Кіріспе

Көркемдік ықпалдар Жібек жолы арқылы тарады

Жібек жолы арқылы көптеген көркемдік ықпалдар тарады, әсіресе Орталық Азия арқылы, онда эллиндік, ирандық, үнділік және қытайлық ықпалдар өзара әрекеттесе алды. Атап айтқанда, грек-буддалық өнері осы өзара әрекеттесудің ең жарқын мысалы болып табылады. Біздің заманымыздың 1-ші ғасырындағы Жібек жолы картасында көрсетілгендей, бір ғана жол емес, ұзақ қашықтыққа арналған жолдардың толық желісі бар: негізінен екі құрлық жолы және бір теңіз жолы.

Скиф өнерінің

Б.з.д. 8 ғасырда Қытайдың орталық аймақтары көшпелі батыс және солтүстік-батыс шекаралық аймақтармен байланысқа түскеннен кейін, алтын Орталық Азиядан енгізілді, ал қытайлық жаде шеберлері даланың өнерін ұстануға тырысып, даланың скиф стиліндегі жануарлар бейнелеу өнерін қабылдады (күрес үстіндегі жануарлардың суреттері). Бұл стиль әсіресе алтын мен қоладан жасалған тікбұрышты белбеу жалатындарында, сондай-ақ жаде мен стеатиттен жасалған нұсқаларында айқын көрінеді. Олай болғанмен, "скифтер" этностық тобы мен олардың материалдық мәдениеті арасындағы байланыс әлі де талқылаулар мен зерттеулердің нысаны болып табылады. Бұл мәселе "көшпелі" және "қонысқа ұйымдасқан" мәдениеттер туралы кең ауқымды пікірталасқа қатысты.

Эллиндік өнер

Греко-бактрийлердің Орталық Азияға кеңігенінен кейін, гректердің Хан өнеріне тигізген ықпалы жиі айтылып келді (Хирт, Ростовцеф). Галленикалық ықпалға ұқсас розетка гүлдері, геометриялық өрнектер және шынымен әшекейленген суреттер кейбір ерте Хан әулетінің қола айналарында табылды.

Будда

Будда бейнесі біздің эрамыздың 1-ші ғасырында қазіргі Пәкістан және Солтүстік Үндістанның Матура аймағындағы Гандарада пайда болды. Ол Орталық Азия және Қытай арқылы 6-шы ғасырда Жапонияға жеткенге дейін таратылды. Дегенмен, бүгінгі күнге дейін көптеген иконографиялық ерекшеліктердің таралуы көрініп тұр, мысалы, жапон буддалық храмдарының алдындағы Нио қорғаушы құдайларының кейпінде Геркулестің ықпалы, немесе грек өнерін еске түсіретін Будда бейнелері, мысалы Камакурадағы Будда.

Батыстағы шығыс иконографиясы

Батыс иконографиясының кейбір элементтері Жібек жолы арқылы Шығыстан алынған. Христиан өнеріндегі нұр дөңгелек алғаш рет 5-ші ғасырда пайда болды, бірақ осыған ұқсас бейне бірнеше ғасыр бұрын христиандық емес өнерде де белгілі болған. Ол парсы патшалары мен құдайларының кейбір бейнелерінде, сондай-ақ Кушан патшалары Канишка, Хувишка және Васудеваның монеталарында, ал біздің заманымыздың 1-ші ғасырындағы грек-буддалық өнерінде Будданың көптеген бейнелерінде кездеседі. Тағы бір бейне – үш қоянның символы, олар шеңбер бойымен жүгіріп жатқан үш жануарды бейнелейді, бұл бейне Қытайдан Жібек жолы арқылы келген болуы мүмкін. Оның тамыры Қытайдағы Суй әулетінің кезеңіне дейін жетеді және бүгінге дейін Батыс Еуропаның көптеген жерлеріндегі қасиетті орындарда, әсіресе Девонның Дартмур айманындағы шіркеулерде кездеседі.

Шұконгошин

Буддистердің тағы бір құдайы – Шуконгошин, Жапониядағы буддалық храмдардың ашулы қорғаушы құдайларының бірі. Бұл грек құдайы Гераклдің бейнесінің Жібек жолы арқылы Ежелгі Шығысқа таралуының қызықты мысалы. Геракл грек-буддалық өнерінде Будданың қорғаушысы Ваджрапаниді бейнелеу үшін пайдаланылған, ал оның осы бейнесі Қытай мен Жапонияда буддалық храмдардың қорғаушы құдайларын көрсету үшін қолданылды.

Жел құдайы

Азияда Жібек жолының тағы да басқа көркемдік ықпалдарын кездестіруге болады, олардың ең айқын мысалы – грек жел құдайы Бореас. Ол Орталық Азия мен Қытай арқылы өтіп, жапондық синтоистік жел құдайы Фужинге айналған. Грек иконографиясындағы Борея бейнесімен үндес келе, жапондық жел құдайы екі қолымен басының үстінде жабын немесе "жел қабын" ұстап тұрады. Жапондық бейнелеуде шаштың көптігі де, сондай-ақ, бет пішінінің ерекшелігі де сақталған.

Гүлді орамал үлгісі

Ақырында, гректердің гүлдік өрнек мотиві эллиндік әлемнен біздің заманымыздың 2-ші ғасырында Тарим алқабына, серинд өнері мен ағаш сәулет қалдықтарында көрініп тұрғандай, жетті. Кейін Қытай 4-ші мен 6-шы ғасырлар аралығында оны қабылдады, онда ол плиткалар мен керамикада кездеседі. Содан кейін ол Жапонияға тарады, онда 7-ші ғасырдан бастап жапон буддалық храмдарының шатырларын безендіруде қолданылды. Ең айқын мысалдары – 7-ші ғасырға жататын Нара храмдарының шатыр плиткалары, олардың кейбіреулері жүзім қызылшалары мен жүзімдерін нақты бейнелейді. Бұл мотивтер көбірек символдық түрге өтті, бірақ көптеген жапондық дәстүрлі стильдегі ғимараттардың шатырларын әшекейлеуде бүгінге дейін сақталған.