Кіріспе

Француз фотографы (1952 жылы туған)

Беттина Каролина Гермен Реймс (bɛtina kaʁɔlin ʒɛʁmɛn ʁɛ̃s; 18 желтоқсан 1952 жылы туған) – француз фотографы.

Алғашқы кезеңдер

Беттина Реймс Нойли-сюр-Сен қаласында дүниеге келген. Оның фотосуретшілік мансабы 1978 жылы стриптиз бишілері мен акробаттардың бір топ суретін түсірген кезде басталды, бұл оның алғашқы көрмелеріне жол ашты. Осы жұмыс Беттина Реймстің сүйікті тақырыбы – әйел моделін ашты, ол өзінің мансабы бойына жиі оралып тұратын. 1980-ші жылдар Беттина Реймске белгілі де, беймәлім әйелдердің көптеген портреттерін түсіруге мүмкіндік берді, нәтижесінде "Әйелдердің қиындықтары" (1989) атты жинақ жарық көрді. 1982 жылы "Жануарлар" сериясы Реймске жалаңаштықтың тағы бір түрін бейнелеуге мүмкіндік берді: "өлімнен артық бірдеңені білдіргісі келетіндей" қозғалмайтын көздері бар, құстырылған жануарлар. "Мен олардың қадағалауын міндетті түрде түсіруім керек еді", – деді фотограф. "Modern Lovers" (1989-1990) [note] фотограф гендер, андрогиния және транссексуалдық туралы сұрақтар қойды. Осы тақырыпта тағы екі жинақ жарық көрді: "Шпиондар" (1992) және "Ким" (1994).

1990 жылдар

1990 жылдардың басында Беттина Реймс өзінің маңызды серияларының бірі – "Chambre Close" (1990–1992) жұмысын жасады. Бұл оның алғашқы түсті фотосуреттері болды және оның суреттерін жазушы Серж Брамлидің көркем шығармаларымен үйлестіретін ынтымақтастығының басталуын қадағалады. "Chambre Close" формасы бойынша ескі порнографиялық фотосуреттердің пародиясын білдіреді – сарғайған қабырғалары бар бөлмелер, көне өрнектері бар қағаз астар – бірақ мазмұны жағынан ол эротизм мен қараушылар мен өзін көрсетушілер арасындағы шатасуды бейнелейтін поздардағы әуесқой модельдерді сахналауға тырысады. "Түсті пайдалану және өте жоғары сапалы басылым арқылы ет тірідей сезіледі және туындыға көңілді қалдыратын реализм сыйлайды. Осылайша Беттина Реймс денеден асып, психоаналитикалық "ид" ішіндегі бастапқы әйелдікке жетеді – оның көбінесе жасырылған, әсіресе жыныстық құштарлықтарына. Бұл құштарлықтар бетінен көрінетінмен қатар, суретші модельдің санасын, оның терісі арқылы сезімдерін фильмге түсіреді". 1995 жылы Жак Ширак Реймсті президенттік науқанының соңында сайлаудың соңғы кезеңдерін көрсететін фотосуреттер сериясымен айналысуға шақырды. Сайлаудан кейін Франция Республикасының Президенті Беттина Реймске Жак Ширактың ресми портретін салуды тапсырды. "Либерация" газетіне берген сұхбатында ол Президентке "батыстық фильмдердегі ұлы батырлардың жеңіл келбетін" сыйлауды армандағанын айтты. Ол 1997 жылы Майя Галлустың "Эротика: Әйел сексуалдығына саяхат" атты деректі фильмінде де көрсетілді. Онжылдық 1999 жылы "I.N.R.I." кітабының және осы аттас көрмесінің жарық көруімен аяқталды. Реймс пен Серж Брамлидің көзқарастарын біріктіретін "I.N.R.I." кітабы, Исаның өмірінен – Жарияланудан Көкке көтерілуге дейінгі көріністер арқылы, айып тарту тарихы туралы философиялық диалог құрайды. Беттина Реймс "фотография, кино және жарнамалық бейнелер пайда болғаннан кейін, Иса бүгін қайтып келгендей болса, сол заманға сай иллюстрацияларды" ұсынды. [ескертпе]. Францияда бұл туындының жарық көруі қызу пікірталас тудырды.

