Америкалық ән жазушы Арт Гилхэмнің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық ән жазушы Арт Гиллэм (1 қаңтар 1895, Сент-Луис, Миссури – 6 маусым 1961, Атланта, Джорджия) – американдық ән жазушы, радионың және Columbia Records тасбақтарының алғашқы орындаушыларының бірі. Билли Смайт және Скотт Миддлтонмен бірге ол "Hesitation Blues" әнін жазды, сонымен қатар оны Columbia Records үшін жасалған алғашқы электрлік жазбалардың бірі ретінде өзі де орындады (Rust). Бұл ән "Қоғамдық жау", "Адамдық құлдық" және "Өрт сөндіруші менің баламды құтқарыңыз" фильмдерінде естіледі (IMDB). Гиллэм мен Смайт шамамен 100 ән жазды, олардың ішінде "Mean Blues", "Just Forget", "The Deacon Told Me I Was Good", "Just Waiting for You", "Crying Again", "Things That Remind Me of You" (ноталар) және алғашқы табысты электрлік жазба "You May Be Lonesome" (Rust) бар. Ал Дж. Расселл Робинсонмен бірге "Менің сүйіктімінің құшағында" әнін жазды.

Радионың ізашарсы

Тед Браун музыкасының әншісі ретінде Арт Гиллэм АҚШ-ты аралап жүрді. Радионың пайда болуымен ол радиостанцияларға тоқтап, Браунның және басқа да музыка баспаларының әндерін жарнамалай бастады. 1923 жылы Гиллэм радио арқылы ән айтуға батылдық танытты, ал жауап оны жалғастыруға ынталандырды. Ол жұмсақ әншіл дауыста ән шырқады, ал 1924 жылдың ақпан айында Атлантадағы WSB (AM) радиостанциясында өнер көрсеткенде, станцияның бас менеджері Ламбдин Кей оны «Шыбырлаған пианист» деп атады (Atlanta Journal, 1924 жыл, 24 ақпан). 1924 жылы ол Айрин Бизлиге кеңес берді, ол оны радио және жазу карьерасын бастауға ынталандырды. 1924 жылдың 4 қарашасында ол Уилл Роджерс, Уэнделл Холл және Карсон Робисонмен бірге WEAF және 18 станция арқылы The Eveready Hour президент сайлауы түнгі эфирі кезінде өнер көрсетті. Желілер құрылғанға дейін Гиллэм 300-ден астам радиостанцияда өнер көрсетті. Кейде ол әуежайдан, алаңда тұрған пернетақта арқылы хабар тарататын. 1930 жылы CBS радиосының «Таңғы ас Артпен» және «Синкоптанған пессимизм» атты екі бағдарламасын жүргізді. Ол радио бағдарламасын «Жолыңда кофе бар ма?» деген сұрақпен аяқтады. 1937 жылдан 1954 жылға дейін Арт Атлантада (Джорджия штаты) радиода өнер көрсетті. 1939 жылдың желтоқсанында ол Атлантадағы Рич дүкенінде Оңтүстікте алғашқы теледидар демонстрациясында болды. Екінші дүниежүзілік соғыс Атлантада теледидардың коммерциялық енгізілуін 1949 жылға дейін кешіктірді. Гиллэм WAGA TV телеарнасында жиі қонақ ретінде өнер көрсетті. 1937 жылдан бастап ол Атлантаның WSB (AM), WGST және WQXI радиоларында тұрақты бағдарламаларын жүргізді. 1954 жылы екі рет жүрек соғысы болғаннан кейін, координациясына зақым келгеннен кейін, радиодағы мансабын WQXI-де аяқтады. Колумбия жаңа Western Electric жазу жүйесін пайдалану арқылы жазу құқығын алған кезде, Гиллэмді радиода микрофонды қолданғаны үшін Колумбия электрлік жазбаға көмектесуді сұрады. 