Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Рейби (24 қыркүйек 1821 – 10 ақпан 1912) – австралиялық саясаткер және 20 шілде 1876 жылдан 9 тамыз 1877 жылға дейін Тасманияның премьер-министрі болған. Рейби Ван Димен жерінде (қазіргі Тасмания) Хадспен қаласында Томас Хейдок Рейби мен Ричард Алленнің ұлы, Мэри Рейбидің немересі болып дүниеге келген. Рейби Оксфордтың Тринити колледжінде білім алған. Әкесі оның бітіруіне дейін қайтыс болғандықтан, ол Тасманияға оралды. 1843 жылы Рейбиді епископ Фрэнсис Никсон діни қызметке қабылдады. Ол бірнеше жыл Лаунсестондағы Киелі Үштік шіркеуінің пасторы, содан кейін Каррик шіркеуінің пасторы болды, онда ол шіркеу салдырып, ішінара қаржылады. Шамамен 1858 жылы ол Лаунсестон архидиаконы болды.
Australian politician (1821–1912)
Thomas Reibey (24 September 1821 – 10 February 1912) was an Australian politician and Premier of Tasmania from 20 July 1876 until 9 August 1877. Reiby was born in Hadspen, Van Diemen's Land, (now Tasmania) the son of Thomas Haydock Reibey and Richarda Allen, and a grandson of Mary Reibey. Reibey was educated at Trinity College, Oxford. His father died before he graduated and he returned to Tasmania. In 1843 Reiby was admitted to Holy Orders by Bishop Francis Nixon. He was for some years rector of Holy Trinity church, Launceston, and afterwards rector of Carrick, where he built and partly endowed a church. About 1858 he became archdeacon of Launceston.
Бас бұғазындағы аралдарға миссионерлік сапар
Архиекон Рейби Тасманиядағы Англикан шіркеуінің қызметкерлерінің бірі болды. Ол 19 ғасырдың ортасында Басс бұғазындағы аралдарға сапар шегіп, жергілікті аборигендердің рухани қажеттіктерін қанағаттандыруға тырысты. Мұндай алғашқы сапарды 1854 жылы Епископ Фрэнсис Никсон жасаған көрінеді. Ал, архиекон Рейби осыған ұқсас келесі сапарды 1862 жылы жасады. Оған солтүстік Тасманиядан келген тағы бір дін қызметкері, Джордж Таун қаласының пасторы Джон Фердей (1813-1871) қосылды. Олар 1862 жылдың 17 наурызында екі теңізші экипажы бар 10 тонналық кемемен Джордж Тауннан жолға шықты. Саяхат барысында олар Флиндерс аралына, содан кейін Чаппелл аралына атырады. Арал тұрғындары жылдық қазтақ құсының аулау маусымы үшін әртүрлі үйлерінен осы жерге жиналған еді. Архиекон Рейби 1862 жылдың 23 наурызында осы жерде діни қызмет өткізген кезде, оның қауымы алпыстан астам адамды құрады. Қызмет кезінде тоғыз бала крещение рәсімінен өтті. Рейби мен Фердей Беджер аралына да сапар шегіп, Люси Бидонмен кездесті. Архиекон Рейби 1862 және 1866 жылдары аралдарға тағы да сапарлар жасады. Канон Маркус Браунриг оның үлгісімен жүріп, 1872 жылдан 1885 жылға дейін осыған ұқсас саяхаттар жасады.
Archdeacon Reibey was one of a number of the Anglican clergy in Tasmania who voyaged to the Bass Strait islands in the middle of the 19th century to minister to the spiritual needs of the islanders of Aboriginal descent. The first such voyage seems to have been that made by Bishop Francis Nixon in 1854. The next such voyage, for which a record survives, was made by archdeacon Reibey in 1862. He was joined on the voyage by another cleric from northern Tasmania, the Reverend John Fereday (1813 1871) of George Town. They departed George Town on 17 March 1862, aboard a cutter of 10 tons with a crew of two seamen. During the cruise they called at Flinders Island and then Chappell Island, where the islanders had gathered from their various home islands for the annual mutton bird harvest. When archdeacon Reibey conducted divine service here on Sunday, 23 March 1862, he had a congregation of over sixty people. Nine children were baptised during the service. Reibey and Fereday also visited Badger Island where they met Lucy Beadon. Archdeacon Reibey made subsequent voyages to the islands in 1862 and 1866. Cannon Marcus Brownrigg followed his example and made a series of similar voyages between 1872 and 1885.