2000-шы жылдар

2002 жылы Реймс Шанхайда екі рет ұзақ тұрған кезде Шанхай туралы серия жасады. «Шанхайға келген саяхатшының алғашқы әсері – терең тамырланған ата-бабалық рәсімдері мен дәстүрлері бар, бірақ қазіргі заманның қарбалас күресіне бой алдырған адамдар. Осы «өзгеше ойлау» әлеміне еніп, ешқандай көзқарастың алдында болмай, Беттина Реймс бізге осы парадоксқа жаңаша көзқарас ұсынады: мыңжылдық дәстүрлерімен, авангардтық жағымен, ресми және құпия тұстарын бірге сақтайтын Қытайдың өмір сүруі». 2005 жылы «Галерея де Нойрмон» галереясында Реймс «Героинялар» атты туындысын ұсынды, ол негізінен мүсінтауға арналған құрмет. Осы оқиғада фотограф дизайнер Жан Колоннамен бірлесіп, әйелдерге ерекше киім кигізді. «Ескі жоғары сәнді көйлектер осы заманғы иконалардың әрқайсысына қайта құрастырылды. Осы әйелдер ерекше сұлулығымен таспен ойнады, ол бір сәтте олардың тұғырына айналды». 2000-жылдардың соңында Беттина Реймс Серж Брамлимен қайта жұмыс істеді және 2010 жылы Франция Ұлттық кітапханасында «Rose, c'est Paris» көрмесін ұйымдастырды. Фотографиялық әңгіме тағы да Беттина Реймс пен Серж Брамлидің өмірбаяндық элементтерінен құралған ойдан туған сюжетке негізделді. Бұл туындыда Париж «тақырып емес, муза рөлін ойнайды және оқиғаға тоқылған кейіпкерлер арқылы, шамамен аллегориялық бейнеде [көрінеді]. Бізге әріптерімен белгілі жас әйел Б., жоғалып кеткен егіз әпкесі Роузды іздеп жүр. «Ұлы құпия серия» ретінде ұсынылған, сюрреалистердің бағалайтын жанры «Rose, c'est Paris» он үш эпизодқа бөлінген, онда біз басқа нәрселермен қатар, ерекше немесе жасырын Парижді табамыз, ол ерікті түрде уақыттан тыс».

2010 жылдар

2012 жылы Дюссельдорфта көрмеге қойылған «Гендерлік зерттеулер» сериясы гендерлік бейнелеуді сұраққа салуды мақсат етеді. Сурет пен дыбысты байланыстыратын құрылғы (Фредерик Санчестің) фотографтың Facebook желісінде жариялаған шақыруға жауап берген жас жігіттер мен қыздардың 27 дыбыстық портретін ұсынады. Фотосуреттерге сұхбат үзінділері қоса берілген, және олар бірнеше көрмелерде көрсетілген, сондай-ақ кітапқа да жарияланды.

Тапсырыс бойынша жасалған жұмыстар

Реймс Chanel және Lancôme сияқты сән және ірі брендтер үшін жарнамалық кампаниялар жасаған, сондай-ақ халықаралық журналдарға танымал әйелдердің портреттерін түсірген. Реймс оған Диана Арбус пен Хельмут Ньютон, сонымен қатар ерте заманғы суретшілердің туындылары шабыт бергенін айтады.

Жарияланымдар

Қазіргі ғашықтар, Париж аудиовизуалды баспасы, 1990. Әйелдер проблемасы, Ширмер / Мозель Верлаг, 1991. Chambre Close (Серж Брамлидің мәтіні), Gina Kehayoff Verlag, Мюнхен, 1992. Les Espionnes (Бернард Ламарш Вадельдің мәтіні), Kehayoff Verlag, Мюнхен, 1992. Ким, Kehayoff Verlag, Мюнхен, 1994. Жануарлар, Kehayoff Verlag, Мюнхен, 1994. И. Н. Р. И. Иисус, 2000 жылдан кейін (Серж Брамлидің мәтіні), Éditions Albin Michel, Париж, 1998 жылдың қарашасы. X'mas, Éditions Léo Scheer, Париж, 2000 жылдың қазаны. Франкфурттағы заманауи өнер мұражайындағы бөлме, Kehayoff Verlag, Мюнхен, 2000. Morceaux Choisis, Steidl Verlag, Геттинген, 2002. Шанхай (Серж Брамлидің мәтіні), Éditions Robert Laffont, Париж, 2003 жылдың қазаны. Ретроспектива, Schirmer/Mosel Verlag, Мюнхен, 2004. Көбірек қиындықтар, Schirmer / Mosel Verlag, Мюнхен, 2004. Оксиморика. Беттина Реймс фотосуреттері, Мишель Онфрей, Éditions Jannink, Париж, 2005. "Героинялар" (Héroïnes), Жером де Нойрмон галереясы, Париж, 2006. Ольга кітабы (Кэтрин Миллеттің мәтіні), Taschen, Кельн, 2008. Роза, бұл Париж (Серж Брамлидің мәтіні), Taschen, 2010. Милен Фармер, TIMELESS 2013 концерттік бағдарламасы, Париж, 2013.

Отбасы

Беттина Реймс – өнер аукционын өткізуші және тарихшы, романист, Француз академиясының мүшесі және Пабло Пикассоның мұрагерлік мүліктерін басқарушы Морис Реймстің қызы, сондай-ақ жазушы және продюсер Натали Реймстің қарындасы. Ол Серж Брамлимен бірге болған және қазірде адвокат Жан Мишель Дарруаға үйленген. Ол сондай-ақ өзінің бабасы арқылы Ротшильдтер отбасымен туыс (бұл тармақ "фон Вормс" деп аталады).