Кіріспе

Люксембургтің 100 коммунасы (; French: communes; Gemeinden) LAU 2-ші деңгейіне сәйкес келеді және елдің ең төменгі әкімшілік бөлімдері болып табылады. Коммуналар Люксембургтің әкімшілік бөліністерінің иерархиясында кантоннан төмен тұрады. Коммуналар көбінесе уақыт өте келе демографиялық өзгерістерге байланысты біріктіріліп немесе бөлініп, қайта ұйымдастырылады. Кантоннан айырмашылығы, олар құрылғаннан бері өзгермеген, коммуналардың айқын бейнесі орташа люксембургтіктердің географиялық түйсігіне толық сіңбеген. Кантондар үкіметтің рәсімдік, әкімшілік және статистикалық аспектілеріне жауапты, ал коммуналар жергілікті басқару қызметтерін ұсынады. Муниципалдық жүйе Люксембург 1795 жылы француз департаментіне қосылған кезде қабылданды. Меншік Нидерландыға өткеніне қарамастан, бұл жүйе 1843 жылы тәуелсіздік алғанға дейін сақталды. Қазір Бельгияның бөлігі болып табылатын Люксембург провинциясы 1839 жылға дейін Люксембург құрамында болған, ол кезде оның егемендігі шектеулі болды. Люксембургтің басқыншы державалардың құрамына кіргеніне байланысты, Люксембургтегі қазіргі муниципалдық жүйе екі ғасырдан кем уақыттан бері қолданылып келеді.

Терминология

Люксембургтің үш ресми тілі бар: француз, неміс және ұлттық люксембург тілі. Кейбір мемлекеттік веб-сайттар ағылшын тіліндегі нұсқаларын ұсынады. Тіл түрі атауы (дара/көпше түрі) Люксембург тілі Gemeng/Gemengen Француз тілі commune/communes Неміс тілі Gemeinde/Gemeinden.

Билік

Коммуналардың ұлттық мүддеге қатысты мәселелерде заң шығару құқығы жоқ, бұл құқық тек Депутаттар палатасына ғана тиесілі. Бірақ, осы деңгейден төмен коммуналар кең өкілеттіктерге ие. Олар халыққа білім беруді ұйымдастырады, жергілікті жолдар желісін және басқа да инфрақұрылымды күтіп ұстайды, халықтың денсаулығын сақтайды және көптеген әлеуметтік қамсыздандыру түрлерін жүзеге асырады.

Коммуналардың дамуы

Француздық оккупация кезінде Франция Республикасының басқа бөліктерінде қолданылған жүйелерге ұқсас муниципалдық жүйе құрылды. Ол 1823 жылы жаңартылды, бірақ жүйе 1839 жылғы Лондон шарты бойынша берілген тәуелсіздікке дейін сақталды, бұл шарт 1868 жылғы 17 қазанда жарияланған Люксембург конституциясында заңдастырылды.