Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Үндістандағы британдық судья және тіл білімі маманы Джон Мьюр CIE FRSE DCL LLD (1810 жылдың 5 ақпаны – 1882 жылдың 7 наурызы) – британдық санскрит ғалымы, үндітанушы және британдық Үндістандағы судья.
British judge and linguist in India
John Muir CIE FRSE DCL LLD (5 February 1810 – 7 March 1882) was a British Sanskrit scholar, Indologist and judge in British India.
Өмірбаян
Мьюр Глазго қаласында, Килмарнок саудакері және Глазго судьясы Уильям Мьюрдің (1783–1820) және Хелен Макфидің (1784–1866) ұлы болып дүниеге келді. Ол Үндістан әкімшісі және Эдинбург университетінің директоры сэр Уильям Мьюрдің ағасы болды. Ол Айрширдегі Ирвин грамматикалық мектебінде білім алды, содан кейін Глазго университетінде және Гертфорд маңындағы Шығыс Үндістан компаниясының колледжінде оқыды. 1829 жылы Шығыс Үндістан компаниясымен отарлық Үндістанға мемлекеттік қызметкер ретінде келді, алдымен Бенгалияда жұмыс істеді және әртүрлі лауазымдарда қызмет етті: Аллахабад кіріс кеңесінің көмекші хатшысы, Азамгардта коллектор, Фатепурда азаматтық және сессиялық судья. 1844 жылы ол Бенарас қаласындағы Виктория колледжінің алғашқы директоры болып тағайындалды, кейіннен ол Сампурнаннд санскрит университетіне айналды. 1842 жылдан 1853 жылға дейін Футтехпур соттарында сессиялық судья болып жұмыс істеді. Осы кезеңде Оксфорд университетінен азаматтық құқық бойынша құрметті докторлық (DCL) дәрежесін, Эдинбург университетінен екінші құрметті докторлық (LLD) дәрежесін және Бонн университетінен үшінші құрметті докторлық (PhD) дәрежесін алды. 1853 жылы Үндістан мемлекеттік қызметінен кетіп, Эдинбургке оралды. 1861 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды, оны Джон Хаттон Балфур ұсынды. 1839 жылы Мьюр «Matapariksa: Христиандыққа және индуизмге қарсы аргументтердің сипаттамасы» атты еңбегін жариялады. Бұл еңбек сол кезде кең таралған миссионерлік трактаттардан өзгеше, индуизмді мейіріммен бейнеледі және христиандық пен индуизмді шамалы үйлесімді деп көрсетті, бірақ христиандық айқын түрде жоғарырақ деп сипатталды. Дегенмен, «индуіс зиялылығына» сезімтал Мьюр христиандыққа қолдау көрсету үшін үш негізгі аргумент ретінде ғажайыптарды, моральдық артықшылықты және әмбебаптықты ұсынды. Бұл еңбек Үндістанда қырқыс пікірталас тудырды және индуист ғалымдары арасында қарсы апологетикалық қозғалыстың басталуына ықпал етті.
Muir was born in Glasgow, the son of William Muir (1783–1820), a merchant of Kilmarnock and magistrate of Glasgow, and Helen Macfie (1784–1866). He was the elder brother of the Indian administrator and principal of the University of Edinburgh, Sir William Muir. He was educated at Irvine Grammar School in Ayrshire, then studied in the University of Glasgow, and the East India Company College near Hertford. He arrived in Colonial India with the East India Company in 1829 as a civil servant, working first in Bengal, and served in various offices, as assistant secretary to the board of revenue, Allahabad, as collector at Azamgarh and as civil and session judge at Fatehpur. In 1844, he was appointed to be the first principal of Victoria College, Benaras, that later evolved into the Sampurnanand Sanskrit University. From 1842 to 1853 he was a Session Judge in the court at Futtehpore. During this period he was awarded an honorary doctorate in civil law (DCL) by the University of Oxford a second honorary doctorate (LLD) from the University of Edinburgh and a third from the University of Bonn (PhD). He left the Indian Civil Service in 1853 and returned to Edinburgh. In 1861 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh his proposer being John Hutton Balfour. In 1839, Muir published Matapariksa: Sketch of the Argument for Christianity and against Hinduism, a work that, in contrast to the vitriolic missionary tracts prevalent at that time, presented Hinduism in empathetic tone and depicted Christianity and Hinduism as more or less compatible, although Christianity was clearly depicted as superior. However while sensitive to "Hindu genius" Muir advanced miracles, moral excellence, and universality as three basic arguments in favour of Christianity. The work was controversial in India and helped launch a counter apologetic movement among Hindu scholars.