Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
басқа да сол атаудағы базиликалар
other basilicas of the same name
Тарих
1686 жылы Фр. Клод Жан Аллуэз, С. Ж. жергілікті Потаватоми тайпасына қызмет ету үшін Сент-Мари көлінің оңтүстік жағалауында француз трапперлері мен қоныстанушыларымен бірге Сент-Мари көліне миссионерлік миссияларын құрды. Француздық католик миссионерлерін ағылшындар 1763 жылы француздық және үнділік соғысынан кейін аймақтан қуып шығарды, бірақ 1832 жылы Стефан Бадин Сен-Мари де Лакс қайта құрылды және Log Chapel салынды.
In 1686, Fr. Claude Jean Allouez, S. J., established the Ste Marie des Lacs mission on the south shore of the St. Mary's lake, in order to serve the local Potawatomi tribe along with French trappers and settlers in the area. The French Catholic missionaries were expelled by the British from the area following the French and Indian War in 1763, but in 1832 Ste Marie des Lacs was re established by Stephen Badin and the Log Chapel was built.
Алғашқы шіркеу
Қасиетті Қасиетті Эдвард Сорин, К.С.К. Нотр-Дам университетін құрды, қауым Стивен Бадин салған кішкентай бүркеме үйде діни қызмет өткізді. Бұл Сариннің 1843 жылы 19 наурызда Бадиннің бүркеме шіркеуінен шығысқа қарай және шамамен бірдей мөлшерде салынған үлкен бүркеме үймен ауыстырылды. Сориннің бүркеме шіркеуі өсіп келе жатқан колледждің қажеттіліктеріне сай тым кішкентай болып қалды, ал қаржы жетіспеуіне қарамастан, Сорин 1847 жылдың тамызында дұрыс шіркеу ғимаратының құрылысын бастауға шешім қабылдады. Мектеп басшылары жаңа ғимарат салуға 1500 доллар жұмсауды шешті. Жұмыс 1848 жылы 25 мамырда басталды, ал құрылыстың ашылуы келесі жылдың 12 қарашасында болды. Салтанатты құлшылық ету бір жылдан кейін, 1849 жылы 11 қарашада, Винсенн епискобы Морис де Сент-Палас төрағалық еткен. Ғимараттың ұзындығы 90 фут, ені 38 фут, биіктігі 20 фут, алдыңғы жағында екі мұнарасы бар, ол колледж ғимаратының жанында орналасқан. Ғимарат Карпентер готикасында салынған. Алқаның органында 1527 құбыр бар, ал мүсіннің бір бөлігін Франция королі Луи Филипп сыйға тартқан. Шіркеуде Ле-Манның Кармель-ду-Манс шыны зауытынан сатып алынған екі дөңгелек боялған шыны терезе бар. Үшінші терезеде кармелиттерден Соринге берілген сыйлық бейнеленген. Сәби Сент-Луистегі Кальварий қорымындағы отбасылық жер теліміне ауыстырылмас бұрын Седар Гроув қорымында жерленген.
When Rev. Edward Sorin, C. S. C., established the University of Notre Dame, the community held religious services in the small log cabin built by Stephen Badin. This was replaced by a larger log cabin built by Sorin and dedicated on 19 March 1843, slightly to the east of Badin's log chapel and about the same size. Sorin's log chapel had become much too small for the needs of the growing college, and despite the lack of funds, Sorin decided to start construction on a proper church building in August 1847. School leaders decided to spend $1500 to construct a new edifice. Work began on 25 May 1848, and the structure was dedicated on 12 November the following year. The solemn consecration took place a year later, on 11 November 1849, with Bishop of Vincennes, Maurice de St. Palais presiding. The building was 90 feet long, 38 wide, and 20 high, with twin towers on its front, and was located next to the college building. The church was built in Carpenter Gothic. The chancel organ had 1527 pipes and part of the statuary was donated by King Louis Philippe of France. The church contained two round stained glass windows purchased from the Carmel du Mans Glassworks of Le Mans. A third window, a gift to Sorin from the Carmelites, depicted “The Divine Face.” The infant was buried in Cedar Grove Cemetery before being moved to the family plot at Calvary Cemetery in St. Louis.
