Эйрин Ллойд Уайт: Британ саяхатшысы және журналисінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық саясаткер (1909–1999)

Эйрин Ллойд Уайт, Уайт баронесса (қызметтегі аты Джонс; 7 қараша 1909 – 23 желтоқсан 1999) – британдық Лейборист партиясының саясаткері және журналист.

Ерте өмір

Уайт Белфаст қаласында, белгілі мемлекеттік қызметкер, педагог және әлеуметтік белсенді азамат доктор Томас Джонстың қызы ретінде дүниеге келді. Ол Лондондағы Сент-Полс қыздар мектебінде және Оксфордтағы Сомервилл колледжінде оқыды, онда философия, саясат және экономика пәндерін үйренді. Нью-Йорк қалалық кітапханасында жұмыс істеуге дейін ол Хайдельбергте бір жыл бойы білім алды. Англияға қайтқаннан кейін тұрғын үй саясатын және баспанасыз адамдардың мәселелерін зерттеді.

Мансап

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уайт әйелдердің ерікті қызметіне қосылып, Уэльстің аймақтық хатшысы болды. Ол Уэльстегі жұмысшыларды, әсіресе әйелдерді соғысқа дайындау үшін Еңбек министрлігіне жұмысқа алынды. 1945 жылға дейін Білім беру кеңесінде мемлекеттік қызметкер болып жұмыс істеді, содан кейін «Манчестер ивнинг ньюс» газеті мен BBC-де саяси тілші болды. 1948 жылы ол Парламентте лобби тілшісі Джон Камерон Уайтке үйленді. Уайт 1945 жылғы жалпы сайлауда Флинтшир округінен кандидат болды, бірақ жеңіске жетпеді. 1947 жылы ол Еңбек партиясының Ұлттық атқару комитетінің әйелдер секциясының мүшесі болып сайланды. 1950 жылы ол Шығыс Флинттен Лейбористтік партия атынан Парламент депутаты болып сайланды, ол Уэльстегі алғашқы әйел депутаттардың бірі болды. Оның алғашқы жеке заң жобасы үкіметті ажырасу заңдарын жеңілдетуге шақырды. Сол және оң жақ арасындағы тартысқа көңілі толмаған ол 1953 жылы Ұлттық атқару комитетінен кетіп, 1959 жылы қайтадан оған оралды және 1972 жылға дейін қызмет етті. 1964 жылы Лейбористтік партия Харольд Уилсон басшылығымен билікке келген кезде Уайт Колониялық кеңседе парламенттік хатшы, 1966 жылы Сыртқы істер жөніндегі министр, ал 1967 жылы үш жыл бойы Уэльс кеңсесінде мемлекеттік министр болды. Уайт өзінің қиын сайлау округін 20 жыл бойы сақтап қалды, бір сайлауда тіпті 72 дауыспен жеңіске жетті. Уайт Фабиан қоғамының төрағасы және 1968-1969 жылдары Еңбек партиясының Ұлттық атқару комитетінің төрағасы болды. Ол Ұлыбританиялық кино институтының мүшесі және Сауда фильмдері кеңесінің басқарма мүшесі болды. 1970 жылы ол Парламенттен зейнеткерлікке шықты және 1970 жылдың 12 қазанында өмір бойына Лордтар палатасының мүшесі болып тағайындалды, «Римни баронессасы» атағын алды. Кейінгі лауазымдарына Колег Харлехтің президенті және Уэльс Ұлттық кітапханасының мүшесі кірді. Ол Уэльс жер жөніндегі басқарманың төрағасы (1976-1980), Метрикация кеңесі төрағасының орынбасары (1972-1976) және қоршаған ортаны ластау жөніндегі Корольдік комиссияның мүшесі (1974-1981) болды. 1979 жылдан 1989 жылға дейін Лордтар палатасының вице-спикері қызметін атқарды. 1983 жылы Бат университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. 2022 жылдың 10 маусымында оның құрметіне Флинт қалалық әкімшілігінде қызғылт түсті тақта ашылды, ол оның Ұлыбритания Парламентінде Уэльстің алғашқы үш әйел депутатының бірі және Уэльстің он жыл бойы жалғыз әйел депутаты болғанын мойындады.

During World War II, White joined the Women's Voluntary Service and became Welsh Regional Secretary. She was recruited by the Ministry of Labour to help with the training of workers in Wales, particularly women, for the war effort. She also worked as a civil servant at the Board of Education until 1945 and after the War as a political correspondent for both the Manchester Evening News and the BBC. In 1948, she married fellow House of Commons lobby correspondent John Cameron White. White stood in the 1945 general election in Flintshire without success. She was elected a member of the Labour Party's National Executive Committee in the women's section in 1947. She was elected Labour MP for East Flint in 1950, one of the first female MPs in Wales. An early private member's bill encouraged the government to relax divorce laws. Annoyed by fights between left and right, she stepped down from the NEC in 1953 but returned in 1959 until 1972. When Labour came to power under Harold Wilson in 1964, White became parliamentary under secretary at the Colonial Office, in 1966 Minister of State for Foreign Affairs and in 1967 Minister of State at the Welsh Office for three years. White managed to hang on to her marginal constituency for 20 years, at one election by just 72 votes. White served as chairman of the Fabian Society and of the Labour Party NEC 1968–9. She was a governor of the British Film Institute and a member of the board of Trade Films Council. In 1970, she retired from the House of Commons and was created a life peer on 12 October 1970 taking the title Baroness White, of Rhymney in the County of Monmouth. Later posts included president of Coleg Harlech and governor of the National Library of Wales. She was chairman of the Land Authority for Wales (1976–80), deputy chairman of the Metrication Board (1972–76), and a member of the Royal Commission on Environment Pollution (1974–81). She was Deputy Speaker of the House of Lords from 1979 to 1989. She was awarded an Honorary Degree (Doctor of Laws) from the University of Bath in 1983. On 10 June 2022, a purple plaque was unveiled at Flint Town Hall in her honour, recognizing the fact that she was one of the first three women to represent Wales in the UK Parliament, and indeed Wales's only female MP for ten years.

Жеке өмір

1948 жылы ол Ұлыбритания парламентінің лобби тілшісі Джон Камерон Уайтқа (1911–1968) тұрмысқа шықты. Олардың балалары болған жоқ.

Өлім

Ол 90 жасында Абергавенниде қайтыс болды. Allt yr Esgair шыңының (393 метр/1290 фут, координаттар SO126243) басына көрініс табуға арналған ескерткіш орнатылды.