1925 жылдың 25-27 ақпанында Арт жеті электрлік шеберді жазды, оның алтауы жарық көрді (Brian Rust The Columbia Master Book Discography, Vol. III, 19-20 беттер). Колумбия өзінің басқа суретшілерімен жаңа электрлік процесті 1925 жылдың 27 ақпанынан бастап қолдана бастады. Бірінші электрлік шебер 140125 болды, «Сіз жалғыз болуыңыз мүмкін» әні Columbia 328 D дискісінде шығарылды, алғашқы саны Колумбияның «флаг» белгісінде, қара белгіге ауысудан бұрын жарық көрді. Виктор 1925 жылдың наурыз айында электрлік процесті қолдана бастады. Гиллэм 1924 жылдан 1931 жылға дейін Колумбияның танымал суретшісі болды. Оның 130 жазған әндері «Ашулы», «Мен мойындап отырмын», «Шырақтай бер, орақ айы», «Мен ең биік тауға көтерілер едім», «Сессилия», «Мен ешқашан келмейтін кемелерді күтемін», «Ойлау» және «Тендерли» сияқты әндерді қамтыды. Оның жазбаларының көбісі фортепиано сүйемелдеуімен бірге әншінің дауысынан тұрды. Кейбір жазбаларға Red Nichols, Benny Goodman, Miff Mole, Jimmy Dorsey және басқалар кіретін шағын топтар кірді. Ол қалың толқын шашы бар биік, жұқа адам болғандықтан, радиода және жазбаларда өзін әрқашан әйелдермен қиындыққа ұшыраған, сондықтан «сағыныш әндерін» әндеген, қарт, семіз, тоқ шашты адам ретінде көрсетті, және «Арт Гиллэмнің сағыныш әндері» (Triangle Music) атты фолио жарияланды. Оның негізгі бәсекелестері Джин Остин, Джек Литтл, Клифф Эдвардс және Джек Смит болды. Джек Смит 1925 жылдың күзінде Виктор үшін жазбалар жаза бастады. Виктор оны тікелей бәсекелесі ретінде «Шыбырлаған баритон» немесе «Шыбырлаған Джек Смит» деп атап, Арт Гиллэм Джек Смитті еліктеп жүр деп мәлімдеді. Виктордың 1925 жылы Джек Смиттен жасаған сынақ жазбасында ол «Шыбырлаған пианист» (Discography of American Historical Recordings) ретінде көрсетілген. Колумбия «Арт Гиллэм – өрнектеуге жеткілікті танымал» деп жарнамалай бастады (оның шәкірханасында сақталған жарнамалар).

As a song plugger for Ted Browne Music, Art Gillham traveled around the United States. (multiple contemporary newspapers) When radio began he would stop at radio stations in his travels to promote the music by Browne and other music publishers. In 1923 Gillham was dared to sing over the radio, and the response encouraged him to continue. He sang in a soft crooning voice, and in February, 1924, while appearing on WSB (AM) in Atlanta, he was dubbed "The Whispering Pianist" by the station's general manager, Lambdin Kay. (Atlanta Journal, February 24, 1924). In 1924 he gave advice to Irene Beasley that encouraged her to begin her radio and recording career. On November 4, 1924 he appeared with Will Rogers, Wendell Hall and Carson Robison during the Presidential Election Night broadcast of The Eveready Hour over WEAF and an 18 station hook up. Before networks were formed Gillham appeared on over 300 radio stations. (numerous contemporary newspapers) Sometimes he broadcast from airfields with a portable keyboard on the field. (photos from his scrapbook) In 1930 he had two CBS programs: "Breakfast With Art" and "Syncopated Pessimism". (Newspaper articles and radio schedules) He ended his radio programs with the question "Have you got a cup of coffee in your pocket?" From 1937 through 1954 Art appeared on radio in Atlanta, Georgia. In December 1939 he was featured in the first demonstration of television in the South at Atlanta's Rich's Department Store. World War II delayed the commercial introduction of television in Atlanta until 1949. Gillham appeared frequently as a guest on WAGA TV. From 1937 he had regular radio programs on Atlanta's WSB (AM), WGST and WQXI. (newspaper articles and broadcast listings) He concluded his career in radio at WQXI after two heart attacks damaged his coordination in 1954. When Columbia obtained rights to record using the new Western Electric recording system, Gillham