Екінші (және қазіргі) шіркеу
Университет қажеттіліктері көп ұзамай кішкентай алғашқы шіркеуден асып түсті және 1869 жылдың көктемінде мектеп қазынасында қаражат жетіспеуіне қарамастан, басшылар Қасиетті Жүректің Әжемізге арналған жаңа шіркеу салуды шешті. Популяр сәулетші Патрик Кили Римдегі Гесу шіркеуіне ұқсас барокколық жоспарды көздеген алғашқы жоспарларды жасады. Бюджет шектеулі болғандықтан, Нотр-Дамдағы шіркеу Римдегі ғимараттай үлкен немесе күрделі емес, керісінше Монреальдегі сол есімді шіркеудің көлеміне тең болуы керек еді. Бастапқы жоспарда үш кемелі мен трансепті бар екі жүз фут ұзындықтағы тәре тәрізді шіркеу, өткел үстіндегі күмбез, екі үлкен қоңырау мұнарасы және 2000 адам сыйымдылығы бар. Оның бағаланған құны 100 000 долларды құрайды. Әкесі Сорин бұл жоспарлардың тым үлкен екеніне және шіркеудің сол соманың жартысынан көп шығынға түспейтініне шешім қабылдады, өйткені бұл кезде олардың қолда бар болғаны 8000 доллар болды. 1870 жылдың қаңтар айында жаңа сәулетші, Сент-Луис қаласынан келген Т. Брейди мырза шіркеудің жаңа жоспарларын жасады. Анық жоспарларды кім жасағандығы белгісіз, бірақ ә. Сорин, ақсақал. Алексис Гренджер, C. S. C., және Ирландияда туған Чарльз Борромео Хардинг, C. S. C., өз бетінше үйренген кампус құрылысшысы, жобалау мен құрылыстың бір бөлігі болды. Жаңа шіркеу барокко стиліне қарағанда готика стиліне сай салынған. Сориннің француздық дәмі мен оның ерекше және таңғажайып ескерткіш салуға деген құлшынысы. 1870 жылы жаңа шіркеудің құрылысы басталғанда, Фр. Сорин 1863 жылы алғашқы шіркеудің терезелерін берген және Сорин ұзақ уақыт бойы қарым-қатынаста болған кармелиттік монахтар иелігіндегі Кармель ду Манс шыны зауытынан шыны терезелерді тапсыруға шешім қабылдады. Бұл 450 шаршы метрден астам шыныға арналған үлкен тапсырыс болды. Осы арада Кармель-ду-Манс шыны зауыты қаржы жағынан қиындықтарға ұшырады, бұл да 1870 жылғы франко-пруссиялық соғысқа байланысты болды. Бизнесті төлемді және жұмысшыларды жұмыспен қамту үшін кармелиттер 1871 жылы өздерінің шіркеуінің терезелерін алмастырды, онда кармелиттік қасиеттілер бейнеленген (бұл суреттер Нотр-Дамға сатылған терезелерде де қайта пайдаланылатын болады). 1873 жылы кармелиттік монахтар әйнек ісі бизнесін әйнек импорттаушы Эдуард Ратуиге және монахтардың анасы Элеонораның немере інісіне сатып жіберді. Бұл сату Нотр-Дам терезелерінің тапсырысы басталғаннан кейін бірнеше ай өткен соң болды, сондықтан 1874 жылы боялған алғашқы терезелерді кармелиттер өздері жасаған. Бұл шіркеуде 1931 жылы ұшақ апатынан қайтыс болған Кнут Рокннің жерлеу рәсімі өтті. Чикагодағы CBS, WGN және жергілікті WSBT станциялары шіркеуден қызмет көрсетуді таратты. 1931 жылы Нью-Йорк сәулетшісі Уилфред Э. Энтони алғаш рет мұқият жөндеуден өткізді. Мұнараға жаңа автоматты сағат орнатылды, ал қоңыраулар автоматты түрде соғылып, сағаттың он бесінші бөлігінде қоңырау шалады. Кейбір музыканың да баттары автоматты түрде ілінеді. 1936 жылы 25 қазанда шіркеуді АҚШ-қа сапары кезінде Нотр-Дамда тоқтаған мемлекеттік хатшы кардинал Эухенио Пачелли, болашақ Папа Пий XII, аралады.
The university's needs soon outgrew the small first church and in spring of 1869 the leaders decided to build a new church dedicated to Our Lady of the Sacred Heart, despite the lack of funds in the school's treasury. Popular architect Patrick Keely drew the first plans which envisioned a baroque plan similar to the Church of the Gesu in Rome. Because of the limited budget, the church at Notre Dame was not to be as large or as elaborate as the Roman edifice, but rather the size of the church of the same name in Montreal. The original plan featured a cruciform church two hundred feet in length with three naves and a transept, a dome over the crossing, two large bell towers, and a capacity of 2,000. The estimated cost would be around $100,000. Fr. Sorin decided that these plans were too grandiose, and that the church could not cost more than half that sum, since at the moment they had only about $8,000 at hand. In January 1870, a new architect, Mr. T. Brady from St. Louis, drew new plans for the church. It is not sure who drew the definite plans, but it is likely that also Fr. Sorin, Rev. Alexis Granger, C. S. C., and Irish born Brother Charles Borromeo Harding, C. S. C., a self taught campus builder, were part of the planning and building. The new church was erected in Gothic Revival architecture rather than baroque, reflecting Fr. Sorin's French taste and his will to build a remarkable and striking landmark. When the new church was begun in 1870, Fr. Sorin decided to order glass windows from the Carmel du Mans Glassworks, owned by the Carmelite nuns, who had provided windows for the first church in 1863 and with whom Sorin had a long standing relationship. This was a large order, which amounted to more than 450 square meters of glass. Meanwhile, the Carmel du Mans Glassworks had been suffering financial troubles, also in part due to the Franco Prussian war of 1870. To keep the business solvent and the workers employed, the Carmelites replaced the windows of their own chapel in 1871, featuring Carmelite saints (these drawings would also be re used in the windows sold to Notre Dame). In 1873, the Carmelite nuns sold the Glasswork business to Edouard Rathouis, glasswork importer and nephew of Mother Eléonore, mother prioress of the nuns. This sale occurred only a few months after the order for the Notre Dame windows had begun, hence only the first windows painted in 1874 were made by the Carmelites themselves. The church was the location of the funeral of Knute Rockne, following his death in a plane crash in 1931. CBS, WGN in Chicago and WSBT, a local station, broadcast the services from the church. In 1931, it underwent its first thorough renovation by New York architect Wilfred E. Anthony. A new automatic clock was placed in the tower and the chimes were automated so that bells would strike on the quarter hour. Additionally, bars of some music were also automated to ring on occasion. On 25 October 1936 the church was visited by Cardinal Secretary of State Eugenio Pacelli, future Pope Pius XII, on his stop at Notre Dame during his visit to the United States.