Саяси мансап
Рейби 1874 жылы Вестбери округінен Тасмания Ассамблеясына депутат ретінде сайланды және 29 жыл бойы оны өкілдік етті. 1875 жылдың наурызынан 1876 жылдың шілдесіне дейін ол оппозиция жетекшісі болды, содан кейін премьер-министр және отар хатшысы қызметтерін атқарды. Алайда, партиялар анық бөліне қоймағандықтан, көптеген фракциялар болды және оның үкіметі бір жылдан сәл ғана артық уақытқа созылды. Ол 1877 жылдың тамызынан 1878 жылдың желтоқсанына дейін қайтадан оппозиция жетекшісі болды, ал 1879 жылдың қазанына дейін Уильям Кроутер үкіметінде отар хатшысы болып жұмыс істеді. 1887 жылдың шілдесінде ол Ассамблея спикері болып сайланды және 1891 жылдың шілдесіне дейін бұл лауазымды лайықты атқарды. 1894 жылдың сәуірінен 1899 жылдың қазанына дейін Эдвард Брэддон үкіметінде портфелі жоқ министр болды. Төрт жылдан кейін Рейби саясаттан қол үзді және қалған өмірін елдік тұрмысқа арнады. Оның екі жылқы шаруашылығы болды және ол тек спортқа ғана құмарлықпен қатысқан жылқыларды өсірді. 1882 жылы ол Лансестон кубогын жеңіп алды және Стоквеллмен Мельбурн кубогын жеңуге шамалы жетпей қалды. Ол Малуаны бір жасар тай ретінде сатып алды, ол 1884 жылы Мельбурн кубогын жеңіп алды. Өмірінің соңына қарай ол жарыстардан бас тартты, себебі оған байланысты болған кейбір жағдайлар оның көңілінен шықпады. Ол бірнеше жарыс клубының президенті болды және Солтүстік Ауылшаруашылық қоғамының президенті ретінде ауылшаруашылықты жақсартуға көп күш жұмсады. Ақырына дейін есін сақтап, 1912 жылдың 10 ақпанында 90 жасында дүние салды. Ол 1842 жылы Инвернесс қаласының тұрғыны Джеймс Кайлдың қызы Кэтрин Макдональдқа үйленді, ол одан бұрын қайтыс болды. Оның балалары жоқ еді.
Reibey entered the Tasmanian House of Assembly as member for Westbury in 1874 and continued to represent it for 29 years. From March 1875 to July 1876 he was leader of the opposition and then became premier and colonial secretary. But parties were not clearly defined, there was much faction, and his ministry lasted only a little more than a year. He was again leader of the opposition from August 1877 to December 1878 when he became colonial secretary in the William Crowther ministry until October 1879. In July 1887 he was elected speaker of the house of assembly and competently filled the position until July 1891. He was minister without portfolio in the Edward Braddon ministry from April 1894 to October 1899. Four years later Reibey retired from politics and confined his interests to country pursuits for the remainder of his long life. He had two estates and kept a stud of horses which he raced purely for the love of sport. In 1882 he won the Launceston Cup and had just failed to win the Melbourne Cup with Stockwell — he bought Malua as a yearling, which won the Melbourne Cup in 1884. He retired from racing towards the end of his life on account of his disapproval of some incidents that had occurred in connection with it. He was president of more than one racing club and gave much energy to the improvement of agriculture as president of the Northern Agricultural Society. Keeping his faculties to the end he died aged 90 on 10 February 1912. He married in 1842 Catherine McDonall, daughter of James Kyle of Inverness, who predeceased him. He had no children.