Кіріспе

Неміс фотографы Томас Руфф (10 ақпан 1958 жылы туған) - неміс фотографы, Германияның Дюссельдорф қаласында тұрады және жұмыс істейді. Ол "режиссерлік суреттерді өңдеудің шебері" деп сипатталған. Руфф Дюссельдорфтың Ханзааллее көшесінде фотостудияда өзінің неміс фотографтары Лоренц Бергес, Андреас Гурски және Аксель Хюттемен бірге жұмыс істейді. Студияға, бұрынғы муниципалды электр станциясы, жертөледегі галерея кіреді.

Ерте өмір және білім

Алты баланың бірі Томас Рафф 1958 жылы Германияның Қара Орман аймағындағы Зелл-ам-Хармерсбах қаласында дүниеге келген. Жас кезінде ол Альдус Хакслидің теориясына қызығады, ол оның суреттеріне әсер етті. 1974 жылдың жазында Руфф өзінің алғашқы фотоаппаратын сатып алды. Түскі сабаққа қатысқаннан кейін фотосурет салудың негізгі әдістерін үйреніп, көптеген фотосуретші журналдарда көрген суреттерге ұқсас суреттерді түсіріп, тәжірибе жасай бастады. Дюссельдорфта оқыған кезінде Бенджамин Х.Д. Бухлохтың лекцияларынан шабыт алып, Руфф өзінің тұжырымдамалық сериялық фотосурет әдісін әзірледі. Руфф пейзаждарды суретке түсіре бастады, бірақ студент кезінде ол 1950-70-жылдардың әдеттегі ерекшеліктері бар неміс тұрғын үйлерінің ішкі бөлмелеріне ауысты. Осыдан кейін ғимараттардың ұқсас көріністері және Дуссельдорфтың өнер және музыка сахнасындағы достары мен таныстарының портреттері, бастапқыда шағын форматта. Руфф 1977 жылдан 1985 жылға дейін Бернд және Хилла Бехермен Дюссельдорфтың Кунстакадемиясында (Дюссельдорфтың өнер академиясы) фотосуретке оқыды, мұнда студенттер арасында фотографтар Андреас Гурский, Кандида Хофер, Томас Струт, Анжелика Венглер және Петра Вундерлих бар еді. 1982 жылы ол Париждегі Cité internationale des arts-та алты ай оқыды. 1993 жылы Римдегі Вилла Массимода оқушы болды.

Жұмыс

Руфф өзінің әсері туралы былай деп түсіндірді: "Мұғалімім Бернд Бехер бізге Стивен Шордың, Джоэл Мейровицтің және жаңа американдық түсті фотографтардың суреттерін көрсетті". Оны көбінесе Еуропалық фотографтардың көрнекті ұрпағының басқа мүшелерімен салыстырады, оның ішінде Томас Струт, Андреас Гурский және Ринеке Дикстра бар. 2000 жылдан 2005 жылға дейін Руфф Дюссельдорфтың Кунстакадемиясында фотосурет сабағын оқытты.

Портреттер

1981 және 1985 жылдар аралығында өзінің студиясында Руфф 60 жартылай ұзындықтағы портреттерді дәл осылай суретке түсірді: паспорттық суреттер, фотосуреттердің жоғарғы жиегі шаштың үстіне орналасқан, тіпті жарықтандыру, 25 пен 35 жас аралығындағы субъект, 9 × 12 см негативпен түсірілген және флеш қолдану арқылы қозғалыс бұрмаланбаған. Алғашқы портреттер қара-ақ және кішкентай болған, бірақ Руфф көп ұзамай түрлі түсті қатты фондарды қолдана отырып, түске ауысты. Түсті карточкалар үйірмесінен сеанс жүргізуші бір түсті таңдай алады, ол кейін фон ретінде қызмет етеді. Нәтижесінде шыққан портреттерде жеке тұлғалар - көбінесе Руффтың сыныптастары - паспорттық фотосурет сияқты, әдетте эмоциясыз көріністермен, кейде бетпе-бет, кейде бейінде және қарапайым фон алдында бейнеленген. Руфф 1986 жылы үлкен форматты басып шығарумен тәжірибе жүргізе бастады, ақыр соңында жеті метрден бес метрге дейін суреттерді шығарады (210 × 165 см). 1987 жылы Руфф жобаны бірнеше жолмен тазартты, толық алдыңғы көріністі тек қана пайдалануды шешті және аяқталған жұмысты монументальді мөлшерге дейін ұлғайтты. Көркемсурет сыншысы Чарльз Хаген "Нью-Йорк таймс" газетінде былай деп жазды: "Фотосуреттер қабырғаға дейін көбейтіліп, Шығыс Еуропаның диктаторларының алып байрақтары сияқты көрінді". Бұл суреттерде түстердің әсері тым басым болғандықтан, Руфф 1986-1991 жылдар аралығында жасаған портреттер үшін ашық және бейтарап фонды таңдады. Руфф өзінің портреттері мен Германиядағы 1970 жылдары неміс күзінде полиция бақылау әдістері арасындағы байланысты атап өтті. 1992 жылы композициялық бетпен тәжірибе жүргізген кезде, Руфф Minolta Montage Unit-ке тап болды, бұл 1970-ші жылдары Германия полициясы композициялық портреттерді жасау үшін қолданған сурет жасау машинасы. Айналардың бірігуі арқылы төрт сурет машинаға қосылып, бір сурет түзіледі. Рафф шамамен сегізден он инч түсті портреттердің үлкен топтарын бірге іліп қоюды көздеді, сондықтан әртүрлілік қосу үшін ол әр адамды түсті фонға қарсы суретке түсірді.

