin under an arch decorated with gilt floral designs and the Coat of arms of the Soviet Union. In the centre of the red granite covered platform are two passageways, surrounded by marble balustrades with escalators that descend into a lobby with a main escalator tunnel upwards to the Sokolnicheskaya line's Komsomolskaya station. On the wall opposite the escalator is a large fluorescent mosaic, also of Pavel Korin, depicting the Order of Victory surrounded by red and green banners and Georgian colours. In 1951 both Pavel Korin and Alexey Schusev were posthumously awarded the Stalin Prize for their work on the station, and on 30 January 1952 the station was opened to the public as the first on the second stage of the Koltsevaya line. In 1958 the station was awarded the Grand Prix ("Grand Prize") title of Expo '58 in Brussels.