Жақында болған тарих
60-шы жылдардың соңы мен 70-ші жылдардың басында шіркеу Екінші Ватикан кеңесінің литургиялық реформасына сәйкес келу мақсатымен қайта жаңартылды. Бас құрбандық үстелі сақталды, бірақ артқа жылжытылды және қиылысқа орнатылған ағаштан жасалған құрбандық үстелі орналастырылды. Хорлық орындықтар пресвитериден алынып, Lady Chapel-ке көшірілді, ал Грегори сурет салған Крест станциялары сақталды. 1969 жылы құрбандық үстелінің рельсі алынып тасталды, ал ауыздық орнына төменгі биіктіктегісі орнатылды. Бұл өзгерістер, собордың нұсқауына сай, діни рәсімдерді өткізетін адам мен қауым арасындағы кедергілерді жоюға арналған. Базиликада қауымның көптеген мүшелері, соның ішінде Теодор Хесбург пен Реджис Филбин жерленген. 2021 жылдың 28 қазанында Константинополь Патриархы I Бартоломей базиликаға барып, қоршаған ортаны қорғау туралы сөз сөйледі және құрметті диплом алды. Патриархты Американың архиепископы Эльпидофор ертіп барды, ресми делегация құрамында Халкидонның митрополиті Эммануэль, Проиконисос митрополиті Иосиф, Неа-Крини мен Каламария митрополиті Иоустинос болды. Патриарх бастапқыда 2020 жылы Нотр-Дамдағы бастама сөзін айтуы тиіс еді, бірақ COVID-19 салдарынан оны тоқтатуға тура келді.
Between the late 60s and early 70s, the church was renovated with the intention of bringing it in line with the liturgical reform of the Second Vatican Council. The high altar was retained, but moved back and an ornate wooden freestanding altar was placed at the crossing. The choir stalls were removed from the presbytery and moved to the Lady Chapel and the stations of the Cross painted by Gregori were put in storage. In 1969, the altar rail were removed and the pulpit was substituted with one at a shorter height. These changes, in line with the direction of the council, were meant to remove barriers between the celebrant and the congregation. The basilica was the site of the funeral of many members of the community, including that of Theodore Hesburgh and Regis Philbin. On 28 October 2021 Patriarch Bartholomew I of Constantinople visited the basilica where he delivered an address on environmental stewardship and received an honorary degree. The Patriarch was accompanied by Archbishop Elpidophoros of America and the official delegation also included Metropolitan Emmanuel of Chalcedon, Metropolitan Iosif of Proikonissos, Metropolitan Ioustinos of Nea Krini and Kalamaria and the basilica hosted a concert by the Archdiocesan Byzantine choir of the Greek Orthodox Diocese of America. The Patriarch was originally scheduled to deliver the commencement address at Notre Dame in 2020, but had to cancel due to COVID 19.
Бірінші дүниежүзілік соғыс ескерткіш есігі
Нотр-Дамның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қосқан үлесіне арналған мемориалды жоспар 1919 жылы, қарулы келісімнен кейін көп ұзамай басталды. Нотр-Дам сервистік клубы мен Шетелдік соғыс ардагерлерінің жергілікті бөлімдері қаржы жинады. Нотр-Дам архитекторлары Фрэнсис Кервик пен Винсент Фаган базиликаның шығыс трансептісінде мемориалдық есіктің жұмысын жобалады. Соңғы жобада есіктің үстінде тік арка және екі қақпақ бар, барлығы готика стилімен және сары кірпіштен салынған. Алғашында мемориал соғыста соғысқан 2500 Нотр-Дам қауымының есімін атап өту үшін жасалды, оның ішінде болашақ президенттер Рев. Мэтью Уолш пен Рев. Чарльз Л. О'Доннелл әскери капеллан болып қызмет