was asked by Columbia to assist with the electric recording because of his use of microphones on radio. (Walsh, Hobbies Magazine and recorded interview) On February 25–27, 1925 Art recorded seven electrical masters, six of which were released. (Brian Rust The Columbia Master Book Discography, Vol. III, p 19 20) Columbia began using the new electrical process with its other artists beginning on February 27, 1925. The first electrical master was 140125, "You May Be Lonesome" released on Columbia 328 D, the first issue being on Columbia's "flag" label prior to the change to the black label. Victor began using the electrical process in March 1925. Gillham was a popular artist with Columbia from 1924 through 1931. His 130 recordings included "Angry", "I'm Confessing", "Shine On, Harvest Moon", "I'd Climb the Highest Mountain", "Cecilia", "I'm Waiting for Ships That Never Come In", "Thinking", and "Tenderly". Most of his recordings were vocals with his piano accompaniment. Some recordings included small groups which included Red Nichols, Benny Goodman, Miff Mole, Jimmy Dorsey and others. Being a tall thin man with thick wavy hair, he created an image of himself on radio and records as an old fat bald man who was always having trouble with women and thus sang "sob songs," and a folio was published "Art Gillham's Sob Songs" (Triangle Music). His primary competitors were Gene Austin, Jack Little, Cliff Edwards and Jack Smith. Jack Smith began recording for Victor in the fall of 1925. Victor set him up as a direct competitor by calling him the "Whispering Baritone" or Whispering Jack Smith and alleged Art Gillham was imitating Jack Smith. On Victor's 1925 test recording of Jack Smith he was actually listed as "Whispering Pianist" (Discography of American Historical Recordings). Columbia began advertising Art Gillham as "Famous Enough to Be Imitated." (advertising saved in his scrapbook)

1926 жылы Колумбия Сиднейге (Австралия) дискі басу машиналарын әкелді. Австралиялық Колумбияның алғашқы басылымы Гиллэмнің «Сенің жасыл шапаныңда» және «Кешірім сұрауға тым кеш» әндері болды. Оның «My Swanee River Home» әнінің жазбасы тек Австралияда жарық көрді (Rust). 1928 жылы ол «Barrel House Pete» (Discography of American Historical Recordings) деген псевдониммен Колумбия үшін бірнеше жазба жасады. Колумбия үшін жазғанға дейін Гиллэм Gennett үшін бірнеше шығарылмаған жазбалар жасады, содан кейін Pathé үшін бірнеше жазба жасады. 1924 жылы Колумбия үшін алғашқы жазбасы «How Do You Do» болды. Оның соңғы жазбасы 1931 жылы Колумбия үшін «Just A Minute More to Say Goodbye» болды. 1934 жылы ол Виктор үшін соңғы коммерциялық жазба жасады, ол Bluebird лейблінде шығарылды. 1940-1950 жылдары ол достарына 200-ден астам үй жазбаларын жазды (Internet Archive). Фонографтық жазбалардан басқа, Арт Гиллэм сонымен қатар Колумбия, Supertone, Mel O Dee, Vocalstyle және Duo Art лейблдерінде фортепиано ролдарында жазды. Колумбия үшін жазған кезде ол Оңтүстік және Батыстағы Pantages және Loews варьетелік айналымдарында тұрақты түрде гастрольдік сапарлар жасады. Алайда, оның шыбырлаған стилі театрларда микрофондар болмағандықтан, онша сәтті болған жоқ. Ол өнер көрсеткен әр жерде радиода, музыкалық дүкендерде және жазбалар дүкендерінде де өнер көрсетті. Тезелерде оның жазбалары мен фортепиано ролдары көрсетілді.