Кіріспе

Лойгор – Ктулху мифологиясындағы ойдан шығарылған құдай және ойдан шығарылған нәсілдің аты. Бұл жан алғаш рет Август Дерлеф пен Марк Шорердің "Жұлдыздық ұрықтың қонысы" (1932) атты әңгімесінде пайда болды, содан кейін басқа авторлардың көркем шығармаларында да қолданылды, бірақ көбінесе бастапқы идеядан өзгеше болды. Лойгорлар "Көп бұрыштылар" деп те аталады, бұл атау алғаш рет Грант Моррисонның "Зенит" туындысында қолданылған, кейбір келесі жұмыстарда Лойгор есімі орнына осы терминнің өзге түрі қолданылады.

Дерлеттің мифологиялық құдайлары

Август Дерлеф пен Марк Шорер 1932 жылы жарық көрген "Жұлдыздың ұрығы" атты әңгімесінде Лоигор деп аталатын жаратылысты жасады. Лоигор және оның інісі Жар, бірге Егіз қорқыныштар деп аталады, олар Лавкрафт стиліндегі, көп қозғалмалы мүшелері бар екі Үлкен Ескі Құдай ретінде танылды. Дерлеф Лоигорды басқа бірнеше шығармаларында да көрсеткен, әсіресе "Сандвин келісімі" (1940) ең бастысы болды. Ол жел элементі болған сияқты, және құрбандықтарын өзіне қалай тартып алатынын, мүмкін телепортация арқылы білуге болады.

Вильсонның ғарышкерлер тобы

Колин Уилсон «Лойгордың оралуы» (1969) үшін атауды қабылдады, бірақ оның жаратылыстары Дерлеттің жаратылыстарынан мүлдем өзгеше. Лойгорлар көзге көрінбейтін психикалық энергияның құйылыстары түрінде көрінеді, бірақ кейде олар аңызға толы айдаһарларға ұқсас алып рептилиялық жандар ретінде де көрінеді. Ежелгі заманда Лойгорлар Андромеда галактикасынан Му құрлығына келіп, құлдарды еңбек күші ретінде пайдаланған. Олардың күші сарқылып, Лойгорлар жер астына шегініп, бұрынғы құлдарын өздеріне қалдырды. Соңында, осы ертедегі адамдар Мудан көшіп, жер бетін мекендеді. Қазіргі заманда Лойгорлар адамзатқа нақты қауіп төндіре алмайтындай әлсіреп қалды. Дегенмен, олар жақын жердегі қалалар мен ауылдардағы ұйықтаған адамдардан психикалық энергия тарта алады. Осыған ұшырағандар шаршаған немесе ауырған күйде оянады, бірақ түнгі уақытта жоғалтқан барлық күшін қайта жинап алады. Олар құпия жарылыстар жасау немесе уақыт ағынын өзгерту сияқты керемет, табиғаттан тыс істерді іске асыра алады. «Аспандықтар» трилогиясында (1975) Лойгорлар Фернандо По Халық Республикасының байырғы тұрғындарының құдайлары, сондай-ақ Атлантиданың бастапқы құдайлары ретінде еске алынады. Бұл жерде термин Ұлы Ескі Құдаймен синоним болып көрінеді. Мысалы, Х.П. Лавкрафттың туындысы – Йог-Сотот Лойгор деп аталады. Алан Мурдың «Ерекше мырзалар лигасы» кітабының соңғы тарауында, «Аллан және жыртылған көлем» деген бөлімінде Лойгор термині қайтадан Ұлы Ескі Құдаймен теңестіріледі. Мұнда екі термин де «Юггот» деп аталатын өзіне-өзі сезімтал идеяның бір қыры – Итакқаны сипаттау үшін қолданылады. «Ерекше мырзалар лигасы: Қаралық іс қағазы» комиксінде Ниарлатотеп, Жалынып тұрған әлеммен бітімге келу үшін жіберілгенде, Лойгордың елшісі ретінде танылады. «Ерекше мырзалар лигасы» IV том: «Дауыл» шығармасында Демогоргон пайда болып, ол Лойгор екені анықталады. Лойгор деп аталатын жаратылыстар расы атмосфералық қара металл тобы Dark Fortress-тің «Лойгор» әнінің тақырыбы болды. Ән «Мың жасқа» сілтеме жасайды, бұл, әдетте, Шуб-Ниггураттың мың баласына қатысты. Алайда, әр өлеңнің шумағы бір ғана тұлғаны көрсетеді. Лойгорлар сонымен қатар Юггот деп те аталады, ол бір тұлға. Бұл Шуб-Ниггурат пен Юггот арасындағы алғашқы байланыс.