еткен. Алайда, кейіннен жоспарды қайта қарау оны есікті екі жағына бөлейтін және 46 Нотр-Дам студенттерін, түлектерін және шайқаста қаза тапқан оқытушыларды еске алатын екі тақтаға дейін қысқартты. Есіктің өзі темір ілгегі бар еменнен жасалған, және Тюдор розасы мен Маконы бейнелейтін екі боялған шыны терезе бар. Есіктің үстіндегі тас пердедеде "Мәңгілік даңқта" деген сөздер жазылған, ал пердеден жоғарыда ою-өрнектелген панелде ескі университет мөрі (1930 жылға дейін қолданылған) бар қалқанды қолдап тұрған екі бүркіт бейнеленген және олардың тырнақтарында таспа бар, онда "Құдай, ел, Нотр-Дам" деген сөздер жазылған. Есіктің үстінде тас қасбетіне "Біздің батыл өлгендер" деген сөздер жазылған. Жан-Дь Арк пен Киелі Михаил мүсіндері Джон Дж. Беднар, CSC, 1944 жылы кампусты көркейту жобасы кезінде есіктің үстіндегі бекіністердегі нишаларға қосылды. Президент Рев. Мэтью Уолш Бірінші дүниежүзілік соғыс мемориалдық есігін 1924 жылы 30 мамырда әскери күреспен арнады. Төбелер періштелермен жұлдызды аспанмен толтырылған, ал қабырғалар мен трансептілер әулиелердің бейнелерімен безендірілген. Мұнараның 12 бөліктерінің әрқайсысы періштемен безендірілген, барлығы 96 періште суреттелген. Сондай-ақ, Грегори басты бастың қабырғаларын безендірген Крест станцияларын суретке түсірді. Фрескалардың неоготика стилі Санта-Мария-спра-Минерваға ұқсас, оны 1800-жылдардың ортасында Бернардино Рикарди, Пьетро Гальярди, Томазо Греггия және Рафаэле Каснеди жасаған. Бұл стиль ассиздік әулие Франциск базиликасы немесе Скровегни часовнясы сияқты итальяндық готикалық безендірулерден шықты. Кеме сотының сол жағында бейнеленген қасиеттілер: Аполлония, Антоний, Бернард Клерво, Доминик, Франциск, Станислав Костка, Алойсиус Гонзага, Лима Розасы, Агнес. Кеменің оң жағында: Иоанн Креститель, Иоанн Евангелист, Мария Магдалина, Санкт Алексий, Бенедикт Иосиф Лабре, Томас Аквинский, Сент-Жером, Сент-Люсия, Сент-Сесилия. Хордың сол жағында Исаның қасиетті жүрегі, Грегорий Ұлы, Игнатий Лойола және хордың оң жағында: Мәриямның мінсіз жүрегі, Августин Гиппо, Бенедикт Нурсия. Кесуде төбе көк емес, алтын түсте, шіркеудің киелі үйін белгілейді және төрт евангелист пен Ескі Келісім пайғамбарларының бейнелерімен безендірілген: Ишая кітапты ұстап, Дәуіт арфамен, Еремия кітаппен, Мұса заңның тақташасымен, сонымен қатар Евангелистер Матай (фәрештә), Жохан ( бүркіт), Лұқа ( бұқа) және Марк (арыстан) Жаңа Келісімнен. Трансепттегі фрескалар Мәриямның өміріндегі оқиғаларды бейнелейді, мысалы, Мәриямның тууы, Мәриямның ұсынылуы, ізгі хабар, Мәриямның үйлену рәсімі, Исаның тууы, Көк патшайымы Мәриям. Апсиданың соңында, сол жақ қабырғасында 1858 жылы Сент-Бернадетке Лурдас құдайының пайда болуы бейнеленген қабырғалық сурет, ал оң жағында Сент-Жозефтің өлімі бейнеленген қабырғалық сурет бар. Lady Chapel-де Грегори Кресттің жарықпен өркениеттілігін суретке түсірді, онда Шынайы Крест Spes Unica деген ұранмен өркениетті. Фресканың ортасында періштелер қолдаған айқыш бар. Мәсіхтің азап шегуі үшін қажетті құралдарды көтеріп алып жүретін киелі әскері айқыш ағашқа айналды. Қасиеттілер мен пайғамбарлар барлық жерде орналастырылған: Санкт-Патрик Санкт-Марктің артында, қолдарына клейвер ұстап тұр. Оны студенттердің өтініші бойынша Грегори өзінің ирланд мұрасын құрметтеу үшін қосты. Алдыңғы планға Рим императоры Константиннің анасы - қасиетті Еленаның және Иерусалим епискобы - қасиетті Макарийдің суреттері қойылған.