Үйші

Häuser сериясы 1987-1991 жылдар аралығында құрылған. Раффтың ғимарат портреттері де сериялық және кедергі келтіретін бөлшектерді алып тастау үшін цифрлық түрде өңделген. Осыдан кейін Руфф былай деп атап өтті: "Бұл ғимарат түрі Батыс Германия республикасындағы соңғы отыз жылдағы идеология мен экономиканы аздап немесе көптеп көрсетеді". Архитекторлар Герцог & де Мерон көп ұзамай сәулет фотографиясының бұл түрін біліп, 1991 жылы Венеция сәулет биенналесіне өздерінің ғимаратының Рикола үшін суретімен қатысуға шақырды.

Sterne, Nacht және Zeitungsfotos

Бұл алғашқы сериялар 1989 жылы түнгі аспанның суреттерімен жалғасты, Стерн, олар Руффтың фотосуреттеріне негізделмеген, керісінше, ол Чилидегі Анд тауларында орналасқан Еуропалық Оңтүстік Обсерваториядан алған архивтегі суреттерге ('Оңтүстік аспан каталогы', оның ішінде 600 негатив) негізделген. Бұл фотосуреттер арнайы жасалған телескоптық линзамен түсірілген, олар күннің нақты уақытын және географиялық орналасуын көрсете отырып, сипатталады және каталогталады. Рафф осы фотосуреттерден нақты бөлшектерді таңдап алып, оларды біркелкі үлкен масштабқа дейін ұлғайтады. 1992 жылдан 1995 жылға дейін, бірінші шығанақ соғысы кезінде, Рафф өзінің Nacht сериясын (19921996) шығарды, ол сыртқы және ғимараттардың түнгі суреттерін шығарады. Бұл түнгі көрініс инфрақызыл технологиясы, ол қолданылу үшін әзірленген, әскери және теледидарлық теледидар, шығанақ соғысы кезінде. 1994-1996 жылдары бұларға "Стереоскопиялық суреттер" және 1990 жылдары "Zeitungsfotos" сериясы ілесе бастады.

Жалаңаш бейнелер

2003 жылы Руфф француз жазушысы Мишель Хоуэллебектің мәтінімен "Жылаңаш" фото жинағын жариялады. Раффтың суреттері интернеттегі порнографияға негізделген, ол цифрлық өңделген және ешқандай камера немесе дәстүрлі фото құрылғысысыз жасырылған. 2009 жылы Aperture Foundation JPEGs атты кітап шығарды, ол оның интернеттегі суреттерді пікселденген кеңейтулер сериясына арналған үлкен масштабтағы кітап. Оның Substrat сериясы (20022003) жапон мангалары мен аниме мультфильмдерінің суреттеріне негізделген, цифрлық өзгертілген веб-суреттерді зерттеуді жалғастырды. Алайда, ол бастапқы материалды өзгертеді және басқарады, сондықтан жұмыс бастапқы материалдың визуалды естелігі жоқ нысандар мен түстердің абстракциясына айналады. 2011 жылдың 7 ақпанында оның "Жылаңаш" суреттерінің бірі "Нью-Йорк" журналының мұқабасында пайда болды.

Циклдер, Кассини және М.Р.С.

Суретшінің "Циклдер" және "Кассини" сериялары ғылыми деректерге сүйенеді. Циклдер математикалық қисықтардың 3D-ге негізделген, бұл 19 ғасырдағы электромагнитизм туралы кітаптарда табылған мыс пластиналардың оюымен Руффтың кездесуінен шықты. Руфф бұл суреттерді 3D компьютерлік модельдеу бағдарламасы арқылы аударды, бірақ әдеттегідей тегістеудің орнына, ол 2D көлемін берді. Нәтижесінде қаламға түсті сызықтар мен айналып өтетін үлкен сиялы бояулар түсіріледі. Массажға. Р. С. сериясы, сонымен қатар НАСА веб-сайтынан алынған, Руфф Марс планетасының қара және ақ фрагментті бейнелерін қаныққан түстердің араласуымен өзгертті. Ол сонымен қатар цифрлық көзқарасты өзгертті. Үлкен С-қа басып шығарумен қатар, ол алғаш рет 3D бейне жасаумен тәжірибе жүргізді.