Көп бұрыштылар

Шотланд комикс жазушысы Грант Моррисон Лойгорды негізгі жау ретінде (әртүрлі параллель әлемдердегі әртүрлі суперадамдардың денелері мен санасын басып алған) британдық комикс антологиясы Zenith сериясында пайдаланды. Атаулар Лавкрафттың Ескі Құдайларының аттарымен тікелей сәйкес келеді. "Иок Сотот" аты және "Жан жегіш" лақабы "Иллюминатус!" трилогиясынан алынған, онда ол Йог-Сотот деп аталады. Олар "көп бұрыштылар" деп аталады (бұл атаудың алғашқы қолданылуы болуы мүмкін) және біздің әлемімізден артық өлшемдері бар кеңістікте өмір сүретін жандар болып көрінеді. Осы себепті, олар біздің ғаламға келгенде, олар бір-бірімен байланысы жоқ, жүзіп тұратын дене бөліктері түрінде пайда болады – әсіресе көздер мен шоғырлар, жоғары өлшемде толыққан үлкен жануарға тиесілі, үш өлшемді нысан жазық әлемдегідей, оның бөліктері екі өлшемді әлемнің жазықтығынан өтеді. Көп бұрыштылар бүкіл ғаламға қатаң геометриялық тәртіп орнатуды жоспарлап отыр, яғни оны сағат механизміне айналдыруды көздейді. Көптеген британдық авторлар, олардың көпшілігі бұрын 2000 жылы үшін жазғандар, содан бері көп бұрыштыларды өздерінің туындыларына сол атпен енгізді. Көп бұрыштылар Чарльз Стросс жазған "Атроциялық архивтер" кітабында айтылған. Бұл туындыда "ұлы тұңғиықтың белгісіз қорқыныштары" жиі кездеседі, олар көп бұрыштылар болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін. Нақты айтылған – бірнеше рет – "көп бұрыштылар Мандельброт жиынының түбінде өмір сүреді". Гарт Эннис жазған DC комиксі "Хитмен" жын-шайтандарды "Көп бұрыштылар" деп сипаттайды, олар түсінік жағынан Zenith-тің көп бұрыштыларына ұқсас. Олар 8-ші бөлімнің супербатырлар тобының көпшілігін өлтірді. Көп бұрыштылар Саймон Р. Гриннің "Құпия тарих" сериясындағы "Алтын тоқшалы адам" (2007), "Деймондар мәңгілік" (2008) және "Мені қуған тыңшы" (2009) кітаптарында да кездеседі. Marvel Comics-тің "Патшалықтар аймағы" атты ғарыштық кроссовер оқиғасында Дэн Абнетт пен Энди Лэннинг жазған Квазар уақыт/кеңістік жарығы арқылы көптеген Лавкрафт элементтері күнделікті өмірдің бөлігі болған балама әлемге сапар шегеді. Онда Квазар сол әлемнің Ақталушыларына, олардың күштерін көп бұрыштылардан алып, батырлардың құрметіне ие болған, әріптестерін кездестіреді. Сол әлемнің Iron Man-і көп бұрыштылар өздерінің шынайылығын артта қалдырып, тамақтану және табыну үшін жаңа орынға мұқтаж екенін мәлімдейді. Олар Квазарға өздерінің Жеріне жол көрсетуді көздейді. Осы Жерде көп бұрыштыларға таза ғылымды қолдайтын батырлар қарсы тұрады, мысалы, Көрініс. Кейін олар "Танос императиві" мини-сериясының антагонистеріне айналады, және Шума Горат олардың бірі екені айтылады. 2000 жылы 2000 AD жазушысы Гордон Ренни сценарий жазған "Splatterhouse" видео ойынының 2010 жылғы қайта жасалған нұсқасында көп бұрыштылар Бұзылғандар деп аталатын демондық нәсілдің аттарының бірі болып табылады.