Plans for a memorial for Notre Dame's contributions to World War I began in 1919 shortly after the Armistice. Funds were collected by the Notre Dame Service Club and the local chapter of the Veterans of Foreign Wars. Notre Dame architects Francis Kervick and Vincent Fagan designed the work for a memorial door on the east transept of the basilica. The final design featured a door surmounted by a pointed arch and flanked by two buttresses, all in gothic style and yellow brick as the rest of the basilica. Initially, the memorial was meant to commemorate all 2,500 Notre Dame affiliates who fought in the war, including future presidents Rev. Matthew J. Walsh and Rev. Charles L. O'Donnell who had served as military chaplains. However, later revisions to the plan reduced it to two plaques flanking the door and commemorating the 46 Notre Dame students, alumni, and faculty who died in combat. The door itself is in oak with iron hinges, and contains two stained glass windows displaying the Tudor Rose and the Poppy. The stone lintel topping the door is inscribed with the words “In Glory Everlasting”, while above the lintel a carved panel depicts two eagles supporting a shield with the old university seal (in use before 1930) and carrying in their claws a ribbon which the words “God, Country, Notre Dame.” Above the door, the words "Our Gallant Dead" are inscribed in the stone facade. Statues of Jean of Arc and St. Michael by Rev. John J. Bednar, CSC, were added to the niches in the buttresses above the door in 1944, during the a campus beautification project. President Rev. Matthew J. Walsh dedicated the World War I Memorial Door on Memorial Day 30 May 1924 with a military mass. The ceilings are filled with a starry sky with angels, while the walls and transept are decorated with figures of saints. Each of the 12 bays of the vaulted veilinceuling is decorated with an angel, for a total of 96 painted angels. Gregori also painted the stations of the Cross that decorate the walls of the main nave. The neogothic style of the frescoes is similar to that of Santa Maria sopra Minerva, which was done by Bernardino Riccardi, Pietro Gagliardi, Tommaso Greggia, and Raffaele Casnedi in the mid 1800s. This style was inspired by Italian gothic decorations, such as the Basilica of Saint Francis of Assisi or the Scrovegni Chapel. The saints depicted on the left side of the nave: Apollonia, Anthony, Bernard of Clairvaux, Dominic, Francis, Stanislaus Kostka, Aloysius Gonzaga, Rose of Lima, Agnes. On the right side of the nave: John the Baptist, John the Evangelist, Mary Magdalene, St Alexius, Benedict Joseph Labre, Thomas Aquinas, St. Jerome, St. Lucy, St. Cecilia. On the left side of the choir the paintings of the Sacred Heart of Jesus, Gregory the Great, Ignatius of Loyola and on the right side of the choir: Immaculate Heart of Mary, Augustine of Hippo, Benedict of Nursia. At the crossing, the ceiling is gold instead of blue, marking the sanctuary of the church, and is adorned with the figures of the four evangelists and Old testament prophets: Isaiah holding a scroll, David with a harp, Jeremiah with a scroll, and Moses with the tablet of the law, plus the evangelists Matthew (angel), John (eagle), Luke (ox), and Mark (lion) from the New Testament. The frescoes in the transept episodes of the life of Mary, such as the Nativity of Mary, Presentation of Mary, the Annunciation, Marriage of the Virgin, the Visitation, Nativity of Jesus, Mary Queen of Heaven. At the end of apse, on the left wall, there is a mural depicting apparition of Our Lady of Lourdes to St. Bernadette in 1858 and on the right one a mural depicting the death of St. Joseph. In the Lady Chapel, Gregori painted the luminous exaltation of the Cross, where the True Cross is exalted under the motto, Spes Unica. At the center of the fresco is the cross, supported by angels. A holy host carrying the instruments of Christ's passion surrounds the cross. Saints and prophets are arranged all around: St. Patrick is depicted behind St. Mark, holding a clover, and was added by Gregori after requests from the student body to honor its Irish heritage. In the foreground there are the figures of Saint Helena, the mother of the Roman Emperor Constantine, and Saint Macarius, the bishop of Jerusalem, who are said to have found the Cross in 325 AD.
Терезелер
116 боялған шыны терезелер 1200 жеке панельдерден тұрады және оларды Кармель ду Манс шыны зауыты жобалап, жасаған, алдымен Францияның Ле-Манс қаласындағы кармелиттер монахиняларына, содан кейін Эжен Хучер және оның серіктестеріне тиесілі. 44 үлкен терезеде 114 табиғи өлшемі бар және 106 кішігірім көріністер бейнеленген. Олар 1873 жылдан бастап 15 жыл бойы орнатылды. Терезелердің сюжеттерін әулие Ә. Сорин педагогикалық мақсатпен, және суреттелген фигураларды таңдау және орналастыру қасақана және өте символикалық. Солтүстік Франция әдет-ғұрыптарына сәйкес терезелер солдан оңға қарай, алдымен төменгі, содан кейін жоғарғы панельден оқылады. Lady Chapel-тің терезелерінде Мәсіхтің өмірі туралы әңгімелер бейнеленген, ал әр бүйірлік часовняның терезелерінде бейнеленген өз тақырыбы бар. Шығыс және батыс трансептілер екі үлкен терезеден тұрады: шығыс терезеде Елуінші күн мейрамы бейнеленген, ал батыс трансептіде Мәриямның ұйықтауы бейнеленген, ал батыс трансептіде күн батуы бейнеленген. Қасиетті періштелер часовнясында 2008 жылы өнер профессоры Мария Томасула сурет салған Гвадалупа анамыздың қазіргі заманғы суреті бар. Терезелердегі боялған шынылардан Киелі кітаптағы Михаил, Рафаэль және Габриэль деген үш бас періштенің суреттері бар. ), және 1843 жылы "Святой Евтропий монументтері" аудармасы. Оның қола көшірмесі Ватикан мұражайларында, ал гипсокартон көшірмесі Сплиттегі Иван Местрович галереясында сақталған. Шәжіре терезелерінде киелі отбасы мен Исаның тууы туралы аңыздар бейнеленген, аңыздар Иосифтің аңыздарымен байланысты. Олар: Жүсіптің Мәриямның күйеуі ретінде таңдалуын (Жақыптың протоевангелиесінен), Жүсіп пен Мәриямның үйлену тойын, Исаның ғибадатханада ұсынылуын, Жүсіптің періштеден Мысырға қашу туралы ескертуін, Мысырға қашуын және Жүсіптің өлімін бейнелейді. 