Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық судья (1810–1880)
American judge (1810–1880)
Джейкоб Бринкерхофф (31 тамыз 1810 – 19 шілде 1880) – американдық құқықтанушы, конгрессмен және Уилмот шарасының авторы. Ол 1843 жылдан 1847 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында екі мерзім қызмет етті.
Jacob Brinkerhoff (August 31, 1810 – July 19, 1880) was an American jurist, Congressman, and author of the Wilmot Proviso. He served two terms in the U. S. House of Representatives from 1843 to 1847.
Өмір және мансап
Бринкерхофф Нью-Йорк штатының Кайуга округіне қарасты Найлс қаласында дүниеге келген. Ол Нью-Йорктегі Пратсбург академиясында білім алды және Хоуэлл мен Бро кеңсесінде заңды оқыды. Екі жыл өткен соң Огайо штатының Мэнсфилд қаласына көшіп, 1837 жылы адвокаттыққа қабылданды және Томас В. Бартлимен серіктес болып қызмет етті. Сол жылдың қазан айында ол 1839 жылы қайтыс болған Каролина Кэмпбеллға үйленді. Одан кейін Мичиган штатының Детройт қаласынан Мариан Титусқа үйленді, одан екі ұлы мен екі қызы болды.
Brinkerhoff was born in Niles, Cayuga County, New York. He was schooled at the academy at Prattsburgh, New York, and studied law in the office of Howell and Bro. Two years later he moved to Mansfield, Ohio, where in 1837 he was admitted to the bar and began to practice in partnership with Thomas W. Bartley. In October of that year he married Carolina Campbell, who died in 1839. He then married Marian Titus, of Detroit, Michigan, by whom he had two sons and two daughters.
Конгресс
Ол 1839-1843 жылдары Огайо штатының Ричленд округінің прокуроры болды, содан кейін Демократтар партиясынан жиырма сегізінші және жиырма тоғызыншы Конгресстерге (4 наурыз 1843 - 3 наурыз 1847) сайланды, онда ол мүгедектер зейнетақысы жөніндегі комитеттің төрағасы болды (жиырма сегізінші Конгресс). Ол "Еркін топырақ" партиясымен байланыс орнатып, "Уилмот ережесі" деп белгілі болған танымал резолюцияны дайындады; оның қолмен жазылған түпнұсқасы Конгресс кітапханасында сақтаулы. Осы резолюцияның бірнеше көшірмелері жасалып, Конгресс мүшелері арасында таратылды, спикердің назарына түсіп, сөз алған кез келген мүше оны ұсынуға міндетті болды. Дэвид Уилмот осы мүмкіндікке ие болды, сондықтан ереже Бринкерхоффтың есімімен емес, оның атымен аталады.
He was prosecuting attorney for Richland County, Ohio, from 1839 to 1843, and was then elected as a Democrat to the Twenty eighth and Twenty ninth Congresses (March 4, 1843 – March 3, 1847), where he was chairman of the Committee on Invalid Pensions (Twenty eighth Congress). He became affiliated with the Free Soil party and drew up the famous resolution known as the Wilmot Proviso; the original draft in his handwriting is in the Congressional Library. Several copies of this resolution were made and distributed among the Free Soil members of Congress, with the understanding that whoever among them should catch the speaker's eye and get the floor should introduce it. David Wilmot chanced to be that man, and, therefore, the proviso bears his name instead of Brinkerhoff's.
Кейінгі мансап
Конгресс мансабының соңында ол Мэнсфилдте заңгерлік тәжірибасын қайта бастады. 1856 жылы Огайо Жоғарғы сотына сайланды, онда 1859 жылдан 1871 жылға дейін бас судья болып қызмет етті, оның орнын Жосия Скотт басты. 1858 жылғы Оберлин-Уэллингтон құтқару ісіндегі дауға қатысып, қашқын құлдар туралы заңның сынағында қарсы дауыс берді, құлдықтың тек штаттық институт екенін және федералдық деңгейде қорғауға құқығы болмау керектігін айтты. 1856 жылы құрылған Республикалық партияға қосылды және 1868 жылы Огайо штатынан Республикалық Ұлттық конвенцияға баламалы делегат ретінде қатысты.
At the close of his Congressional career, he resumed his law practice at Mansfield. In 1856, he was elected to Ohio Supreme Court, where he served as Chief Justice from 1859 until 1871, being succeeded by Josiah Scott. He dissented in the Oberlin Wellington Rescue case of 1858, a test of the Fugitive Slave Law, arguing that slavery was solely a state institution, that should enjoy no protection at the federal level. He became affiliated with the Republican Party on its formation in 1856, and was an alternate delegate to Republican National Convention from Ohio in 1868.
Өлім және жерлеу
Ол Мэнсфилд қаласында қайтыс болды және Мэнсфилд зиратында жерленді.
He died in Mansfield, and was buried in Mansfield Cemetery.
Жеке өмір
Бринкерхофф Генри I Бринкерхоффтың (1786–1847) және оның әйелі Рейчел (туған тегі Бевьер) Бринкерхоффтың (1792–1826) ұлы болды. Анасы арқылы ол Нью-Йорк штатының Нью-Пальц қаласын негіздеген үш адамның – Луи Бевьер, Саймон ЛеФевр және Луи Дюбуаның ұрпағы. Оның анасының әкесі, Андрис Бевьер, Нью-Йорк штатының Ольстер округындағы Рочестер қаласының басшысы болды. Оның алыс туысы Генри Р. Бринкерхофф та Огайо штатынан конгрессмен болған.
Brinkerhoff was the son of Henry I. Brinkerhoff (1786–1847) and his wife, Rachel (née Bevier) Brinkerhoff (1792–1826). Through his mother, he descends from three patentees, or founders, of New Paltz, New York: Louis Bevier, Simon LeFevre and Louis DuBois. His maternal grandfather, Andries Bevier, served as Supervisor of the town of Rochester, Ulster, New York. His first cousin, once removed was Henry R. Brinkerhoff, also a Congressman from Ohio.