Фотограммалар

Фотограммалар арқылы Руфф фотограммамен, Ман Рей, Ласло Мохоли Нагги және басқалар ХХ ғасырдың басында дамытқан камерасыз техникамен айналысады. Фотограммалар сериясы абстрактілі пішіндерді, сызықтарды және спиральдарды кездейсоқ формацияларда әртүрлі дәрежедегі мөлдірлік пен жарықтандырумен бейнелейді. Руффтың фотограммасындағы нысандар мен жарық арнайы жасалған бағдарламалық бағдарламамен құрылған виртуалды қараңғы бөлмеден алынған. Бұл жұмысты жасау үшін Руфф әр суреттің алдыңғы және артқы жағын сканерлеп, оларды бастапқы сурет пен кесілген жерлерді, түзетулерді, даталы мөрлерді, сызбаларды және ластануларды ескере отырып, сандық түрде біріктіреді. Швейцариялық архитекторлар Герцог & де Меронмен бірнеше рет ынтымақтастық жасағаннан кейін фирма Дюссельдорфтағы Руфф пен Гурски үшін студия ғимаратын жобалады.

d.o.pe

Алғаш рет Нью-Йорктегі Дэвид Цвирнердің 533 Батыс 19-шы көшедегі ғимаратында көрмеге қойылған d. o. pe сериясы өзінің атауын Альдус Гакслидің "The Doors of Perception" автобиографиялық еңбегінен алады, онда автордың мескалинді қолдану тәжірибесі қарастырылады. Бұл серияда Руфф арнайы бағдарламалық жасақтамамен жасалған фракталды үлгілерді өнеркәсіптік кілемдерге басып шығарады, суретшінің адам қабылдауының шектеріне қызығушылығын кеңейтеді және бір мезгілде табиғи және жасанды санариптік бейнелерді жасайды. Бұл шығармалар Иероним Бош, Маттиас Грюневальд сияқты суретшілерге және Руффтың Қара Ормандағы жасөспірімдік өмірін бейнелейді.

Өнер нарығы

Оның суреттерінің бірі ең жоғары бағаға жеткені 2017 жылдың 8 наурызында Christie's London-да Jpeg pt01 197 000 фунтқа (239,990 доллар) сатылған болатын.

Жарияланымдар

1979 жылдан қазіргі уақытқа дейін. Дистрибутированные арт-басылымшылар, 2003. Матиас Винзен редакциялаған. Уте Эскилдсен, Валерия Либерман және Пер Боимнің очерктерімен. Артқа қараған кезде. Машиналар. Хатье Канц, 2004 жыл. Каролина Флосдорф пен Майкл Стьюбердің очерктерімен. М. Д. П. Н. Милан: Charta, 2006. Фабрицио Трамонтано редакциялаған. Джованни Леони, Джанкарло Козенза және Луиджи Козензаның ағылшын және итальян тілдеріндегі очерктерімен және Джанкарло Козензаның кіріспесімен. Томас Рафф. Скира, 2009 жыл. Артқа қараған кезде. JPEG-тер. Нью-Йорк: Апертура, 2009 жыл. Беннет Симпсонның эссесімен. Жер бетіндегі, тереңдіктегі. "Заманауи өнер" баспасы, Нюрнберг, 2009. Жариялаушы: Джеральд Мэтт. Кэтрин Хуг, Дуглас Фогл, Курт В. Форстер және Джеральд Мэтттің мәтіндері мен Мэтттің Руффпен сұхбаты бар. Қара орман өлкесі. Verlag für moderne Kunst Нюрнберг, 2010 жыл. Жохен Людвиг пен Кристиан Гратволь Шэффельдің мәтіні. Жұлдызды пейзаждар. Гейдельберг, Германия: Кехер, 2012. 1979-2011 жылдардағы еңбектері. Мюнхен: Ширмер/Мозель, 2012. Окуи Энвезор, Томас Вески және Валерия Либерманның мәтіндерімен. Көрме каталогы. Стерн. Лондон: Morel Books, 2013 жыл. 1000 данадан шығарылған. Сериялар. Ла Фабрика, 2014 жыл. Жозе Мануэль Костаның мәтіні және Валери Либерманның Руффпен сұхбаты. Фотограммалар мен негативтер. Нью-Йорк: Rizzoli International, 2015 жыл. Көрме каталогы. 1988-2014 жылдардағы басылымдар. Хатье Канц, 2015 жыл. Жорг Шеллманның редакторы. Томас Вескидің кіріспе сөздерімен.

Руф туралы фильм

Ральф Гертцтің 50 минуттық деректі фильмі. Неміс тілінде ағылшын тіліндегі субтитрлермен.