2006 жылдың соңында Кампус министрлігі базиликаның 1988 жылдан бері музыкалық директоры доктор Гейл Уолтон бастаған базиликаның органын ауыстыруды қарастыру үшін комитет құрды. Комитет бүкіл ел бойынша іздеу жұмыстарын жүргізді, ал 2006 жылдың желтоқсан айында Колумбусқа, Огайо штатына, Сент-Джозеф соборындағы жаңа Пол Фритц органның бағышталуына барды және жаңа органды Фритцке тапсыруға шешім қабылдады, бұл Фритттің Нотр-Дамнан екінші комиссиясы болды. Бұған дейін Пауль Фритс және Вашингтон штатының Такома қаласындағы Орган жасаушылар компаниясы 2004 жылы жаңа ДеБартоло сахналық өнер орталығының Рейес орган және хор залы үшін солтүстік неміс дәстүрінде жасалған 35 аялдамалы органды, сонымен қатар О'Мэлли сыйлығын жасады. 2008 жылғы Ұлы дағдарыс университеттің игіліктері мен игіліктеріне әсер етіп, жобаны тоқтатты, ал базиликаның органын ауыстыру идеясы белгісіз мерзімге ұсынылды. Жобаға оның басты батыры Гейл Уолтонның 2010 жылдың ақпан айында қайтыс болуы тағы да соққы болды. Дегенмен, 2010 жылдың күзінде университет базиликаға жаңа орган тапсыру жоспарын мақұлдады және донор іздеуді бастады. Бұрын шешілгендей, жобаға орган жасаушы Пол Фриттс тапсырылды, ал бастапқы жобалау жұмыстары 2012 жылы басталды, ал 2013 жылы Такомадағы істің жұмысы басталды. Жоба 70 аспаппен, 5164 түтікпен және голланд шедеврлеріне сүйенген корпуспен төрт қол аспабын қажет етті, ол Фритцтің опері болды. Базилика 2013 жылы Рождествода орган жобасының бірінші кезеңі үшін жабылды, оған шіркеудің кілемін акустиканы жақсарту үшін 25 000 шиферлі фарфор плиткасымен ауыстыруды қамтитын 44 күндік кілем кірді. Сонымен қатар, Денис 67 және Сьюзан Маккаскер демеушілік еткен үшінші Фритс комиссиясы 2014 жылы Кольман Морс орталығында Уолтон хор репетициялық залы үшін жобаланған студиялық органды көрді. 2015 жылдың 28 желтоқсанында Холткамп орган келесі күні таңертең оның бөлшектелуін бастамас бұрын өзінің соңғы әні "Сыбыр түн" әнін орындады. Орган құбырлары Индиана штатының Гренджер қаласында жергілікті шіркеудің, X Пийдің қайта құруына берілді. 2015 жылдың қазан айында Фриттс шіркеуге уақытша органды берді. Хордың төбешігіндегі бетонды бекітіп, іргетасқа темірден тірек құрылымдарды қосу жұмыстары басталды. Жаңа орган орнатылған кезде батыс трансепттегі уақытша органның жанында базиликаның хорлары ән шырқады. Епископ Дэниел Дженки 2017 жылдың 20 қаңтарында университет профессоры және органшы Крейг Крамердің концертімен аспапты бағыштау үшін кампусқа оралды.
The 116 stained glass windows consist of more than 1,200 individual panels and were designed and made by the Carmel du Mans Glassworks, owned first the Carmelite nuns in Le Mans, France and then by Eugène Hucher and associates. The 44 large windows depict 114 life size scenes and 106 smaller scenes. They were installed beginning in 1873, over a period of 15 years. The subjects of the windows were carefully chosen by Fr. Sorin with a pedagogic purpose, and the choice and positioning of the depicted figures is intentional and highly symbolic. Following Northern French custom, windows are read left to right, first the lower panel and then the upper. The windows in the Lady Chapel depict stories for Christ's Life and each side chapel has its own theme that is depicted in its windows. The East and West transepts feature two large windows: the eastern window depicts the Pentecost, and its positioned towards the rising sun to symbolize rebirth, while the western transept depict the Dormition of Mary, and it is positioned towards the setting sun to symbolize the end of earthly life. The Chapel of Holy Angels contains a framed modern painting of Our Lady of Guadalupe, painted by art professor Maria Tomasula in 2008. The stained glass windows depict the three major archangels from the Bible: Michael, Raphael, and Gabriel. ), and the translation of Saint Eutropius's Relics in 1843. A bronze copy of it is held at the Vatican Museums and a gesso copy to the Ivan Meštrović Gallery in Split. The windows of the chapel depict stories of the Holy Family and the Nativity, with stories centered around Saint Joseph taken from apocrypha. They depict:the Selection of Joseph as Mary's husband (from the Protoevangelium of James), the wedding of Joseph and Mary, the presentation of Jesus at the temple, Joseph Is warned by an angel to flee to Egypt, the Flight into Egypt, and the Death of Joseph. In late 2006, Campus Ministry formed a committee to consider replacement of the basilica organ, headed by Dr. Gail Walton, the basilica's director of music since 1988. The committee performed a nationwide search, and in December 2006 it traveled to Columbus, Ohio, for the dedication of the new Paul Fritts organ in Saint Joseph Cathedral and decided to commission the new organ to