Кіріспе

Black Combe – Англияның Лейк Дистрикт Ұлттық паркінің оңтүстік-батыс бұрышында, Ирландия теңізінен шамамен 6 км қашықтықта орналасқан тау. Ол Камбрияның батыс жағалауында, Копленд ауданында және әсіресе Милломның ежелгі ауданында жатыр. Биіктігі 600 метрге жетеді және ең жақын биік жерден 16 шақырымдай қашықтықта тұр. Black Combe – Marilyn және 600 метрлік биіктігімен Hewitt статусына 10 метр жетпейді. Ілеспе төбелерге White Combe, Stoupdale Head, Swinside Fell және Stoneside Hill жатады. Бірінші екеуі, бірақ соңғы екеуі емес, Уэйнрайттың «Лейклендтің шеткі таулары» кітабының тізіміне енгендіктен «Шеткі таулар» тізімінде кездеседі. (Барлық төрт ілеспе төбе кітаптағы осы таудың картасында көрсетілген).

Black Combe-ден ашылатын көрініс бірегей, себебі ол Көлдер округінің негізгі тауларынан оңтүстікке және батысқа қарай оқшауланған жерде орналасқан. Уильям Вордсворт «Британ жерінен көрінетін ең кең және кедергісіз көрініс осы жерде» деген мәлімдеме жасаған. Көріністің жартысы жылтыраған теңізден тұрады, батысқа қарай Ман аралы анық көрінеді, ал Уэльс және Шотландия төбелері көлеңкелі силуэттер ретінде көрінеді. Black Combe Морекэмб шығанағынан көрінеді, ол Көлдер округі Ұлттық паркінің ең батыс шеткі тауы болып табылады. Морекэмдегі Cumberland View пабының аты Black Combe-дің тарихи Камберленд графтығында орналасқандығын көрсетеді. Сонымен қатар, оны Вирал түбегінің соңғы бөлігінен, жаңа Burbo Bank теңіз жел электр станциясының турбиналары арасынан көруге болады. Black Combe-дің оңтүстік және шығыс жағынан көрінетін үлкен, қара түсті мұздық шарасы – Blackcombe, осы таудың атына осыдан шыққан. Мұндай шаралар ағылшын тіліндегі жер-су атауларында «combe» деп аталады, бұл сөз уэльс тіліндегі «cwm» сөзімен этимологиялық байланысты. Blackcombe-ге жақын, ашық түсті шара – Whitecombe орналасқан. Black Combe 1809 жылға дейінгі және оның ішіндегі жылдары Ұлыбританияның алғашқы картографиялық зерттеулері үшін Ordnance Survey қызметі қолданған Камберлендтегі бес станцияның бірі болды. Басқа станциялар – «Dent Hill», Scilly Banks (Уайтхейвеннің шетінде), High Pike және Cross Fell. Жыл сайын маусым айында Black Combe Walking Festival фестивалі өтеді, ал наурыз айының басында Black Combe fell жарысы ұйымдастырылады. Swinside, немесе Sunken Kirk тас шеңбері Black Combe-дің солтүстік-шығысында, Swinside Fell-дің шығыс беткейінде орналасқан.

Геология

Қара Комб тау жыныстары шамамен 460 миллион жыл бұрын ордовик кезеңінде қалыптасқан. Жанасулар Skiddaw тобының саз тас инлиерін ашыққа шығарды. Бұл тау жыныстары көбінесе саз тастар, күлді тастар және сирек кездесетін құмтастар немесе грейвактерден тұрады, олар терең теңіздерде, жағалау шөгінділерінің ара-араға сығанағынан кейін үлкен тереңдікте қайта шөгінділенген кезде пайда болған. Жақын орналасқан Миллом паркіне Миллом тас паркі кіреді, ол әрқашан халыққа ашық.

Жолдар

Жотаның ең биік нүктесіне бару үшін саяхаттар Оңтүстікте Вичемдегі Сент-Мэри шіркеуінен, Батыста Уитбектегі Сент-Мэри шіркеуінен немесе жоталарды кесіп өтетін Корни Фелл жолынан басталады, бұл жол биіктігі 1250 фут (381 м) болатын, ең биік нүктеден солтүстікке қарай 4 миль (6 км) қашықтықта орналасқан. Көбірек қиындық тудыратын және қызықтырақ маршрут А595 тас жолындағы Бексайд фермасынан басталады және Аттың арқасы жотасына көтерілуге дейін Уайткомб Бекін бойлай жүреді. Бұл жота шығыс жағындағы Блэккомб пен Уайткомбты бөліп тұрады және екі жотаға да әдемі көрініс ашады. Ең биік нүктесі - өте тегіс, торфпен жабылған кең аудан. Шыңында үшбұрышты тіреу бағанасы орналасқан, оны желден қорғайтын құрғақ тас қабырға қоршап тұр. Шыңнан оңтүстікке қарай 1286 фут (392 м) қашықтықта кішірек шың бар, оның үстінде үлкен тас үйірме тұр, оны Милломнан және айналасындағы аймақтан қалыс көзбен де оңай көруге болады. Бұл тас үйірме мен шың арасында, шағын ойыста кішкентай көл жатыр. Блэк Комб – Уэйнрайттың «Лейклендтің шеткі төбелері» кітабындағы бір тараудың тақырыбы. Кітаптың көп бөлігі әдетте дөңгелек болатын жеке маршруттарды сипаттаса, Блэк Комб Лейкленд төбелеріне арналған негізгі суреттік нұсқаудағы шыңдар сияқты қарастырылады: автор үш түрлі көтерілу маршрутын (Оңтүстіктен Вичемнен, Батыстан A595 тас жолынан, Солтүстіктен жота жолынан) және шығысқа қарай White Combe айналымын сипаттайды.