Fritts, which became Fritt's second commission from Notre Dame. Previously, Paul Fritts and Company Organ Builders of Tacoma, Washington, had finished a 35 stop organ, also an O’Malley gift, designed in the northern German tradition, for the Reyes Organ and Choral Hall of the new DeBartolo Performing Arts Center in 2004. The Great Recession of 2008 halted the project by taking a hit on the university endowment and benefactions, and the idea of replacing the basilica organ was tabled indefinitely. The project was further dealt a blow by the death of its foremost champion Gail Walton in February 2010. Yet, in the fall of 2010, the university approved a plan to commission a new organ for the basilica and started the search for a donor. As decided previously, organ maker Paul Fritts was commissioned for the project, and initial design work began in 2012 with work on the case in Tacoma beginning in 2013. The project called for a four manual instrument with 70 stops, 5,164 pipes and a case inspired by Dutch masterpieces, and it was to become Fritts’ magnum opus. The basilica closed in Christmas 2013 for the first phase of the organ project, which included a 44 day replacement of the church carpeting with 25,000 slate colored porcelain tiles to improve acoustics. Meanwhile, a third Fritts commission, sponsored by Denis ’67 and Susan McCusker, saw a studio organ designed in 2014 for the Walton Choir Rehearsal Hall in Coleman Morse Center. On 28 December 2015 the Holtkamp organs played its last song, Silent Night, before its dismantling started the next morning. The organ pipes were donated to the reconstruction of a local parish, Saint Pius X in Granger, Indiana. In October 2015, Fritts loaned the church a temporary organ once the Holtkamp was removed. Work commenced on reinforcing the choir loft's concrete and adding steel support structures to the foundation. During the installation of the new organ, the basilica choirs sang next to the interim organ in the west transept. Bishop Daniel Jenky returned to campus to dedicate the instrument on 20 January 2017 which featured a recital by university professor and organist Craig Cramer.
Базилика мұражайлары
Сакраторияның артында орналасқан базиликаның мұражайында университет пен Қасиетті Крест қауымының тарихынан алынған жәдігерлер бар. Көптеген заттар дін қызметкеріне тиесілі . Эдвард Сорин, университет негізін қалаушы. Сондай-ақ, экспозицияда литургиялық ыдыстар мен тостағандар, Луиджи Грегоридің жеке заттары, Папа Пауль VI-ге тиесілі сотанка, Папа Пий IX-тің тостағандары мен сотанкасы және Наполеон III мен Императрица Евгения Нотр-Дамға ұсынған алты фут биіктік крест бар. Әсіресе, 1850-ші жылдардағы папалық тиара, оны Эдвард Соринге Папа Пий IX сыйлады. Бұл Ватиканнан тыс жерде бар екідің бірі ғана, ал бұл екеуінің бірегейі дәстүрлі, екіншісі Пауыл VI-нің модернисттік тиарасы. Жертөледе епископ мұражайы орналасқан, онда 19-ғасырдан бастап әртүрлі американдық епископтардың понтификальдері бар. Онда әшекейленген және кестеленген киiмдер, митралар, аяқ киімдер, шапкалар, сандалдар, белбеулер, қолғаптар, кардиналдар галеролары, тостағандар, Австрия император қызы кестелеген киiмдер бар. Олардың ішінде Rev. Алексис Гренджердің науқастарды майлау үшін майлар салынған науқас қорабы; Преподобный Джон Кэрроллдің (АҚШ-тың алғашқы католик епискобы) крейсері мен кеуде айқасы; Санта-Бригиданың киелі үйінен алтын экран, ол арқылы Швецияның Киелі Бриджит мессаны тыңдайтын; епископ Майкл Фрэнсис Эганның (Филадельфияның бірінші епискобы) митрасы; Альбанидің бірінші епискобы кардинал Джон МакКлоски қолданған крейсер, митра және раввин; 1840 жылы Калифорнияның бірінші епискобы Франсиско Гарсия Диего Мореноның манипуляциясы; Маркос архиепискобы Г. Макграттың және оның туралы жазған киімі мен кітаптары.
The basilica's museum, located behind the sacristy, displays artifacts from the history of the university and the Congregation of Holy Cross. Many items belonged to Fr. Edward Sorin, founder of the university. Items on display also include liturgical vessels and chalices, personal effects of Luigi Gregori, a cassock that belonged to Pope Paul VI, chalices and cassock of Pope Pius IX, and a six foot high processional cross presented to Notre Dame by Napoleon III and Empress Eugenie. Of particular significance, a papal tiara from the 1850s donated to Edward Sorin by Pope Pius IX. It is only one of two in existence outside the Vatican, and of these two the only traditional one, the other being the modernist tiara of Paul VI. The basement holds the Bishop's Museum, which contains pontificalia of various American bishops, dating from the 19th century. It hosts ornate and embroidered vestments, mitres, shoes, caps, sandals, sashes, gloves, Cardinals’ galeros, chalices, vestments embroidered by the daughter of the Empress of Austria. These include Rev. Alexis Granger's sick call satchel, containing oils to anoint the sick; crosier and pectoral cross of the Reverend John Carroll (first Catholic bishop of the United States); a gold screen from the sanctuary of Santa Brigida through which St. Bridget of Sweden used to hear Mass; mitre of bishop Michael Francis Egan (first bishop of Philadelphia); crosier, mitre, and rabbi used by cardinal John McCloskey, first bishop of Albany; maniple from 1840 of the first bishop of California, Francisco García Diego y Moreno; cassock and books written by and about Archbishop Marcos G. McGrath, CSC.
Литургиялық рәсімдер
Базилика университет қауымының негізгі литургиялық орталығы болып табылады. Университет жұмыс істеп тұрған кезде күн сайын екі рет және демалыс кезінде күніне бір рет месса өткізіледі. Әр аптаның соңында студенттер, оқытушылар, қызметкерлер және қауым мүшелері үшін үш жексенбілік мейрамдар өткізіледі. Базилика Нотр-Дам университетінің түлектерінің үйлену тойындарына арналған танымал орын болып табылады, әр сенбі сайын бірнеше үйлену тойын өткізеді, егер Fighting Irish үй футбол ойыны болмаса. Базилика сонымен қатар қасиетті Крест қауымының соңғы ісі мен діни рәсімдерінің, сондай-ақ діни қауым мен түлектердің жерлеу рәсімі болып табылады. Әр жексенбі күні кешке базиликада салтанатты кешкі ас және Адвент кезінде арнайы қызмет өтеді, ол сабақтар мен әндер деп аталады. Крест жолының бағыты әр жұма сайын ораза кезінде атап өтіледі. Жылдың басқа кездерінде базиликада әр түрлі арнайы литургиялар өткізіледі. Пасхалық тридуум әр Пасхада атап өтіледі және ол Ұлы бейсенбіде соңғы кешкі аспен Пасха жексенбісіне дейін жалғасады. Бұл мерекелер студенттер мен жергілікті тұрғындар арасында өте танымал, ал Пасха литургиясы әрқашан өте көп. Базиликаның Крипталық шіркеуінде (базалық деңгей) Сакральді жүрек прихоты орналасқан. Базиликада екі адам жерленген: Киелі Крест шіркеуінде жерленген кардинал Джон Фрэнсис О'Хара және крипта жерленген Орест Браунсон.
The basilica is the main liturgical center for the university community. Mass is held twice daily, while the university is in session, and once daily during breaks. Each weekend there are three Sunday masses celebrated for students, faculty, staff and community members. The basilica is a popular place for weddings of Notre Dame alumni, hosting several weddings each Saturday, whenever the Fighting Irish do not have a home football game. The basilica has also been the site of final professions and ordination masses for the Congregation of Holy Cross, as well as funerals for the religious community and for alumni. Each Sunday evening the basilica holds Solemn Vespers and a special service during Advent, known as Lessons and Carols. Stations of the Cross is celebrated each Friday during the season of Lent. At other times throughout the year, the basilica hosts special liturgies of all kinds. The Paschal Triduum is celebrated every Easter and it lasts from Holy Thursday with the celebration of the Last Supper until Easter Sunday with Vespers. These celebrations are very popular among students and local inhabitants, and Easter liturgies are always very crowded. Located in the Crypt Church (basement level) of the basilica is Sacred Heart Parish. Two people are buried in the basilica: Cardinal John Francis O'Hara, who is buried in the Chapel of the Holy Cross, and Orestes Brownson, who is buried in the crypt.
Эфирлер
2002 жылдан бастап шіркеудегі жексенбілік месса бүкіл елге таратылды. Әсіресе, радио хабарларын тарату құрылғылары әдет-ғұрыпқа әсер етпей, әулиелердің әсемдігін бейнелеуге ерекше көңіл бөлінеді. Қазіргі уақытта 10:00 A.M. массасы CatholicTV телеарнасында, ал 11:45 A.M. массасы онлайн режимінде NDPrayerCast телеарнасында көрсетіледі. org және iTunes арқылы.
Since 2002, Sunday masses from the basilica have been broadcast nationwide. Special care is taken to ensure that broadcasting equipment captures the beauty of the mass without impacting the rite. Currently, the 10:00 A. M. mass is broadcast on CatholicTV, while the 11:45 A. M. mass is broadcast online at NDPrayerCast. org and through iTunes.
Карлион
Бастапқыда 23 қоңырау 1856 жылы орнатылған және Солтүстік Америкадағы ең көне карлионды құрайды. Олардың әрқайсысында Мәриямға қатысты есім бар. Соңғы қоңырау, АҚШ-тағы ең үлкен қоңыраулардың бірі 1888 жылы аталық Сориннің алтын мерейтойы кезінде баталанды және ол Падуаның қасиетті Антонияның есімімен аталды, ол жеті футтан аса биіктігі бар және салмағы 15 400 фунт болатын үлкен, тербелмейтін бордтон.
The original 23 bells were installed in 1856 and make up the oldest carillon in North America. They were made in France, and each has a name related to Mary. The final bell, which is one of the grandest in the United States was blessed in 1888, during Father Sorin's Golden jubilee and it is named for St. Anthony of Padua, it is an immense non swinging bourdon, more than seven feet tall and weighing 15,400 pounds.